सलोक् : १.
पश्यन्तु, मनसि गणितं षड्यन्त्रं च कृत्वा अपि जनाः अन्ते अवश्यमेव प्रस्थायन्ते।
क्षणिकवस्तूनाम् आशाः इच्छाः च गुरमुखस्य कृते मेट्यन्ते; नानके नाम एव सत्यारोग्यं जनयति। ||१||
पौरी : १.
गग्गः - एकैकेन निःश्वासेन विश्वेश्वरस्य गौरवपूर्णस्तुतिं जपत; तं ध्याय सदा।
कथं त्वं शरीरे अवलम्बितुं शक्नोषि ? मा विलम्बं कुरु सखे;
न किमपि मृत्युमार्गे स्थातुं शक्यते - न बाल्ये, न यौवने, न च जरा।
स कालः न ज्ञायते, यदा मृत्युपाशः आगत्य भवतः उपरि पतति।
पश्यतु, अध्यात्मविदः अपि ध्यायन्तः चतुराः अपि अस्मिन् स्थाने न तिष्ठन्ति इति।
केवलं मूर्खः एव तत् लसति, यत् अन्ये सर्वे त्यक्त्वा त्यक्तवन्तः ।
गुरुप्रसादेन यस्य ललाटे एतादृशं शुभं दैवं लिखितं भवति सः ध्यानेन भगवन्तं स्मरति।
धन्यं फलप्रदं च ये प्रिया भगवन्तं पतिं लभन्ते। ||१९||
सलोक् : १.
मया सर्वे शास्त्राणि वेदानि च अन्वेषितानि, ते एतदतिरिक्तं किमपि न वदन्ति।
"आदौ युगेषु इदानीं नित्यं च नानक एकेश्वरः एव विद्यते।" ||१||
पौरी : १.
घाघः - एतत् मनसि स्थापयतु यत् भगवन्तं विना अन्यः कोऽपि नास्ति।
कदापि नासीत्, न भविष्यति। सः सर्वत्र व्याप्तः अस्ति।
तस्मिन् लीनः भविष्यसि यदि तस्य अभयारण्यमागच्छसि।
अस्मिन् कलियुगस्य कृष्णयुगे केवलं नाम भगवतः नाम एव भवतः वास्तविकं प्रयोजनं भविष्यति ।
एतावन्तः जनाः निरन्तरं कार्यं कुर्वन्ति, दासाः च भवन्ति, परन्तु ते अन्ते पश्चात्तापं कर्तुं पश्चात्तापं कर्तुं च आगच्छन्ति।
भक्तिपूजां विना कथं स्थिरतां प्राप्नुयुः ।
ते एव परमं तत्त्वम् आस्वादयन्ति, अम्ब्रोसीयामृते च पिबन्ति,
यस्मै भगवान् गुरुः प्रयच्छति नानक। ||२०||
सलोक् : १.
सः सर्वान् दिवसान् प्राणान् च गणयित्वा जनानां दैवेषु स्थापितवान्; न किञ्चित् किञ्चित् वर्धन्ते न्यूनीभवन्ति वा।
संशयभावनसङ्गेन जीवितुं स्पृहन्ति ये नानक सर्वथा मूर्खाः। ||१||
पौरी : १.
नङ्गः - येषां ईश्वरेण अविश्वासिनः निन्दकाः कृताः तेषां मृत्युः गृह्णाति।
जायन्ते म्रियन्ते च असंख्यावतारं सहन्ते; ते भगवन्तं परमात्मानं न विजानन्ति।
ते एव आध्यात्मिकं प्रज्ञां ध्यानं च विन्दन्ति,
यं भगवता दयया आशीर्वादं ददाति;
न कश्चित् गणनेन गणनेन च मुक्तः भवति।
मृत्तिकापात्रं अवश्यं भग्नं भविष्यति।
ते एव जीवन्ति ये जीविते भगवन्तं ध्यायन्ति।
आदरणीयाः नानक न गुप्ताः तिष्ठन्ति। ||२१||
सलोक् : १.
तस्य चरणकमलेषु चैतन्यं केन्द्रीकुरु, तव हृदयस्य विपर्यस्तं कमलं प्रफुल्लितं भविष्यति ।
स्वयं जगतेश्वरः साधुशिक्षाद्वारा नानक प्रकटितः भवति। ||१||
पौरी : १.
चाचः - धन्यः धन्यः सः दिवसः,
यदा अहं भगवतः पादपद्मसक्तः अभवम्।
चतुष्टयेषु दशदिशेषु च परिभ्रमन् ।
ईश्वरः मयि स्वस्य दयाम् अकरोत्, ततः अहं तस्य दर्शनस्य भगवन्तं दर्शनं प्राप्तवान्।
शुद्धजीवनशैल्या ध्यानेन च सर्वं द्वन्द्वं निष्कासितम्।
पवित्रसङ्गे साधसंगते मनः निर्मलं भवति।
चिन्ता विस्मृता, एकेश्वर एव च दृश्यते,
अध्यात्मप्रज्ञालेपेन अभिषिक्तनेत्रैः नानक। ||२२||
सलोक् : १.
हृदयं शीतलं शान्तं च मनः शान्तं जपं जपन् जगदीश्वरस्य महिमा स्तुतिं गायति च।
तादृशी कृपां कुरु देव नानकः तव दासानां दासः भवेत्। ||१||
पौरी : १.
छच्छः - अहं तव बालदासः।
अहं तव दासानां दासस्य जलवाहकः अस्मि ।
छच्छः - तव सन्तपादाधः रजः भवितुं स्पृहामि।