ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 श्री गुरु ग्रन्थ साहिबः
पुटः - 374
ਪ੍ਰਥਮੇ ਤੇਰੀ ਨੀਕੀ ਜਾਤਿ ॥
प्रथमे तेरी नीकी जाति ॥प्रथमं भवतः सामाजिकपदवी उच्चा अस्ति।
ਦੁਤੀਆ ਤੇਰੀ ਮਨੀਐ ਪਾਂਤਿ ॥
दुतीआ तेरी मनीऐ पांति ॥द्वितीयं, समाजे भवतः सम्मानः भवति।
ਤ੍ਰਿਤੀਆ ਤੇਰਾ ਸੁੰਦਰ ਥਾਨੁ ॥
त्रितीआ तेरा सुंदर थानु ॥तृतीयम्, भवतः गृहं सुन्दरम् अस्ति।
ਬਿਗੜ ਰੂਪੁ ਮਨ ਮਹਿ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥੧॥
बिगड़ रूपु मन महि अभिमानु ॥१॥परन्तु त्वं तावत् कुरूपः, मनसि आत्मदम्भः। ||१||
ਸੋਹਨੀ ਸਰੂਪਿ ਸੁਜਾਣਿ ਬਿਚਖਨਿ ॥
सोहनी सरूपि सुजाणि बिचखनि ॥हे सुन्दरी, आकर्षक, बुद्धिमान् चतुरा:
ਅਤਿ ਗਰਬੈ ਮੋਹਿ ਫਾਕੀ ਤੂੰ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
अति गरबै मोहि फाकी तूं ॥१॥ रहाउ ॥त्वं अभिमानेन आसक्तिना च फससि। ||१||विराम||
ਅਤਿ ਸੂਚੀ ਤੇਰੀ ਪਾਕਸਾਲ ॥
अति सूची तेरी पाकसाल ॥भवतः पाकशाला एतावत् स्वच्छा अस्ति।
ਕਰਿ ਇਸਨਾਨੁ ਪੂਜਾ ਤਿਲਕੁ ਲਾਲ ॥
करि इसनानु पूजा तिलकु लाल ॥स्नानं कृत्वा पूजयित्वा ललाटे किरमिजी चिह्नं प्रयोजयति;
ਗਲੀ ਗਰਬਹਿ ਮੁਖਿ ਗੋਵਹਿ ਗਿਆਨ ॥
गली गरबहि मुखि गोवहि गिआन ॥मुखेन प्रज्ञां वदसि, अभिमानेन तु नश्यन्ति।
ਸਭਿ ਬਿਧਿ ਖੋਈ ਲੋਭਿ ਸੁਆਨ ॥੨॥
सभि बिधि खोई लोभि सुआन ॥२॥लोभस्य श्वः त्वां सर्वथा नाशितवान्। ||२||
ਕਾਪਰ ਪਹਿਰਹਿ ਭੋਗਹਿ ਭੋਗ ॥
कापर पहिरहि भोगहि भोग ॥त्वं वस्त्रं धारयसि भोगान् भुङ्क्ते च;
ਆਚਾਰ ਕਰਹਿ ਸੋਭਾ ਮਹਿ ਲੋਗ ॥
आचार करहि सोभा महि लोग ॥भवन्तः जनान् प्रभावितं कर्तुं सद्वृत्तेः अभ्यासं कुर्वन्ति;
ਚੋਆ ਚੰਦਨ ਸੁਗੰਧ ਬਿਸਥਾਰ ॥
चोआ चंदन सुगंध बिसथार ॥त्वं चन्दनकस्तूरीसुगन्धिततैलानि प्रयोजसि ।
ਸੰਗੀ ਖੋਟਾ ਕ੍ਰੋਧੁ ਚੰਡਾਲ ॥੩॥
संगी खोटा क्रोधु चंडाल ॥३॥तव तु नित्यसहचरः क्रोधस्य राक्षसः | ||३||
ਅਵਰ ਜੋਨਿ ਤੇਰੀ ਪਨਿਹਾਰੀ ॥
अवर जोनि तेरी पनिहारी ॥अन्ये जनाः भवतः जलवाहकाः भवेयुः;
ਇਸੁ ਧਰਤੀ ਮਹਿ ਤੇਰੀ ਸਿਕਦਾਰੀ ॥
इसु धरती महि तेरी सिकदारी ॥इह लोके भवान् शासकः भवेत्।
ਸੁਇਨਾ ਰੂਪਾ ਤੁਝ ਪਹਿ ਦਾਮ ॥
सुइना रूपा तुझ पहि दाम ॥सुवर्णं रजतं धनं च तव भवतु,
ਸੀਲੁ ਬਿਗਾਰਿਓ ਤੇਰਾ ਕਾਮ ॥੪॥
सीलु बिगारिओ तेरा काम ॥४॥किन्तु भवतः आचरणस्य सद्भावः यौनव्यभिचारेण नष्टः अस्ति। ||४||
ਜਾ ਕਉ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਮਇਆ ਹਰਿ ਰਾਇ ॥
जा कउ द्रिसटि मइआ हरि राइ ॥यस्मै भगवता प्रसादकटाक्षं दत्तं स आत्मा ।
ਸਾ ਬੰਦੀ ਤੇ ਲਈ ਛਡਾਇ ॥
सा बंदी ते लई छडाइ ॥बन्धनात् मोच्यते।
ਸਾਧਸੰਗਿ ਮਿਲਿ ਹਰਿ ਰਸੁ ਪਾਇਆ ॥
साधसंगि मिलि हरि रसु पाइआ ॥साध संगत, पवित्रसङ्गा सह मिलित्वा भगवतः उदात्ततत्त्वं प्राप्यते।
