संशये भावात्मकसङ्गे च अयं व्यक्तिः किमपि न अवगच्छति; अनेन पट्टिकायाः सह एते पादाः बद्धाः भवन्ति। ||२||
किं कृतवान् अयं व्यक्तिः, यदा सः नासीत् ।
यदा निर्मलः निराकारः भगवान् ईश्वरः एकः एव आसीत् तदा सः सर्वं स्वयमेव कृतवान् । ||३||
स एव स्वकर्माणि जानाति; सः एतां सृष्टिं सृष्टवान् ।
कथयति नानकः स्वयं भगवान् एव कर्ता। सत्यगुरुः मम संशयं दूरीकृतवान्। ||४||५||१६३||
गौरी माला, पञ्चम मेहलः १.
भगवन्तं विना अन्यकर्माणि निष्प्रयोजनानि भवन्ति।
ध्यानजपाः, तीव्रगहनध्यानानि, तपस्वी आत्मानुशासनं, संस्काराः च - एते लोके लुण्ठिताः भवन्ति। ||१||विराम||
उपवासः, नित्यकर्म, तपस्वी आत्म-अनुशासनं च - ये एतेषां अभ्यासं धारयन्ति, ते शंखात् न्यूनेन पुरस्कृताः भवन्ति।
इतः परं मार्गः भिन्नः हे दैवभ्रातरः। तत्र एतेषां वस्तुनां किमपि प्रयोजनं नास्ति। ||१||
ये तीर्थतीर्थेषु स्नात्वा पृथिव्यां भ्रमन्ति ते परतः विश्रामस्थानं न प्राप्नुवन्ति।
तत्र एतेषां किमपि प्रयोजनं नास्ति। एतैः वस्तूनि केवलं अन्येषां जनानां प्रीतिम् कुर्वन्ति । ||२||
चत्वारि वेदान् स्मृत्यापाठ्य परं भगवतः सान्निध्यभवनं न प्राप्नुवन्ति।
ये एकं शुद्धं वचनं न अवगच्छन्ति, ते सर्वथा बकवासं वदन्ति। ||३||
नानकः एतत् मतं स्वरयति यत् ये तस्य अभ्यासं कुर्वन्ति, ते तरन्ति।
गुरुं सेवस्व, नाम च ध्याय; अहङ्कारगर्वं मनसा परित्यागं कुरु। ||४||६||१६४||
गौरी माला, पञ्चम मेहलः १.
भगवन् तव नाम हर हर हर हर ।
स्वयं किमपि कर्तुं न शक्नोमि भगवन् गुरो | यथा त्वं मां धारयसि तथा अहं तिष्ठामि। ||१||विराम||
मर्त्यमात्रः किं कर्तुं शक्नोति ? अस्य दरिद्रस्य प्राणिनः किं हस्ते अस्ति ?
यथा त्वं नः सङ्गच्छसि तथा वयम् आसक्ताः सिद्धे भगवन् मम । ||१||
दयां कुरु मयि महादाता यथा तव रूपमात्रे प्रेम्णः संवर्धयामि ।
नानकः भगवते एतां प्रार्थनां करोति यत् सः भगवतः नाम जपेत्। ||२||७||१६५||
राग गौरी माझ, पंचम मेहल : १.
एकः सार्वभौमिकः प्रजापतिः ईश्वरः। सच्चे गुरुप्रसादेन : १.
नम्राणां करुणाय नृप प्रिये ।
भवता कोटिकोटिजनाः स्वसेवायां नियोजिताः।
त्वं तव भक्तानां प्रेमी असि; एषः तव स्वभावः अस्ति।
त्वं सर्वेषु स्थानेषु सर्वथा व्याप्तः असि। ||१||
कथं मम प्रियं पश्यामि? सः जीवनपद्धतिः कः ?
सन्तानां दासः भूत्वा तेषां पादयोः सेवां कुरु।
अहम् एतत् आत्मानं समर्पयामि; अहं यज्ञः, यज्ञः तेभ्यः।
नीचः प्रणतः अहं भगवतः पादयोः पतति। ||२||
पण्डिताः धर्मविदः वेदग्रन्थान् अध्येतवन्तः ।
केचित्त्यागिनः भूत्वा तीर्थे तीर्थेषु स्नात्वा।
केचन धुनानि च रागाणि गीतानि च गायन्ति।
अभयेश्वरनाम तु नाम ध्यायामि। ||३||
मम प्रभुः गुरुः च मयि दयालुः अभवत्।
अहं पापी आसीत्, अहं च गुरुचरणं गृहीत्वा पवित्रः अभवम्।