ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 श्री गुरु ग्रंथ साहिब
पान - 661
ਜਬ ਲਗੁ ਦੁਨੀਆ ਰਹੀਐ ਨਾਨਕ ਕਿਛੁ ਸੁਣੀਐ ਕਿਛੁ ਕਹੀਐ ॥
जब लगु दुनीआ रहीऐ नानक किछु सुणीऐ किछु कहीऐ ॥हे नानक, जोपर्यंत आपण या जगात आहोत तोपर्यंत आपण परमेश्वराचे ऐकले पाहिजे आणि बोलले पाहिजे.
ਭਾਲਿ ਰਹੇ ਹਮ ਰਹਣੁ ਨ ਪਾਇਆ ਜੀਵਤਿਆ ਮਰਿ ਰਹੀਐ ॥੫॥੨॥
भालि रहे हम रहणु न पाइआ जीवतिआ मरि रहीऐ ॥५॥२॥मी शोधले, पण मला येथे राहण्याचा कोणताही मार्ग सापडला नाही. म्हणून, जिवंत असताना मृत रहा. ||5||2||
ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੧ ਘਰੁ ਦੂਜਾ ॥
धनासरी महला १ घरु दूजा ॥धनासरी, पहिली मेहल, द्वितीय घर:
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ੴ सतिगुर प्रसादि ॥एक वैश्विक निर्माता देव. खऱ्या गुरूंच्या कृपेने:
ਕਿਉ ਸਿਮਰੀ ਸਿਵਰਿਆ ਨਹੀ ਜਾਇ ॥
किउ सिमरी सिवरिआ नही जाइ ॥ध्यानात मी परमेश्वराचे स्मरण कसे करू शकतो? मी स्मरणात त्याचे चिंतन करू शकत नाही.
ਤਪੈ ਹਿਆਉ ਜੀਅੜਾ ਬਿਲਲਾਇ ॥
तपै हिआउ जीअड़ा बिललाइ ॥माझे हृदय जळत आहे, आणि माझा आत्मा वेदनांनी ओरडत आहे.
ਸਿਰਜਿ ਸਵਾਰੇ ਸਾਚਾ ਸੋਇ ॥
सिरजि सवारे साचा सोइ ॥खरा परमेश्वर निर्माण करतो आणि शोभा देतो.
ਤਿਸੁ ਵਿਸਰਿਐ ਚੰਗਾ ਕਿਉ ਹੋਇ ॥੧॥
तिसु विसरिऐ चंगा किउ होइ ॥१॥त्याला विसरुन कोणी चांगले कसे होईल? ||1||
ਹਿਕਮਤਿ ਹੁਕਮਿ ਨ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥
हिकमति हुकमि न पाइआ जाइ ॥हुशार युक्त्या आणि आज्ञा करून, तो सापडत नाही.
ਕਿਉ ਕਰਿ ਸਾਚਿ ਮਿਲਉ ਮੇਰੀ ਮਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
किउ करि साचि मिलउ मेरी माइ ॥१॥ रहाउ ॥माझ्या आई, मी माझ्या खऱ्या प्रभूला कसे भेटू? ||1||विराम||
ਵਖਰੁ ਨਾਮੁ ਦੇਖਣ ਕੋਈ ਜਾਇ ॥
वखरु नामु देखण कोई जाइ ॥किती दुर्लभ आहे जो बाहेर जातो, आणि नामाच्या व्यापाराचा शोध घेतो.
ਨਾ ਕੋ ਚਾਖੈ ਨਾ ਕੋ ਖਾਇ ॥
ना को चाखै ना को खाइ ॥त्याची चव कोणी घेत नाही आणि कोणी खात नाही.
ਲੋਕਿ ਪਤੀਣੈ ਨਾ ਪਤਿ ਹੋਇ ॥
लोकि पतीणै ना पति होइ ॥इतरांना संतुष्ट करण्याचा प्रयत्न करून सन्मान मिळत नाही.
ਤਾ ਪਤਿ ਰਹੈ ਰਾਖੈ ਜਾ ਸੋਇ ॥੨॥
ता पति रहै राखै जा सोइ ॥२॥माणसाचा सन्मान राखला जातो, तरच तो परमेश्वराने जपला. ||2||
ਜਹ ਦੇਖਾ ਤਹ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥
जह देखा तह रहिआ समाइ ॥मी जिकडे पाहतो तिकडे मला तो व्याप्त आणि व्यापलेला दिसतो.
ਤੁਧੁ ਬਿਨੁ ਦੂਜੀ ਨਾਹੀ ਜਾਇ ॥
तुधु बिनु दूजी नाही जाइ ॥तुझ्याशिवाय माझ्याकडे विश्रांतीची जागा नाही.
