ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 श्री गुरु ग्रन्थ साहिबः
पुटः - 892
ਜਬ ਉਸ ਕਉ ਕੋਈ ਦੇਵੈ ਮਾਨੁ ॥
जब उस कउ कोई देवै मानु ॥यदा कश्चित् तां प्रसादयितुं प्रयतते तदा ।
ਤਬ ਆਪਸ ਊਪਰਿ ਰਖੈ ਗੁਮਾਨੁ ॥
तब आपस ऊपरि रखै गुमानु ॥तदा सा आत्मनः गर्वं करोति।
ਜਬ ਉਸ ਕਉ ਕੋਈ ਮਨਿ ਪਰਹਰੈ ॥
जब उस कउ कोई मनि परहरै ॥किन्तु यदा कश्चित् तां स्वविचारात् बहिः स्थापयति।
ਤਬ ਓਹ ਸੇਵਕਿ ਸੇਵਾ ਕਰੈ ॥੨॥
तब ओह सेवकि सेवा करै ॥२॥ततः सा तं दासवत् सेवते। ||२||
ਮੁਖਿ ਬੇਰਾਵੈ ਅੰਤਿ ਠਗਾਵੈ ॥
मुखि बेरावै अंति ठगावै ॥सा प्रीणयति इव, परन्तु अन्ते सा वञ्चयति।
ਇਕਤੁ ਠਉਰ ਓਹ ਕਹੀ ਨ ਸਮਾਵੈ ॥
इकतु ठउर ओह कही न समावै ॥सा कस्मिन् अपि एकस्मिन् स्थाने न तिष्ठति।
ਉਨਿ ਮੋਹੇ ਬਹੁਤੇ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ॥
उनि मोहे बहुते ब्रहमंड ॥तया बहूनि लोकान् मोहितवती।
ਰਾਮ ਜਨੀ ਕੀਨੀ ਖੰਡ ਖੰਡ ॥੩॥
राम जनी कीनी खंड खंड ॥३॥भगवतः विनयशीलाः सेवकाः तां खण्डितवन्तः। ||३||
ਜੋ ਮਾਗੈ ਸੋ ਭੂਖਾ ਰਹੈ ॥
जो मागै सो भूखा रहै ॥यो याचते तस्याः क्षुधार्तो तिष्ठति।
ਇਸੁ ਸੰਗਿ ਰਾਚੈ ਸੁ ਕਛੂ ਨ ਲਹੈ ॥
इसु संगि राचै सु कछू न लहै ॥तया मोहितः यः कश्चित् किमपि न लभते।
ਇਸਹਿ ਤਿਆਗਿ ਸਤਸੰਗਤਿ ਕਰੈ ॥
इसहि तिआगि सतसंगति करै ॥यस्तु तां परित्यागं कृत्वा सन्तसङ्घं सम्मिलितं करोति,
ਵਡਭਾਗੀ ਨਾਨਕ ਓਹੁ ਤਰੈ ॥੪॥੧੮॥੨੯॥
वडभागी नानक ओहु तरै ॥४॥१८॥२९॥महता सौभाग्येन नानक त्रायते | ||४||१८||२९||
ਰਾਮਕਲੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥
रामकली महला ५ ॥रामकली, पंचम मेहलः १.
ਆਤਮ ਰਾਮੁ ਸਰਬ ਮਹਿ ਪੇਖੁ ॥
आतम रामु सरब महि पेखु ॥सर्वेषु भगवन्तं विश्वात्मानं पश्यन्तु।
ਪੂਰਨ ਪੂਰਿ ਰਹਿਆ ਪ੍ਰਭ ਏਕੁ ॥
पूरन पूरि रहिआ प्रभ एकु ॥एकः ईश्वरः सिद्धः, सर्वव्यापी च।
ਰਤਨੁ ਅਮੋਲੁ ਰਿਦੇ ਮਹਿ ਜਾਨੁ ॥
रतनु अमोलु रिदे महि जानु ॥अमूल्यं मणिं स्वहृदयान्तरं विद्धि ।
ਅਪਨੀ ਵਸਤੁ ਤੂ ਆਪਿ ਪਛਾਨੁ ॥੧॥
अपनी वसतु तू आपि पछानु ॥१॥भवतः तत्त्वं भवतः अन्तः एव अस्ति इति अवगच्छन्तु। ||१||
ਪੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਸੰਤਨ ਪਰਸਾਦਿ ॥
पी अंम्रितु संतन परसादि ॥अम्ब्रोसियलामृते पिबन्तु, सन्तप्रसादेन।
ਵਡੇ ਭਾਗ ਹੋਵਹਿ ਤਉ ਪਾਈਐ ਬਿਨੁ ਜਿਹਵਾ ਕਿਆ ਜਾਣੈ ਸੁਆਦੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
वडे भाग होवहि तउ पाईऐ बिनु जिहवा किआ जाणै सुआदु ॥१॥ रहाउ ॥उच्च दैवयुक्तः स लभते । जिह्वां विना कथं रसं ज्ञायते । ||१||विराम||
