ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 श्री गुरु ग्रन्थ साहिबः
पुटः - 479
ਨਾਰਦ ਸਾਰਦ ਕਰਹਿ ਖਵਾਸੀ ॥
नारद सारद करहि खवासी ॥नारद मुनिः शारदा च ज्ञानदेवी भगवन्तं सेवन्ते।
ਪਾਸਿ ਬੈਠੀ ਬੀਬੀ ਕਵਲਾ ਦਾਸੀ ॥੨॥
पासि बैठी बीबी कवला दासी ॥२॥तस्य दासत्वेन देवी लक्ष्मीः तस्य समीपे उपविशति। ||२||
ਕੰਠੇ ਮਾਲਾ ਜਿਹਵਾ ਰਾਮੁ ॥
कंठे माला जिहवा रामु ॥कण्ठे माला मम जिह्वायां भगवतः नाम ।
ਸਹੰਸ ਨਾਮੁ ਲੈ ਲੈ ਕਰਉ ਸਲਾਮੁ ॥੩॥
सहंस नामु लै लै करउ सलामु ॥३॥नाम भगवतः नाम सहस्रवारं पुनः पुनः प्रणमाम्य तस्मै श्रद्धया नमामि। ||३||
ਕਹਤ ਕਬੀਰ ਰਾਮ ਗੁਨ ਗਾਵਉ ॥
कहत कबीर राम गुन गावउ ॥कबीरः वदति, अहं भगवतः गौरवपूर्णस्तुतिं गायामि;
ਹਿੰਦੂ ਤੁਰਕ ਦੋਊ ਸਮਝਾਵਉ ॥੪॥੪॥੧੩॥
हिंदू तुरक दोऊ समझावउ ॥४॥४॥१३॥अहं हिन्दुभ्यः मुसलमानेभ्यः च पाठयामि। ||४||४||१३||
ਆਸਾ ਸ੍ਰੀ ਕਬੀਰ ਜੀਉ ਕੇ ਪੰਚਪਦੇ ੯ ਦੁਤੁਕੇ ੫ ॥
आसा स्री कबीर जीउ के पंचपदे ९ दुतुके ५ ॥आसा, कबीर जी, ९ पञ्च-पाधाय, ५ धो-ठुकाय: १.
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ੴ सतिगुर प्रसादि ॥एकः सार्वभौमिकः प्रजापतिः ईश्वरः। सच्चे गुरुप्रसादेन : १.
ਪਾਤੀ ਤੋਰੈ ਮਾਲਿਨੀ ਪਾਤੀ ਪਾਤੀ ਜੀਉ ॥
पाती तोरै मालिनी पाती पाती जीउ ॥पत्राणि विदारयसि माली, एकैकपत्रे तु जीवनम् अस्ति ।
ਜਿਸੁ ਪਾਹਨ ਕਉ ਪਾਤੀ ਤੋਰੈ ਸੋ ਪਾਹਨ ਨਿਰਜੀਉ ॥੧॥
जिसु पाहन कउ पाती तोरै सो पाहन निरजीउ ॥१॥सा पाषाणमूर्तिः, यस्य कृते त्वं तानि पत्राणि विदारयसि - सा पाषाणमूर्तिः निष्प्राणः। ||१||
ਭੂਲੀ ਮਾਲਨੀ ਹੈ ਏਉ ॥
भूली मालनी है एउ ॥अस्मिन् त्वं भ्रान्तो माली ।
ਸਤਿਗੁਰੁ ਜਾਗਤਾ ਹੈ ਦੇਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
सतिगुरु जागता है देउ ॥१॥ रहाउ ॥सच्चो गुरुः जीवेश्वरः। ||१||विराम||
ਬ੍ਰਹਮੁ ਪਾਤੀ ਬਿਸਨੁ ਡਾਰੀ ਫੂਲ ਸੰਕਰਦੇਉ ॥
ब्रहमु पाती बिसनु डारी फूल संकरदेउ ॥पत्रेषु ब्रह्मा विष्णुः शाखासु शिवः पुष्पेषु च।
ਤੀਨਿ ਦੇਵ ਪ੍ਰਤਖਿ ਤੋਰਹਿ ਕਰਹਿ ਕਿਸ ਕੀ ਸੇਉ ॥੨॥
तीनि देव प्रतखि तोरहि करहि किस की सेउ ॥२॥एतान् त्रिदेवान् भङ्क्ते कस्य सेवां करोषि । ||२||
ਪਾਖਾਨ ਗਢਿ ਕੈ ਮੂਰਤਿ ਕੀਨੑੀ ਦੇ ਕੈ ਛਾਤੀ ਪਾਉ ॥
पाखान गढि कै मूरति कीनी दे कै छाती पाउ ॥शिल्पिः शिलां उत्कीर्ण्य मूर्तिरूपेण कृत्वा तस्य वक्षःस्थले पादं स्थापयति ।
ਜੇ ਏਹ ਮੂਰਤਿ ਸਾਚੀ ਹੈ ਤਉ ਗੜ੍ਹਣਹਾਰੇ ਖਾਉ ॥੩॥
