भगवान् हर हर हरः विनयसेवके अन्तः निहितः। हे नानक भगवतः देवस्य भृत्यस्य च एक एव। ||४||५||
प्रभाती, चतुर्थ मेहल: १.
गुरुः सत्यगुरुः नाम भगवतः नाम मम अन्तः रोपितः अस्ति। अहं मृतः आसम्, परन्तु भगवतः नाम हर, हर इति जपन् अहं पुनः जीवितः अभवम्।
धन्यः धन्यः गुरुः, गुरुः, सिद्धः सच्चः गुरुः; सः मां बाहुना प्रसारितवान्, मां विषसागरात् उपरि बहिः च आकर्षितवान् । ||१||
हे मनसि ध्यात्वा भगवन्नामं पूजस्व।
ईश्वरः कदापि न लभ्यते, सर्वविधं नवीनप्रयत्नाः कृत्वा अपि। भगवान् ईश्वरः सिद्धगुरुद्वारा एव प्राप्यते। ||१||विराम||
भगवन्नामस्य उदात्ततत्त्वं अमृतानन्दस्य स्रोतः; अस्मिन् उदात्ततत्त्वे पिबन् गुरुशिक्षां अनुसृत्य अहं सुखी अभवम्।
लोहस्य स्लैगः अपि सुवर्णरूपेण परिणमति, भगवतः सङ्घेन सह सम्मिलितः भवति। गुरुद्वारा भगवतः प्रकाशः हृदयस्य अन्तः निहितः भवति। ||२||
ये नित्यं लोभ-अहङ्कार-भ्रष्टाचार-प्रलोभिताः, ये स्वसन्तति-पत्नी-भावना-सङ्गेन प्रलोभिताः भवन्ति
ते कदापि सन्तपादयोः सेवां न कुर्वन्ति; ते स्वेच्छा मनमुखाः भस्मना पूरिताः भवन्ति। ||३||
हे देव, त्वमेव तव महिमा गुणान् जानासि; अहं श्रान्तः अभवम् - अहं तव अभयारण्यम् अन्वेषयामि।
यथा त्वं श्रेष्ठतया जानासि, त्वं मां रक्षसि रक्षसि च मम भगवन् गुरो; सेवकः नानकः तव दासः अस्ति। ||४||६|| प्रथम समुच्चयः षट्||
प्रभाती, बिभास, परताल, चतुर्थ मेहल: १.
एकः सार्वभौमिकः प्रजापतिः ईश्वरः। सच्चे गुरुप्रसादेन : १.
हे मनसि भगवन्नामनिधिं हर हर हर।
भगवतः प्राङ्गणे भवन्तः सम्मानिताः भविष्यन्ति।
जपं ध्यायन्ति ये च पारं तीरं गमिष्यन्ति। ||१||विराम||
शृणु मन: भगवतः नाम ध्याय हर, हर।
शृणु मन: भगवतः स्तुतिकीर्तनं अष्टषष्टि पुण्य तीर्थेषु स्नानतुल्यम्।
शृणु मनः- गुरमुख इव मानेन धन्यः भविष्यसि। ||१||
परमं परमात्मेश्वरं मनः जपं ध्याय च।
क्षणमात्रेण पापानां कोटिशो नश्येयुः |
हे नानक त्वं भगवता देवेन सह मिलिष्यसि। ||२||१||७||
प्रभाती, पंचम मेहल, बिभास: १.
एकः सार्वभौमिकः प्रजापतिः ईश्वरः। सच्चे गुरुप्रसादेन : १.
भगवान् मनः सृष्टवान्, सम्पूर्णं शरीरं च निर्मितवान्।
पञ्चधातुभ्यः स तं कृत्वा ज्योतिं तदन्तर्गतम् ।
सः पृथिवीं तस्याः शयनं कृतवान्, तस्याः उपयोगाय जलं च कृतवान्।
तं क्षणं मा विस्मरतु; विश्वेश्वरस्य सेवां कुर्वन्तु। ||१||
सत्यगुरुं सेवस्व मनसा परमं पदं प्राप्नुहि।
यदि त्वं शोकहर्षेण असक्तः अप्रभावितः तिष्ठसि तर्हि जीवनेश्वरं प्राप्स्यसि । ||१||विराम||
सर्वान् भोगान् वस्त्राणि च भोक्तुं करोति ।
स ते मातरं पितरं सर्वबान्धवं च कृतवान्।
सर्वेभ्यः पोषणं प्रयच्छति जले भूमौ च सखे |
अतः भगवतः सेवां कुरुत, नित्यं नित्यं। ||२||
सः तत्र भवतः सहायकः, समर्थकः च भविष्यति, यत्र अन्यः कोऽपि भवतः साहाय्यं कर्तुं न शक्नोति।
क्षणमात्रेण पापं कोटिशो प्रक्षालयति।
सः स्वस्य दानं ददाति, न च कदापि पश्चातापं करोति।
क्षमति, एकवारं सर्वदा, पुनः कदापि स्वस्य लेखान् न याचते। ||३||
पूर्वनिर्धारितनियतिना मया ईश्वरः अन्वेषितः लब्धः च।
साधसंगते पवित्रस्य सङ्घः, जगतः प्रभुः तिष्ठति।
गुरुणा सह मिलित्वा अहं तव द्वारम् आगतः।
भृत्यनानकं भगवन् दर्शनदृष्ट्या भगवन् । ||४||१||
प्रभाती, पंचम मेहल: १.
ईश्वरस्य सेवां कुर्वन् तस्य विनयशीलस्य सेवकस्य महिमा भवति।
असिद्धमैथुनकाममसमाधानक्रोधोऽतृप्तलोभश्च निर्मूलितः ।
तव नाम तव विनयभृत्यस्य निधिः |
तस्य स्तुतिं गायन् अहं ईश्वरस्य दर्शनस्य धन्यदृष्टेः प्रेम्णा अस्मि। ||१||
विद्यते त्वं देव भक्तैः ।
तेषां बन्धनं भङ्ग्य त्वं तान् मुञ्चसि। ||१||विराम||
ये विनयशीलाः प्राणिनः ईश्वरप्रेमेण ओतप्रोताः
परमेश्वरस्य सङ्घस्य शान्तिं प्राप्नुवन्तु।
ते एव एतत् अवगच्छन्ति, यस्मै इदं सूक्ष्मं तत्त्वं आगच्छति।
पश्यन्तः पश्यन्तः च मनसि विस्मिताः भवन्ति। ||२||
शान्तिं ते सर्वोन्नततमाः ।
यस्य हृदयेषु ईश्वरः निवसति।
ते स्थिराः अपरिवर्तकाः च सन्ति; पुनर्जन्मनि न आगच्छन्ति गच्छन्ति च।
रात्रौ दिवा भगवतः ईश्वरस्य गौरवपूर्णस्तुतिं गायन्ति। ||३||