ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 श्री गुरु ग्रन्थ साहिबः
पुटः - 419
ਜੋਗੀ ਭੋਗੀ ਕਾਪੜੀ ਕਿਆ ਭਵਹਿ ਦਿਸੰਤਰ ॥
जोगी भोगी कापड़ी किआ भवहि दिसंतर ॥योगिनः मन्दिनः याचकाः च परदेशेषु किमर्थं भ्रमन्ति?
ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਨ ਚੀਨੑਹੀ ਤਤੁ ਸਾਰੁ ਨਿਰੰਤਰ ॥੩॥
गुर का सबदु न चीनही ततु सारु निरंतर ॥३॥गुरुशब्दवचनं, तेषां अन्तः उत्कृष्टतायाः सारं च न अवगच्छन्ति। ||३||
ਪੰਡਿਤ ਪਾਧੇ ਜੋਇਸੀ ਨਿਤ ਪੜ੍ਹਹਿ ਪੁਰਾਣਾ ॥
पंडित पाधे जोइसी नित पढ़हि पुराणा ॥पण्डिताः धर्मविदां गुरुज्योतिषां पुराणानां अनन्तपठितानां च ।
ਅੰਤਰਿ ਵਸਤੁ ਨ ਜਾਣਨੑੀ ਘਟਿ ਬ੍ਰਹਮੁ ਲੁਕਾਣਾ ॥੪॥
अंतरि वसतु न जाणनी घटि ब्रहमु लुकाणा ॥४॥अन्तः किम् अस्ति इति न जानन्ति; ईश्वरः तेषां अन्तः गभीरं निगूढः अस्ति। ||४||
ਇਕਿ ਤਪਸੀ ਬਨ ਮਹਿ ਤਪੁ ਕਰਹਿ ਨਿਤ ਤੀਰਥ ਵਾਸਾ ॥
इकि तपसी बन महि तपु करहि नित तीरथ वासा ॥केचन पश्चात्तापिनः वनेषु तपस्यन्ति, केचन पुण्यतीर्थेषु नित्यं निवसन्ति ।
ਆਪੁ ਨ ਚੀਨਹਿ ਤਾਮਸੀ ਕਾਹੇ ਭਏ ਉਦਾਸਾ ॥੫॥
आपु न चीनहि तामसी काहे भए उदासा ॥५॥अप्रबुद्धाः जनाः आत्मानं न अवगच्छन्ति - ते किमर्थं त्यागिनः अभवन् ? ||५||
ਇਕਿ ਬਿੰਦੁ ਜਤਨ ਕਰਿ ਰਾਖਦੇ ਸੇ ਜਤੀ ਕਹਾਵਹਿ ॥
इकि बिंदु जतन करि राखदे से जती कहावहि ॥केचन स्वयौनशक्तिं नियन्त्रयन्ति, ब्रह्मचारिणः इति प्रसिद्धाः ।
ਬਿਨੁ ਗੁਰਸਬਦ ਨ ਛੂਟਹੀ ਭ੍ਰਮਿ ਆਵਹਿ ਜਾਵਹਿ ॥੬॥
बिनु गुरसबद न छूटही भ्रमि आवहि जावहि ॥६॥गुरुवचनं विना तु त्राता न भवन्ति, पुनर्जन्मं च भ्रमन्ति। ||६||
ਇਕਿ ਗਿਰਹੀ ਸੇਵਕ ਸਾਧਿਕਾ ਗੁਰਮਤੀ ਲਾਗੇ ॥
इकि गिरही सेवक साधिका गुरमती लागे ॥केचन गृहस्थाः, सेवकाः, साधकाः च सन्ति, गुरुशिक्षासक्ताः।
ਨਾਮੁ ਦਾਨੁ ਇਸਨਾਨੁ ਦ੍ਰਿੜੁ ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਸੁ ਜਾਗੇ ॥੭॥
नामु दानु इसनानु द्रिड़ु हरि भगति सु जागे ॥७॥ते नाम, दानं, शुद्धिं शुद्धिं च दृढतया धारयन्ति; ते भगवति भक्त्या जागृताः तिष्ठन्ति। ||७||
ਗੁਰ ਤੇ ਦਰੁ ਘਰੁ ਜਾਣੀਐ ਸੋ ਜਾਇ ਸਿਞਾਣੈ ॥
गुर ते दरु घरु जाणीऐ सो जाइ सिञाणै ॥गुरुद्वारा भगवतः गृहद्वारं लभ्यते, तत् स्थानं च ज्ञायते।
ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਨ ਵੀਸਰੈ ਸਾਚੇ ਮਨੁ ਮਾਨੈ ॥੮॥੧੪॥
नानक नामु न वीसरै साचे मनु मानै ॥८॥१४॥नानकः नाम न विस्मरति; तस्य मनः सत्येश्वराय समर्पितम् अस्ति। ||८||१४||
ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ॥
आसा महला १ ॥आसा, प्रथम मेहल : १.
