श्री गुरु ग्रंथ साहिब

पान - 150


ਦਯਿ ਵਿਗੋਏ ਫਿਰਹਿ ਵਿਗੁਤੇ ਫਿਟਾ ਵਤੈ ਗਲਾ ॥
दयि विगोए फिरहि विगुते फिटा वतै गला ॥

दयाळू परमेश्वराने उद्ध्वस्त केलेले, ते अपमानितपणे फिरतात आणि त्यांचे संपूर्ण सैन्य दूषित झाले आहे.

ਜੀਆ ਮਾਰਿ ਜੀਵਾਲੇ ਸੋਈ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ਰਖੈ ॥
जीआ मारि जीवाले सोई अवरु न कोई रखै ॥

परमेश्वर एकटाच मारतो आणि जिवंत करतो; त्याच्यापासून इतर कोणीही कोणाचे रक्षण करू शकत नाही.

ਦਾਨਹੁ ਤੈ ਇਸਨਾਨਹੁ ਵੰਜੇ ਭਸੁ ਪਈ ਸਿਰਿ ਖੁਥੈ ॥
दानहु तै इसनानहु वंजे भसु पई सिरि खुथै ॥

ते भिक्षा किंवा शुद्ध स्नान न करता जातात; त्यांचे मुंडके धुळीने झाकले जातात.

ਪਾਣੀ ਵਿਚਹੁ ਰਤਨ ਉਪੰਨੇ ਮੇਰੁ ਕੀਆ ਮਾਧਾਣੀ ॥
पाणी विचहु रतन उपंने मेरु कीआ माधाणी ॥

जेव्हा सोन्याचा पर्वत मंथन करण्यासाठी वापरला जात असे तेव्हा रत्न पाण्यातून बाहेर पडले.

ਅਠਸਠਿ ਤੀਰਥ ਦੇਵੀ ਥਾਪੇ ਪੁਰਬੀ ਲਗੈ ਬਾਣੀ ॥
अठसठि तीरथ देवी थापे पुरबी लगै बाणी ॥

देवतांनी अठ्ठावन्न पवित्र तीर्थक्षेत्रांची स्थापना केली, जिथे सण साजरे केले जातात आणि स्तोत्रांचे उच्चारण केले जाते.

ਨਾਇ ਨਿਵਾਜਾ ਨਾਤੈ ਪੂਜਾ ਨਾਵਨਿ ਸਦਾ ਸੁਜਾਣੀ ॥
नाइ निवाजा नातै पूजा नावनि सदा सुजाणी ॥

आंघोळीनंतर, मुस्लिम त्यांची प्रार्थना करतात आणि आंघोळ केल्यानंतर, हिंदू त्यांची पूजा करतात. ज्ञानी नेहमी शुद्ध स्नान करतात.

ਮੁਇਆ ਜੀਵਦਿਆ ਗਤਿ ਹੋਵੈ ਜਾਂ ਸਿਰਿ ਪਾਈਐ ਪਾਣੀ ॥
मुइआ जीवदिआ गति होवै जां सिरि पाईऐ पाणी ॥

मृत्यूच्या वेळी, आणि जन्माच्या वेळी, जेव्हा त्यांच्या डोक्यावर पाणी ओतले जाते तेव्हा ते शुद्ध होतात.

ਨਾਨਕ ਸਿਰਖੁਥੇ ਸੈਤਾਨੀ ਏਨਾ ਗਲ ਨ ਭਾਣੀ ॥
नानक सिरखुथे सैतानी एना गल न भाणी ॥

हे नानक, मुंडण केलेले भूत आहेत. हे शब्द ऐकून त्यांना आनंद होत नाही.

ਵੁਠੈ ਹੋਇਐ ਹੋਇ ਬਿਲਾਵਲੁ ਜੀਆ ਜੁਗਤਿ ਸਮਾਣੀ ॥
वुठै होइऐ होइ बिलावलु जीआ जुगति समाणी ॥

पाऊस पडला की आनंद होतो. पाणी ही सर्व जीवनाची गुरुकिल्ली आहे.

