आणि दुसऱ्या महिलेशी प्रेमसंबंध आहे.
तो पोपटासारखा आहे, जो सिंबल वृक्ष पाहून प्रसन्न होतो;
पण शेवटी, तो मरतो, त्याला चिकटून राहतो. ||1||
पाप्याचे घर पेटले आहे.
ती जळत राहते, आणि आग विझवता येत नाही. ||1||विराम||
परमेश्वराची पूजा कुठे केली जात आहे हे पाहण्यासाठी तो जात नाही.
तो परमेश्वराचा मार्ग सोडून चुकीचा मार्ग स्वीकारतो.
तो आदिम परमेश्वराला विसरतो, आणि पुनर्जन्माच्या चक्रात अडकतो.
तो अमृत अमृत फेकून देतो, आणि खाण्यासाठी विष गोळा करतो. ||2||
तो वेश्येसारखा आहे, जो नाचायला येतो,
सुंदर कपडे परिधान केलेले, सजवलेले आणि सुशोभित केलेले.
ती तालावर नाचते, तिला पाहणाऱ्यांचा श्वास उत्तेजित करते.
पण मृत्यूच्या दूताची फास तिच्या गळ्यात आहे. ||3||
ज्याच्या कपाळावर चांगले कर्म लिहिलेले आहे,
गुरूच्या अभयारण्यात प्रवेश करण्याची घाई.
नाम दैव म्हणतो, याचा विचार करा:
हे संतांनो, पलीकडे जाण्याचा हा मार्ग आहे. ||4||2||8||
सांडा आणि मार्काने जाऊन हरनाखशकडे तक्रार केली, "तुमचा मुलगा त्याचे धडे वाचत नाही. आम्ही त्याला शिकवण्याचा प्रयत्न करून थकलो आहोत.
तो परमेश्वराच्या नावाचा जप करतो, टाळ्या वाजवतो. त्याने इतर सर्व विद्यार्थ्यांना बिघडवले आहे. ||1||
तो परमेश्वराच्या नावाचा जप करतो,
आणि त्याने परमेश्वराचे ध्यानात्मक स्मरण आपल्या हृदयात धारण केले आहे." ||1||विराम||
"तुझ्या वडिलांनी सर्व जग जिंकले आहे", त्याची आई राणी म्हणाली.
"हे प्रल्हाद माझ्या मुला, तू त्याची आज्ञा पाळत नाहीस, म्हणून त्याने तुझ्याशी दुसऱ्या मार्गाने व्यवहार करण्याचे ठरवले आहे." ||2||
खलनायकांची परिषद भेटली आणि प्रल्हादला परलोकात पाठवण्याचा संकल्प केला.
प्रल्हादला डोंगरावरून, पाण्यात आणि अग्नीत फेकण्यात आले, परंतु सार्वभौम भगवान देवाने निसर्गाचे नियम बदलून त्याचे रक्षण केले. ||3||
हरनाखशने रागाने मेघगर्जना केली आणि प्रल्हादला मारण्याची धमकी दिली. "मला सांग, तुला कोण वाचवू शकेल?"
प्रल्हादने उत्तर दिले, "मी ज्या स्तंभाला बांधले आहे, तिन्ही जगाचा स्वामी परमेश्वर आहे." ||4||
ज्या परमेश्वराने हरनाखशला आपल्या नखांनी फाडून टाकले त्याने स्वतःला देव आणि पुरुषांचा परमेश्वर घोषित केला.
नाम दैव म्हणतो, मी निर्भय प्रतिष्ठेचा दाता, मनुष्य-सिंह परमेश्वराचे ध्यान करतो. ||5||3||9||
सुलतान म्हणाला, "ऐका, नाम दैव:
मला तुझ्या परमेश्वराची कृती पाहू दे." ||1||
सुलतानाने नाम दैव यांना अटक केली.
आणि म्हणाले, "मला तुझ्या प्रिय प्रभूचे दर्शन घेऊ दे." ||1||विराम||
"या मृत गायीला पुन्हा जिवंत करा.
अन्यथा, मी तुझे डोके येथे आणि आत्ताच कापून टाकीन." ||2||
नाम दैव उत्तरला, "हे राजा, हे कसे होऊ शकते?
मृतांना कोणीही जिवंत करू शकत नाही. ||3||
मी माझ्या स्वतःच्या कृतीने काहीही करू शकत नाही.
परमेश्वर जे काही करतो तेच घडते." ||4||
हे उत्तर ऐकून गर्विष्ठ राजा संतापला.
त्याने हत्तीला हल्ला करण्यास प्रवृत्त केले. ||5||
नाम दैवची आई रडू लागली,
आणि ती म्हणाली, "तुम्ही तुमचा प्रभू राम सोडून देवाची पूजा का करत नाही?" ||6||
नाम दैवने उत्तर दिले, "मी तुझा मुलगा नाही आणि तू माझी आई नाहीस.
जरी माझे शरीर मेले तरी मी परमेश्वराचे गुणगान गाईन." ||7||
हत्तीने त्याच्या सोंडेने त्याच्यावर हल्ला केला.
पण नाम दैव वाचले, परमेश्वराने संरक्षित केले. ||8||
राजा म्हणाला, "काझी आणि मुल्ला मला नमस्कार करतात.
पण या हिंदूने माझा सन्मान पायदळी तुडवला आहे." ||9||
लोकांनी राजाला विनवणी केली, “राजा, आमची प्रार्थना ऐक.