यदि कदापि मां गृह्णाति, बध्नाति च, तदा अपि अहं विरोधं कर्तुं न शक्नोमि। ||१||
अहं गुणेन बद्धः अस्मि; अहं सर्वेषां जीवनम्। मम दासाः मम एव प्राणाः सन्ति।
वदति नाम दवः यथा तस्य आत्मानः गुणः, तथैव मम प्रेम यः तं प्रकाशयति। ||२||३||
सारङ्गः १.
एकः सार्वभौमिकः प्रजापतिः ईश्वरः। सच्चे गुरुप्रसादेन : १.
अतः पुराणानां श्रवणेन भवता किं साधितम् ?
न तव अन्तः निष्ठाभक्तिः प्रवहति, न च क्षुधार्तानाम् दानाय प्रेरिता । ||१||विराम||
त्वया यौनकामना न विस्मृता, न च क्रोधः विस्मृतः; लोभः अपि त्वां न त्यक्तवान्।
भवतः मुखस्य निन्दनं, अन्येषां विषये गपशपं च न निवृत्तम्। भवतः सेवा निष्फलं निष्फलं च अस्ति। ||१||
परेषां गृहं भित्त्वा लुण्ठयित्वा त्वं उदरं पूरयसि पापिनः।
यदा तु परं जगत् गमिष्यसि तदा तव अपराधबोधः सुप्रसिद्धः भविष्यति, येन अज्ञानकर्मणा त्वया कृतः। ||२||
क्रूरता भवतः मनः न त्यक्तवती; त्वया अन्यजीवानां कृते दयां न पोषिता।
परमानन्दः पवित्रसङ्घस्य साधसंगतस्य सदस्यः अभवत् । किमर्थं त्वं पवित्रोपदेशान् न अनुसृतवान्? ||३||१||६||
भगवन्तं पृष्ठं कृत्वा न सङ्गोऽपि मनसि ।
सारङ्ग, पंचम मेहल, सुर दास: १.
एकः सार्वभौमिकः प्रजापतिः ईश्वरः। सच्चे गुरुप्रसादेन : १.
भगवतः प्रजाः भगवता सह वसन्ति।
ते स्वमनः शरीरं च तस्मै समर्पयन्ति; ते सर्वं तस्मै समर्पयन्ति। ते सहज-आनन्दस्य आकाश-रागेण मत्ताः भवन्ति। ||१||विराम||
भगवतः दर्शनस्य भगवद्दर्शनं दृष्ट्वा ते भ्रष्टाचारात् शुद्धाः भवन्ति। ते सर्वथा सर्वं प्राप्नुवन्ति।
तेषां अन्येन किमपि सम्बन्धः नास्ति; ते ईश्वरस्य सुन्दरं मुखं पश्यन्ति। ||१||
यः तु भव्यं सुन्दरं भगवन्तं त्यक्त्वा अन्यत् किमपि कामं धारयति, सः कुष्ठस्य शरीरे लीच इव भवति।
वदति सुर दास, ईश्वरः मम मनः स्वहस्ते गृहीतवान्। तेन मां परं जगत् आशीर्वादं दत्तवान्। ||२||१||८||
सारङ्ग, कबीर जी : १.
एकः सार्वभौमिकः प्रजापतिः ईश्वरः। सच्चे गुरुप्रसादेन : १.
भगवतः परं कः मनसः सहायकः आश्रयः च?
मातुः, पितुः, भ्रातृभ्रातुः, बालकस्य, पतिपत्न्याः च प्रति प्रेम, आसक्तिः च, सर्वं केवलं भ्रमः एव। ||१||विराम||
अतः परं जगति एकं बेडं निर्मायताम्; धनं किं श्रद्धां स्थापयसि ?
अस्मिन् भंगुरपात्रे त्वं किं विश्वासं स्थापयसि; किञ्चित् प्रहारेन भग्नं भवति। ||१||
सर्वधर्मस्य सद्भावस्य च फलं प्राप्स्यसि यदि सर्वेषां रजः भवितुम् इच्छसि।
कथयति कबीरः शृणुत हे सन्ताः-एतत् मनः पक्षिवत्, वनस्य उपरि उड्डीयमानम्। ||२||१||९||