ਜੇ ਕੋ ਕਰੇ ਕੀਤੈ ਕਿਆ ਹੋਇ ॥
जे को करे कीतै किआ होइ ॥तो प्रयत्न करू शकतो, पण स्वतःच्या कृतीने कोणी काय करू शकतो?
ਜਿਸ ਨੋ ਬਖਸੇ ਸਾਚਾ ਸੋਇ ॥੩॥
जिस नो बखसे साचा सोइ ॥३॥तोच धन्य आहे, ज्याला खरा परमेश्वर क्षमा करतो. ||3||
ਹੁਣਿ ਉਠਿ ਚਲਣਾ ਮੁਹਤਿ ਕਿ ਤਾਲਿ ॥
हुणि उठि चलणा मुहति कि तालि ॥आता मला लगेच उठून, टाळ्या वाजवत निघावे लागेल.
ਕਿਆ ਮੁਹੁ ਦੇਸਾ ਗੁਣ ਨਹੀ ਨਾਲਿ ॥
किआ मुहु देसा गुण नही नालि ॥मी परमेश्वराला कोणता चेहरा दाखवू? माझ्यात अजिबात पुण्य नाही.
ਜੈਸੀ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਤੈਸਾ ਹੋਇ ॥
जैसी नदरि करे तैसा होइ ॥परमेश्वराची कृपादृष्टी जशी आहे, तशीच आहे.
ਵਿਣੁ ਨਦਰੀ ਨਾਨਕ ਨਹੀ ਕੋਇ ॥੪॥੧॥੩॥
विणु नदरी नानक नही कोइ ॥४॥१॥३॥हे नानक, त्याच्या कृपेच्या नजरेशिवाय कोणीही धन्य होत नाही. ||4||1||3||
ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥
धनासरी महला १ ॥धनासरी, पहिली मेहल:
ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਤਾ ਸਿਮਰਿਆ ਜਾਇ ॥
नदरि करे ता सिमरिआ जाइ ॥भगवंताने कृपादृष्टी दाखवली तर ध्यानात त्याचे स्मरण होते.
ਆਤਮਾ ਦ੍ਰਵੈ ਰਹੈ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥
आतमा द्रवै रहै लिव लाइ ॥आत्मा मऊ होतो, आणि तो परमेश्वराच्या प्रेमात लीन राहतो.
ਆਤਮਾ ਪਰਾਤਮਾ ਏਕੋ ਕਰੈ ॥
आतमा परातमा एको करै ॥त्याचा आत्मा आणि परमात्मा एक होतात.
ਅੰਤਰ ਕੀ ਦੁਬਿਧਾ ਅੰਤਰਿ ਮਰੈ ॥੧॥
अंतर की दुबिधा अंतरि मरै ॥१॥अंतर्मनातील द्वैत दूर होते. ||1||
ਗੁਰਪਰਸਾਦੀ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥
गुरपरसादी पाइआ जाइ ॥गुरूंच्या कृपेने देव सापडतो.
ਹਰਿ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਲਾਗੈ ਫਿਰਿ ਕਾਲੁ ਨ ਖਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
हरि सिउ चितु लागै फिरि कालु न खाइ ॥१॥ रहाउ ॥माणसाचे चैतन्य परमेश्वराशी संलग्न असते आणि त्यामुळे मृत्यू त्याला खाऊन टाकत नाही. ||1||विराम||
ਸਚਿ ਸਿਮਰਿਐ ਹੋਵੈ ਪਰਗਾਸੁ ॥
सचि सिमरिऐ होवै परगासु ॥ध्यानात खऱ्या परमेश्वराचे स्मरण केल्याने मनुष्य आत्मज्ञानी होतो.
ਤਾ ਤੇ ਬਿਖਿਆ ਮਹਿ ਰਹੈ ਉਦਾਸੁ ॥
ता ते बिखिआ महि रहै उदासु ॥मग मायेच्या सानिध्यात तो अलिप्त राहतो.
ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਐਸੀ ਵਡਿਆਈ ॥
सतिगुर की ऐसी वडिआई ॥असा आहे खऱ्या गुरूंचा महिमा;
ਪੁਤ੍ਰ ਕਲਤ੍ਰ ਵਿਚੇ ਗਤਿ ਪਾਈ ॥੨॥
पुत्र कलत्र विचे गति पाई ॥२॥मुले आणि जोडीदार यांच्यामध्ये त्यांना मुक्ती मिळते. ||2||
ਐਸੀ ਸੇਵਕੁ ਸੇਵਾ ਕਰੈ ॥
ऐसी सेवकु सेवा करै ॥अशी सेवा आहे जी परमेश्वराचा सेवक करतो,
ਜਿਸ ਕਾ ਜੀਉ ਤਿਸੁ ਆਗੈ ਧਰੈ ॥
जिस का जीउ तिसु आगै धरै ॥की तो आपला आत्मा परमेश्वराला समर्पित करतो, ज्याच्या मालकीचा आहे.
