سلوڪ:
ڏس ته حساب ۽ چالبازيءَ سان به ماڻهو آخرت ۾ وڃڻو آهي.
عارضي شين جون اميدون ۽ خواهشون گرومخ لاءِ ختم ٿي وينديون آهن. اي نانڪ، نالو ئي سچي صحت آڻيندو آهي. ||1||
پورو:
گگا: هر ساهه سان ڪائنات جي رب جي پاڪائي ساراهه ڪريو؛ هن تي هميشه لاء غور ڪيو.
توهان ڪيئن جسم تي ڀروسو ڪري سگهو ٿا؟ دير نه ڪر دوستو.
موت جي راهه ۾ بيهڻ لاءِ ڪجهه به ناهي - نه ننڍپڻ ۾، نه جوانيءَ ۾، نه وڏيءَ ڄمار ۾.
اهو وقت معلوم نه آهي، جڏهن موت جو ڦڙو اچي توهان تي ڪري ٿو.
ڏس ته روحاني عالم، مراقبي وارا ۽ هوشيار به هن جاءِ تي نه رهندا.
رڳو بيوقوف ئي ان کي چمڪي ٿو، جنهن کي باقي سڀ ڇڏي ويا آهن.
گروءَ جي مهربانيءَ سان، جنهن جي پيشانيءَ تي اهڙي سٺي تقدير لکيل آهي، اهو مراقبي ۾ رب کي ياد ڪري ٿو.
اي نانڪ، برڪت وارو ۽ ثمردار آهي انهن جو اچڻ، جيڪي محبوب رب کي پنهنجي مڙس جي حيثيت ۾ حاصل ڪن ٿا. ||19||
سلوڪ:
مون سڀني شاسترن ۽ ويدن کي ڳولي لڌو آهي، پر انهن ۾ هن کان سواءِ ٻيو ڪجهه به ڪونهي:
"شروعات ۾، سڄي عمر، هاڻي ۽ هميشه لاء، اي نانڪ، اڪيلو رب موجود آهي." ||1||
پورو:
گهاگه: اها ڳالهه ذهن ۾ رک ته رب کان سواءِ ٻيو ڪو به ناهي.
اتي ڪڏهن به نه هو، ۽ ڪڏهن به نه هوندو. هو هر هنڌ ڦهليل آهي.
تون هن ۾ جذب ٿي ويندين، اي ذهن، جيڪڏهن تون هن جي حرمت ۾ اچي.
ڪالي يوگا جي هن اونداهي دور ۾، صرف نالو، رب جو نالو، توهان جي حقيقي فائدي ۾ هوندو.
ڪيترا ئي ڪم ۽ غلام لڳاتار، پر آخر ۾ پشيمان ۽ پشيمان ٿيندا آهن.
پرڀوءَ جي عبادت کان سواءِ، اُهي ڪيئن پائي سگهندا؟
اُهي ئي اُن عظيم جوهر کي چکن ٿا، ۽ اُهي امرت ۾ پيئن ٿا،
اي نانڪ، جنهن کي رب، گرو، ڏئي ٿو. ||20||
سلوڪ:
هن سڀني ڏينهن ۽ ساهن کي ڳڻيو آهي، ۽ انهن کي ماڻهن جي قسمت ۾ رکيو آهي. اهي نه وڌندا آهن ۽ نه گهٽ ڪندا آهن.
اي نانڪ، جيڪي شڪ ۽ جذباتي وابستگي ۾ رهڻ جي تمنا رکن ٿا، اهي مڪمل بيوقوف آهن. ||1||
پورو:
نانگا: موت انهن کي پڪڙي ٿو، جن کي خدا بي ايمان سنسڪرت بڻائي ڇڏيو آهي.
اهي پيدا ٿين ٿا ۽ مرن ٿا، بيشمار اوتارن کي برداشت ڪن ٿا؛ اهي رب، عظيم روح کي نه ٿا ڄاڻن.
اهي ئي روحاني حڪمت ۽ مراقبت ڳوليندا آهن،
جنهن کي رب پنهنجي رحمت سان نوازي ٿو.
ڳڻڻ ۽ حساب ڪرڻ سان ڪو به آزاد نه ٿيندو.
مٽيءَ جو برتن ضرور ڀڃندو.
اُهي ئي رهن ٿا، جيڪي جيئرا آهن، رب جو ذڪر ڪن ٿا.
اھي عزت وارا آھن، اي نانڪ، ۽ لڪيل نه رھندا آھن. ||21||
سلوڪ:
پنهنجي شعور کي هن جي لوطس پيرن تي مرڪوز ڪريو، ۽ توهان جي دل جو الٽي کنيو ڦلجي ويندو.
ڪائنات جو رب پاڻ ظاهر ٿئي ٿو، اي نانڪ، سنتن جي تعليمات ذريعي. ||1||
پورو:
چاچا: مبارڪ، برڪت وارو اهو ڏينهن،
جڏهن مان رب جي لوٽس پيرن سان جڙيل ٿي ويو آهيان.
چئني پاسن ۽ ڏهن طرفن ۾ گهمڻ بعد،
خدا مون تي پنهنجي رحمت ڪئي، ۽ پوءِ مون کي سندس درگاهه جي برڪت وارو نظارو مليو.
خالص طرز زندگي ۽ مراقبي سان، سڀ دوئي ختم ٿي ويندا آهن.
ساد سنگت، حضور جي صحبت ۾، دماغ بيدار ٿي ويندو آهي.
پريشانيون وسري وڃن ٿيون، ۽ اڪيلو رب نظر اچي ٿو،
اي نانڪ، انهن جي طرفان جن جون اکيون روحاني حڪمت جي عطر سان ڀريل آهن. ||22||
سلوڪ:
دل کي ٿڌ ۽ سڪون ملي ٿو، ۽ دماغ سڪون ۾ آهي، رب العالمين جي تسبيح جا گيت ڳائڻ ۽ ڳائڻ سان.
اي خدا، اهڙي رحم ڪر، جو نانڪ تنهنجي ٻانهن جو ٻانهو ٿئي. ||1||
پورو:
چاچا: مان تنهنجو ٻانهو غلام آهيان.
مان تنهنجي ٻانهن جي ٻانهن جو پاڻي کڻندڙ آهيان.
چچا: مون کي تنهنجي پيرن جي مٽي ٿيڻ جي آرزو آهي.