ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 श्री गुरु ग्रंथ साहिब
पान - 479
ਨਾਰਦ ਸਾਰਦ ਕਰਹਿ ਖਵਾਸੀ ॥
नारद सारद करहि खवासी ॥नारद ऋषी आणि शारदा ही विद्येची देवी परमेश्वराची सेवा करा.
ਪਾਸਿ ਬੈਠੀ ਬੀਬੀ ਕਵਲਾ ਦਾਸੀ ॥੨॥
पासि बैठी बीबी कवला दासी ॥२॥लक्ष्मी देवी त्याच्या शेजारी त्याची दास म्हणून विराजमान आहे. ||2||
ਕੰਠੇ ਮਾਲਾ ਜਿਹਵਾ ਰਾਮੁ ॥
कंठे माला जिहवा रामु ॥माळ माझ्या गळ्यात आहे आणि माझ्या जिभेवर परमेश्वराचे नाव आहे.
ਸਹੰਸ ਨਾਮੁ ਲੈ ਲੈ ਕਰਉ ਸਲਾਮੁ ॥੩॥
सहंस नामु लै लै करउ सलामु ॥३॥मी नाम, परमेश्वराचे नाम, एक हजार वेळा पुनरावृत्ती करतो, आणि त्याला नमन करतो. ||3||
ਕਹਤ ਕਬੀਰ ਰਾਮ ਗੁਨ ਗਾਵਉ ॥
कहत कबीर राम गुन गावउ ॥कबीर म्हणतात, मी परमेश्वराचे गुणगान गातो;
ਹਿੰਦੂ ਤੁਰਕ ਦੋਊ ਸਮਝਾਵਉ ॥੪॥੪॥੧੩॥
हिंदू तुरक दोऊ समझावउ ॥४॥४॥१३॥मी हिंदू आणि मुस्लिम दोघांनाही शिकवतो. ||4||4||13||
ਆਸਾ ਸ੍ਰੀ ਕਬੀਰ ਜੀਉ ਕੇ ਪੰਚਪਦੇ ੯ ਦੁਤੁਕੇ ੫ ॥
आसा स्री कबीर जीउ के पंचपदे ९ दुतुके ५ ॥Aasaa, Kabeer Jee, 9 Panch-Padhay, 5 धो-Tukay:
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ੴ सतिगुर प्रसादि ॥एक वैश्विक निर्माता देव. खऱ्या गुरूंच्या कृपेने:
ਪਾਤੀ ਤੋਰੈ ਮਾਲਿਨੀ ਪਾਤੀ ਪਾਤੀ ਜੀਉ ॥
पाती तोरै मालिनी पाती पाती जीउ ॥माळी, तू पाने फाडतोस, पण प्रत्येक पानात जीव आहे.
ਜਿਸੁ ਪਾਹਨ ਕਉ ਪਾਤੀ ਤੋਰੈ ਸੋ ਪਾਹਨ ਨਿਰਜੀਉ ॥੧॥
जिसु पाहन कउ पाती तोरै सो पाहन निरजीउ ॥१॥ती दगडी मूर्ती, ज्यासाठी तू ती पाने फाडतोस - ती दगडी मूर्ती निर्जीव आहे. ||1||
ਭੂਲੀ ਮਾਲਨੀ ਹੈ ਏਉ ॥
भूली मालनी है एउ ॥ह्यात तू चुकतोस अरे माळी.
ਸਤਿਗੁਰੁ ਜਾਗਤਾ ਹੈ ਦੇਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
सतिगुरु जागता है देउ ॥१॥ रहाउ ॥खरा गुरु हाच जिवंत परमेश्वर आहे. ||1||विराम||
ਬ੍ਰਹਮੁ ਪਾਤੀ ਬਿਸਨੁ ਡਾਰੀ ਫੂਲ ਸੰਕਰਦੇਉ ॥
ब्रहमु पाती बिसनु डारी फूल संकरदेउ ॥ब्रह्मा पानांत, विष्णू फांद्यांत आणि शिव फुलांत.
ਤੀਨਿ ਦੇਵ ਪ੍ਰਤਖਿ ਤੋਰਹਿ ਕਰਹਿ ਕਿਸ ਕੀ ਸੇਉ ॥੨॥
तीनि देव प्रतखि तोरहि करहि किस की सेउ ॥२॥हे तिन्ही देव तोडून तुम्ही कोणाची सेवा करत आहात? ||2||
ਪਾਖਾਨ ਗਢਿ ਕੈ ਮੂਰਤਿ ਕੀਨੑੀ ਦੇ ਕੈ ਛਾਤੀ ਪਾਉ ॥
पाखान गढि कै मूरति कीनी दे कै छाती पाउ ॥शिल्पकार दगडावर कोरतो आणि त्याचे पाय त्याच्या छातीवर ठेवून मूर्ती बनवतो.
