हे आत्मीय मित्र, त्वया प्रियं भुक्तम्; कृपया, तस्य विषये मां वदतु।
ते एव स्वप्रियं विन्दन्ति, ये आत्मदम्भं निर्मूलयन्ति; तादृशं शुभं दैवं तेषां ललाटेषु लिखितम्।
बाहुं गृहीत्वा मां भगवता गुरुः स्वकीयं कृतवान्; तेन मम पुण्यदोषो न विचारितः।
या त्वया गुणहारेन अलङ्कृता, तस्य प्रेमस्य गहने किरमिजीवर्णे रञ्जिता - तस्याः उपरि सर्वं सुन्दरं दृश्यते।
भर्त्रा नानक धन्या सा सुखी आत्मा वधूः भर्त्रा सह वसति । ||३||
मया अन्विष्यमाणा सा शान्तिः मया लब्धा सखी ।
मम अन्विष्यमाणः पतिः प्रभुः गृहम् आगतः, अधुना, अभिनन्दनानि प्रवहन्ति।
महती आनन्दः सुखं च प्रवहति स्म यदा मम पतिः प्रभुः नित्यं नवीनः सौन्दर्यः मयि दयां कृतवान् ।
महता सौभाग्येन तं मया लब्धम्; गुरुः मां स्वेन सह एकीकृतवान्, साधसंगतस्य माध्यमेन, पवित्रस्य सत्यसङ्घस्य।
मम आशाः इच्छाः च सर्वे पूर्णाः अभवन्; मम प्रियः पतिः भगवता मां स्वस्य आलिंगने निकटतः आलिंगितवान्।
प्रार्थयति नानक, मया सा शान्तिः प्राप्ता या मया अन्वेषिता, गुरुणा सह मिलित्वा। ||४||१||
जैतश्री, पंचम मेहल, द्वितीय सदन, छन्त: १.
एकः सार्वभौमिकः प्रजापतिः ईश्वरः। सच्चे गुरुप्रसादेन : १.
सलोक् : १.
ईश्वरः उदात्तः, अगम्यः, अनन्तः च अस्ति। अनिर्वचनीयः - सः वर्णयितुं न शक्यते।
नानकः अस्मान् तारयितुं सर्वशक्तिमान् ईश्वरस्य अभयारण्यम् अन्वेषयति। ||१||
छन्त: १.
मां त्राहि, यथाशक्ति; हे भगवन् देव, अहं तव।
मम दोषाः अगण्याः सन्ति; तेषु कति मया गणनीयम् ?
मया कृतानि पापानि अपराधानि च असंख्यानि सन्ति; दिने दिने अहं निरन्तरं त्रुटयः करोमि।
अहं माया, विश्वासघातकायाः विषये भावात्मकसङ्गेन मत्तः अस्मि; तव प्रसादेन एव अहं तारयितुं शक्नोमि।
गुप्तरूपेण अहं भ्रष्टाचारस्य घृणितपापानि करोमि, यद्यपि ईश्वरः समीपस्थः अस्ति।
प्रार्थयति नानकं, मां भगवन् दयायाः वर्षणं कुरु, मां उत्थापय, भयङ्करस्य जगतः-सागरस्य भ्रामरीतः बहिः। ||१||
सलोक् : १.
तस्य गुणाः असंख्याकाः सन्ति; ते गणयितुं न शक्यन्ते। ईश्वरस्य नाम उदात्तं उच्चैः च अस्ति।
एषा नानकस्य विनम्रः प्रार्थना, निराश्रयाणां कृते गृहं आशीर्वादं दातुं। ||२||
छन्त: १.
अन्यत् स्थानं सर्वथा नास्ति - अन्यत् कुत्र गन्तव्यम् ?
चतुर्विंशतिघण्टाः दिने अञ्जलिनिपीड्य ईश्वरं ध्यायामि।
ध्यायन् सदा मम देवं, मम मनसः कामस्य फलं प्राप्नोमि।
अभिमानं, आसक्तिं, भ्रष्टाचारं, द्वैतं च परित्यज्य अहं प्रेम्णा एकेश्वरे एव ध्यानं केन्द्रीक्रियते ।
मनः शरीरं च ईश्वराय समर्पयतु; सर्वान् स्वाभिमानं निर्मूलयतु।
प्रार्थयति नानक कृपावृष्टिं कुरु भगवन्, यथा अहं तव सत्यनाम्नि लीनः भवेयम्। ||२||
सलोक् : १.
सर्व्वं हस्ते धारयन्तं मनसि ध्याय ।
भगवन्नामस्य धनं सङ्गृह्यताम्; त्वया सह सदा स्यात् नानक । ||३||
छन्त: १.
ईश्वरः अस्माकं एकमात्रः सच्चा मित्रः अस्ति; अन्यः कोऽपि नास्ति।
स्थानान्तरान्तरेषु जले च भूमौ च स्वयं सर्वत्र व्याप्तः।
सः जलं, भूमिं, आकाशं च सर्वथा व्याप्तः अस्ति; ईश्वरः महान् दाता, सर्वेषां प्रभुः, स्वामी च अस्ति।
जगतः स्वामी विश्वेश्वरस्य न सीमा अस्ति; तस्य गौरवगुणाः असीमिताः - कथं गणयामि ?
अहं शान्तिदातुः भगवतः गुरुस्य अभयारण्यं प्रति त्वरितम् अगच्छम्; तया विना अन्यः सर्वथा नास्ति।
प्रार्थयति नानकं तं जीवं यस्मै भगवान् दयां करोति - स एव नाम लभते। ||३||