रामकली, पंचम मेहलः १.
अग्निः इन्धनात् पलायते।
जलं रजः सर्वतः प्रवहति ।
पादौ उपरि, आकाशं च अधः।
चषके समुद्रः दृश्यते। ||१||
एतादृशः अस्माकं सर्वशक्तिमान् प्रियेश्वरः।
न विस्मरन्ति तस्य भक्ताः क्षणमात्रमपि । चतुर्विंशतिः घण्टाः दिने मनसा ध्याय तम्। ||१||विराम||
प्रथमं घृतम्, ततः क्षीरम्।
मलः साबुनं शोधयति।
निर्भयाः भयात् भीताः भवन्ति।
जीवाः मृतैः हन्ति। ||२||
दृश्यमानं शरीरं निगूढं, आकाशशरीरं च दृश्यते।
एतानि सर्वाणि कार्याणि जगतः प्रभुः करोति।
यः वञ्चितः, सः वञ्चितः न वञ्चितः।
वणिजं विना व्यापारी पुनः पुनः व्यापारं करोति । ||३||
अतः सन्तसङ्घं सम्मिलितं कुर्वन्तु, भगवतः नाम जपन्तु।
तथा वदन्ति सिमृतयः शास्त्राः वेदाः पुराणाः |
दुर्लभाः सन्ति ये ईश्वरं चिन्तयन्ति, ध्यायन्ति च।
नानक ते परमं पदं प्राप्नुवन्ति। ||४||४३||५४||
रामकली, पंचम मेहलः १.
तस्य यत् प्रीतिः भवति तत् भवति।
सदा नित्यं भगवतः अभयारण्यम् अन्वेषयामि।ईश्वरात् अन्यः कोऽपि नास्ति। ||१||विराम||
त्वं स्वसन्ततिं, पतिं, धनं च पश्यसि; एतेषु कश्चन अपि भवता सह न गमिष्यति।
विषं विषं खादन्, त्वं भ्रष्टः असि। भवद्भिः गन्तव्यं भविष्यति, मायाम्, तव भवनानि च त्यक्त्वा। ||१||
अन्येषां निन्दां कुर्वन् त्वं सर्वथा नष्टः असि; पूर्वकर्मणां कारणात् पुनर्जन्मगर्भे निक्षिप्तः भविष्यसि ।
भवतः पूर्वकर्माणि केवलं न गमिष्यन्ति; घोरतमः मृत्युदूतः त्वां गृह्णीयात्। ||२||
त्वं अनृतं वदसि, यत् उपदिशसि तत् न आचरसि। ते कामाः न तृप्ताः - किं लज्जा।
त्वया असाध्यः रोगः संक्रमितः; सन्तानाम् निन्दां कुर्वन् भवतः शरीरं अपव्यय्यते; त्वं सर्वथा नष्टः असि। ||३||
येषां कल्पितानां अलङ्कारं करोति। सः एव सन्तानाम् जीवनं दत्तवान्।
नानक, दासान् आलिंगने निकटतः आलिंगयति। प्रसादं देहि परमेश्वर मयि अपि कृपां कुरु । ||४||४४||५५||
रामकली, पंचम मेहलः १.
एतादृशः सिद्धः दिव्यः गुरुः, मम साहाय्यं समर्थनं च।
तस्य ध्यानं न व्यर्थं भवति। ||१||विराम||
तस्य दर्शनस्य भगवन्तं दर्शनं दृष्ट्वा अहं मुग्धः अस्मि।
तस्य पादरजः मृत्युपाशं विदारयति।
तस्य पादपद्मानि मम मनसि निवसन्ति,
तथा च मम शरीरस्य सर्वे कार्याणि व्यवस्थितानि निराकृतानि च। ||१||
यस्य उपरि हस्तं स्थापयति, सः रक्षितः भवति।
मम देवः स्वामिनः स्वामी अस्ति।
स पापिनां त्राता दयानां निधिः।
सदा नित्यं तस्य यज्ञोऽस्मि । ||२||
यं स्वमलमन्त्रेण आशीर्वादं ददाति,
भ्रष्टाचारस्य त्यागं करोति; तस्य अहङ्कारः अभिमानः निष्कासितः भवति।
साधसंगते पवित्रसङ्गमे एकेश्वरं ध्यायन्तु।
पापानि मेट्यन्ते, नाम प्रेम्णा भगवतः नाम। ||३||
गुरुः परमेश्वरः सर्वेषु निवसति।
गुणनिधिः व्याप्तः, प्रत्येकं हृदयं व्याप्नोति च।
भवतः दर्शनस्य भगवन्तं दर्शनं प्रयच्छतु;
हे देव, अहं त्वयि आशां स्थापयामि। नानकः सततं एतां सत्यं प्रार्थनां करोति। ||४||४५||५६||