ਜੇ ਏਹ ਮੂਰਤਿ ਸਾਚੀ ਹੈ ਤਉ ਗੜ੍ਹਣਹਾਰੇ ਖਾਉ ॥੩॥
जे एह मूरति साची है तउ गढ़णहारे खाउ ॥३॥हा दगडी देव खरा असेल, तर तो यासाठी शिल्पकाराला खाऊन टाकेल! ||3||
ਭਾਤੁ ਪਹਿਤਿ ਅਰੁ ਲਾਪਸੀ ਕਰਕਰਾ ਕਾਸਾਰੁ ॥
भातु पहिति अरु लापसी करकरा कासारु ॥तांदूळ आणि बीन्स, कँडीज, केक आणि कुकीज
ਭੋਗਨਹਾਰੇ ਭੋਗਿਆ ਇਸੁ ਮੂਰਤਿ ਕੇ ਮੁਖ ਛਾਰੁ ॥੪॥
भोगनहारे भोगिआ इसु मूरति के मुख छारु ॥४॥- पुजारी याचा आनंद घेतो, तर तो मूर्तीच्या तोंडात राख टाकतो. ||4||
ਮਾਲਿਨਿ ਭੂਲੀ ਜਗੁ ਭੁਲਾਨਾ ਹਮ ਭੁਲਾਨੇ ਨਾਹਿ ॥
मालिनि भूली जगु भुलाना हम भुलाने नाहि ॥माझी चूक आहे, आणि जग चुकले आहे, परंतु माझी चूक नाही.
ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਹਮ ਰਾਮ ਰਾਖੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਿ ਹਰਿ ਰਾਇ ॥੫॥੧॥੧੪॥
कहु कबीर हम राम राखे क्रिपा करि हरि राइ ॥५॥१॥१४॥कबीर म्हणतात, परमेश्वर माझे रक्षण करतो; परमेश्वराने, माझ्या राजाने माझ्यावर आशीर्वादांचा वर्षाव केला आहे. ||5||1||14||
ਆਸਾ ॥
आसा ॥आसा:
ਬਾਰਹ ਬਰਸ ਬਾਲਪਨ ਬੀਤੇ ਬੀਸ ਬਰਸ ਕਛੁ ਤਪੁ ਨ ਕੀਓ ॥
बारह बरस बालपन बीते बीस बरस कछु तपु न कीओ ॥बालपणात बारा वर्षे निघून जातात आणि आणखी वीस वर्षे तो स्वयंशिस्त आणि तपस्या करत नाही.
ਤੀਸ ਬਰਸ ਕਛੁ ਦੇਵ ਨ ਪੂਜਾ ਫਿਰਿ ਪਛੁਤਾਨਾ ਬਿਰਧਿ ਭਇਓ ॥੧॥
तीस बरस कछु देव न पूजा फिरि पछुताना बिरधि भइओ ॥१॥आणखी तीस वर्षे तो कोणत्याही प्रकारे देवाची उपासना करत नाही आणि नंतर, तो वृद्ध झाल्यावर त्याला पश्चात्ताप होतो आणि पश्चात्ताप होतो. ||1||
ਮੇਰੀ ਮੇਰੀ ਕਰਤੇ ਜਨਮੁ ਗਇਓ ॥
मेरी मेरी करते जनमु गइओ ॥"माझे, माझे!" असे ओरडत असताना त्याचे आयुष्य वाया जाते.
ਸਾਇਰੁ ਸੋਖਿ ਭੁਜੰ ਬਲਇਓ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
साइरु सोखि भुजं बलइओ ॥१॥ रहाउ ॥त्याच्या शक्तीचा तलाव कोरडा पडला आहे. ||1||विराम||
ਸੂਕੇ ਸਰਵਰਿ ਪਾਲਿ ਬੰਧਾਵੈ ਲੂਣੈ ਖੇਤਿ ਹਥ ਵਾਰਿ ਕਰੈ ॥
सूके सरवरि पालि बंधावै लूणै खेति हथ वारि करै ॥तो वाळलेल्या तलावाभोवती बांध बनवतो आणि कापणी केलेल्या शेताला आपल्या हातांनी कुंपण घालतो.
ਆਇਓ ਚੋਰੁ ਤੁਰੰਤਹ ਲੇ ਗਇਓ ਮੇਰੀ ਰਾਖਤ ਮੁਗਧੁ ਫਿਰੈ ॥੨॥
आइओ चोरु तुरंतह ले गइओ मेरी राखत मुगधु फिरै ॥२॥जेव्हा मृत्यूचा चोर येतो, तेव्हा मूर्खाने स्वतःचे म्हणून जे जपण्याचा प्रयत्न केला होता ते तो पटकन घेऊन जातो. ||2||
ਚਰਨ ਸੀਸੁ ਕਰ ਕੰਪਨ ਲਾਗੇ ਨੈਨੀ ਨੀਰੁ ਅਸਾਰ ਬਹੈ ॥
चरन सीसु कर कंपन लागे नैनी नीरु असार बहै ॥त्याचे पाय, डोके व हात थरथरू लागतात आणि डोळ्यातून अश्रू वाहू लागतात.