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਸਫਲ ਓਹ ਕਾਇਆ ॥੫॥
कहु नानक सफल ओह काइआ ॥५॥कथयति नानकं कथं फलप्रदं तत् शरीरम्। ||५||
ਸਭਿ ਰੂਪ ਸਭਿ ਸੁਖ ਬਨੇ ਸੁਹਾਗਨਿ ॥
सभि रूप सभि सुख बने सुहागनि ॥सर्वे अनुग्रहाः सर्वे आरामाः च भवतः समीपं आगमिष्यन्ति, यथा सुखी आत्मा वधूः;
ਅਤਿ ਸੁੰਦਰਿ ਬਿਚਖਨਿ ਤੂੰ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ਦੂਜਾ ॥੧੨॥
अति सुंदरि बिचखनि तूं ॥१॥ रहाउ दूजा ॥१२॥त्वं परमं शोभनं बुद्धिमान् च भविष्यसि। ||१||द्वितीय विराम||१२||
ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੫ ਇਕਤੁਕੇ ੨ ॥
आसा महला ५ इकतुके २ ॥आसा, पञ्चम मेहल, एक-थुकाय २ : १.
ਜੀਵਤ ਦੀਸੈ ਤਿਸੁ ਸਰਪਰ ਮਰਣਾ ॥
जीवत दीसै तिसु सरपर मरणा ॥जीवितः दृश्यमानः, अवश्यं म्रियते।
ਮੁਆ ਹੋਵੈ ਤਿਸੁ ਨਿਹਚਲੁ ਰਹਣਾ ॥੧॥
मुआ होवै तिसु निहचलु रहणा ॥१॥मृतः तु स नित्यं तिष्ठति। ||१||
ਜੀਵਤ ਮੁਏ ਮੁਏ ਸੇ ਜੀਵੇ ॥
जीवत मुए मुए से जीवे ॥ये जीविताः म्रियन्ते, ते अस्मिन् मृत्युद्वारा, जीविष्यन्ति।
ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਅਵਖਧੁ ਮੁਖਿ ਪਾਇਆ ਗੁਰਸਬਦੀ ਰਸੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਵੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
हरि हरि नामु अवखधु मुखि पाइआ गुरसबदी रसु अंम्रितु पीवे ॥१॥ रहाउ ॥ते भगवतः नाम हर, हर इति औषधरूपेण मुखेषु स्थापयन्ति, गुरुस्य शब्दवचनेन च अम्ब्रोसियलामृते पिबन्ति। ||१||विराम||
ਕਾਚੀ ਮਟੁਕੀ ਬਿਨਸਿ ਬਿਨਾਸਾ ॥
काची मटुकी बिनसि बिनासा ॥शरीरस्य मृत्तिका घटं भग्नं भवेत्।
ਜਿਸੁ ਛੂਟੈ ਤ੍ਰਿਕੁਟੀ ਤਿਸੁ ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸਾ ॥੨॥
जिसु छूटै त्रिकुटी तिसु निज घरि वासा ॥२॥गुणत्रयमुपहृतं तस्याभ्यन्तरस्य गृहे वसति । ||२||
ਊਚਾ ਚੜੈ ਸੁ ਪਵੈ ਪਇਆਲਾ ॥
ऊचा चड़ै सु पवै पइआला ॥ऊर्ध्वमारोहति, पातालस्य अधः प्रदेशेषु पतति।
ਧਰਨਿ ਪੜੈ ਤਿਸੁ ਲਗੈ ਨ ਕਾਲਾ ॥੩॥
धरनि पड़ै तिसु लगै न काला ॥३॥भूमौ शयानः, मृत्युना न स्पृश्यते। ||३||
ਭ੍ਰਮਤ ਫਿਰੇ ਤਿਨ ਕਿਛੂ ਨ ਪਾਇਆ ॥
भ्रमत फिरे तिन किछू न पाइआ ॥ये परिभ्रमन्ति, ते किमपि न साधयन्ति।
ਸੇ ਅਸਥਿਰ ਜਿਨ ਗੁਰਸਬਦੁ ਕਮਾਇਆ ॥੪॥
से असथिर जिन गुरसबदु कमाइआ ॥४॥ये गुरुशिक्षां आचरन्ति, ते स्थिराः स्थिराः च भवन्ति। ||४||
ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਸਭੁ ਹਰਿ ਕਾ ਮਾਲੁ ॥
जीउ पिंडु सभु हरि का मालु ॥अयं शरीरात्मा च सर्वे भगवतः एव सन्ति।
ਨਾਨਕ ਗੁਰ ਮਿਲਿ ਭਏ ਨਿਹਾਲ ॥੫॥੧੩॥
नानक गुर मिलि भए निहाल ॥५॥१३॥गुरूं मिलित्वा नानक मुग्धोऽस्मि | ||५||१३||
ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੫ ॥
आसा महला ५ ॥आसा, पञ्चम मेहलः १.
