तव आज्ञायाः हुकमं तव इच्छाप्रीतिः भगवन् | अन्यत् किमपि वक्तुं दूरं कस्यचित् प्राप्यतायां परम् अस्ति।
नानक सच्चिदानन्दं सच्चिदानन्दं न याचते । ||४||
हे बाब परनिद्रायाः सुखं मिथ्या।
तादृशेन निद्रया शरीरं नष्टं भवति, दुष्टता च भ्रष्टा च मनसि प्रविशति। ||१||विराम||४||७||
सिरी राग, प्रथम मेहल : १.
केसरशरीरेण जिह्वा रत्नेन च शरीरस्य निःश्वासेन शुद्धगन्धधूपेन;
अष्टषष्टितीर्थेषु अभिषिक्तमुखेन प्रज्ञाप्रकाशितहृदयेन च
-तया प्रज्ञां सच्चिदानीं स्तुतिं जप । ||१||
हे बाब अन्य प्रज्ञा निष्प्रयोजना अप्रासंगिका च।
मिथ्यात्वं यदि शतवारं क्रियते तदपि तस्य प्रभावे मिथ्या एव । ||१||विराम||
भवन्तः पीर (आध्यात्मिकगुरुः) इति रूपेण पूजिताः पूजिताः च भवेयुः; भवतः स्वागतं सर्वैः जगति भवतु;
भवन्तः उच्छ्रितं नाम स्वीकुर्वन्तु, अलौकिक-आध्यात्मिक-शक्तयः च ज्ञाताः भवेयुः
-तथापि यदि भवान् भगवतः न्यायालये न स्वीकृतः, तर्हि एषा सर्वा आराधना मिथ्या एव। ||२||
सत्यगुरुणा प्रतिष्ठितान् न कश्चित् निपातयितुं शक्नोति।
नामनिधिः भगवतः नाम तेषां अन्तः अस्ति, नामद्वारा ते दीप्ताः प्रसिद्धाः च भवन्ति।
नाम पूजयन्ति, नाम च विश्वासयन्ति। सत्यः सदा अक्षुण्णः अखण्डः च अस्ति। ||३||
यदा शरीरं रजसा सह मिश्रं भवति तदा आत्मानः किं भवति ।
सर्वाणि चतुराः युक्तयः दग्धाः, त्वं च रुदन् प्रयास्यसि ।
हे नानक, ये नाम विस्मरन्ति-भगवतः प्राङ्गणं गच्छन् किं भविष्यति? ||४||८||
सिरी राग, प्रथम मेहल : १.
सद्भार्या गुणं विसृजति; अगुणाः दुःखे दुःखं प्राप्नुवन्ति।
यदि त्वं पतिं स्पृहसि भगवन् आत्मा वधू, त्वं अवश्यं ज्ञातव्यः यत् सः असत्येन न मिलति।
न कश्चित् नौका वा तलवा वा भवन्तं तस्य समीपं नेतुम् अर्हति। तव पतिः प्रभुः दूरम् अस्ति। ||१||
मम प्रभुः गुरुः च सिद्धः अस्ति; तस्य सिंहासनं शाश्वतं स्थावरं च।
गुरमुखत्वेन सिद्धिमाप्नोति, अप्रमेयं सत्येश्वरं लभते। ||१||विराम||
भगवतः ईश्वरस्य प्रासादः एतावत् सुन्दरः अस्ति।
अन्तर्गतं रत्नानि माणिक्यमुक्तानि निर्दोषहीराणि च सन्ति । अमृतस्य स्रोतः अस्य परितः सुवर्णदुर्गः अस्ति ।
सीढिं विना कथं दुर्गं प्रति आरोहामि । भगवन्तं ध्यानया गुरुद्वारा धन्यो ह्यहम् । ||२||
गुरुः सीढी, गुरुः नौका, गुरुः च राफ्टः मां भगवतः नाम्नि नेतुम्।
गुरुः नौका अस्ति मां जगत्-समुद्रं पारं नेतुम्; गुरुः तीर्थयात्रायाः पवित्रं तीर्थं, गुरुः पवित्रनदी अस्ति।
यदि तस्य प्रीतिः सत्यकुण्डे स्नात्वा दीप्तिमान् निर्मलं च भवेयम् । ||३||
सः सिद्धस्य परमसिद्धः इति उच्यते। सः स्वस्य सिद्धसिंहासनस्य उपरि उपविशति।
सः स्वस्य सम्यक् स्थाने एतावत् सुन्दरः दृश्यते। निराशानां आशां पूरयति।
सिद्धेश्वरं लभते नानक कथं तस्य गुणाः क्षीणाः भवन्ति । ||४||९||
सिरी राग, प्रथम मेहल : १.
आगच्छन्तु मम प्रिय भगिन्यः आध्यात्मिकसहचराः च; आलिंगने मां निकटं आलिंगयतु।
आवाम् एकत्र मिलित्वा, अस्माकं सर्वशक्तिमान् पतिनाथस्य कथाः कथयामः।
सर्वे गुणाः अस्माकं सच्चिदानन्देश्वरे च सन्ति; वयं सर्वथा गुणहीनाः स्मः। ||१||
हे प्रजापति भगवन् सर्वे तव सामर्थ्ये सन्ति।
अहं शब्दस्य एकं वचनं निवसति। त्वं मम-किं मम अन्यत् आवश्यकम् ? ||१||विराम||
गत्वा प्रसन्नात्मवधूः पृच्छतु, केन गुणैः भर्तारं भोजसि?
"वयं सहजसुलभैः, सन्तोषैः, मधुरवचनैः च अलङ्कृताः स्मः।"
गुरस्य शाबादस्य वचनं शृणोमः प्रियेन आनन्दस्रोतेन सह मिलन्ति।" ||२||