ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 श्री गुरु ग्रन्थ साहिबः
पुटः - 1334
ਆਪਿ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਿ ਰਾਖਹੁ ਹਰਿ ਜੀਉ ਪੋਹਿ ਨ ਸਕੈ ਜਮਕਾਲੁ ॥੨॥
आपि क्रिपा करि राखहु हरि जीउ पोहि न सकै जमकालु ॥२॥न शक्नुथ मृत्योः दूतः स्पृशितुं अपि यान् त्वं दयया रक्षसि । ||२||
ਤੇਰੀ ਸਰਣਾਈ ਸਚੀ ਹਰਿ ਜੀਉ ਨਾ ਓਹ ਘਟੈ ਨ ਜਾਇ ॥
तेरी सरणाई सची हरि जीउ ना ओह घटै न जाइ ॥सत्यं तव अभयारण्यं प्रियेश्वर; कदापि न्यूनीभवति न गच्छति वा।
ਜੋ ਹਰਿ ਛੋਡਿ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਲਾਗੈ ਓਹੁ ਜੰਮੈ ਤੈ ਮਰਿ ਜਾਇ ॥੩॥
जो हरि छोडि दूजै भाइ लागै ओहु जंमै तै मरि जाइ ॥३॥ये भगवन्तं त्यक्त्वा द्वन्द्वप्रेमसक्ताः भवन्ति, ते मृताः पुनर्जन्म च भविष्यन्ति। ||३||
ਜੋ ਤੇਰੀ ਸਰਣਾਈ ਹਰਿ ਜੀਉ ਤਿਨਾ ਦੂਖ ਭੂਖ ਕਿਛੁ ਨਾਹਿ ॥
जो तेरी सरणाई हरि जीउ तिना दूख भूख किछु नाहि ॥ये तव अभयारण्यम् अन्विषन्ति ते कदाचिदपि दुःखं न क्षुधां न प्राप्नुयुः ।
ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹਿ ਸਦਾ ਤੂ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸਮਾਹਿ ॥੪॥੪॥
नानक नामु सलाहि सदा तू सचै सबदि समाहि ॥४॥४॥हे नानक नाम भगवतः नाम सदा स्तुवन् सत्यवचने शबद्विलीय। ||४||४||
ਪ੍ਰਭਾਤੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥
प्रभाती महला ३ ॥प्रभाती, तृतीय मेहल: १.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਜੀਉ ਸਦਾ ਧਿਆਵਹੁ ਜਬ ਲਗੁ ਜੀਅ ਪਰਾਨ ॥
गुरमुखि हरि जीउ सदा धिआवहु जब लगु जीअ परान ॥गुरमुखत्वेन प्रियेश्वरं सदा ध्याय, यावद् प्राणः प्राणः अस्ति।
ਗੁਰਸਬਦੀ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਆ ਚੂਕਾ ਮਨਿ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥
गुरसबदी मनु निरमलु होआ चूका मनि अभिमानु ॥गुरुशब्दवचनद्वारा मनः निर्मलं भवति, अहङ्कारात्मकः अभिमानः मनःतः निष्कासितः भवति।
ਸਫਲੁ ਜਨਮੁ ਤਿਸੁ ਪ੍ਰਾਨੀ ਕੇਰਾ ਹਰਿ ਕੈ ਨਾਮਿ ਸਮਾਨ ॥੧॥
सफलु जनमु तिसु प्रानी केरा हरि कै नामि समान ॥१॥फलयुक्तं समृद्धं च तस्य मर्त्यस्य नाम्नि लीनस्य जीवनम्। ||१||
ਮੇਰੇ ਮਨ ਗੁਰ ਕੀ ਸਿਖ ਸੁਣੀਜੈ ॥
मेरे मन गुर की सिख सुणीजै ॥हे मम मनसि गुरुशिक्षां शृणु ।
ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਸਦਾ ਸੁਖਦਾਤਾ ਸਹਜੇ ਹਰਿ ਰਸੁ ਪੀਜੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
हरि का नामु सदा सुखदाता सहजे हरि रसु पीजै ॥१॥ रहाउ ॥भगवतः नाम शान्तिप्रदः सदा। सहजतया भगवतः उदात्ततत्त्वे पिबन्तु। ||१||विराम||
ਮੂਲੁ ਪਛਾਣਨਿ ਤਿਨ ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸਾ ਸਹਜੇ ਹੀ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ॥
