श्री गुरु ग्रंथ साहिब

पान - 1087


ਗੁਣ ਤੇ ਗੁਣ ਮਿਲਿ ਪਾਈਐ ਜੇ ਸਤਿਗੁਰ ਮਾਹਿ ਸਮਾਇ ॥
गुण ते गुण मिलि पाईऐ जे सतिगुर माहि समाइ ॥

सद्गुणी व्यक्तीच्या भेटीने पुण्य प्राप्त होते आणि खऱ्या गुरूमध्ये लीन होते.

ਮੁੋਲਿ ਅਮੁੋਲੁ ਨ ਪਾਈਐ ਵਣਜਿ ਨ ਲੀਜੈ ਹਾਟਿ ॥
मुोलि अमुोलु न पाईऐ वणजि न लीजै हाटि ॥

अमूल्य सद्गुण कोणत्याही किंमतीला मिळत नाहीत; ते स्टोअरमध्ये खरेदी केले जाऊ शकत नाहीत.

ਨਾਨਕ ਪੂਰਾ ਤੋਲੁ ਹੈ ਕਬਹੁ ਨ ਹੋਵੈ ਘਾਟਿ ॥੧॥
नानक पूरा तोलु है कबहु न होवै घाटि ॥१॥

हे नानक, त्यांचे वजन पूर्ण आणि परिपूर्ण आहे; ते कधीही कमी होत नाही. ||1||

ਮਃ ੪ ॥
मः ४ ॥

चौथी मेहल:

ਨਾਮ ਵਿਹੂਣੇ ਭਰਮਸਹਿ ਆਵਹਿ ਜਾਵਹਿ ਨੀਤ ॥
नाम विहूणे भरमसहि आवहि जावहि नीत ॥

भगवंताच्या नामाशिवाय ते भटकत असतात, सतत येत-जातात.

ਇਕਿ ਬਾਂਧੇ ਇਕਿ ਢੀਲਿਆ ਇਕਿ ਸੁਖੀਏ ਹਰਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ॥
इकि बांधे इकि ढीलिआ इकि सुखीए हरि प्रीति ॥

काही गुलाम आहेत आणि काही मोकळे आहेत; काही परमेश्वराच्या प्रेमात आनंदी आहेत.

ਨਾਨਕ ਸਚਾ ਮੰਨਿ ਲੈ ਸਚੁ ਕਰਣੀ ਸਚੁ ਰੀਤਿ ॥੨॥
नानक सचा मंनि लै सचु करणी सचु रीति ॥२॥

हे नानक, खऱ्या परमेश्वरावर विश्वास ठेवा आणि सत्याच्या जीवनशैलीतून सत्याचे आचरण करा. ||2||

ਪਉੜੀ ॥
पउड़ी ॥

पौरी:

ਗੁਰ ਤੇ ਗਿਆਨੁ ਪਾਇਆ ਅਤਿ ਖੜਗੁ ਕਰਾਰਾ ॥
गुर ते गिआनु पाइआ अति खड़गु करारा ॥

गुरूंकडून मला अध्यात्मिक ज्ञानाची परम शक्तिशाली तलवार मिळाली आहे.

ਦੂਜਾ ਭ੍ਰਮੁ ਗੜੁ ਕਟਿਆ ਮੋਹੁ ਲੋਭੁ ਅਹੰਕਾਰਾ ॥
दूजा भ्रमु गड़ु कटिआ मोहु लोभु अहंकारा ॥

मी द्वैत आणि संशय, आसक्ती, लोभ आणि अहंकार यांचा गड तोडून टाकला आहे.

ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰਾ ॥
हरि का नामु मनि वसिआ गुर सबदि वीचारा ॥

परमेश्वराचे नाव माझ्या मनात वास करते; मी गुरूंच्या वचनाचे चिंतन करतो.

ਸਚ ਸੰਜਮਿ ਮਤਿ ਊਤਮਾ ਹਰਿ ਲਗਾ ਪਿਆਰਾ ॥
सच संजमि मति ऊतमा हरि लगा पिआरा ॥

सत्य, स्वयंशिस्त आणि उदात्त समज यांमुळे परमेश्वर मला खूप प्रिय झाला आहे.

