गौरी, कबीर जी : १.
अन्धकारे कोऽपि शान्ततया निद्रां कर्तुं न शक्नोति।
राजा दरिद्रश्च रोदिति रोदिति च | ||१||
यावत् जिह्वा न जपति भगवतः नाम ।
पुनर्जन्मनि आगच्छन् गच्छति च दुःखेन क्रन्दति । ||१||विराम||
वृक्षस्य छाया इव भवति;
यदा मर्त्यात्प्राणप्राणः गच्छति तदा ब्रूहि तस्य धनस्य किं भवति? ||२||
वाद्यनिहितं सङ्गीतमिव;
कथं कश्चित् मृतानां रहस्यं ज्ञास्यति? ||३||
सरसि हंस इव मृत्युः शरीरस्य उपरि भ्रमति ।
भगवतः मधुरं अमृतं कबीरं पिबन्तु। ||४||८||
गौरी, कबीर जी : १.
सृष्टिः ज्योतिः जायते, ज्योतिः सृष्टौ वर्तते।
द्वे फलं ददाति- मिथ्याकाचः सच्चः मुक्ता च। ||१||
निर्भयमुक्तं क्व तत् गृहम् ।
तत्र भयं निवर्तते भयं विना जीवति । ||१||विराम||
पवित्रनदीतीरे मनः न शान्तं भवति ।
जनाः शुभाशुभकर्मसु संलग्नाः तिष्ठन्ति। ||२||
पापं गुणं च द्वयमपि समानम्।
स्वस्य सत्त्वस्य गृहे, दार्शनिकस्य शिला अस्ति; अन्येषां गुणानाम् अन्वेषणं परित्यजतु। ||३||
कबीर: हे निरर्थक मर्त्य नाम भगवतः नाम न हास्य।
अस्मिन् प्रवृत्तौ भवतः एतत् मनः प्रवृत्तं कुरुत। ||४||९||
गौरी, कबीर जी : १.
सः भगवन्तं जानामि इति दावान् करोति, यः अप्रमेयात् परं च विचारेण परम् अस्ति;
वचनमात्रेण स्वर्गं प्रविष्टुं योजनां करोति। ||१||
स्वर्गः कुत्र अस्ति इति अहं न जानामि।
सः तत्र गन्तुं योजनां करोति इति सर्वे दावान् कुर्वन्ति । ||१||विराम||
केवलं वार्तालापेन मनः न शान्तं भवति।
मनः केवलं शान्तं भवति, यदा अहंकारः जिते। ||२||
यावद् मनः स्वर्गकामेन पूरितम् ।
सः भगवतः चरणयोः न वसति। ||३||
कथयति कबीरः कस्मै एतत् वक्तव्यं?
साध संगतः पवित्रस्य कम्पनी स्वर्गः अस्ति। ||४||१०||
गौरी, कबीर जी : १.
जाते वयं वर्धमाना, वर्धमानाः च गच्छामः।
अस्माकं दृष्टेः एव पुरतः अयं संसारः गच्छति । ||१||
कथं न म्रियसे लज्जया म्रियसे संसारोऽयं मम इति ।
अन्तिमे एव क्षणे भवतः किमपि नास्ति । ||१||विराम||
नानाविधान् प्रयतमाना त्वं स्वशरीरं पोषयसि,
मृत्योः समये तु अग्नौ दह्यते। ||२||
त्वं चन्दनतैलं अङ्गेषु प्रयोजसि, २.
तद् शरीरं तु अग्निना दग्धं भवति। ||३||
कथयति कबीरः शृणुत हे सद्जनाः।
तव सौन्दर्यं विलुप्तं भविष्यति, यथा सर्वं जगत् पश्यति। ||४||११||
गौरी, कबीर जी : १.
किमर्थं रुदसि शोचसि, यदा अन्यः पुरुषः म्रियते ।
यदि भवान् स्वयमेव जीवितुं इच्छति तदा एव तत् कुरु। ||१||
न म्रियिष्यामि यथा शेषः जगत् म्रियते,
इदानीं हि जीवनदातृं भगवन्तं मिलितवान्। ||१||विराम||
जनाः सुगन्धितैलैः स्वशरीरं अभिषिञ्चन्ति, २.
तस्मिन् च सुखे परमानन्दं विस्मरन्ति। ||२||
एकः कूपः, पञ्च जलवाहकाः च सन्ति।
पाशः भग्नः अपि मूर्खाः जलं आकर्षितुं प्रयतन्ते । ||३||
कथयति कबीरः चिन्तनद्वारा मया एषा एकः अवगमनः प्राप्तः।
न कूपः, न च जलवाहकः। ||४||१२||
गौरी, कबीर जी : १.
चलं जङ्गमं च जीवाः कीटाः पतङ्गाः च
- असंख्यजन्मेषु तानि अनेकरूपाणि मया अतीतानि। ||१||