मूलु पछाणनि तिन निज घरि वासा सहजे ही सुखु होई ॥ये स्वस्य उत्पत्तिं अवगच्छन्ति ते स्वस्य अन्तःकरणस्य गृहे अन्तः सहजशान्तिं शान्तिं च निवसन्ति ।
ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਕਮਲੁ ਪਰਗਾਸਿਆ ਹਉਮੈ ਦੁਰਮਤਿ ਖੋਈ ॥
गुर कै सबदि कमलु परगासिआ हउमै दुरमति खोई ॥गुरुशब्दवचनद्वारा हृदयकमलं प्रफुल्लितं भवति, अहङ्कारः, दुष्टचित्ता च निर्मूलितः भवति।
ਸਭਨਾ ਮਹਿ ਏਕੋ ਸਚੁ ਵਰਤੈ ਵਿਰਲਾ ਬੂਝੈ ਕੋਈ ॥੨॥
सभना महि एको सचु वरतै विरला बूझै कोई ॥२॥एकः सच्चः प्रभुः सर्वेषु व्याप्तः अस्ति; ये एतत् अवगच्छन्ति ते अतीव दुर्लभाः सन्ति। ||२||
ਗੁਰਮਤੀ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਆ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਤਤੁ ਵਖਾਨੈ ॥
गुरमती मनु निरमलु होआ अंम्रितु ततु वखानै ॥गुरुशिक्षायाः माध्यमेन मनः अम्लं भवति, अम्ब्रोसियलसारं वदति।
ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਸਦਾ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਵਿਚਿ ਮਨ ਹੀ ਮਨੁ ਮਾਨੈ ॥
हरि का नामु सदा मनि वसिआ विचि मन ही मनु मानै ॥भगवतः नाम मनसि नित्यं वसति; मनसः अन्तः मनः प्रसन्नं शान्तं च भवति।
ਸਦ ਬਲਿਹਾਰੀ ਗੁਰ ਅਪੁਨੇ ਵਿਟਹੁ ਜਿਤੁ ਆਤਮ ਰਾਮੁ ਪਛਾਨੈ ॥੩॥
सद बलिहारी गुर अपुने विटहु जितु आतम रामु पछानै ॥३॥अहं सदा यज्ञः मम गुरुः, येन मया भगवतः परमात्मानः साक्षात्कृतः। ||३||
ਮਾਨਸ ਜਨਮਿ ਸਤਿਗੁਰੂ ਨ ਸੇਵਿਆ ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥
मानस जनमि सतिगुरू न सेविआ बिरथा जनमु गवाइआ ॥ये मनुष्याः सत्यगुरुं न सेवन्ते - तेषां जीवनं व्यर्थं व्यर्थं भवति।
ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਤਾਂ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੇਲੇ ਸਹਜੇ ਸਹਜਿ ਸਮਾਇਆ ॥
नदरि करे तां सतिगुरु मेले सहजे सहजि समाइआ ॥यदा ईश्वरः स्वस्य अनुग्रहदृष्टिं ददाति तदा वयं सच्चिदानन्दगुरुं मिलित्वा सहजशान्तिं शान्तिं च विलीनाः भवेम।
ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਮਿਲੈ ਵਡਿਆਈ ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਧਿਆਇਆ ॥੪॥੫॥
नानक नामु मिलै वडिआई पूरै भागि धिआइआ ॥४॥५॥हे नानक, महता सौभाग्येन, नाम दीयते; सम्यक् दैवेन ध्याय । ||४||५||
ਪ੍ਰਭਾਤੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥
प्रभाती महला ३ ॥प्रभाती, तृतीय मेहल: १.
ਆਪੇ ਭਾਂਤਿ ਬਣਾਏ ਬਹੁ ਰੰਗੀ ਸਿਸਟਿ ਉਪਾਇ ਪ੍ਰਭਿ ਖੇਲੁ ਕੀਆ ॥
आपे भांति बणाए बहु रंगी सिसटि उपाइ प्रभि खेलु कीआ ॥ईश्वरः एव अनेकानि रूपाणि वर्णाः च निर्मितवान्; सः ब्रह्माण्डस्य निर्माणं कृत्वा नाटकस्य मञ्चनं कृतवान् ।
ਕਰਿ ਕਰਿ ਵੇਖੈ ਕਰੇ ਕਰਾਏ ਸਰਬ ਜੀਆ ਨੋ ਰਿਜਕੁ ਦੀਆ ॥੧॥
करि करि वेखै करे कराए सरब जीआ नो रिजकु दीआ ॥१॥सृष्टिं सृजन् सः तां पश्यति। सः करोति, सर्वान् च कर्म करोति; सर्वभूतेभ्यः पोषणं ददाति। ||१||