ਵੁਠੈ ਅੰਨੁ ਕਮਾਦੁ ਕਪਾਹਾ ਸਭਸੈ ਪੜਦਾ ਹੋਵੈ ॥
वुठै अंनु कमादु कपाहा सभसै पड़दा होवै ॥

पाऊस पडला की मका उगवतो, ऊस आणि कापूस, जे सर्वांसाठी कपडे पुरवतात.

ਵੁਠੈ ਘਾਹੁ ਚਰਹਿ ਨਿਤਿ ਸੁਰਹੀ ਸਾ ਧਨ ਦਹੀ ਵਿਲੋਵੈ ॥
वुठै घाहु चरहि निति सुरही सा धन दही विलोवै ॥

जेव्हा पाऊस पडतो, तेव्हा गायींना चरण्यासाठी नेहमीच गवत असते आणि गृहिणी दुधाचे लोणी मंथन करू शकतात.

ਤਿਤੁ ਘਿਇ ਹੋਮ ਜਗ ਸਦ ਪੂਜਾ ਪਇਐ ਕਾਰਜੁ ਸੋਹੈ ॥
तितु घिइ होम जग सद पूजा पइऐ कारजु सोहै ॥

त्या तुपाने पवित्र मेजवानी आणि पूजा-अर्चा केली जाते; हे सर्व प्रयत्न धन्य आहेत.

ਗੁਰੂ ਸਮੁੰਦੁ ਨਦੀ ਸਭਿ ਸਿਖੀ ਨਾਤੈ ਜਿਤੁ ਵਡਿਆਈ ॥
गुरू समुंदु नदी सभि सिखी नातै जितु वडिआई ॥

गुरु हा महासागर आहे आणि त्याची सर्व शिकवण नदी आहे. त्यातच स्नान केल्याने तेजस्वी महानता प्राप्त होते.

ਨਾਨਕ ਜੇ ਸਿਰਖੁਥੇ ਨਾਵਨਿ ਨਾਹੀ ਤਾ ਸਤ ਚਟੇ ਸਿਰਿ ਛਾਈ ॥੧॥
नानक जे सिरखुथे नावनि नाही ता सत चटे सिरि छाई ॥१॥

हे नानक, मुंडण केलेल्यांनी आंघोळ केली नाही तर त्यांच्या डोक्यावर सात मूठभर राख आहेत. ||1||

ਮਃ ੨ ॥
मः २ ॥

दुसरी मेहल:

ਅਗੀ ਪਾਲਾ ਕਿ ਕਰੇ ਸੂਰਜ ਕੇਹੀ ਰਾਤਿ ॥
अगी पाला कि करे सूरज केही राति ॥

थंडी आगीला काय करू शकते? रात्रीचा सूर्यावर कसा परिणाम होतो?

ਚੰਦ ਅਨੇਰਾ ਕਿ ਕਰੇ ਪਉਣ ਪਾਣੀ ਕਿਆ ਜਾਤਿ ॥
चंद अनेरा कि करे पउण पाणी किआ जाति ॥

अंधार चंद्राला काय करू शकतो? सामाजिक स्थिती हवा आणि पाणी काय करू शकते?

ਧਰਤੀ ਚੀਜੀ ਕਿ ਕਰੇ ਜਿਸੁ ਵਿਚਿ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਹੋਇ ॥
धरती चीजी कि करे जिसु विचि सभु किछु होइ ॥

पृथ्वीवरील वैयक्तिक मालमत्ता काय आहेत, ज्यापासून सर्व गोष्टी निर्माण होतात?