जे एह मूरति साची है तउ गढ़णहारे खाउ ॥३॥यदि अयं पाषाणदेवः सत्यः स्यात् तर्हि अस्य कृते शिल्पकारं भक्षयिष्यति स्म! ||३||
ਭਾਤੁ ਪਹਿਤਿ ਅਰੁ ਲਾਪਸੀ ਕਰਕਰਾ ਕਾਸਾਰੁ ॥
भातु पहिति अरु लापसी करकरा कासारु ॥तण्डुलं ताम्बूलं च मिष्टान्नं केकं कुकीजं च
ਭੋਗਨਹਾਰੇ ਭੋਗਿਆ ਇਸੁ ਮੂਰਤਿ ਕੇ ਮੁਖ ਛਾਰੁ ॥੪॥
भोगनहारे भोगिआ इसु मूरति के मुख छारु ॥४॥- पुरोहितः एतान् रमते, मूर्तिमुखे भस्मं स्थापयति। ||४||
ਮਾਲਿਨਿ ਭੂਲੀ ਜਗੁ ਭੁਲਾਨਾ ਹਮ ਭੁਲਾਨੇ ਨਾਹਿ ॥
मालिनि भूली जगु भुलाना हम भुलाने नाहि ॥माली भ्रष्टः, जगत् च भ्रान्तं, अहं तु न भ्रान्तः।
ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਹਮ ਰਾਮ ਰਾਖੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਿ ਹਰਿ ਰਾਇ ॥੫॥੧॥੧੪॥
कहु कबीर हम राम राखे क्रिपा करि हरि राइ ॥५॥१॥१४॥कबीरः वदति, भगवान् मां रक्षति; भगवता मम राजा मम उपरि स्वस्य आशीर्वादं वर्षितवान्। ||५||१||१४||
ਆਸਾ ॥
आसा ॥आसा : १.
ਬਾਰਹ ਬਰਸ ਬਾਲਪਨ ਬੀਤੇ ਬੀਸ ਬਰਸ ਕਛੁ ਤਪੁ ਨ ਕੀਓ ॥
बारह बरस बालपन बीते बीस बरस कछु तपु न कीओ ॥बाल्ये द्वादश वर्षाणि व्यतीतानि, अपरं विंशतिं वर्षाणि, आत्मसंयमं तपः च न करोति ।
ਤੀਸ ਬਰਸ ਕਛੁ ਦੇਵ ਨ ਪੂਜਾ ਫਿਰਿ ਪਛੁਤਾਨਾ ਬਿਰਧਿ ਭਇਓ ॥੧॥
तीस बरस कछु देव न पूजा फिरि पछुताना बिरधि भइओ ॥१॥त्रिंशत् वर्षाणि अपि सः कथञ्चित् ईश्वरं न भजति, ततः वृद्धः सन् पश्चात्तापं कृत्वा पश्चात्तापं करोति। ||१||
ਮੇਰੀ ਮੇਰੀ ਕਰਤੇ ਜਨਮੁ ਗਇਓ ॥
मेरी मेरी करते जनमु गइओ ॥मम, मम इति उद्घोषयन् तस्य जीवनं व्यर्थं भवति।
ਸਾਇਰੁ ਸੋਖਿ ਭੁਜੰ ਬਲਇਓ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
साइरु सोखि भुजं बलइओ ॥१॥ रहाउ ॥तस्य शक्तिकुण्डः शुष्कः अभवत्। ||१||विराम||
ਸੂਕੇ ਸਰਵਰਿ ਪਾਲਿ ਬੰਧਾਵੈ ਲੂਣੈ ਖੇਤਿ ਹਥ ਵਾਰਿ ਕਰੈ ॥
सूके सरवरि पालि बंधावै लूणै खेति हथ वारि करै ॥शुष्ककुण्डं परितः जलबन्धं करोति, हस्तेन च कटितक्षेत्रं परितः वेष्टनं करोति।
ਆਇਓ ਚੋਰੁ ਤੁਰੰਤਹ ਲੇ ਗਇਓ ਮੇਰੀ ਰਾਖਤ ਮੁਗਧੁ ਫਿਰੈ ॥੨॥
आइओ चोरु तुरंतह ले गइओ मेरी राखत मुगधु फिरै ॥२॥यदा मृत्युचोरः आगच्छति तदा सः मूर्खः यत् स्वस्य इति रक्षणं कर्तुं प्रयतितवान् आसीत् तत् शीघ्रं वहति। ||२||
ਚਰਨ ਸੀਸੁ ਕਰ ਕੰਪਨ ਲਾਗੇ ਨੈਨੀ ਨੀਰੁ ਅਸਾਰ ਬਹੈ ॥
चरन सीसु कर कंपन लागे नैनी नीरु असार बहै ॥तस्य पादशिरः हस्तौ च कम्पितुं आरभन्ते, नेत्रेभ्यः अश्रुधारा च प्रचुरं प्रवहति ।
ਜਿਹਵਾ ਬਚਨੁ ਸੁਧੁ ਨਹੀ ਨਿਕਸੈ ਤਬ ਰੇ ਧਰਮ ਕੀ ਆਸ ਕਰੈ ॥੩॥