ਅਠ ਦਸ ਬੇਦ ਸੁਨੇ ਕਹ ਡੋਰਾ ॥
अठ दस बेद सुने कह डोरा ॥अष्टादश पुराणानि वेदानि च कथं शृणोति बधिरः ।
ਕੋਟਿ ਪ੍ਰਗਾਸ ਨ ਦਿਸੈ ਅੰਧੇਰਾ ॥
कोटि प्रगास न दिसै अंधेरा ॥अन्धः कोटिप्रकाशान् अपि न पश्यति ।
ਪਸੂ ਪਰੀਤਿ ਘਾਸ ਸੰਗਿ ਰਚੈ ॥
पसू परीति घास संगि रचै ॥पशुः तृणप्रियः, तस्मिन् आसक्तः च तिष्ठति।
ਜਿਸੁ ਨਹੀ ਬੁਝਾਵੈ ਸੋ ਕਿਤੁ ਬਿਧਿ ਬੁਝੈ ॥੨॥
जिसु नही बुझावै सो कितु बिधि बुझै ॥२॥न उपदिष्टः - कथं अवगमिष्यति ? ||२||
ਜਾਨਣਹਾਰੁ ਰਹਿਆ ਪ੍ਰਭੁ ਜਾਨਿ ॥
जानणहारु रहिआ प्रभु जानि ॥ईश्वरः ज्ञाता सर्वान् जानाति।
ਓਤਿ ਪੋਤਿ ਭਗਤਨ ਸੰਗਾਨਿ ॥
ओति पोति भगतन संगानि ॥सः स्वभक्तैः सह अस्ति, माध्यमेन माध्यमेन च।
ਬਿਗਸਿ ਬਿਗਸਿ ਅਪੁਨਾ ਪ੍ਰਭੁ ਗਾਵਹਿ ॥
बिगसि बिगसि अपुना प्रभु गावहि ॥ये जनाः आनन्देन आनन्देन च ईश्वरस्य स्तुतिं गायन्ति,
ਨਾਨਕ ਤਿਨ ਜਮ ਨੇੜਿ ਨ ਆਵਹਿ ॥੩॥੧੯॥੩੦॥
नानक तिन जम नेड़ि न आवहि ॥३॥१९॥३०॥हे नानक - मृत्युदूतः तान् अपि न उपसृत्य गच्छति। ||३||१९||३०||
ਰਾਮਕਲੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥
रामकली महला ५ ॥रामकली, पंचम मेहलः १.
ਦੀਨੋ ਨਾਮੁ ਕੀਓ ਪਵਿਤੁ ॥
दीनो नामु कीओ पवितु ॥नाम्ना आशीर्वादं दत्त्वा मां शुद्धं पवित्रं च कृतवान्।
ਹਰਿ ਧਨੁ ਰਾਸਿ ਨਿਰਾਸ ਇਹ ਬਿਤੁ ॥
हरि धनु रासि निरास इह बितु ॥भगवतः धनं मम राजधानी अस्ति। मिथ्या आशा मां त्यक्तवती अस्ति; एतत् मम धनम्।
ਕਾਟੀ ਬੰਧਿ ਹਰਿ ਸੇਵਾ ਲਾਏ ॥
काटी बंधि हरि सेवा लाए ॥मम बन्धनं भङ्ग्य भगवता मां स्वसेवाया: सह सम्बद्धम् अस्ति।
ਹਰਿ ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਰਾਮ ਗੁਣ ਗਾਏ ॥੧॥
हरि हरि भगति राम गुण गाए ॥१॥अहं भगवतः भक्तः हरः हरः; भगवतः महिमा स्तुतिं गायामि। ||१||
ਬਾਜੇ ਅਨਹਦ ਬਾਜਾ ॥
बाजे अनहद बाजा ॥अप्रहृतः ध्वनिप्रवाहः स्पन्दते, प्रतिध्वनितुं च गच्छति।
ਰਸਕਿ ਰਸਕਿ ਗੁਣ ਗਾਵਹਿ ਹਰਿ ਜਨ ਅਪਨੈ ਗੁਰਦੇਵਿ ਨਿਵਾਜਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
रसकि रसकि गुण गावहि हरि जन अपनै गुरदेवि निवाजा ॥१॥ रहाउ ॥भगवतः विनयशीलाः सेवकाः प्रेम्णा आनन्देन च तस्य गौरवपूर्णं स्तुतिं गायन्ति; ते दिव्यगुरुणा सम्मानिताः भवन्ति। ||१||विराम||
ਆਇ ਬਨਿਓ ਪੂਰਬਲਾ ਭਾਗੁ ॥
आइ बनिओ पूरबला भागु ॥मम पूर्वनिर्धारितं दैवं सक्रियम् अभवत्;
ਜਨਮ ਜਨਮ ਕਾ ਸੋਇਆ ਜਾਗੁ ॥
जनम जनम का सोइआ जागु ॥असंख्यावतारनिद्राद्बुद्धोऽस्मि ।
ਗਈ ਗਿਲਾਨਿ ਸਾਧ ਕੈ ਸੰਗਿ ॥
गई गिलानि साध कै संगि ॥साधसङ्गे पवित्रसङ्घे मम विरक्तिः गता।