ਨਾਨਕ ਤਾ ਪਤਿ ਜਾਣੀਐ ਜਾ ਪਤਿ ਰਖੈ ਸੋਇ ॥੨॥
नानक ता पति जाणीऐ जा पति रखै सोइ ॥२॥

हे नानक, केवळ तोच आदरणीय म्हणून ओळखला जातो, ज्याचा सन्मान परमेश्वर राखतो. ||2||

ਪਉੜੀ ॥
पउड़ी ॥

पौरी:

ਤੁਧੁ ਸਚੇ ਸੁਬਹਾਨੁ ਸਦਾ ਕਲਾਣਿਆ ॥
तुधु सचे सुबहानु सदा कलाणिआ ॥

हे माझ्या खऱ्या आणि अद्भुत परमेश्वरा, तुझ्याकडूनच मी सदैव गातो.

ਤੂੰ ਸਚਾ ਦੀਬਾਣੁ ਹੋਰਿ ਆਵਣ ਜਾਣਿਆ ॥
तूं सचा दीबाणु होरि आवण जाणिआ ॥

खरे न्यायालय तुमचे आहे. इतर सर्व येण्या-जाण्याच्या अधीन आहेत.

ਸਚੁ ਜਿ ਮੰਗਹਿ ਦਾਨੁ ਸਿ ਤੁਧੈ ਜੇਹਿਆ ॥
सचु जि मंगहि दानु सि तुधै जेहिआ ॥

जे खरे नामाचे दान मागतात ते तुझ्यासारखे आहेत.

ਸਚੁ ਤੇਰਾ ਫੁਰਮਾਨੁ ਸਬਦੇ ਸੋਹਿਆ ॥
सचु तेरा फुरमानु सबदे सोहिआ ॥

तुझी आज्ञा खरी आहे; आम्ही तुझ्या शब्दाने सुशोभित आहोत.

ਮੰਨਿਐ ਗਿਆਨੁ ਧਿਆਨੁ ਤੁਧੈ ਤੇ ਪਾਇਆ ॥
मंनिऐ गिआनु धिआनु तुधै ते पाइआ ॥

विश्वास आणि विश्वास याद्वारे, आम्हाला तुमच्याकडून आध्यात्मिक ज्ञान आणि ध्यान प्राप्त होते.

ਕਰਮਿ ਪਵੈ ਨੀਸਾਨੁ ਨ ਚਲੈ ਚਲਾਇਆ ॥
करमि पवै नीसानु न चलै चलाइआ ॥

तुझ्या कृपेने सन्मानाची पताका प्राप्त झाली आहे. ते हरवले किंवा गमावले जाऊ शकत नाही.

ਤੂੰ ਸਚਾ ਦਾਤਾਰੁ ਨਿਤ ਦੇਵਹਿ ਚੜਹਿ ਸਵਾਇਆ ॥
तूं सचा दातारु नित देवहि चड़हि सवाइआ ॥

तूच खरा दाता आहेस; तुम्ही सतत देत आहात. तुमच्या भेटवस्तू वाढतच आहेत.

ਨਾਨਕੁ ਮੰਗੈ ਦਾਨੁ ਜੋ ਤੁਧੁ ਭਾਇਆ ॥੨੬॥
नानकु मंगै दानु जो तुधु भाइआ ॥२६॥

नानक त्या दानाची याचना करतो जी तुला प्रसन्न करते. ||२६||

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੨ ॥
सलोकु मः २ ॥

सालोक, दुसरी मेहल:

ਦੀਖਿਆ ਆਖਿ ਬੁਝਾਇਆ ਸਿਫਤੀ ਸਚਿ ਸਮੇਉ ॥
दीखिआ आखि बुझाइआ सिफती सचि समेउ ॥

ज्यांनी गुरूंची शिकवण स्वीकारली आहे आणि ज्यांना मार्ग सापडला आहे, ते खऱ्या परमेश्वराच्या स्तुतीमध्ये लीन राहतात.

