श्री गुरु ग्रंथ साहिब

पान - 313


ਜਿਨਾ ਸਾਸਿ ਗਿਰਾਸਿ ਨ ਵਿਸਰੈ ਸੇ ਪੂਰੇ ਪੁਰਖ ਪਰਧਾਨ ॥
जिना सासि गिरासि न विसरै से पूरे पुरख परधान ॥

जे प्रत्येक श्वासोच्छवासाने आणि अन्नाच्या तुकड्याने परमेश्वराला विसरत नाहीत, ते परिपूर्ण आणि प्रसिद्ध व्यक्ती आहेत.

ਕਰਮੀ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਾਈਐ ਅਨਦਿਨੁ ਲਗੈ ਧਿਆਨੁ ॥
करमी सतिगुरु पाईऐ अनदिनु लगै धिआनु ॥

त्यांच्या कृपेने त्यांना खरे गुरू सापडतात; रात्रंदिवस ते ध्यान करतात.

ਤਿਨ ਕੀ ਸੰਗਤਿ ਮਿਲਿ ਰਹਾ ਦਰਗਹ ਪਾਈ ਮਾਨੁ ॥
तिन की संगति मिलि रहा दरगह पाई मानु ॥

मी त्या व्यक्तींच्या समाजात सामील होतो आणि असे करताना मला परमेश्वराच्या दरबारात मान मिळतो.

ਸਉਦੇ ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਉਚਰਹਿ ਉਠਦੇ ਭੀ ਵਾਹੁ ਕਰੇਨਿ ॥
सउदे वाहु वाहु उचरहि उठदे भी वाहु करेनि ॥

झोपेत असताना, ते "वाहो! वाहो!", आणि जागे असताना, "वाहो!" तसेच

ਨਾਨਕ ਤੇ ਮੁਖ ਉਜਲੇ ਜਿ ਨਿਤ ਉਠਿ ਸੰਮਾਲੇਨਿ ॥੧॥
नानक ते मुख उजले जि नित उठि संमालेनि ॥१॥

हे नानक, जे दररोज लवकर उठतात आणि परमेश्वरावर वास करतात त्यांचे चेहरे तेजस्वी आहेत. ||1||

ਮਃ ੪ ॥
मः ४ ॥

चौथी मेहल:

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੀਐ ਆਪਣਾ ਪਾਈਐ ਨਾਮੁ ਅਪਾਰੁ ॥
सतिगुरु सेवीऐ आपणा पाईऐ नामु अपारु ॥

आपल्या खऱ्या गुरूंची सेवा केल्याने, अनंत परमेश्वराचे नाम प्राप्त होते.

ਭਉਜਲਿ ਡੁਬਦਿਆ ਕਢਿ ਲਏ ਹਰਿ ਦਾਤਿ ਕਰੇ ਦਾਤਾਰੁ ॥
भउजलि डुबदिआ कढि लए हरि दाति करे दातारु ॥

बुडणाऱ्याला भयंकर जग-सागरातून वर काढले जाते; महान दाता परमेश्वराच्या नावाची भेट देतो.

ਧੰਨੁ ਧੰਨੁ ਸੇ ਸਾਹ ਹੈ ਜਿ ਨਾਮਿ ਕਰਹਿ ਵਾਪਾਰੁ ॥
धंनु धंनु से साह है जि नामि करहि वापारु ॥

धन्य, धन्य ते बँकर जे नामाचा व्यापार करतात.

ਵਣਜਾਰੇ ਸਿਖ ਆਵਦੇ ਸਬਦਿ ਲਘਾਵਣਹਾਰੁ ॥
वणजारे सिख आवदे सबदि लघावणहारु ॥

शीख, व्यापारी येतात, आणि त्यांच्या शब्दाच्या माध्यमातून ते ओलांडून जातात.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਜਿਨ ਕਉ ਕ੍ਰਿਪਾ ਭਈ ਤਿਨ ਸੇਵਿਆ ਸਿਰਜਣਹਾਰੁ ॥੨॥
जन नानक जिन कउ क्रिपा भई तिन सेविआ सिरजणहारु ॥२॥

हे सेवक नानक, केवळ तेच सृष्टिकर्ता परमेश्वराची सेवा करतात, ज्यांना त्याच्या कृपेने धन्यता वाटते. ||2||

ਪਉੜੀ ॥
पउड़ी ॥

पौरी:

ਸਚੁ ਸਚੇ ਕੇ ਜਨ ਭਗਤ ਹਹਿ ਸਚੁ ਸਚਾ ਜਿਨੀ ਅਰਾਧਿਆ ॥
सचु सचे के जन भगत हहि सचु सचा जिनी अराधिआ ॥

जे खऱ्या परमेश्वराची खऱ्या अर्थाने उपासना करतात आणि त्याची उपासना करतात, तेच खरे परमेश्वराचे नम्र भक्त आहेत.