ਜਿਹਵਾ ਬਚਨੁ ਸੁਧੁ ਨਹੀ ਨਿਕਸੈ ਤਬ ਰੇ ਧਰਮ ਕੀ ਆਸ ਕਰੈ ॥੩॥
जिहवा बचनु सुधु नही निकसै तब रे धरम की आस करै ॥३॥त्याची जीभ योग्य शब्द बोलली नाही, पण आता त्याला धर्म पाळण्याची आशा आहे! ||3||
ਹਰਿ ਜੀਉ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੈ ਲਿਵ ਲਾਵੈ ਲਾਹਾ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਲੀਓ ॥
हरि जीउ क्रिपा करै लिव लावै लाहा हरि हरि नामु लीओ ॥जर प्रिय भगवान त्याची दया दाखवतात, तर मनुष्य त्याच्यावर प्रेम ठेवतो आणि परमेश्वराच्या नामाचा लाभ मिळवतो.
ਗੁਰਪਰਸਾਦੀ ਹਰਿ ਧਨੁ ਪਾਇਓ ਅੰਤੇ ਚਲਦਿਆ ਨਾਲਿ ਚਲਿਓ ॥੪॥
गुरपरसादी हरि धनु पाइओ अंते चलदिआ नालि चलिओ ॥४॥गुरूंच्या कृपेने, त्याला भगवंताच्या नामाची संपत्ती प्राप्त होते, जी एकटेच त्याच्याबरोबर जाईल, जेव्हा तो शेवटी निघून जाईल. ||4||
ਕਹਤ ਕਬੀਰ ਸੁਨਹੁ ਰੇ ਸੰਤਹੁ ਅਨੁ ਧਨੁ ਕਛੂਐ ਲੈ ਨ ਗਇਓ ॥
कहत कबीर सुनहु रे संतहु अनु धनु कछूऐ लै न गइओ ॥कबीर म्हणतात, हे संतांनो, ऐका - तो सोबत दुसरी कोणतीही संपत्ती घेणार नाही.
ਆਈ ਤਲਬ ਗੋਪਾਲ ਰਾਇ ਕੀ ਮਾਇਆ ਮੰਦਰ ਛੋਡਿ ਚਲਿਓ ॥੫॥੨॥੧੫॥
आई तलब गोपाल राइ की माइआ मंदर छोडि चलिओ ॥५॥२॥१५॥जेव्हा विश्वाच्या स्वामी राजाकडून समन्स येतात, तेव्हा नश्वर आपली संपत्ती आणि वाड्या मागे सोडून निघून जातो. ||5||2||15||
ਆਸਾ ॥
आसा ॥आसा:
ਕਾਹੂ ਦੀਨੑੇ ਪਾਟ ਪਟੰਬਰ ਕਾਹੂ ਪਲਘ ਨਿਵਾਰਾ ॥
काहू दीने पाट पटंबर काहू पलघ निवारा ॥काहींना, परमेश्वराने रेशीम आणि सॅटिन दिले आहेत, आणि काहींना, सुती रिबनने सजवलेले बेड दिले आहेत.
ਕਾਹੂ ਗਰੀ ਗੋਦਰੀ ਨਾਹੀ ਕਾਹੂ ਖਾਨ ਪਰਾਰਾ ॥੧॥
काहू गरी गोदरी नाही काहू खान परारा ॥१॥काहींना खराब पॅच केलेला कोटही नसतो आणि काहीजण गळक्या झोपड्यांमध्ये राहतात. ||1||
ਅਹਿਰਖ ਵਾਦੁ ਨ ਕੀਜੈ ਰੇ ਮਨ ॥
अहिरख वादु न कीजै रे मन ॥हे माझ्या मन, हेवा आणि भांडणे करू नकोस.
ਸੁਕ੍ਰਿਤੁ ਕਰਿ ਕਰਿ ਲੀਜੈ ਰੇ ਮਨ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
सुक्रितु करि करि लीजै रे मन ॥१॥ रहाउ ॥हे माझ्या मन, सतत सत्कर्म केल्याने ते प्राप्त होतात. ||1||विराम||
ਕੁਮੑਾਰੈ ਏਕ ਜੁ ਮਾਟੀ ਗੂੰਧੀ ਬਹੁ ਬਿਧਿ ਬਾਨੀ ਲਾਈ ॥
कुमारै एक जु माटी गूंधी बहु बिधि बानी लाई ॥कुंभार एकाच मातीचे काम करतो आणि भांड्यांना वेगवेगळ्या प्रकारे रंग देतो.
ਕਾਹੂ ਮਹਿ ਮੋਤੀ ਮੁਕਤਾਹਲ ਕਾਹੂ ਬਿਆਧਿ ਲਗਾਈ ॥੨॥
काहू महि मोती मुकताहल काहू बिआधि लगाई ॥२॥काहींमध्ये तो मोती लावतो, तर काहींना तो घाण घालतो. ||2||
ਸੂਮਹਿ ਧਨੁ ਰਾਖਨ ਕਉ ਦੀਆ ਮੁਗਧੁ ਕਹੈ ਧਨੁ ਮੇਰਾ ॥
सूमहि धनु राखन कउ दीआ मुगधु कहै धनु मेरा ॥देवाने कंजूषाला संपत्ती जतन करण्यासाठी दिली, परंतु मूर्ख त्याला स्वतःचे म्हणतो.