ਤਿਨ ਕਉ ਕਿਆ ਉਪਦੇਸੀਐ ਜਿਨ ਗੁਰੁ ਨਾਨਕ ਦੇਉ ॥੧॥
तिन कउ किआ उपदेसीऐ जिन गुरु नानक देउ ॥१॥

ज्यांचे गुरू नानक दैवी आहेत त्यांना कोणती शिकवण दिली जाऊ शकते? ||1||

ਮਃ ੧ ॥
मः १ ॥

पहिली मेहल:

ਆਪਿ ਬੁਝਾਏ ਸੋਈ ਬੂਝੈ ॥
आपि बुझाए सोई बूझै ॥

आपण परमेश्वराला तेव्हाच समजतो जेव्हा तो स्वतः आपल्याला त्याला समजून घेण्याची प्रेरणा देतो.

ਜਿਸੁ ਆਪਿ ਸੁਝਾਏ ਤਿਸੁ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਸੂਝੈ ॥
जिसु आपि सुझाए तिसु सभु किछु सूझै ॥

तोच सर्व काही जाणतो, ज्याला परमेश्वर स्वतः ज्ञान देतो.

ਕਹਿ ਕਹਿ ਕਥਨਾ ਮਾਇਆ ਲੂਝੈ ॥
कहि कहि कथना माइआ लूझै ॥

एखादी व्यक्ती बोलू शकते, उपदेश करू शकते आणि प्रवचन देऊ शकते परंतु तरीही मायेची तळमळ आहे.

ਹੁਕਮੀ ਸਗਲ ਕਰੇ ਆਕਾਰ ॥
हुकमी सगल करे आकार ॥

परमेश्वराने आपल्या आज्ञेने संपूर्ण सृष्टी निर्माण केली आहे.

ਆਪੇ ਜਾਣੈ ਸਰਬ ਵੀਚਾਰ ॥
आपे जाणै सरब वीचार ॥

तो स्वतः सर्वांचे अंतरंग जाणतो.

ਅਖਰ ਨਾਨਕ ਅਖਿਓ ਆਪਿ ॥
अखर नानक अखिओ आपि ॥

हे नानक, त्यांनी स्वतः शब्द उच्चारला.

ਲਹੈ ਭਰਾਤਿ ਹੋਵੈ ਜਿਸੁ ਦਾਤਿ ॥੨॥
लहै भराति होवै जिसु दाति ॥२॥

ज्याला ही भेट मिळते त्याच्यापासून शंका दूर होते. ||2||

ਪਉੜੀ ॥
पउड़ी ॥

पौरी:

ਹਉ ਢਾਢੀ ਵੇਕਾਰੁ ਕਾਰੈ ਲਾਇਆ ॥
हउ ढाढी वेकारु कारै लाइआ ॥

जेव्हा परमेश्वराने मला त्याच्या सेवेत घेतले तेव्हा मी एक सेवक होतो, कामाच्या बाहेर.

ਰਾਤਿ ਦਿਹੈ ਕੈ ਵਾਰ ਧੁਰਹੁ ਫੁਰਮਾਇਆ ॥
राति दिहै कै वार धुरहु फुरमाइआ ॥

रात्रंदिवस त्याचे गुणगान गाण्यासाठी, त्याने मला सुरुवातीपासूनच त्याचा आदेश दिला.

ਢਾਢੀ ਸਚੈ ਮਹਲਿ ਖਸਮਿ ਬੁਲਾਇਆ ॥
ढाढी सचै महलि खसमि बुलाइआ ॥

माझ्या प्रभु आणि स्वामीने मला, त्याच्या मंत्र्याला, त्याच्या उपस्थितीच्या खऱ्या हवेलीत बोलावले आहे.

ਸਚੀ ਸਿਫਤਿ ਸਾਲਾਹ ਕਪੜਾ ਪਾਇਆ ॥
सची सिफति सालाह कपड़ा पाइआ ॥

त्याने मला त्याची खरी स्तुती आणि गौरवाची वस्त्रे परिधान केली आहेत.

ਸਚਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਭੋਜਨੁ ਆਇਆ ॥
सचा अंम्रित नामु भोजनु आइआ ॥

खऱ्या नामाचे अमृत माझे अन्न झाले आहे.

ਗੁਰਮਤੀ ਖਾਧਾ ਰਜਿ ਤਿਨਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥
गुरमती खाधा रजि तिनि सुखु पाइआ ॥

जे गुरूंच्या उपदेशाचे पालन करतात, जे हे अन्न खाऊन तृप्त होतात, त्यांना शांती मिळते.

ਢਾਢੀ ਕਰੇ ਪਸਾਉ ਸਬਦੁ ਵਜਾਇਆ ॥
ढाढी करे पसाउ सबदु वजाइआ ॥

त्याची मंत्रमुग्ध त्याची महिमा पसरवते, त्याच्या शब्दाचे गाणे गाते आणि कंपन करते.

ਨਾਨਕ ਸਚੁ ਸਾਲਾਹਿ ਪੂਰਾ ਪਾਇਆ ॥੨੭॥ ਸੁਧੁ
नानक सचु सालाहि पूरा पाइआ ॥२७॥ सुधु

हे नानक, खऱ्या परमेश्वराची स्तुती करून, मला त्याची पूर्णता प्राप्त झाली आहे. ||२७||सुध||


सूची (1 - 1430)
जप पान: 1 - 8
सो दर पान: 8 - 10
सो पुरख पान: 10 - 12
सोहला पान: 12 - 13
सिरी राग पान: 14 - 93
राग माझ पान: 94 - 150
राग गउड़ी पान: 151 - 346
राग आसा पान: 347 - 488
राग गूजरी पान: 489 - 526
राग देवगणधारी पान: 527 - 536
राग बिहागड़ा पान: 537 - 556
राग वढ़हंस पान: 557 - 594
राग सोरठ पान: 595 - 659
राग धनसारी पान: 660 - 695
राग जैतसरी पान: 696 - 710
राग तोडी पान: 711 - 718
राग बैराडी पान: 719 - 720
राग तिलंग पान: 721 - 727
राग सूही पान: 728 - 794
राग बिलावल पान: 795 - 858
राग गोंड पान: 859 - 875
राग रामकली पान: 876 - 974
राग नट नारायण पान: 975 - 983
राग माली पान: 984 - 988
राग मारू पान: 989 - 1106
राग तुखारी पान: 1107 - 1117
राग केदारा पान: 1118 - 1124
राग भैरौ पान: 1125 - 1167
राग वसंत पान: 1168 - 1196
राग सारंगस पान: 1197 - 1253
राग मलार पान: 1254 - 1293
राग कानडा पान: 1294 - 1318
राग कल्याण पान: 1319 - 1326
राग प्रभाती पान: 1327 - 1351
राग जयवंती पान: 1352 - 1359
सलोक सहस्रकृति पान: 1353 - 1360
गाथा महला 5 पान: 1360 - 1361
फुनहे महला 5 पान: 1361 - 1363
चौबोले महला 5 पान: 1363 - 1364
सलोक भगत कबीर जिओ के पान: 1364 - 1377
सलोक सेख फरीद के पान: 1377 - 1385
सवईए स्री मुखबाक महला 5 पान: 1385 - 1389
सवईए महले पहिले के पान: 1389 - 1390
सवईए महले दूजे के पान: 1391 - 1392
सवईए महले तीजे के पान: 1392 - 1396
सवईए महले चौथे के पान: 1396 - 1406
सवईए महले पंजवे के पान: 1406 - 1409
सलोक वारा ते वधीक पान: 1410 - 1426
सलोक महला 9 पान: 1426 - 1429
मुंदावणी महला 5 पान: 1429 - 1429
रागमाला पान: 1430 - 1430