ਮਨਸਾ ਮਨਹਿ ਸਮਾਇਲੇ ਭਉਜਲੁ ਸਚਿ ਤਰਣਾ ॥
मनसा मनहि समाइले भउजलु सचि तरणा ॥मनसः कामान् शान्तयन् मर्त्यः सत्यमेव भयानकं जगत्-सागरं लङ्घयति।
ਆਦਿ ਜੁਗਾਦਿ ਦਇਆਲੁ ਤੂ ਠਾਕੁਰ ਤੇਰੀ ਸਰਣਾ ॥੧॥
आदि जुगादि दइआलु तू ठाकुर तेरी सरणा ॥१॥आदौ युगेषु च त्वं दयालुः प्रभुः गुरुः च असि; अहं भवतः अभयारण्यम् अन्वेषयामि। ||१||
ਤੂ ਦਾਤੌ ਹਮ ਜਾਚਿਕਾ ਹਰਿ ਦਰਸਨੁ ਦੀਜੈ ॥
तू दातौ हम जाचिका हरि दरसनु दीजै ॥त्वं दाता असि, अहं केवलं याचक एव अस्मि । भगवन् दर्शनं मम भगवन् प्रयच्छ ।
ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਮਨ ਮੰਦਰੁ ਭੀਜੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
गुरमुखि नामु धिआईऐ मन मंदरु भीजै ॥१॥ रहाउ ॥गुरमुखः नाम ध्यायति; तस्य मनसः मन्दिरं हर्षेण प्रतिध्वन्यते। ||१||विराम||
ਕੂੜਾ ਲਾਲਚੁ ਛੋਡੀਐ ਤਉ ਸਾਚੁ ਪਛਾਣੈ ॥
कूड़ा लालचु छोडीऐ तउ साचु पछाणै ॥मिथ्यालोभं परित्यज्य सत्यस्य साक्षात्कारः आगच्छति।
ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸਮਾਈਐ ਪਰਮਾਰਥੁ ਜਾਣੈ ॥੨॥
गुर कै सबदि समाईऐ परमारथु जाणै ॥२॥अतः गुरु के शबाद के वचन में लीन हो जाओ, इस परम साक्षात्कार को ज्ञात करें। ||२||
ਇਹੁ ਮਨੁ ਰਾਜਾ ਲੋਭੀਆ ਲੁਭਤਉ ਲੋਭਾਈ ॥
इहु मनु राजा लोभीआ लुभतउ लोभाई ॥अयम् मनः लोभी राजा लोभमग्नः |
ਗੁਰਮੁਖਿ ਲੋਭੁ ਨਿਵਾਰੀਐ ਹਰਿ ਸਿਉ ਬਣਿ ਆਈ ॥੩॥
गुरमुखि लोभु निवारीऐ हरि सिउ बणि आई ॥३॥गुरमुखः स्वस्य लोभं निवारयति, भगवता सह अवगमनं करोति च। ||३||
ਕਲਰਿ ਖੇਤੀ ਬੀਜੀਐ ਕਿਉ ਲਾਹਾ ਪਾਵੈ ॥
कलरि खेती बीजीऐ किउ लाहा पावै ॥शिलाभूमौ बीजानि रोप्य कथं लाभं लभ्यते ।
ਮਨਮੁਖੁ ਸਚਿ ਨ ਭੀਜਈ ਕੂੜੁ ਕੂੜਿ ਗਡਾਵੈ ॥੪॥
मनमुखु सचि न भीजई कूड़ु कूड़ि गडावै ॥४॥स्वेच्छा मनमुखः सत्येन न प्रसन्नः भवति; मिथ्यानि मिथ्यानि दफनानि भवन्ति। ||४||
ਲਾਲਚੁ ਛੋਡਹੁ ਅੰਧਿਹੋ ਲਾਲਚਿ ਦੁਖੁ ਭਾਰੀ ॥
लालचु छोडहु अंधिहो लालचि दुखु भारी ॥अतः लोभस्य त्यागं कुरुत - त्वं अन्धः असि! लोभः केवलं दुःखम् आनयति।
ਸਾਚੌ ਸਾਹਿਬੁ ਮਨਿ ਵਸੈ ਹਉਮੈ ਬਿਖੁ ਮਾਰੀ ॥੫॥
साचौ साहिबु मनि वसै हउमै बिखु मारी ॥५॥सच्चित्तस्य अन्तः वसति तदा विषहङ्कारः जियते । ||५||
ਦੁਬਿਧਾ ਛੋਡਿ ਕੁਵਾਟੜੀ ਮੂਸਹੁਗੇ ਭਾਈ ॥
दुबिधा छोडि कुवाटड़ी मूसहुगे भाई ॥द्वन्द्वस्य दुष्टमार्गं परित्यजन्तु, अन्यथा भवन्तः लुण्ठिताः भवेयुः दैवभ्रातरः।
ਅਹਿਨਿਸਿ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹੀਐ ਸਤਿਗੁਰ ਸਰਣਾਈ ॥੬॥
अहिनिसि नामु सलाहीऐ सतिगुर सरणाई ॥६॥दिवारात्रौ नाम स्तुवन्तु, सच्चे गुरुरक्षणे अभयारण्ये। ||६||
