ते पूर्वमेव कुष्ठरोगिणः इव अभवन्; शप्तो गुरुणा यः स मिलति स कुष्ठपीडितः |
द्वैतप्रेमणि स्वचैतन्यं केन्द्रीकुर्वतां तेषां दृष्टिः अपि न भवतु इति प्रार्थयामि ।
यत् प्रजापतिना प्रारभ्य एव पूर्वनिर्धारितम् - तस्मात् पलायनं न भवितुमर्हति।
हे भृत्य नानक भगवतः नाम पूजयित्वा पूजस्व; न कश्चित् तस्य समं कर्तुं शक्नोति।
तस्य नामस्य महत्त्वं महत्; वर्धते, दिने दिने। ||२||
चतुर्थ मेहलः १.
महती तस्य विनयशीलस्य माहात्म्यम्, यस्य गुरुः स्वयमेव सन्निधौ अभिषिक्तवान्।
सर्वं जगत् आगत्य तस्य पादयोः पतित्वा प्रणमति। तस्य स्तुतिः सम्पूर्णे जगति प्रसृता ।
आकाशगङ्गाः सौरमण्डलाः च तस्मै आदरपूर्वकं नमन्ति; सिद्धगुरुः शिरसि हस्तं स्थापयित्वा सिद्धः अभवत्।
गुरुस्य महिमामहात्म्यं दिने दिने वर्धते; न कश्चित् तस्य समं कर्तुं शक्नोति।
हे भृत्य नानक प्रजापतिः स्वयं तं स्थापितवान्; ईश्वरः स्वस्य गौरवं रक्षति। ||३||
पौरी : १.
मनुष्यशरीरं महान् दुर्गः, अन्तः दुकानानि, वीथिकाः च सन्ति ।
व्यापाराय यः गुरमुखः आगच्छति सः भगवन्नामस्य मालम् सङ्गृह्णाति।
भगवन्नामनिधिं रत्नानि हीरकानि च निबध्नति।
शरीरात् बहिः अन्यत्र ये निधिं अन्वेषयन्ति ते मूर्खाः राक्षसाः ।
संशयप्रान्तरे भ्रमन्ति मृग इव गुल्मेषु कस्तूरीं अन्वेषयति। ||१५||
सलोक, चतुर्थ मेहल : १.
सिद्धसत्यगुरुं निन्दति यः, लोके कष्टं भवेत्।
गृहीतो क्षिप्तो घोरतमं नरकं दुःखदुःखकूपम्।
तस्य क्रन्दनं, रोदनं च कोऽपि न शृणोति; सः दुःखेन दुःखेन च क्रन्दति।
सः एतत् जगत् परं च सर्वथा नष्टं करोति; सः स्वस्य सर्वं निवेशं लाभं च नष्टवान् अस्ति।
सः तैल-पीठे वृषभः इव अस्ति; प्रतिदिनं प्रातःकाले यदा सः उत्तिष्ठति तदा ईश्वरः तस्य उपरि युगं स्थापयति।
भगवान् सर्वदा सर्वं पश्यति शृणोति च; तस्मात् किमपि न गोपयितुं शक्यते।
यथा रोपयसि तथा च फलानि गमिष्यसि यथा पुरा रोपितः।
ईश्वरप्रसादेन धन्यः सच्चिगुरोः पादप्रक्षालनं करोति।
सः गुरुणा सत्यगुरुना लौहवत् काष्ठेन पारं वहति।
भृत्य नानक नाम भगवतः नाम ध्याय; हर नाम जपन् हर हर शान्ति लभते | ||१||
चतुर्थ मेहलः १.
अतीव सौभाग्यवती आत्मा वधूः, या गुरमुखत्वेन भगवन्तं स्वराजं मिलति।
तस्याः अन्तःकरणं तस्य दिव्यप्रकाशेन परिसीमितम् अस्ति; तस्य नाम्नि लीना नानक । ||२||
पौरी : १.
इदं शरीरं धर्मस्य गृहम्; सत्येश्वरस्य दिव्यं प्रकाशं तस्य अन्तः अस्ति।
तस्य अन्तः रहस्यस्य रत्नाः निगूढाः सन्ति; कथं दुर्लभः स गुरमुखः निःस्वार्थः सेवकः तान् खनति।
यदा कश्चित् सर्वव्यापीं आत्मानं साक्षात्करोति तदा सः एकमेव भगवन्तं व्याप्तं पश्यति, माध्यमेन माध्यमेन च।
एकं पश्यति, एकं विश्वासयति, कर्णैः एकमेव शृणोति।