ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 श्री गुरु ग्रन्थ साहिबः
पुटः - 1358
ਭੈ ਅਟਵੀਅੰ ਮਹਾ ਨਗਰ ਬਾਸੰ ਧਰਮ ਲਖੵਣ ਪ੍ਰਭ ਮਇਆ ॥
भै अटवीअं महा नगर बासं धरम लख्यण प्रभ मइआ ॥घोरकाननानि सुजनसंख्यायुक्तं नगरं भवन्ति; तादृशानि धर्मजीवनस्य पुण्यानि, ईश्वरप्रसादेन दत्तानि।
ਸਾਧ ਸੰਗਮ ਰਾਮ ਰਾਮ ਰਮਣੰ ਸਰਣਿ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਹਰਿ ਦਯਾਲ ਚਰਣੰ ॥੪੪॥
साध संगम राम राम रमणं सरणि नानक हरि हरि दयाल चरणं ॥४४॥साध संगते भगवतः नाम जपन् पुण्यसङ्गे हे नानक दयालु भगवतः पादकमलानि लभन्ते। ||४४||
ਹੇ ਅਜਿਤ ਸੂਰ ਸੰਗ੍ਰਾਮੰ ਅਤਿ ਬਲਨਾ ਬਹੁ ਮਰਦਨਹ ॥
हे अजित सूर संग्रामं अति बलना बहु मरदनह ॥हे भावासङ्ग, त्वं जीवनस्य युद्धक्षेत्रस्य दुर्जयः योद्धा असि; त्वं सर्वथा शक्तिशालिनः अपि मर्दयसि, नाशयसि च।
ਗਣ ਗੰਧਰਬ ਦੇਵ ਮਾਨੁਖੵੰ ਪਸੁ ਪੰਖੀ ਬਿਮੋਹਨਹ ॥
गण गंधरब देव मानुख्यं पसु पंखी बिमोहनह ॥स्वर्गवाचकान् आकाशगायकान् देवान् मर्त्यान् पशून् पक्षिणः अपि लोभयसि मोहयसि च ।
ਹਰਿ ਕਰਣਹਾਰੰ ਨਮਸਕਾਰੰ ਸਰਣਿ ਨਾਨਕ ਜਗਦੀਸ੍ਵਰਹ ॥੪੫॥
हरि करणहारं नमसकारं सरणि नानक जगदीस्वरह ॥४५॥नानकः भगवन्तं विनयेन समर्पणेन नमति; सः विश्वेश्वरस्य अभयारण्यम् अन्वेषयति। ||४५||
ਹੇ ਕਾਮੰ ਨਰਕ ਬਿਸ੍ਰਾਮੰ ਬਹੁ ਜੋਨੀ ਭ੍ਰਮਾਵਣਹ ॥
हे कामं नरक बिस्रामं बहु जोनी भ्रमावणह ॥हे मैथुनकाम त्वं मर्त्यान् नरकं नयसि; त्वं तान् पुनर्जन्मनि असंख्यजातीयान् भ्रमितुं करोषि।
ਚਿਤ ਹਰਣੰ ਤ੍ਰੈ ਲੋਕ ਗੰਮੵੰ ਜਪ ਤਪ ਸੀਲ ਬਿਦਾਰਣਹ ॥
चित हरणं त्रै लोक गंम्यं जप तप सील बिदारणह ॥त्वं चैतन्यं वञ्चसि, त्रैलोक्यं व्यापयसि। ध्यानं तपः गुणं च नाशयसि।
ਅਲਪ ਸੁਖ ਅਵਿਤ ਚੰਚਲ ਊਚ ਨੀਚ ਸਮਾਵਣਹ ॥
अलप सुख अवित चंचल ऊच नीच समावणह ॥किन्तु त्वं केवलं अतल्लीनसुखं ददासि, मर्त्यं तु दुर्बलं अस्थिरं च करोषि; त्वं उच्चानि नीचानि च व्यापसे।
ਤਵ ਭੈ ਬਿਮੁੰਚਿਤ ਸਾਧ ਸੰਗਮ ਓਟ ਨਾਨਕ ਨਾਰਾਇਣਹ ॥੪੬॥
