हे नानक भगवान् ईश्वरः तं स्वेन सह संयोजयति। ||४||
पवित्रस्य कम्पनीयां सम्मिलितं भव, सुखी च भवतु।
परमानन्दमूर्तिं देवस्य महिमा गावतु।
भगवन्नामसारं चिन्तयतु।
एतत् मानवशरीरं मोचय, एतावत् दुर्प्राप्तिम्।
भगवतः गौरवपूर्णस्तुतिषु अम्ब्रोसियलवचनानि गायन्तु;
एषः एव भवतः मर्त्यात्मनः त्राणस्य मार्गः।
पश्यन्तु ईश्वरः समीपे एव, प्रतिदिनं चतुर्विंशतिघण्टाः।
अज्ञानं गमिष्यति, तमः च निवर्तते।
शिक्षां शृणुत, हृदये च निक्षिपन्तु।
चित्तकामफलं लभसे नानक । ||५||
अस्य जगतः परस्य च अलङ्कारं कुरुत;
भगवतः नाम हृदयस्य अन्तः गभीरं निरूपयतु।
सिद्धाः सिद्धगुरुस्य उपदेशाः सन्ति।
यस्य मनसि तिष्ठति स सत्यं साक्षात्करोति ।
मनसा देहेन च नाम जप; प्रेम्णा तस्य अनुकूलतां कुरुत।
शोकदुःखं भयं च तव मनसः प्रयास्यति।
सच्चे व्यापारे व्यवहारं कुरु व्यापारि ।
भवतः मालवस्तु च भगवतः प्राङ्गणे सुरक्षितः भविष्यति।
एकस्य समर्थनं मनसि स्थापयतु।
नानक पुनर्जन्मनि आगन्तुं गन्तुं च न प्रयोजनम् । ||६||
कुत्र गन्तुं शक्नोति, तस्मात् दूरं गन्तुं।
ध्यात्वा रक्षकं भगवन्तं त्राता भविष्यसि |
निर्भयं भगवन्तं ध्यायन् सर्वं भयं प्रयाति।
ईश्वरस्य प्रसादेन मर्त्याः मुक्ताः भवन्ति।
ईश्वरेण रक्षितः कदापि दुःखं न प्राप्नोति।
नाम जपन् मनः शान्तं भवति।
चिन्ता प्रयाति, अहङ्कारः च निवर्तते।
तस्य विनयशीलस्य सेवकस्य समं कोऽपि न शक्नोति।
शूरः शक्तिमान् गुरुः तस्य शिरः उपरि तिष्ठति।
हे नानक तस्य प्रयत्नाः सिद्धाः भवन्ति। ||७||
तस्य प्रज्ञा सिद्धा, तस्य दृष्टिः च अम्ब्रोसियलः अस्ति।
तस्य दर्शनं दृष्ट्वा विश्वं त्रायते।
तस्य पादकमलानि अतुलं सुन्दराणि सन्ति।
तस्य दर्शनस्य धन्यदृष्टिः फलप्रदं फलप्रदं च अस्ति; तस्य भगवद्रूपं सुन्दरम् अस्ति।
धन्यः तस्य सेवा; तस्य सेवकः प्रसिद्धः अस्ति।
अन्तःज्ञः हृदयानां अन्वेषकः परमं परमात्मनः।
यस्य मनसि तिष्ठति स आनन्देन सुखी भवति।
मृत्युः तस्य समीपं न गच्छति।
अमरः भवति, अमरत्वं च प्राप्नोति,
ध्यात्वा भगवन्तं नानक पवित्रसङ्गमे | ||८||२२||
सलोक् : १.
गुरुणा आध्यात्मिकप्रज्ञायाः चिकित्सालेपं दत्तं, अज्ञानस्य अन्धकारं च दूरीकृतम्।
भगवतः प्रसादेन अहं साधुं मिलितवान्; हे नानक मम मनः प्रबुद्धम्। ||१||
अष्टपदीः १.
सन्तसङ्घे अहं ईश्वरं मम सत्तायाः अन्तः गभीरं पश्यामि।
ईश्वरस्य नाम मम कृते मधुरम् अस्ति।
एकस्य हृदि सर्वाणि वस्तूनि समाहितानि, .
यद्यपि एतावता विविधवर्णेषु दृश्यन्ते।
नव निधयः ईश्वरस्य अम्ब्रोसियलनाम्नि सन्ति।
मनुष्यशरीरस्य अन्तः तस्य विश्रामस्थानम् अस्ति ।
गहनतमसमाधिः, नादस्य च अप्रहृतः शब्दप्रवाहः तत्रैव अस्ति।
तस्य आश्चर्यं विस्मयञ्च न वर्णयितुं शक्यते।
स एव तत् पश्यति, यस्मै ईश्वरः एव तत् प्रकाशयति।
हे नानक, सः विनयशीलः जीवः अवगच्छति। ||१||
अनन्तेश्वरः अन्तः, बहिश्च तथा।
प्रत्येकस्य हृदयस्य गहने भगवान् ईश्वरः व्याप्तः अस्ति।
पृथिव्यां आकाशी ईथरेषु पातालस्य पातालप्रदेशेषु च
सर्वेषु लोकेषु सः एव सम्यक् पोषकः अस्ति।