ਮਨਮੁਖ ਪਥਰੁ ਸੈਲੁ ਹੈ ਧ੍ਰਿਗੁ ਜੀਵਣੁ ਫੀਕਾ ॥
मनमुख पथरु सैलु है ध्रिगु जीवणु फीका ॥स्वेच्छा मनमुखः शिला, पाषाणः। तस्य जीवनं शापितं निष्प्रयोजनम्।
ਜਲ ਮਹਿ ਕੇਤਾ ਰਾਖੀਐ ਅਭ ਅੰਤਰਿ ਸੂਕਾ ॥੭॥
जल महि केता राखीऐ अभ अंतरि सूका ॥७॥इदानीं चिरकालं यावत् शिला जलस्य अधः स्थापिता अस्ति तथापि तस्य कोरे शुष्कः एव तिष्ठति । ||७||
ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਹੈ ਪੂਰੈ ਗੁਰਿ ਦੀਆ ॥
हरि का नामु निधानु है पूरै गुरि दीआ ॥भगवतः नाम निधिः; सिद्धगुरुः मम दत्तवान्।
ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਨ ਵੀਸਰੈ ਮਥਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਆ ॥੮॥੧੫॥
नानक नामु न वीसरै मथि अंम्रितु पीआ ॥८॥१५॥नाम न विस्मरन् नानक अम्ब्रोसियामृते मथति पिबति च। ||८||१५||
ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ॥
आसा महला १ ॥आसा, प्रथम मेहल : १.
ਚਲੇ ਚਲਣਹਾਰ ਵਾਟ ਵਟਾਇਆ ॥
चले चलणहार वाट वटाइआ ॥यात्रिकाः एकस्मात् मार्गात् अन्यतमं मार्गं गच्छन्ति ।
ਧੰਧੁ ਪਿਟੇ ਸੰਸਾਰੁ ਸਚੁ ਨ ਭਾਇਆ ॥੧॥
धंधु पिटे संसारु सचु न भाइआ ॥१॥जगत् उलझनेषु लीनः अस्ति, सत्यं न प्रशंसति। ||१||
ਕਿਆ ਭਵੀਐ ਕਿਆ ਢੂਢੀਐ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਦਿਖਾਇਆ ॥
किआ भवीऐ किआ ढूढीऐ गुर सबदि दिखाइआ ॥किमर्थं परिभ्रमणं, किमर्थं च अन्वेषणं गच्छति, यदा गुरुस्य शब्दः अस्मान् प्रकाशयति।
ਮਮਤਾ ਮੋਹੁ ਵਿਸਰਜਿਆ ਅਪਨੈ ਘਰਿ ਆਇਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
ममता मोहु विसरजिआ अपनै घरि आइआ ॥१॥ रहाउ ॥अहङ्कारं सङ्गं च त्यक्त्वा स्वगृहमागतम् । ||१||विराम||
ਸਚਿ ਮਿਲੈ ਸਚਿਆਰੁ ਕੂੜਿ ਨ ਪਾਈਐ ॥
सचि मिलै सचिआरु कूड़ि न पाईऐ ॥सत्यद्वारा सत्येन सह मिलति; असत्येन न लभ्यते।
ਸਚੇ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ਬਹੁੜਿ ਨ ਆਈਐ ॥੨॥
सचे सिउ चितु लाइ बहुड़ि न आईऐ ॥२॥सच्चिदानन्दं केन्द्रीकृत्य पुनः जगति आगन्तुं न प्रयोजनं भविष्यति । ||२||
ਮੋਇਆ ਕਉ ਕਿਆ ਰੋਵਹੁ ਰੋਇ ਨ ਜਾਣਹੂ ॥
मोइआ कउ किआ रोवहु रोइ न जाणहू ॥किमर्थं मृतानां कृते रोदसि ? त्वं रोदनं न जानासि।
ਰੋਵਹੁ ਸਚੁ ਸਲਾਹਿ ਹੁਕਮੁ ਪਛਾਣਹੂ ॥੩॥
रोवहु सचु सलाहि हुकमु पछाणहू ॥३॥सत्येश्वरस्य स्तुत्वा रोदन्तु, तस्य आज्ञां च ज्ञातव्यम्। ||३||
ਹੁਕਮੀ ਵਜਹੁ ਲਿਖਾਇ ਆਇਆ ਜਾਣੀਐ ॥
हुकमी वजहु लिखाइ आइआ जाणीऐ ॥भगवतः आज्ञापालननियतस्य जन्म धन्यम्।
ਲਾਹਾ ਪਲੈ ਪਾਇ ਹੁਕਮੁ ਸਿਞਾਣੀਐ ॥੪॥
लाहा पलै पाइ हुकमु सिञाणीऐ ॥४॥लभते सत्यं लाभं भगवतः आज्ञां ज्ञात्वा। ||४||