ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 श्री गुरु ग्रंथ साहिब
पान - 1050
ਗੁਰਮੁਖਿ ਗਿਆਨੁ ਏਕੋ ਹੈ ਜਾਤਾ ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਰਵੀਜੈ ਹੇ ॥੧੩॥
गुरमुखि गिआनु एको है जाता अनदिनु नामु रवीजै हे ॥१३॥गुरुमुखाला एका परमेश्वराचे आध्यात्मिक ज्ञान माहीत असते. रात्रंदिवस तो भगवंताच्या नामाचा जप करतो. ||१३||
ਬੇਦ ਪੜਹਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਨ ਬੂਝਹਿ ॥
बेद पड़हि हरि नामु न बूझहि ॥तो वेद वाचू शकतो, परंतु त्याला परमेश्वराच्या नामाची जाणीव होत नाही.
ਮਾਇਆ ਕਾਰਣਿ ਪੜਿ ਪੜਿ ਲੂਝਹਿ ॥
माइआ कारणि पड़ि पड़ि लूझहि ॥मायेच्या निमित्तानं तो वाचतो, पाठ करतो आणि वाद घालतो.
ਅੰਤਰਿ ਮੈਲੁ ਅਗਿਆਨੀ ਅੰਧਾ ਕਿਉ ਕਰਿ ਦੁਤਰੁ ਤਰੀਜੈ ਹੇ ॥੧੪॥
अंतरि मैलु अगिआनी अंधा किउ करि दुतरु तरीजै हे ॥१४॥अज्ञानी आणि आंधळा माणूस आतून अस्वच्छतेने भरलेला असतो. तो अगम्य विश्वसागर कसा पार करेल? ||14||
ਬੇਦ ਬਾਦ ਸਭਿ ਆਖਿ ਵਖਾਣਹਿ ॥
बेद बाद सभि आखि वखाणहि ॥वेदांच्या सर्व वादांना तो आवाज देतो,
ਨ ਅੰਤਰੁ ਭੀਜੈ ਨ ਸਬਦੁ ਪਛਾਣਹਿ ॥
न अंतरु भीजै न सबदु पछाणहि ॥परंतु त्याचे अंतरंग तृप्त किंवा तृप्त होत नाही आणि त्याला शब्दाची जाणीव होत नाही.
ਪੁੰਨੁ ਪਾਪੁ ਸਭੁ ਬੇਦਿ ਦ੍ਰਿੜਾਇਆ ਗੁਰਮੁਖਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਜੈ ਹੇ ॥੧੫॥
पुंनु पापु सभु बेदि द्रिड़ाइआ गुरमुखि अंम्रितु पीजै हे ॥१५॥वेद सर्व पुण्य आणि दुर्गुण सांगतात, परंतु केवळ गुरुमुखच अमृत पितात. ||15||
ਆਪੇ ਸਾਚਾ ਏਕੋ ਸੋਈ ॥
आपे साचा एको सोई ॥एकच खरा परमेश्वर सर्वस्व आहे.
ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਦੂਜਾ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ॥
तिसु बिनु दूजा अवरु न कोई ॥त्याच्याशिवाय दुसरे कोणी नाही.
ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਮਨੁ ਸਾਚਾ ਸਚੋ ਸਚੁ ਰਵੀਜੈ ਹੇ ॥੧੬॥੬॥
नानक नामि रते मनु साचा सचो सचु रवीजै हे ॥१६॥६॥हे नानक, नामाशी एकरूप झालेल्याचे मन खरे आहे; तो सत्य बोलतो, आणि सत्याशिवाय काहीच नाही. ||16||6||
ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥
मारू महला ३ ॥मारू, तिसरी मेहल:
ਸਚੈ ਸਚਾ ਤਖਤੁ ਰਚਾਇਆ ॥
सचै सचा तखतु रचाइआ ॥खऱ्या परमेश्वराने सत्याचे सिंहासन स्थापित केले आहे.
ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਸਿਆ ਤਿਥੈ ਮੋਹੁ ਨ ਮਾਇਆ ॥
निज घरि वसिआ तिथै मोहु न माइआ ॥तो स्वतःच्या घरात खोलवर वास करतो, जिथे मायेची भावनिक आसक्ती नसते.
ਸਦ ਹੀ ਸਾਚੁ ਵਸਿਆ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਰਣੀ ਸਾਰੀ ਹੇ ॥੧॥
सद ही साचु वसिआ घट अंतरि गुरमुखि करणी सारी हे ॥१॥खरा प्रभू गुरुमुखाच्या हृदयाच्या मध्यभागी सदैव वास करतो; त्याच्या कृती उत्कृष्ट आहेत. ||1||
ਸਚਾ ਸਉਦਾ ਸਚੁ ਵਾਪਾਰਾ ॥
सचा सउदा सचु वापारा ॥त्याचा व्यापार खरा आणि त्याचा व्यापार खरा.
ਨ ਤਿਥੈ ਭਰਮੁ ਨ ਦੂਜਾ ਪਸਾਰਾ ॥
न तिथै भरमु न दूजा पसारा ॥त्याच्यामध्ये संशय नाही आणि द्वैताचा विस्तार नाही.
ਸਚਾ ਧਨੁ ਖਟਿਆ ਕਦੇ ਤੋਟਿ ਨ ਆਵੈ ਬੂਝੈ ਕੋ ਵੀਚਾਰੀ ਹੇ ॥੨॥
सचा धनु खटिआ कदे तोटि न आवै बूझै को वीचारी हे ॥२॥त्याने खरी संपत्ती कमावली आहे, जी कधीही संपत नाही. यावर चिंतन करणारे, समजून घेणारे किती कमी आहेत. ||2||
ਸਚੈ ਲਾਏ ਸੇ ਜਨ ਲਾਗੇ ॥
सचै लाए से जन लागे ॥तेच खऱ्या नामाशी संलग्न आहेत, ज्यांना परमेश्वर स्वतः जोडतो.
ਅੰਤਰਿ ਸਬਦੁ ਮਸਤਕਿ ਵਡਭਾਗੇ ॥
अंतरि सबदु मसतकि वडभागे ॥शब्दाचा शब्द आत्म्याच्या मध्यभागी खोलवर आहे; त्यांच्या कपाळावर सौभाग्य नोंदवले जाते.
ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸਦਾ ਗੁਣ ਗਾਵਹਿ ਸਬਦਿ ਰਤੇ ਵੀਚਾਰੀ ਹੇ ॥੩॥
सचै सबदि सदा गुण गावहि सबदि रते वीचारी हे ॥३॥शब्दाच्या खऱ्या शब्दाने ते परमेश्वराचे खरे गुणगान गातात; ते शब्दाच्या चिंतनात्मक ध्यानाशी जुळले आहेत. ||3||
ਸਚੋ ਸਚਾ ਸਚੁ ਸਾਲਾਹੀ ॥
सचो सचा सचु सालाही ॥मी खऱ्या परमेश्वराची, सत्याची स्तुती करतो.
ਏਕੋ ਵੇਖਾ ਦੂਜਾ ਨਾਹੀ ॥
एको वेखा दूजा नाही ॥मला एकच परमेश्वर दिसतो, दुसरा नाही.
ਗੁਰਮਤਿ ਊਚੋ ਊਚੀ ਪਉੜੀ ਗਿਆਨਿ ਰਤਨਿ ਹਉਮੈ ਮਾਰੀ ਹੇ ॥੪॥
गुरमति ऊचो ऊची पउड़ी गिआनि रतनि हउमै मारी हे ॥४॥गुरूंची शिकवण ही सर्वोच्च शिखरावर पोहोचण्याची शिडी आहे. अध्यात्मिक बुद्धीचे दागिने अहंकारावर विजय मिळवतात. ||4||
ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਸਬਦਿ ਜਲਾਇਆ ॥
माइआ मोहु सबदि जलाइआ ॥मायेची भावनिक आसक्ती शब्दाच्या वचनाने जळून जाते.