ਕਲੀ ਕਾਲ ਮਹਿ ਰਵਿਆ ਰਾਮੁ ॥
कली काल महि रविआ रामु ॥अस्मिन् कलियुगस्य कृष्णयुगे भगवान् सर्वव्यापी अस्ति।
ਘਟਿ ਘਟਿ ਪੂਰਿ ਰਹਿਆ ਪ੍ਰਭੁ ਏਕੋ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਰਗਟੁ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
घटि घटि पूरि रहिआ प्रभु एको गुरमुखि परगटु हरि हरि नामु ॥१॥ रहाउ ॥एकः ईश्वरः प्रत्येकं हृदयं व्याप्तः व्याप्तः च अस्ति; हर, हर इति भगवतः नाम गुरमुखं प्रति प्रकाश्यते। ||१||विराम||
ਗੁਪਤਾ ਨਾਮੁ ਵਰਤੈ ਵਿਚਿ ਕਲਜੁਗਿ ਘਟਿ ਘਟਿ ਹਰਿ ਭਰਪੂਰਿ ਰਹਿਆ ॥
गुपता नामु वरतै विचि कलजुगि घटि घटि हरि भरपूरि रहिआ ॥नाम भगवतः नाम गुप्तं तु अन्धकारयुगे व्याप्तम्। भगवान् सर्वथा व्याप्तः प्रत्येकं हृदयं व्याप्तः च अस्ति।
ਨਾਮੁ ਰਤਨੁ ਤਿਨਾ ਹਿਰਦੈ ਪ੍ਰਗਟਿਆ ਜੋ ਗੁਰ ਸਰਣਾਈ ਭਜਿ ਪਇਆ ॥੨॥
नामु रतनु तिना हिरदै प्रगटिआ जो गुर सरणाई भजि पइआ ॥२॥गुरु-अभयारण्यं प्रति त्वरमाणानां हृदयेषु नाम-रत्नं प्रकाशितं भवति। ||२||
ਇੰਦ੍ਰੀ ਪੰਚ ਪੰਚੇ ਵਸਿ ਆਣੈ ਖਿਮਾ ਸੰਤੋਖੁ ਗੁਰਮਤਿ ਪਾਵੈ ॥
इंद्री पंच पंचे वसि आणै खिमा संतोखु गुरमति पावै ॥यः पञ्चेन्द्रियाणि पराभवति, सः क्षमा, धैर्यं, सन्तोषं च प्राप्नोति, गुरुशिक्षायाः माध्यमेन।
ਸੋ ਧਨੁ ਧਨੁ ਹਰਿ ਜਨੁ ਵਡ ਪੂਰਾ ਜੋ ਭੈ ਬੈਰਾਗਿ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ॥੩॥
सो धनु धनु हरि जनु वड पूरा जो भै बैरागि हरि गुण गावै ॥३॥धन्यः, धन्यः, सिद्धः, महान् च सः भगवतः विनयशीलः सेवकः, यः ईश्वरभयेन विरक्तप्रेमेण च प्रेरितः भगवतः गौरवपूर्णस्तुतिं गातुं शक्नोति। ||३||
ਗੁਰ ਤੇ ਮੁਹੁ ਫੇਰੇ ਜੇ ਕੋਈ ਗੁਰ ਕਾ ਕਹਿਆ ਨ ਚਿਤਿ ਧਰੈ ॥
गुर ते मुहु फेरे जे कोई गुर का कहिआ न चिति धरै ॥यदि कश्चित् गुरुतः मुखं विमुखं करोति, गुरुवचनं च तस्य चैतन्ये न निक्षिपति
ਕਰਿ ਆਚਾਰ ਬਹੁ ਸੰਪਉ ਸੰਚੈ ਜੋ ਕਿਛੁ ਕਰੈ ਸੁ ਨਰਕਿ ਪਰੈ ॥੪॥
करि आचार बहु संपउ संचै जो किछु करै सु नरकि परै ॥४॥- सः सर्वविधं संस्कारं कृत्वा धनसञ्चयं कुर्यात्, परन्तु अन्ते सः नरकं पतति। ||४||
ਏਕੋ ਸਬਦੁ ਏਕੋ ਪ੍ਰਭੁ ਵਰਤੈ ਸਭ ਏਕਸੁ ਤੇ ਉਤਪਤਿ ਚਲੈ ॥
एको सबदु एको प्रभु वरतै सभ एकसु ते उतपति चलै ॥एकदेवस्य वचनं एकशब्दं सर्वत्र प्रचलति। सर्वा सृष्टिः एकेश्वरात् आगता।
ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਏ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਜਾਇ ਰਲੈ ॥੫॥੬॥
नानक गुरमुखि मेलि मिलाए गुरमुखि हरि हरि जाइ रलै ॥५॥६॥हे नानक गुरमुखः संयोगे एकीकृतः। गुरमुख गमनसमये भगवता हर, हर इति मिश्रयति। ||५||६||
ਪ੍ਰਭਾਤੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥
प्रभाती महला ३ ॥प्रभाती, तृतीय मेहल: १.
ਮੇਰੇ ਮਨ ਗੁਰੁ ਅਪਣਾ ਸਾਲਾਹਿ ॥
मेरे मन गुरु अपणा सालाहि ॥हे मम मनः, तव गुरुं स्तुवतु।