रामकली, पंचम मेहलः १.
ईश्वरः मां स्वकीयं कृतवान्, मम सर्वान् शत्रून् अपि जित्वा।
ये शत्रवः लोकं लुण्ठितवन्तः, ते सर्वे बन्धनेषु स्थापिताः। ||१||
सच्चो गुरुः मम पारमार्थिकः प्रभुः।
असंख्यशक्तिसुखान् स्वादिष्टान् आनन्दान् च भोजयामि तव नाम जपन् त्वयि श्रद्धां स्थापयन् । ||१||विराम||
अन्यं किमपि न चिन्तयामि सर्वथा। भगवान् मम रक्षकः, मम शिरसा उपरि।
निश्चिन्ता स्वतन्त्रोऽस्मि यदा तव नाम्नसमर्थनं लभते भगवन् । ||२||
अहं सिद्धः अभवम्, शान्तिदात्रेण सह मिलित्वा, अधुना, मम किमपि अभावः नास्ति।
उत्कृष्टतत्त्वं परमं पदं मया लब्धम्; अन्यत्र गन्तुं न त्यक्ष्यामि तत् । ||३||
कथं त्वमदृष्टानन्तं सत्यं भगवन् कथयितुं न शक्नोमि ।
अप्रमेयम् अप्रमेयम् अचलं च भगवन् | हे नानक, सः मम प्रभुः, गुरुः च अस्ति। ||४||५||
रामकली, पंचम मेहलः १.
त्वं बुद्धिमान् असि; त्वं नित्यः अविकारी च असि। त्वं मम सामाजिकवर्गः, सम्मानः च असि।
त्वं अचलः - त्वं कदापि सर्वथा न चलसि। अहं कथं चिन्तितः भवेयम् ? ||१||
त्वमेव एक एव प्रभुः;
त्वमेव राजा।
तव प्रसादेन अहं शान्तिं प्राप्नोमि। ||१||विराम||
त्वं सागरः, अहं च तव हंसः; मौक्तिकाः माणिक्याश्च त्वयि सन्ति।
त्वं ददासि, त्वं च क्षणं न संकोचसे; अहं प्राप्नोमि, सदा मुग्धः। ||२||
अहं तव बालकः, त्वं च मम पिता; त्वं मम मुखं क्षीरं स्थापयसि।
अहं त्वया सह क्रीडामि, त्वं मां सर्वथा लाडयसि । त्वं सदा उत्कृष्टाब्धिः असि। ||३||
त्वं सिद्धः, सम्यक् सर्वव्यापी; अहं त्वया अपि पूर्णः अस्मि।
अहं विलीनः, विलीनः, विलीनः, विलीनः च तिष्ठामि; हे नानक, अहं तस्य वर्णनं कर्तुं न शक्नोमि! ||४||६||
रामकली, पंचम मेहलः १.
हस्तौ झङ्कारं, नेत्रं डमरी, ललाटं च गिटारं वादयति ।
मधुरं वेणुसङ्गीतं कर्णेषु प्रतिध्वनयतु, जिह्वाया च एतत् गीतं स्पन्दयतु।
लयात्मकहस्तगतिः इव मनः चालयन्तु; नृत्यं कुरु, नूपुरकङ्कणं च कम्पयतु। ||१||
इति भगवतः लयात्मकं नृत्यम् ।
दयालुः प्रेक्षकः भगवता भवतः सर्वाणि मेकअपं अलङ्कारं च पश्यति। ||१||विराम||
सर्वा पृथिवी मञ्चः, उपरि आकाशस्य वितानम् ।
वायुः एव निर्देशकः; जनाः जलेन जायन्ते।
पञ्चधातुभ्यः पुतली सृष्टा कर्मभिः सह । ||२||
सूर्यचन्द्रं च द्वे दीपौ प्रकाशन्ते, तयोः मध्ये स्थापिताः चतुःकोणाः जगतः।
दश इन्द्रियाणि नृत्यन्तः कन्याः, पञ्च रागाः च कोरसः; एकस्मिन् शरीरे एकत्र उपविशन्ति।
ते सर्वे स्वकीयानि शो स्थापयन्ति, भिन्नभाषासु च वदन्ति। ||३||
प्रत्येकं गृहे नृत्यं भवति, दिवारात्रौ; प्रत्येकं गृहे बगुलाः प्रवहन्ति।
केचन नृत्यं कुर्वन्ति, केचन च परिभ्रमन्ति; केचन आगच्छन्ति केचन गच्छन्ति, केचन रजःरूपेण न्यूनाः भवन्ति।
कथयति नानकः, यः सच्चिगुरुना सह मिलति, पुनः पुनर्जन्मनृत्यं नृत्यं न कर्तव्यम्। ||४||७||