तव भै बिमुंचित साध संगम ओट नानक नाराइणह ॥४६॥भगवतः रक्षण-समर्थनेन पवित्रसङ्गे साध-संगते तव भयं निवर्तते नानक। ||४६||
ਹੇ ਕਲਿ ਮੂਲ ਕ੍ਰੋਧੰ ਕਦੰਚ ਕਰੁਣਾ ਨ ਉਪਰਜਤੇ ॥
हे कलि मूल क्रोधं कदंच करुणा न उपरजते ॥हे क्रोध, त्वं विग्रहमूलः; करुणा त्वयि कदापि न उत्तिष्ठति।
ਬਿਖਯੰਤ ਜੀਵੰ ਵਸੵੰ ਕਰੋਤਿ ਨਿਰਤੵੰ ਕਰੋਤਿ ਜਥਾ ਮਰਕਟਹ ॥
बिखयंत जीवं वस्यं करोति निरत्यं करोति जथा मरकटह ॥त्वं दुष्कृतान् पापान् स्वशक्त्यान् गृहीत्वा वानर इव नृत्यं करोषि ।
ਅਨਿਕ ਸਾਸਨ ਤਾੜੰਤਿ ਜਮਦੂਤਹ ਤਵ ਸੰਗੇ ਅਧਮੰ ਨਰਹ ॥
अनिक सासन ताड़ंति जमदूतह तव संगे अधमं नरह ॥भवद्भिः सह सङ्गताः मर्त्याः एतावता प्रकारेण मृत्युदूतेन अवनताः, दण्डिताः च भवन्ति।
ਦੀਨ ਦੁਖ ਭੰਜਨ ਦਯਾਲ ਪ੍ਰਭੁ ਨਾਨਕ ਸਰਬ ਜੀਅ ਰਖੵਾ ਕਰੋਤਿ ॥੪੭॥
दीन दुख भंजन दयाल प्रभु नानक सरब जीअ रख्या करोति ॥४७॥हे दीनदुःखनाशक, हे दयालु देव नानकः त्वां प्रार्थयति सर्वस्य रक्षणार्थम् एवम् क्रोधात् आरभते। ||४७||
ਹੇ ਲੋਭਾ ਲੰਪਟ ਸੰਗ ਸਿਰਮੋਰਹ ਅਨਿਕ ਲਹਰੀ ਕਲੋਲਤੇ ॥
हे लोभा लंपट संग सिरमोरह अनिक लहरी कलोलते ॥असंख्यातैः तरङ्गैः आक्रम्य महतां अपि लोभं लससि ।
ਧਾਵੰਤ ਜੀਆ ਬਹੁ ਪ੍ਰਕਾਰੰ ਅਨਿਕ ਭਾਂਤਿ ਬਹੁ ਡੋਲਤੇ ॥
धावंत जीआ बहु प्रकारं अनिक भांति बहु डोलते ॥त्वं तान् सर्वदिक्षु वन्यधावनं करोषि, भ्रमन्तः, अस्थिरतया च भ्रमन्तः ।
ਨਚ ਮਿਤ੍ਰੰ ਨਚ ਇਸਟੰ ਨਚ ਬਾਧਵ ਨਚ ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਤਵ ਲਜਯਾ ॥
नच मित्रं नच इसटं नच बाधव नच मात पिता तव लजया ॥मित्राणां आदर्शानां सम्बन्धानां मातुः पितुः वा भवतः आदरः नास्ति ।
ਅਕਰਣੰ ਕਰੋਤਿ ਅਖਾਦੵਿ ਖਾਦੵੰ ਅਸਾਜੵੰ ਸਾਜਿ ਸਮਜਯਾ ॥
अकरणं करोति अखाद्यि खाद्यं असाज्यं साजि समजया ॥त्वं तान् यत् न कर्तव्यं तत् कर्तुं करोषि। त्वं तान् खादितुम् करोषि यत् तेषां न खादितव्यम्। त्वं तान् साधयसि यत् तेषां न साधयितव्यम्।
ਤ੍ਰਾਹਿ ਤ੍ਰਾਹਿ ਸਰਣਿ ਸੁਆਮੀ ਬਿਗੵਾਪ੍ਤਿ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਨਰਹਰਹ ॥੪੮॥