ਪੁਤਰੀ ਤੇਰੀ ਬਿਧਿ ਕਰਿ ਥਾਟੀ ॥
पुतरी तेरी बिधि करि थाटी ॥शरीरस्य कठपुतली महता कौशलेन निर्मितवती अस्ति।
ਜਾਨੁ ਸਤਿ ਕਰਿ ਹੋਇਗੀ ਮਾਟੀ ॥੧॥
जानु सति करि होइगी माटी ॥१॥रजः भवति इति निश्चयेन विद्धि। ||१||
ਮੂਲੁ ਸਮਾਲਹੁ ਅਚੇਤ ਗਵਾਰਾ ॥
मूलु समालहु अचेत गवारा ॥उत्पत्तिं स्मर अविचारमूढ।
ਇਤਨੇ ਕਉ ਤੁਮੑ ਕਿਆ ਗਰਬੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
इतने कउ तुम किआ गरबे ॥१॥ रहाउ ॥किमर्थं त्वं स्वयमेव गर्वितः असि ? ||१||विराम||
ਤੀਨਿ ਸੇਰ ਕਾ ਦਿਹਾੜੀ ਮਿਹਮਾਨੁ ॥
तीनि सेर का दिहाड़ी मिहमानु ॥त्वं अतिथिः, प्रतिदिनं त्रीणि भोजनानि दत्तानि;
ਅਵਰ ਵਸਤੁ ਤੁਝ ਪਾਹਿ ਅਮਾਨ ॥੨॥
अवर वसतु तुझ पाहि अमान ॥२॥अन्ये वस्तूनि भवतः कृते न्यस्तानि सन्ति। ||२||
ਬਿਸਟਾ ਅਸਤ ਰਕਤੁ ਪਰੇਟੇ ਚਾਮ ॥
बिसटा असत रकतु परेटे चाम ॥त्वं केवलं विष्ठा अस्थि रक्तं चर्मवेष्टितः असि
ਇਸੁ ਊਪਰਿ ਲੇ ਰਾਖਿਓ ਗੁਮਾਨ ॥੩॥
इसु ऊपरि ले राखिओ गुमान ॥३॥- एतत् एव भवन्तः एतादृशं गर्वं कुर्वन्ति! ||३||
ਏਕ ਵਸਤੁ ਬੂਝਹਿ ਤਾ ਹੋਵਹਿ ਪਾਕ ॥
एक वसतु बूझहि ता होवहि पाक ॥यदि त्वं एकं अपि अवगन्तुं शक्नोषि तर्हि त्वं शुद्धः स्याः ।
ਬਿਨੁ ਬੂਝੇ ਤੂੰ ਸਦਾ ਨਾਪਾਕ ॥੪॥
बिनु बूझे तूं सदा नापाक ॥४॥अविज्ञाय त्वं सदा अशुद्धः भविष्यसि। ||४||
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਗੁਰ ਕਉ ਕੁਰਬਾਨੁ ॥
कहु नानक गुर कउ कुरबानु ॥कथयति नानकः, अहं गुरवे यज्ञः;
ਜਿਸ ਤੇ ਪਾਈਐ ਹਰਿ ਪੁਰਖੁ ਸੁਜਾਨੁ ॥੫॥੧੪॥
जिस ते पाईऐ हरि पुरखु सुजानु ॥५॥१४॥तेन अहं भगवन्तं सर्वज्ञं आदिभूतं प्राप्नोमि। ||५||१४||
ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੫ ਇਕਤੁਕੇ ਚਉਪਦੇ ॥
आसा महला ५ इकतुके चउपदे ॥आसा, पंचम मेहल, एक-थुकाय, चौ-पढ़ाय:
ਇਕ ਘੜੀ ਦਿਨਸੁ ਮੋ ਕਉ ਬਹੁਤੁ ਦਿਹਾਰੇ ॥
इक घड़ी दिनसु मो कउ बहुतु दिहारे ॥एकः क्षणः, एकः दिवसः, मम कृते बहुदिनानि सन्ति।
ਮਨੁ ਨ ਰਹੈ ਕੈਸੇ ਮਿਲਉ ਪਿਆਰੇ ॥੧॥
मनु न रहै कैसे मिलउ पिआरे ॥१॥मम मनः न जीवितुं शक्नोति - कथं मम प्रियं मिलितुं शक्नोमि? ||१||
ਇਕੁ ਪਲੁ ਦਿਨਸੁ ਮੋ ਕਉ ਕਬਹੁ ਨ ਬਿਹਾਵੈ ॥
इकु पलु दिनसु मो कउ कबहु न बिहावै ॥अहं तं विना एकं दिवसं क्षणमपि सहितुं न शक्नोमि।