जिहवा बचनु सुधु नही निकसै तब रे धरम की आस करै ॥३॥तस्य जिह्वा सम्यक् वचनं न उक्तवती, परन्तु अधुना, सः धर्मस्य आचरणस्य आशां करोति! ||३||
ਹਰਿ ਜੀਉ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੈ ਲਿਵ ਲਾਵੈ ਲਾਹਾ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਲੀਓ ॥
हरि जीउ क्रिपा करै लिव लावै लाहा हरि हरि नामु लीओ ॥यदि प्रियेश्वरः कृपां करोति तर्हि तस्य प्रेम्णः निहितः भवति, भगवतः नामलाभं च प्राप्नोति।
ਗੁਰਪਰਸਾਦੀ ਹਰਿ ਧਨੁ ਪਾਇਓ ਅੰਤੇ ਚਲਦਿਆ ਨਾਲਿ ਚਲਿਓ ॥੪॥
गुरपरसादी हरि धनु पाइओ अंते चलदिआ नालि चलिओ ॥४॥गुरुप्रसादेन भगवन्नामधनं लभते, यत् एकमेव तेन सह गमिष्यति, यदा सः अन्ते गच्छति। ||४||
ਕਹਤ ਕਬੀਰ ਸੁਨਹੁ ਰੇ ਸੰਤਹੁ ਅਨੁ ਧਨੁ ਕਛੂਐ ਲੈ ਨ ਗਇਓ ॥
कहत कबीर सुनहु रे संतहु अनु धनु कछूऐ लै न गइओ ॥कथयति कबीरः शृणु सन्तः - अन्यं धनं स्वेन सह न गृह्णीयात्।
ਆਈ ਤਲਬ ਗੋਪਾਲ ਰਾਇ ਕੀ ਮਾਇਆ ਮੰਦਰ ਛੋਡਿ ਚਲਿਓ ॥੫॥੨॥੧੫॥
आई तलब गोपाल राइ की माइआ मंदर छोडि चलिओ ॥५॥२॥१५॥यदा राजा जगत्पतेः आह्वानं आगच्छति तदा मर्त्यः स्वधनं भवनं च त्यक्त्वा गच्छति । ||५||२||१५||
ਆਸਾ ॥
आसा ॥आसा : १.
ਕਾਹੂ ਦੀਨੑੇ ਪਾਟ ਪਟੰਬਰ ਕਾਹੂ ਪਲਘ ਨਿਵਾਰਾ ॥
काहू दीने पाट पटंबर काहू पलघ निवारा ॥केभ्यः भगवता क्षौमानि साटिनानि च दत्तानि, केभ्यः च कपासपट्टिकाभिः अलङ्कृतानि शय्यानि दत्तानि ।
ਕਾਹੂ ਗਰੀ ਗੋਦਰੀ ਨਾਹੀ ਕਾਹੂ ਖਾਨ ਪਰਾਰਾ ॥੧॥
काहू गरी गोदरी नाही काहू खान परारा ॥१॥केषाञ्चन दरिद्रः पटलकोटः अपि नास्ति, केचन फूत्कारकुटीरेषु निवसन्ति । ||१||
ਅਹਿਰਖ ਵਾਦੁ ਨ ਕੀਜੈ ਰੇ ਮਨ ॥
अहिरख वादु न कीजै रे मन ॥मत्सर्या कलहं च मा व्रजस्व मनसि।
ਸੁਕ੍ਰਿਤੁ ਕਰਿ ਕਰਿ ਲੀਜੈ ਰੇ ਮਨ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
सुक्रितु करि करि लीजै रे मन ॥१॥ रहाउ ॥सततं सुकृतैः लभ्यन्ते मनसा ।। ||१||विराम||
ਕੁਮੑਾਰੈ ਏਕ ਜੁ ਮਾਟੀ ਗੂੰਧੀ ਬਹੁ ਬਿਧਿ ਬਾਨੀ ਲਾਈ ॥
कुमारै एक जु माटी गूंधी बहु बिधि बानी लाई ॥कुम्भकारः समानं मृत्तिकां कार्यं करोति, घटान् च भिन्नरूपेण वर्णयति ।
ਕਾਹੂ ਮਹਿ ਮੋਤੀ ਮੁਕਤਾਹਲ ਕਾਹੂ ਬਿਆਧਿ ਲਗਾਈ ॥੨॥
काहू महि मोती मुकताहल काहू बिआधि लगाई ॥२॥केषुचित् मौक्तिकानि स्थापयति, केषुचित् मलिनं योजयति। ||२||
ਸੂਮਹਿ ਧਨੁ ਰਾਖਨ ਕਉ ਦੀਆ ਮੁਗਧੁ ਕਹੈ ਧਨੁ ਮੇਰਾ ॥
सूमहि धनु राखन कउ दीआ मुगधु कहै धनु मेरा ॥ईश्वरः कृपणस्य रक्षणार्थं धनं दत्तवान्, मूर्खः तु तत् स्वकीयं वदति।