त्राहि त्राहि सरणि सुआमी बिग्याप्ति नानक हरि नरहरह ॥४८॥त्राहि मां त्राहि - अहं तव अभयारण्यम् आगतः, हे मम प्रभु, हे मम प्रभु; नानकः भगवन्तं प्रार्थयति। ||४८||
ਹੇ ਜਨਮ ਮਰਣ ਮੂਲੰ ਅਹੰਕਾਰੰ ਪਾਪਾਤਮਾ ॥
हे जनम मरण मूलं अहंकारं पापातमा ॥हे अहंकार, जन्ममरणमूलं पुनर्जन्मचक्रं च; त्वं पापस्य आत्मा एव असि।
ਮਿਤ੍ਰੰ ਤਜੰਤਿ ਸਤ੍ਰੰ ਦ੍ਰਿੜੰਤਿ ਅਨਿਕ ਮਾਯਾ ਬਿਸ੍ਤੀਰਨਹ ॥
मित्रं तजंति सत्रं द्रिड़ंति अनिक माया बिस्तीरनह ॥त्वं मित्राणि त्यक्त्वा शत्रून् दृढतया धारयसि। असंख्यमायाः प्रसारयसि त्वं मायाम् |
ਆਵੰਤ ਜਾਵੰਤ ਥਕੰਤ ਜੀਆ ਦੁਖ ਸੁਖ ਬਹੁ ਭੋਗਣਹ ॥
आवंत जावंत थकंत जीआ दुख सुख बहु भोगणह ॥आगमनं गमनं च जीवानां यावत् क्षीणाः भवन्ति। त्वं तान् दुःखं सुखं च अनुभवितुं नयसि।
ਭ੍ਰਮ ਭਯਾਨ ਉਦਿਆਨ ਰਮਣੰ ਮਹਾ ਬਿਕਟ ਅਸਾਧ ਰੋਗਣਹ ॥
भ्रम भयान उदिआन रमणं महा बिकट असाध रोगणह ॥त्वं तान् संशयस्य घोरप्रान्तरे नष्टान् भ्रमितुं नयसि; त्वं तान् घोरतमान् असाध्यरोगान् संक्रमितुं नयसि।
ਬੈਦੵੰ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਪਰਮੇਸ੍ਵਰ ਆਰਾਧਿ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਹਰਿ ਹਰੇ ॥੪੯॥
बैद्यं पारब्रहम परमेस्वर आराधि नानक हरि हरि हरे ॥४९॥एक एव वैद्यः परमेश्वरः परमेश्वरः। नानकः पूजयति पूजयति च भगवन्तं हरं हरं हरयम् | ||४९||
ਹੇ ਪ੍ਰਾਣ ਨਾਥ ਗੋਬਿੰਦਹ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਿਧਾਨ ਜਗਦ ਗੁਰੋ ॥
हे प्राण नाथ गोबिंदह क्रिपा निधान जगद गुरो ॥जगदीश्वर, जीवन-श्वास-गुरु, दया-निधि, जगत-गुरु।
ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਤਾਪ ਹਰਣਹ ਕਰੁਣਾ ਮੈ ਸਭ ਦੁਖ ਹਰੋ ॥
हे संसार ताप हरणह करुणा मै सभ दुख हरो ॥संसारज्वरनाशनि करुणामूर्तिः सर्वदुःखं हरतु मे ।।
ਹੇ ਸਰਣਿ ਜੋਗ ਦਯਾਲਹ ਦੀਨਾ ਨਾਥ ਮਯਾ ਕਰੋ ॥
हे सरणि जोग दयालह दीना नाथ मया करो ॥अभयारण्यदातृशक्तिमान् नम्रविनयगुरु दयालु भगवन् मयि कृपां कुरु ।