ਸਭੁ ਸਚੋ ਸਚੁ ਵਰਤਦਾ ਸਚੁ ਸਿਰਜਣਹਾਰਾ ॥੧॥
सभु सचो सचु वरतदा सचु सिरजणहारा ॥१॥

खरोखर, खरोखर, खरा निर्माता परमेश्वर सर्वव्यापी आहे. ||1||

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥
सलोकु मः ३ ॥

सालोक, तिसरी मेहल:

ਕੇਦਾਰਾ ਰਾਗਾ ਵਿਚਿ ਜਾਣੀਐ ਭਾਈ ਸਬਦੇ ਕਰੇ ਪਿਆਰੁ ॥
केदारा रागा विचि जाणीऐ भाई सबदे करे पिआरु ॥

रागांमध्ये, कायदारा राग हा चांगला म्हणून ओळखला जातो, हे नशिबाच्या भावंडो, जर त्याद्वारे एखाद्याला शब्दाचे वचन आवडते,

ਸਤਸੰਗਤਿ ਸਿਉ ਮਿਲਦੋ ਰਹੈ ਸਚੇ ਧਰੇ ਪਿਆਰੁ ॥
सतसंगति सिउ मिलदो रहै सचे धरे पिआरु ॥

आणि जर कोणी संतांच्या संगतीत राहून खऱ्या परमेश्वरावर प्रेम ठेवला.

ਵਿਚਹੁ ਮਲੁ ਕਟੇ ਆਪਣੀ ਕੁਲਾ ਕਾ ਕਰੇ ਉਧਾਰੁ ॥
विचहु मलु कटे आपणी कुला का करे उधारु ॥

अशी व्यक्ती आतून प्रदूषण धुवून टाकते आणि आपल्या पिढ्या वाचवते.

ਗੁਣਾ ਕੀ ਰਾਸਿ ਸੰਗ੍ਰਹੈ ਅਵਗਣ ਕਢੈ ਵਿਡਾਰਿ ॥
गुणा की रासि संग्रहै अवगण कढै विडारि ॥

तो पुण्य राजधानीत गोळा करतो, आणि अधर्मी पापांचा नाश करतो आणि बाहेर काढतो.

ਨਾਨਕ ਮਿਲਿਆ ਸੋ ਜਾਣੀਐ ਗੁਰੂ ਨ ਛੋਡੈ ਆਪਣਾ ਦੂਜੈ ਨ ਧਰੇ ਪਿਆਰੁ ॥੧॥
नानक मिलिआ सो जाणीऐ गुरू न छोडै आपणा दूजै न धरे पिआरु ॥१॥

हे नानक, तो एकटा म्हणून ओळखला जातो, जो आपल्या गुरूंचा त्याग करत नाही आणि ज्याला द्वैत आवडत नाही. ||1||

ਮਃ ੪ ॥
मः ४ ॥

चौथी मेहल:

ਸਾਗਰੁ ਦੇਖਉ ਡਰਿ ਮਰਉ ਭੈ ਤੇਰੈ ਡਰੁ ਨਾਹਿ ॥
सागरु देखउ डरि मरउ भै तेरै डरु नाहि ॥

संसारसागराकडे पाहताना मला मृत्यूची भीती वाटते; पण देवा, जर मी तुझ्या भीतीने जगलो तर मला भीती वाटत नाही.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸੰਤੋਖੀਆ ਨਾਨਕ ਬਿਗਸਾ ਨਾਇ ॥੨॥
गुर कै सबदि संतोखीआ नानक बिगसा नाइ ॥२॥

गुरूंच्या वचनाने मी समाधानी आहे; हे नानक, मी नामाने फुलतो. ||2||

ਮਃ ੪ ॥
मः ४ ॥

चौथी मेहल:

ਚੜਿ ਬੋਹਿਥੈ ਚਾਲਸਉ ਸਾਗਰੁ ਲਹਰੀ ਦੇਇ ॥
चड़ि बोहिथै चालसउ सागरु लहरी देइ ॥

मी बोटीवर चढलो आणि निघालो, पण लाटांनी समुद्र मंथन करत आहे.

ਠਾਕ ਨ ਸਚੈ ਬੋਹਿਥੈ ਜੇ ਗੁਰੁ ਧੀਰਕ ਦੇਇ ॥
ठाक न सचै बोहिथै जे गुरु धीरक देइ ॥

गुरूने प्रोत्साहन दिल्यास सत्याच्या नौकेला कोणताही अडथळा येत नाही.

ਤਿਤੁ ਦਰਿ ਜਾਇ ਉਤਾਰੀਆ ਗੁਰੁ ਦਿਸੈ ਸਾਵਧਾਨੁ ॥
तितु दरि जाइ उतारीआ गुरु दिसै सावधानु ॥

गुरु पहात असताना तो आम्हाला पलीकडे दारापाशी घेऊन जातो.