ਮਨੁ ਤਨੁ ਰਾਤੋ ਹਰਿ ਕੈ ਰੰਗਿ ॥੨॥
मनु तनु रातो हरि कै रंगि ॥२॥मम मनः शरीरं च भगवतः प्रेम्णा ओतप्रोतम् अस्ति। ||२||
ਰਾਖੇ ਰਾਖਨਹਾਰ ਦਇਆਲ ॥
राखे राखनहार दइआल ॥दयालुः त्राता प्रभुः मां तारितवान्।
ਨਾ ਕਿਛੁ ਸੇਵਾ ਨਾ ਕਿਛੁ ਘਾਲ ॥
ना किछु सेवा ना किछु घाल ॥मम श्रेयः सेवा वा कार्यं वा नास्ति।
ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਪ੍ਰਭਿ ਕੀਨੀ ਦਇਆ ॥
करि किरपा प्रभि कीनी दइआ ॥स्वस्य दयायाः कृते ईश्वरः मयि दयां कृतवान्;
ਬੂਡਤ ਦੁਖ ਮਹਿ ਕਾਢਿ ਲਇਆ ॥੩॥
बूडत दुख महि काढि लइआ ॥३॥सः मां उत्थाप्य बहिः आकर्षितवान्, यदा अहं वेदनाग्रस्तः आसम्। ||३||
ਸੁਣਿ ਸੁਣਿ ਉਪਜਿਓ ਮਨ ਮਹਿ ਚਾਉ ॥
सुणि सुणि उपजिओ मन महि चाउ ॥श्रुत्वा तस्य स्तुतिं श्रुत्वा मम मनसि आनन्दः प्रवहति।
ਆਠ ਪਹਰ ਹਰਿ ਕੇ ਗੁਣ ਗਾਉ ॥
आठ पहर हरि के गुण गाउ ॥चतुर्विंशतिघण्टाः अहं भगवतः गौरवं स्तुतिं गायामि।
ਗਾਵਤ ਗਾਵਤ ਪਰਮ ਗਤਿ ਪਾਈ ॥
गावत गावत परम गति पाई ॥गायन् तस्य स्तुतिं गायन् परमं पदं मया प्राप्तम्।
ਗੁਰਪ੍ਰਸਾਦਿ ਨਾਨਕ ਲਿਵ ਲਾਈ ॥੪॥੨੦॥੩੧॥
गुरप्रसादि नानक लिव लाई ॥४॥२०॥३१॥गुरुप्रसादेन नानकः प्रेम्णा भगवते केन्द्रितः अस्ति। ||४||२०||३१||
ਰਾਮਕਲੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥
रामकली महला ५ ॥रामकली, पंचम मेहलः १.
ਕਉਡੀ ਬਦਲੈ ਤਿਆਗੈ ਰਤਨੁ ॥
कउडी बदलै तिआगै रतनु ॥शंखस्य विनिमयरूपेण सः मणिं त्यजति ।
ਛੋਡਿ ਜਾਇ ਤਾਹੂ ਕਾ ਜਤਨੁ ॥
छोडि जाइ ताहू का जतनु ॥सः यत् त्यक्तव्यं तत् प्राप्तुं प्रयतते।
ਸੋ ਸੰਚੈ ਜੋ ਹੋਛੀ ਬਾਤ ॥
सो संचै जो होछी बात ॥स तानि वस्तूनि सङ्गृह्णाति ये निरर्थकाः सन्ति।
ਮਾਇਆ ਮੋਹਿਆ ਟੇਢਉ ਜਾਤ ॥੧॥
माइआ मोहिआ टेढउ जात ॥१॥माया प्रलोभितः स कुटिलं मार्गं गृह्णाति। ||१||
ਅਭਾਗੇ ਤੈ ਲਾਜ ਨਾਹੀ ॥
अभागे तै लाज नाही ॥त्वं अभागलः पुरुषः - किं भवतः लज्जा नास्ति ?
ਸੁਖ ਸਾਗਰ ਪੂਰਨ ਪਰਮੇਸਰੁ ਹਰਿ ਨ ਚੇਤਿਓ ਮਨ ਮਾਹੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
सुख सागर पूरन परमेसरु हरि न चेतिओ मन माही ॥१॥ रहाउ ॥शान्तिसागरं सिद्धं परमेश्वरं मनसि न स्मरसि। ||१||विराम||
ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਕਉਰਾ ਬਿਖਿਆ ਮੀਠੀ ॥
अंम्रितु कउरा बिखिआ मीठी ॥अमृतं कटु इव ते विषं मधुरं च |
ਸਾਕਤ ਕੀ ਬਿਧਿ ਨੈਨਹੁ ਡੀਠੀ ॥
साकत की बिधि नैनहु डीठी ॥एतादृशी भवतः स्थितिः अविश्वासः निन्दकः, या मया स्वचक्षुषा दृष्टा।
ਕੂੜਿ ਕਪਟਿ ਅਹੰਕਾਰਿ ਰੀਝਾਨਾ ॥
कूड़ि कपटि अहंकारि रीझाना ॥त्वं मिथ्या-वञ्चना-अहङ्कार-प्रियः |