ਸਰੀਰ ਸ੍ਵਸਥ ਖੀਣ ਸਮਏ ਸਿਮਰੰਤਿ ਨਾਨਕ ਰਾਮ ਦਾਮੋਦਰ ਮਾਧਵਹ ॥੫੦॥
सरीर स्वसथ खीण समए सिमरंति नानक राम दामोदर माधवह ॥५०॥शरीरं स्वस्थं वा रोगी वा नानकं त्वां स्मरणं ध्यायेत् भगवन् । ||५०||
ਚਰਣ ਕਮਲ ਸਰਣੰ ਰਮਣੰ ਗੋਪਾਲ ਕੀਰਤਨਹ ॥
चरण कमल सरणं रमणं गोपाल कीरतनह ॥अहं भगवतः पादकमलस्य अभयारण्यम् आगतः, यत्र अहं तस्य स्तुतिकीर्तनं गायामि।
ਸਾਧ ਸੰਗੇਣ ਤਰਣੰ ਨਾਨਕ ਮਹਾ ਸਾਗਰ ਭੈ ਦੁਤਰਹ ॥੫੧॥
साध संगेण तरणं नानक महा सागर भै दुतरह ॥५१॥पवित्रस्य कम्पनी साधसंगते नानकः सर्वथा भयानकं कठिनं विश्वसमुद्रं पारं वहति। ||५१||
ਸਿਰ ਮਸ੍ਤਕ ਰਖੵਾ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੰ ਹਸ੍ਤ ਕਾਯਾ ਰਖੵਾ ਪਰਮੇਸ੍ਵਰਹ ॥
सिर मस्तक रख्या पारब्रहमं हस्त काया रख्या परमेस्वरह ॥परमेश्वरेण मम शिरः ललाटं च प्रोक्ता; पारमार्थिकेन मम हस्तौ शरीरं च रक्षितम्।
ਆਤਮ ਰਖੵਾ ਗੋਪਾਲ ਸੁਆਮੀ ਧਨ ਚਰਣ ਰਖੵਾ ਜਗਦੀਸ੍ਵਰਹ ॥
आतम रख्या गोपाल सुआमी धन चरण रख्या जगदीस्वरह ॥ईश्वरः मम प्रभुः गुरुः च मम आत्मानं तारितवान्; विश्वेश्वरेण मम धनं पादं च तारितम्।
ਸਰਬ ਰਖੵਾ ਗੁਰ ਦਯਾਲਹ ਭੈ ਦੂਖ ਬਿਨਾਸਨਹ ॥
सरब रख्या गुर दयालह भै दूख बिनासनह ॥दयालुगुरुः सर्वं रक्षितवान्, मम भयं दुःखं च नाशितवान्।
ਭਗਤਿ ਵਛਲ ਅਨਾਥ ਨਾਥੇ ਸਰਣਿ ਨਾਨਕ ਪੁਰਖ ਅਚੁਤਹ ॥੫੨॥
भगति वछल अनाथ नाथे सरणि नानक पुरख अचुतह ॥५२॥ईश्वरः स्वभक्तानां कान्ता, अस्वामिनः स्वामी। नानकः अविनाशी प्राइमल भगवान् ईश्वरस्य अभयारण्ये प्रविष्टः अस्ति। ||५२||
ਜੇਨ ਕਲਾ ਧਾਰਿਓ ਆਕਾਸੰ ਬੈਸੰਤਰੰ ਕਾਸਟ ਬੇਸਟੰ ॥
जेन कला धारिओ आकासं बैसंतरं कासट बेसटं ॥तस्य शक्तिः आकाशं समर्थयति, काष्ठस्य अन्तः अग्निं च कुण्डलयति।
ਜੇਨ ਕਲਾ ਸਸਿ ਸੂਰ ਨਖੵਤ੍ਰ ਜੋਤੵਿੰ ਸਾਸੰ ਸਰੀਰ ਧਾਰਣੰ ॥
जेन कला ससि सूर नख्यत्र जोत्यिं सासं सरीर धारणं ॥तस्य शक्तिः चन्द्रसूर्यतारकान् समर्थयति, शरीरे प्रकाशं निःश्वासं च प्रविशति ।