ਸਾਹਿਬ ਭਾਵੈ ਸੋ ਪਰਵਾਣੁ ॥
साहिब भावै सो परवाणु ॥जो प्रभू आणि सद्गुरूंना आवडतो तो स्वीकार्य असतो.
ਸੋ ਸੇਵਕੁ ਦਰਗਹ ਪਾਵੈ ਮਾਣੁ ॥੩॥
सो सेवकु दरगह पावै माणु ॥३॥अशा सेवकाला परमेश्वराच्या दरबारात मान मिळतो. ||3||
ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਮੂਰਤਿ ਹਿਰਦੈ ਵਸਾਏ ॥
सतिगुर की मूरति हिरदै वसाए ॥तो खऱ्या गुरूंची प्रतिमा आपल्या हृदयात धारण करतो.
ਜੋ ਇਛੈ ਸੋਈ ਫਲੁ ਪਾਏ ॥
जो इछै सोई फलु पाए ॥त्याला हवे असलेले बक्षीस मिळते.
ਸਾਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਕਿਰਪਾ ਕਰੈ ॥
साचा साहिबु किरपा करै ॥खरा प्रभू आणि स्वामी त्याची कृपा करतात;
ਸੋ ਸੇਵਕੁ ਜਮ ਤੇ ਕੈਸਾ ਡਰੈ ॥੪॥
सो सेवकु जम ते कैसा डरै ॥४॥अशा सेवकाला मृत्यूची भीती कशी वाटेल? ||4||
ਭਨਤਿ ਨਾਨਕੁ ਕਰੇ ਵੀਚਾਰੁ ॥
भनति नानकु करे वीचारु ॥नानकांना प्रार्थना करा, चिंतन करा,
ਸਾਚੀ ਬਾਣੀ ਸਿਉ ਧਰੇ ਪਿਆਰੁ ॥
साची बाणी सिउ धरे पिआरु ॥आणि त्याच्या बाणीच्या खऱ्या शब्दावर प्रेम ठेवा.
ਤਾ ਕੋ ਪਾਵੈ ਮੋਖ ਦੁਆਰੁ ॥
ता को पावै मोख दुआरु ॥मग, तुम्हाला मोक्षाचे द्वार सापडेल.
ਜਪੁ ਤਪੁ ਸਭੁ ਇਹੁ ਸਬਦੁ ਹੈ ਸਾਰੁ ॥੫॥੨॥੪॥
जपु तपु सभु इहु सबदु है सारु ॥५॥२॥४॥हा शब्द सर्व नामस्मरण आणि तपस्या ध्यानांत उत्कृष्ट आहे. ||5||2||4||
ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥
धनासरी महला १ ॥धनासरी, पहिली मेहल:
ਜੀਉ ਤਪਤੁ ਹੈ ਬਾਰੋ ਬਾਰ ॥
जीउ तपतु है बारो बार ॥माझा आत्मा जळतो, पुन्हा पुन्हा.
ਤਪਿ ਤਪਿ ਖਪੈ ਬਹੁਤੁ ਬੇਕਾਰ ॥
तपि तपि खपै बहुतु बेकार ॥जळणे आणि जळणे, ते नाश पावते, आणि ते दुष्टात पडते.
ਜੈ ਤਨਿ ਬਾਣੀ ਵਿਸਰਿ ਜਾਇ ॥
जै तनि बाणी विसरि जाइ ॥तो देह, जो गुरूंच्या वचनाचा विसर पडतो.
ਜਿਉ ਪਕਾ ਰੋਗੀ ਵਿਲਲਾਇ ॥੧॥
जिउ पका रोगी विललाइ ॥१॥वेदनेने ओरडतो, एखाद्या जुनाट रुग्णासारखा. ||1||
ਬਹੁਤਾ ਬੋਲਣੁ ਝਖਣੁ ਹੋਇ ॥
बहुता बोलणु झखणु होइ ॥जास्त बोलणे आणि बडबड करणे व्यर्थ आहे.
ਵਿਣੁ ਬੋਲੇ ਜਾਣੈ ਸਭੁ ਸੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
विणु बोले जाणै सभु सोइ ॥१॥ रहाउ ॥आपण न बोलताही, त्याला सर्व काही माहित आहे. ||1||विराम||
ਜਿਨਿ ਕਨ ਕੀਤੇ ਅਖੀ ਨਾਕੁ ॥
जिनि कन कीते अखी नाकु ॥त्याने आपले कान, डोळे आणि नाक निर्माण केले.
ਜਿਨਿ ਜਿਹਵਾ ਦਿਤੀ ਬੋਲੇ ਤਾਤੁ ॥
जिनि जिहवा दिती बोले तातु ॥इतक्या अस्खलितपणे बोलायला त्यांनी आमची जीभ दिली.