ਸਚੁ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਜਾ ਤੁਧੁ ਭਾਇਆ ॥
सचु मनि वसिआ जा तुधु भाइआ ॥हे परमेश्वरा, तुला आवडेल तेव्हा खरा मनांत वास करतो.
ਸਚੇ ਕੀ ਸਭ ਸਚੀ ਕਰਣੀ ਹਉਮੈ ਤਿਖਾ ਨਿਵਾਰੀ ਹੇ ॥੫॥
सचे की सभ सची करणी हउमै तिखा निवारी हे ॥५॥सत्याच्या सर्व कृती सत्य आहेत; अहंकाराची तहान शमली आहे. ||5||
ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਸਭੁ ਆਪੇ ਕੀਨਾ ॥
माइआ मोहु सभु आपे कीना ॥सर्व स्वतःहून, भगवंताने मायेची भावनिक आसक्ती निर्माण केली.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਿਰਲੈ ਕਿਨ ਹੀ ਚੀਨਾ ॥
गुरमुखि विरलै किन ही चीना ॥गुरुमुख म्हणून परमेश्वराचा साक्षात्कार करणारे किती दुर्मिळ आहेत.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੁ ਸਚੁ ਕਮਾਵੈ ਸਾਚੀ ਕਰਣੀ ਸਾਰੀ ਹੇ ॥੬॥
गुरमुखि होवै सु सचु कमावै साची करणी सारी हे ॥६॥जो गुरुमुख होतो तो सत्याचे आचरण करतो; त्याची कृती खरी आणि उत्कृष्ट आहे. ||6||
ਕਾਰ ਕਮਾਈ ਜੋ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭ ਭਾਈ ॥
कार कमाई जो मेरे प्रभ भाई ॥माझ्या देवाला आवडणारी कृत्ये तो करतो;
ਹਉਮੈ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਸਬਦਿ ਬੁਝਾਈ ॥
हउमै त्रिसना सबदि बुझाई ॥शब्दाद्वारे तो अहंकार आणि वासनेची तहान नष्ट करतो.
ਗੁਰਮਤਿ ਸਦ ਹੀ ਅੰਤਰੁ ਸੀਤਲੁ ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਨਿਵਾਰੀ ਹੇ ॥੭॥
गुरमति सद ही अंतरु सीतलु हउमै मारि निवारी हे ॥७॥गुरूंच्या शिकवणीचे पालन केल्याने, तो सदैव थंड आणि आतमध्ये शांत राहतो; तो त्याच्या अहंकारावर विजय मिळवतो आणि वश करतो. ||7||
ਸਚਿ ਲਗੇ ਤਿਨ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਭਾਵੈ ॥
सचि लगे तिन सभु किछु भावै ॥जे सत्याशी संलग्न आहेत ते सर्व गोष्टींवर प्रसन्न होतात.
ਸਚੈ ਸਬਦੇ ਸਚਿ ਸੁਹਾਵੈ ॥
सचै सबदे सचि सुहावै ॥ते खऱ्या शब्दाने अलंकृत आहेत.
ਐਥੈ ਸਾਚੇ ਸੇ ਦਰਿ ਸਾਚੇ ਨਦਰੀ ਨਦਰਿ ਸਵਾਰੀ ਹੇ ॥੮॥
ऐथै साचे से दरि साचे नदरी नदरि सवारी हे ॥८॥जे या जगात खरे आहेत, तेच परमेश्वराच्या दरबारात खरे आहेत. दयाळू परमेश्वर त्यांना आपल्या कृपेने शोभतो. ||8||
ਬਿਨੁ ਸਾਚੇ ਜੋ ਦੂਜੈ ਲਾਇਆ ॥
बिनु साचे जो दूजै लाइआ ॥जे द्वैताशी संलग्न आहेत, सत्याशी नाही,
ਮਾਇਆ ਮੋਹ ਦੁਖ ਸਬਾਇਆ ॥
माइआ मोह दुख सबाइआ ॥मायेच्या भावनिक आसक्तीत अडकलेले आहेत; ते पूर्णपणे वेदना सहन करतात.
ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਦੁਖੁ ਸੁਖੁ ਜਾਪੈ ਨਾਹੀ ਮਾਇਆ ਮੋਹ ਦੁਖੁ ਭਾਰੀ ਹੇ ॥੯॥
बिनु गुर दुखु सुखु जापै नाही माइआ मोह दुखु भारी हे ॥९॥गुरूंशिवाय त्यांना दुःख आणि सुख समजत नाही; मायेशी संलग्न होऊन ते भयंकर वेदना सहन करतात. ||9||
ਸਾਚਾ ਸਬਦੁ ਜਿਨਾ ਮਨਿ ਭਾਇਆ ॥
साचा सबदु जिना मनि भाइआ ॥ज्यांचे चित्त खरे वचनाने प्रसन्न होते
ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਤਿਨੀ ਕਮਾਇਆ ॥
पूरबि लिखिआ तिनी कमाइआ ॥पूर्वनियोजित नियतीनुसार कार्य करा.
ਸਚੋ ਸੇਵਹਿ ਸਚੁ ਧਿਆਵਹਿ ਸਚਿ ਰਤੇ ਵੀਚਾਰੀ ਹੇ ॥੧੦॥
सचो सेवहि सचु धिआवहि सचि रते वीचारी हे ॥१०॥ते खऱ्या परमेश्वराची सेवा करतात, आणि खऱ्या परमेश्वराचे ध्यान करतात; ते खऱ्या परमेश्वराच्या चिंतनशील चिंतनाने रंगले आहेत. ||10||
ਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਮੀਠੀ ਲਾਗੀ ॥
गुर की सेवा मीठी लागी ॥गुरूंची सेवा त्यांना गोड वाटते.
ਅਨਦਿਨੁ ਸੂਖ ਸਹਜ ਸਮਾਧੀ ॥
अनदिनु सूख सहज समाधी ॥रात्रंदिवस ते अंतर्ज्ञानाने स्वर्गीय शांततेत मग्न असतात.
ਹਰਿ ਹਰਿ ਕਰਤਿਆ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਆ ਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵ ਪਿਆਰੀ ਹੇ ॥੧੧॥
हरि हरि करतिआ मनु निरमलु होआ गुर की सेव पिआरी हे ॥११॥परमेश्वर, हर, हर या नामाचा जप केल्याने त्यांचे मन निष्कलंक होते; त्यांना गुरूंची सेवा करायला आवडते. ||11||
ਸੇ ਜਨ ਸੁਖੀਏ ਸਤਿਗੁਰਿ ਸਚੇ ਲਾਏ ॥
से जन सुखीए सतिगुरि सचे लाए ॥ते नम्र प्राणी शांती करतात, ज्यांना खरे गुरु सत्याशी जोडतात.
ਆਪੇ ਭਾਣੇ ਆਪਿ ਮਿਲਾਏ ॥
आपे भाणे आपि मिलाए ॥तो स्वतः, त्याच्या इच्छेनुसार, त्यांना स्वतःमध्ये विलीन करतो.
ਸਤਿਗੁਰਿ ਰਾਖੇ ਸੇ ਜਨ ਉਬਰੇ ਹੋਰ ਮਾਇਆ ਮੋਹ ਖੁਆਰੀ ਹੇ ॥੧੨॥
सतिगुरि राखे से जन उबरे होर माइआ मोह खुआरी हे ॥१२॥सत्य गुरु ज्यांचे रक्षण करतात ते नम्र प्राणी तारतात. बाकीचे मायेच्या भावनिक आसक्तीने नष्ट होतात. ||12||