ਨਾਨਕ ਨਦਰੀ ਪਾਈਐ ਦਰਗਹ ਚਲੈ ਮਾਨੁ ॥੩॥
नानक नदरी पाईऐ दरगह चलै मानु ॥३॥

हे नानक, जर मला त्यांची कृपा लाभली तर मी सन्मानाने त्यांच्या दरबारात जाईन. ||3||

ਪਉੜੀ ॥
पउड़ी ॥

पौरी:

ਨਿਹਕੰਟਕ ਰਾਜੁ ਭੁੰਚਿ ਤੂ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਚੁ ਕਮਾਈ ॥
निहकंटक राजु भुंचि तू गुरमुखि सचु कमाई ॥

आपल्या आनंदाच्या राज्याचा आनंद घ्या; गुरुमुख म्हणून, सत्याचे आचरण करा.

ਸਚੈ ਤਖਤਿ ਬੈਠਾ ਨਿਆਉ ਕਰਿ ਸਤਸੰਗਤਿ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਈ ॥
सचै तखति बैठा निआउ करि सतसंगति मेलि मिलाई ॥

सत्याच्या सिंहासनावर बसून परमेश्वर न्याय करतो; तो आपल्याला संतांच्या समाजाशी जोडतो.

ਸਚਾ ਉਪਦੇਸੁ ਹਰਿ ਜਾਪਣਾ ਹਰਿ ਸਿਉ ਬਣਿ ਆਈ ॥
सचा उपदेसु हरि जापणा हरि सिउ बणि आई ॥

परमेश्वराचे चिंतन केल्याने, खऱ्या शिकवणुकीद्वारे आपण परमेश्वरासारखे बनतो.

ਐਥੈ ਸੁਖਦਾਤਾ ਮਨਿ ਵਸੈ ਅੰਤਿ ਹੋਇ ਸਖਾਈ ॥
ऐथै सुखदाता मनि वसै अंति होइ सखाई ॥

शांती देणारा परमेश्वर जर मनात, या जगात वास करत असेल तर शेवटी तोच आपला साहाय्य आणि आधार बनतो.

ਹਰਿ ਸਿਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਊਪਜੀ ਗੁਰਿ ਸੋਝੀ ਪਾਈ ॥੨॥
हरि सिउ प्रीति ऊपजी गुरि सोझी पाई ॥२॥

जेव्हा गुरू समज देतात तेव्हा परमेश्वरावर प्रेम वाढते. ||2||

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥
सलोकु मः १ ॥

सालोक, पहिली मेहल:

ਭੂਲੀ ਭੂਲੀ ਮੈ ਫਿਰੀ ਪਾਧਰੁ ਕਹੈ ਨ ਕੋਇ ॥
भूली भूली मै फिरी पाधरु कहै न कोइ ॥

भ्रमित आणि भ्रमित होऊन मी इकडे तिकडे फिरतो, पण मला कोणीही रस्ता दाखवत नाही.

ਪੂਛਹੁ ਜਾਇ ਸਿਆਣਿਆ ਦੁਖੁ ਕਾਟੈ ਮੇਰਾ ਕੋਇ ॥
पूछहु जाइ सिआणिआ दुखु काटै मेरा कोइ ॥

मी जातो आणि हुशार लोकांना विचारतो, माझ्या दुःखापासून मुक्ती देणारा कोणी आहे का?

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਾਚਾ ਮਨਿ ਵਸੈ ਸਾਜਨੁ ਉਤ ਹੀ ਠਾਇ ॥
सतिगुरु साचा मनि वसै साजनु उत ही ठाइ ॥

जर खरे गुरू माझ्या मनात वास करत असतील, तर मला तिथे माझा परम मित्र परमेश्वर दिसतो.

ਨਾਨਕ ਮਨੁ ਤ੍ਰਿਪਤਾਸੀਐ ਸਿਫਤੀ ਸਾਚੈ ਨਾਇ ॥੧॥
नानक मनु त्रिपतासीऐ सिफती साचै नाइ ॥१॥

हे नानक, खऱ्या नामाच्या स्तुतीचे चिंतन करून माझे मन तृप्त आणि पूर्ण झाले आहे. ||1||

ਮਃ ੩ ॥
मः ३ ॥

तिसरी मेहल:

ਆਪੇ ਕਰਣੀ ਕਾਰ ਆਪਿ ਆਪੇ ਕਰੇ ਰਜਾਇ ॥
आपे करणी कार आपि आपे करे रजाइ ॥

तो स्वतः कर्ता आहे आणि तोच कर्म आहे; तो स्वतः आदेश जारी करतो.

ਆਪੇ ਕਿਸ ਹੀ ਬਖਸਿ ਲਏ ਆਪੇ ਕਾਰ ਕਮਾਇ ॥
आपे किस ही बखसि लए आपे कार कमाइ ॥

तो स्वतः काहींना माफ करतो आणि तो स्वतःच कृत्य करतो.