ਜਿਨ ਗੁਰਮੁਖਿ ਖੋਜਿ ਢੰਢੋਲਿਆ ਤਿਨ ਅੰਦਰਹੁ ਹੀ ਸਚੁ ਲਾਧਿਆ ॥
जिन गुरमुखि खोजि ढंढोलिआ तिन अंदरहु ही सचु लाधिआ ॥

जे गुरुमुख शोधतात आणि शोधतात, ते स्वतःमध्येच सत्य शोधतात.

ਸਚੁ ਸਾਹਿਬੁ ਸਚੁ ਜਿਨੀ ਸੇਵਿਆ ਕਾਲੁ ਕੰਟਕੁ ਮਾਰਿ ਤਿਨੀ ਸਾਧਿਆ ॥
सचु साहिबु सचु जिनी सेविआ कालु कंटकु मारि तिनी साधिआ ॥

जे खरोखरच त्यांच्या खऱ्या प्रभू आणि स्वामीची सेवा करतात, ते मृत्यूला, यातना देणाऱ्यावर विजय मिळवतात.

ਸਚੁ ਸਚਾ ਸਭ ਦੂ ਵਡਾ ਹੈ ਸਚੁ ਸੇਵਨਿ ਸੇ ਸਚਿ ਰਲਾਧਿਆ ॥
सचु सचा सभ दू वडा है सचु सेवनि से सचि रलाधिआ ॥

खरा तो खरोखरच सर्वांत श्रेष्ठ आहे; जे सत्याची सेवा करतात ते सत्यात मिसळले जातात.

ਸਚੁ ਸਚੇ ਨੋ ਸਾਬਾਸਿ ਹੈ ਸਚੁ ਸਚਾ ਸੇਵਿ ਫਲਾਧਿਆ ॥੨੨॥
सचु सचे नो साबासि है सचु सचा सेवि फलाधिआ ॥२२॥

धन्य आणि प्रशंसनीय आहे सत्याचा खरा; खऱ्याच्या सत्याची सेवा केल्याने एक फळ फुलते. ||२२||

ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥
सलोक मः ४ ॥

सालोक, चौथी मेहल:

ਮਨਮੁਖੁ ਪ੍ਰਾਣੀ ਮੁਗਧੁ ਹੈ ਨਾਮਹੀਣ ਭਰਮਾਇ ॥
मनमुखु प्राणी मुगधु है नामहीण भरमाइ ॥

स्वार्थी मनमुख मूर्ख असतो; तो भगवंताच्या नामाशिवाय भटकत असतो.

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਮਨੂਆ ਨਾ ਟਿਕੈ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਜੂਨੀ ਪਾਇ ॥
बिनु गुर मनूआ ना टिकै फिरि फिरि जूनी पाइ ॥

गुरूंशिवाय त्याचे मन स्थिर होत नाही आणि तो पुन:पुन्हा जन्म घेतो.

ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਆਪਿ ਦਇਆਲ ਹੋਹਿ ਤਾਂ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲਿਆ ਆਇ ॥
हरि प्रभु आपि दइआल होहि तां सतिगुरु मिलिआ आइ ॥

पण जेव्हा स्वतः भगवान भगवान त्याच्यावर कृपा करतात, तेव्हा खरे गुरु त्याला भेटायला येतात.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹਿ ਤੂ ਜਨਮ ਮਰਣ ਦੁਖੁ ਜਾਇ ॥੧॥
जन नानक नामु सलाहि तू जनम मरण दुखु जाइ ॥१॥

हे सेवक नानक, नामाची स्तुती कर; जन्ममरणाच्या वेदनांचा अंत होईल. ||1||

ਮਃ ੪ ॥
मः ४ ॥

चौथी मेहल:

ਗੁਰੁ ਸਾਲਾਹੀ ਆਪਣਾ ਬਹੁ ਬਿਧਿ ਰੰਗਿ ਸੁਭਾਇ ॥
गुरु सालाही आपणा बहु बिधि रंगि सुभाइ ॥

मी माझ्या गुरूंची अनेक प्रकारे स्तुती करतो, आनंदी प्रेम आणि आपुलकीने.

ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਤੀ ਮਨੁ ਰਤਾ ਰਖਿਆ ਬਣਤ ਬਣਾਇ ॥
सतिगुर सेती मनु रता रखिआ बणत बणाइ ॥

माझे मन खऱ्या गुरूंनी ओतले आहे; त्याच्या बनवण्याची कलाकृती त्यांनी जपली आहे.

ਜਿਹਵਾ ਸਾਲਾਹਿ ਨ ਰਜਈ ਹਰਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥
जिहवा सालाहि न रजई हरि प्रीतम चितु लाइ ॥

त्याची स्तुती करून माझी जीभ तृप्त होत नाही; त्याने माझे चैतन्य माझ्या प्रिय परमेश्वराशी जोडले आहे.

ਨਾਨਕ ਨਾਵੈ ਕੀ ਮਨਿ ਭੁਖ ਹੈ ਮਨੁ ਤ੍ਰਿਪਤੈ ਹਰਿ ਰਸੁ ਖਾਇ ॥੨॥
नानक नावै की मनि भुख है मनु त्रिपतै हरि रसु खाइ ॥२॥

हे नानक, माझे मन भगवंताच्या नामासाठी भुकेले आहे; परमेश्वराचे उदात्त सार चाखून माझे मन तृप्त झाले आहे. ||2||

ਪਉੜੀ ॥
पउड़ी ॥

पौरी:

ਸਚੁ ਸਚਾ ਕੁਦਰਤਿ ਜਾਣੀਐ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਜਿਨਿ ਬਣਾਈਆ ॥
सचु सचा कुदरति जाणीऐ दिनु राती जिनि बणाईआ ॥

खरा परमेश्वर त्याच्या सर्वशक्तिमान सर्जनशील स्वभावासाठी खऱ्या अर्थाने ओळखला जातो; त्याने दिवस आणि रात्रीची रचना केली.

ਸੋ ਸਚੁ ਸਲਾਹੀ ਸਦਾ ਸਦਾ ਸਚੁ ਸਚੇ ਕੀਆ ਵਡਿਆਈਆ ॥
सो सचु सलाही सदा सदा सचु सचे कीआ वडिआईआ ॥

मी त्या खऱ्या परमेश्वराची सदैव स्तुती करतो; सत्य हेच खरे परमेश्वराचे तेजस्वी मोठेपण आहे.

ਸਾਲਾਹੀ ਸਚੁ ਸਲਾਹ ਸਚੁ ਸਚੁ ਕੀਮਤਿ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਈਆ ॥
सालाही सचु सलाह सचु सचु कीमति किनै न पाईआ ॥

स्तुतीयोग्य खऱ्या परमेश्वराची स्तुती सत्य आहे; खऱ्या परमेश्वराची किंमत मोजता येत नाही.

ਜਾ ਮਿਲਿਆ ਪੂਰਾ ਸਤਿਗੁਰੂ ਤਾ ਹਾਜਰੁ ਨਦਰੀ ਆਈਆ ॥
जा मिलिआ पूरा सतिगुरू ता हाजरु नदरी आईआ ॥

जेव्हा कोणी परिपूर्ण खरे गुरू भेटतो तेव्हा त्यांची उदात्त उपस्थिती दिसून येते.

ਸਚੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਿਨੀ ਸਲਾਹਿਆ ਤਿਨਾ ਭੁਖਾ ਸਭਿ ਗਵਾਈਆ ॥੨੩॥
सचु गुरमुखि जिनी सलाहिआ तिना भुखा सभि गवाईआ ॥२३॥

जे गुरुमुख खऱ्या परमेश्वराची स्तुती करतात - त्यांची सर्व भूक नाहीशी होते. ||२३||

ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥
सलोक मः ४ ॥

सालोक, चौथी मेहल:

ਮੈ ਮਨੁ ਤਨੁ ਖੋਜਿ ਖੋਜੇਦਿਆ ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਲਧਾ ਲੋੜਿ ॥
मै मनु तनु खोजि खोजेदिआ सो प्रभु लधा लोड़ि ॥

माझे मन आणि शरीर शोधून तपासले असता मला तो देव सापडला आहे, ज्याची मी उत्कंठा बाळगत होतो.