ਨਾਨਕ ਚਾਨਣੁ ਗੁਰ ਮਿਲੇ ਦੁਖ ਬਿਖੁ ਜਾਲੀ ਨਾਇ ॥੨॥
नानक चानणु गुर मिले दुख बिखु जाली नाइ ॥२॥

हे नानक, गुरूंकडून दिव्य प्रकाश प्राप्त करून, नामाने दुःख आणि भ्रष्टता नष्ट होते. ||2||

ਪਉੜੀ ॥
पउड़ी ॥

पौरी:

ਮਾਇਆ ਵੇਖਿ ਨ ਭੁਲੁ ਤੂ ਮਨਮੁਖ ਮੂਰਖਾ ॥
माइआ वेखि न भुलु तू मनमुख मूरखा ॥

मायेच्या धनाकडे टक लावून फसवू नकोस, मूर्ख स्वार्थी मनमुखा.

ਚਲਦਿਆ ਨਾਲਿ ਨ ਚਲਈ ਸਭੁ ਝੂਠੁ ਦਰਬੁ ਲਖਾ ॥
चलदिआ नालि न चलई सभु झूठु दरबु लखा ॥

तुम्ही निघून जावे तेव्हा ते तुमच्याबरोबर जाणार नाही. तुम्ही पाहत असलेली सर्व संपत्ती खोटी आहे.

ਅਗਿਆਨੀ ਅੰਧੁ ਨ ਬੂਝਈ ਸਿਰ ਊਪਰਿ ਜਮ ਖੜਗੁ ਕਲਖਾ ॥
अगिआनी अंधु न बूझई सिर ऊपरि जम खड़गु कलखा ॥

त्यांच्या डोक्यावर मृत्यूची टांगती तलवार आहे, हे आंधळे आणि अज्ञानी यांना समजत नाही.

ਗੁਰਪਰਸਾਦੀ ਉਬਰੇ ਜਿਨ ਹਰਿ ਰਸੁ ਚਖਾ ॥
गुरपरसादी उबरे जिन हरि रसु चखा ॥

गुरूंच्या कृपेने जे भगवंताचे उदात्त तत्व पान करतात त्यांचा उद्धार होतो.


सूची (1 - 1430)
जप पान: 1 - 8
सो दर पान: 8 - 10
सो पुरख पान: 10 - 12
सोहला पान: 12 - 13
सिरी राग पान: 14 - 93
राग माझ पान: 94 - 150
राग गउड़ी पान: 151 - 346
राग आसा पान: 347 - 488
राग गूजरी पान: 489 - 526
राग देवगणधारी पान: 527 - 536
राग बिहागड़ा पान: 537 - 556
राग वढ़हंस पान: 557 - 594
राग सोरठ पान: 595 - 659
राग धनसारी पान: 660 - 695
राग जैतसरी पान: 696 - 710
राग तोडी पान: 711 - 718
राग बैराडी पान: 719 - 720
राग तिलंग पान: 721 - 727
राग सूही पान: 728 - 794
राग बिलावल पान: 795 - 858
राग गोंड पान: 859 - 875
राग रामकली पान: 876 - 974
राग नट नारायण पान: 975 - 983
राग माली पान: 984 - 988
राग मारू पान: 989 - 1106
राग तुखारी पान: 1107 - 1117
राग केदारा पान: 1118 - 1124
राग भैरौ पान: 1125 - 1167
राग वसंत पान: 1168 - 1196
राग सारंगस पान: 1197 - 1253
राग मलार पान: 1254 - 1293
राग कानडा पान: 1294 - 1318
राग कल्याण पान: 1319 - 1326
राग प्रभाती पान: 1327 - 1351
राग जयवंती पान: 1352 - 1359
सलोक सहस्रकृति पान: 1353 - 1360
गाथा महला 5 पान: 1360 - 1361
फुनहे महला 5 पान: 1361 - 1363
चौबोले महला 5 पान: 1363 - 1364
सलोक भगत कबीर जिओ के पान: 1364 - 1377
सलोक सेख फरीद के पान: 1377 - 1385
सवईए स्री मुखबाक महला 5 पान: 1385 - 1389
सवईए महले पहिले के पान: 1389 - 1390
सवईए महले दूजे के पान: 1391 - 1392
सवईए महले तीजे के पान: 1392 - 1396
सवईए महले चौथे के पान: 1396 - 1406
सवईए महले पंजवे के पान: 1406 - 1409
सलोक वारा ते वधीक पान: 1410 - 1426
सलोक महला 9 पान: 1426 - 1429
मुंदावणी महला 5 पान: 1429 - 1429
रागमाला पान: 1430 - 1430