ਵਿਸਟੁ ਗੁਰੂ ਮੈ ਪਾਇਆ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਦਿਤਾ ਜੋੜਿ ॥੧॥
विसटु गुरू मै पाइआ जिनि हरि प्रभु दिता जोड़ि ॥१॥

मला दैवी मध्यस्थ गुरु सापडला आहे, ज्याने मला भगवान भगवंताशी जोडले आहे. ||1||

ਮਃ ੩ ॥
मः ३ ॥

तिसरी मेहल:

ਮਾਇਆਧਾਰੀ ਅਤਿ ਅੰਨਾ ਬੋਲਾ ॥
माइआधारी अति अंना बोला ॥

जो मायेत जडलेला असतो तो पूर्णपणे आंधळा आणि बहिरा असतो.

ਸਬਦੁ ਨ ਸੁਣਈ ਬਹੁ ਰੋਲ ਘਚੋਲਾ ॥
सबदु न सुणई बहु रोल घचोला ॥

तो शब्द ऐकत नाही; तो मोठा गोंधळ आणि गोंधळ घालतो.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਪੈ ਸਬਦਿ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥
गुरमुखि जापै सबदि लिव लाइ ॥

गुरुमुख शब्दाचे जप आणि ध्यान करतात आणि प्रेमाने त्यांची चेतना त्यावर केंद्रित करतात.

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸੁਣਿ ਮੰਨੇ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇ ॥
हरि नामु सुणि मंने हरि नामि समाइ ॥

ते परमेश्वराचे नाव ऐकतात आणि त्यावर विश्वास ठेवतात; ते परमेश्वराच्या नामात लीन होतात.

ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੁ ਕਰੇ ਕਰਾਇਆ ॥
जो तिसु भावै सु करे कराइआ ॥

जे काही देवाला आवडते, तो ते घडवून आणतो.

ਨਾਨਕ ਵਜਦਾ ਜੰਤੁ ਵਜਾਇਆ ॥੨॥
नानक वजदा जंतु वजाइआ ॥२॥

हे नानक, मानव ही अशी वाद्ये आहेत जी देव वाजवताना कंप पावतात. ||2||


सूची (1 - 1430)
जप पान: 1 - 8
सो दर पान: 8 - 10
सो पुरख पान: 10 - 12
सोहला पान: 12 - 13
सिरी राग पान: 14 - 93
राग माझ पान: 94 - 150
राग गउड़ी पान: 151 - 346
राग आसा पान: 347 - 488
राग गूजरी पान: 489 - 526
राग देवगणधारी पान: 527 - 536
राग बिहागड़ा पान: 537 - 556
राग वढ़हंस पान: 557 - 594
राग सोरठ पान: 595 - 659
राग धनसारी पान: 660 - 695
राग जैतसरी पान: 696 - 710
राग तोडी पान: 711 - 718
राग बैराडी पान: 719 - 720
राग तिलंग पान: 721 - 727
राग सूही पान: 728 - 794
राग बिलावल पान: 795 - 858
राग गोंड पान: 859 - 875
राग रामकली पान: 876 - 974
राग नट नारायण पान: 975 - 983
राग माली पान: 984 - 988
राग मारू पान: 989 - 1106
राग तुखारी पान: 1107 - 1117
राग केदारा पान: 1118 - 1124
राग भैरौ पान: 1125 - 1167
राग वसंत पान: 1168 - 1196
राग सारंगस पान: 1197 - 1253
राग मलार पान: 1254 - 1293
राग कानडा पान: 1294 - 1318
राग कल्याण पान: 1319 - 1326
राग प्रभाती पान: 1327 - 1351
राग जयवंती पान: 1352 - 1359
सलोक सहस्रकृति पान: 1353 - 1360
गाथा महला 5 पान: 1360 - 1361
फुनहे महला 5 पान: 1361 - 1363
चौबोले महला 5 पान: 1363 - 1364
सलोक भगत कबीर जिओ के पान: 1364 - 1377
सलोक सेख फरीद के पान: 1377 - 1385
सवईए स्री मुखबाक महला 5 पान: 1385 - 1389
सवईए महले पहिले के पान: 1389 - 1390
सवईए महले दूजे के पान: 1391 - 1392
सवईए महले तीजे के पान: 1392 - 1396
सवईए महले चौथे के पान: 1396 - 1406
सवईए महले पंजवे के पान: 1406 - 1409
सलोक वारा ते वधीक पान: 1410 - 1426
सलोक महला 9 पान: 1426 - 1429
मुंदावणी महला 5 पान: 1429 - 1429
रागमाला पान: 1430 - 1430