श्री गुरु ग्रंथ साहिब

पान - 966


ਧੰਨੁ ਸੁ ਤੇਰੇ ਭਗਤ ਜਿਨੑੀ ਸਚੁ ਤੂੰ ਡਿਠਾ ॥
धंनु सु तेरे भगत जिनी सचु तूं डिठा ॥

धन्य तुझे भक्त, जे तुला पाहतात, हे खरे परमेश्वर.

ਜਿਸ ਨੋ ਤੇਰੀ ਦਇਆ ਸਲਾਹੇ ਸੋਇ ਤੁਧੁ ॥
जिस नो तेरी दइआ सलाहे सोइ तुधु ॥

केवळ तोच तुझी स्तुती करतो, जो तुझ्या कृपेने धन्य आहे.

ਜਿਸੁ ਗੁਰ ਭੇਟੇ ਨਾਨਕ ਨਿਰਮਲ ਸੋਈ ਸੁਧੁ ॥੨੦॥
जिसु गुर भेटे नानक निरमल सोई सुधु ॥२०॥

हे नानक, जो गुरूंना भेटतो तो निष्कलंक आणि पवित्र असतो. ||20||

ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥
सलोक मः ५ ॥

सालोक, पाचवी मेहल:

ਫਰੀਦਾ ਭੂਮਿ ਰੰਗਾਵਲੀ ਮੰਝਿ ਵਿਸੂਲਾ ਬਾਗੁ ॥
फरीदा भूमि रंगावली मंझि विसूला बागु ॥

फरीद, हे जग सुंदर आहे, पण त्यात काटेरी बाग आहे.

ਜੋ ਨਰ ਪੀਰਿ ਨਿਵਾਜਿਆ ਤਿਨੑਾ ਅੰਚ ਨ ਲਾਗ ॥੧॥
जो नर पीरि निवाजिआ तिना अंच न लाग ॥१॥

ज्यांना त्यांच्या अध्यात्मिक गुरूचा आशीर्वाद मिळतो त्यांना ओरबाडलाही जात नाही. ||1||

ਮਃ ੫ ॥
मः ५ ॥

पाचवी मेहल:

ਫਰੀਦਾ ਉਮਰ ਸੁਹਾਵੜੀ ਸੰਗਿ ਸੁਵੰਨੜੀ ਦੇਹ ॥
फरीदा उमर सुहावड़ी संगि सुवंनड़ी देह ॥

फरीद, धन्य हे जीवन, अशा सुंदर शरीराने.

ਵਿਰਲੇ ਕੇਈ ਪਾਈਅਨਿੑ ਜਿਨੑਾ ਪਿਆਰੇ ਨੇਹ ॥੨॥
विरले केई पाईअनि जिना पिआरे नेह ॥२॥

आपल्या प्रिय परमेश्वरावर प्रेम करणारे किती दुर्मिळ आहेत. ||2||

ਪਉੜੀ ॥
पउड़ी ॥

पौरी:

ਜਪੁ ਤਪੁ ਸੰਜਮੁ ਦਇਆ ਧਰਮੁ ਜਿਸੁ ਦੇਹਿ ਸੁ ਪਾਏ ॥
जपु तपु संजमु दइआ धरमु जिसु देहि सु पाए ॥

त्यालाच ध्यान, तपस्या, स्वयंशिस्त, करुणा आणि धार्मिक श्रद्धा प्राप्त होते, ज्याला परमेश्वर आशीर्वाद देतो.

ਜਿਸੁ ਬੁਝਾਇਹਿ ਅਗਨਿ ਆਪਿ ਸੋ ਨਾਮੁ ਧਿਆਏ ॥
जिसु बुझाइहि अगनि आपि सो नामु धिआए ॥

तो एकटाच भगवंताच्या नामाचे चिंतन करतो, ज्याची अग्नी परमेश्वर विझवतो.

ਅੰਤਰਜਾਮੀ ਅਗਮ ਪੁਰਖੁ ਇਕ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਦਿਖਾਏ ॥
अंतरजामी अगम पुरखु इक द्रिसटि दिखाए ॥

अंतर्यामी जाणणारा, अंतःकरणाचा शोध घेणारा, अगम्य आदिम परमेश्वर, सर्वांना निष्पक्ष नजरेने पाहण्याची प्रेरणा देतो.

ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਕੈ ਆਸਰੈ ਪ੍ਰਭ ਸਿਉ ਰੰਗੁ ਲਾਏ ॥
साधसंगति कै आसरै प्रभ सिउ रंगु लाए ॥

सद्संगत, पवित्र संगतीच्या आधाराने, मनुष्य भगवंताच्या प्रेमात पडतो.

ਅਉਗਣ ਕਟਿ ਮੁਖੁ ਉਜਲਾ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਤਰਾਏ ॥
अउगण कटि मुखु उजला हरि नामि तराए ॥

माणसाचे दोष नाहीसे होतात आणि चेहरा तेजस्वी आणि तेजस्वी होतो; परमेश्वराच्या नावाने, माणूस पार करतो.

ਜਨਮ ਮਰਣ ਭਉ ਕਟਿਓਨੁ ਫਿਰਿ ਜੋਨਿ ਨ ਪਾਏ ॥
जनम मरण भउ कटिओनु फिरि जोनि न पाए ॥

जन्म-मृत्यूचे भय नाहीसे होऊन त्याचा पुनर्जन्म होत नाही.

ਅੰਧ ਕੂਪ ਤੇ ਕਾਢਿਅਨੁ ਲੜੁ ਆਪਿ ਫੜਾਏ ॥
अंध कूप ते काढिअनु लड़ु आपि फड़ाए ॥

देव त्याला वर उचलतो आणि खोल, गडद खड्ड्यातून बाहेर काढतो आणि त्याला त्याच्या झग्याच्या टोकाशी जोडतो.

ਨਾਨਕ ਬਖਸਿ ਮਿਲਾਇਅਨੁ ਰਖੇ ਗਲਿ ਲਾਏ ॥੨੧॥
नानक बखसि मिलाइअनु रखे गलि लाए ॥२१॥

हे नानक, देव त्याला क्षमा करतो आणि त्याला त्याच्या मिठीत घेतो. ||२१||

ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥
सलोक मः ५ ॥

सालोक, पाचवी मेहल:

ਮੁਹਬਤਿ ਜਿਸੁ ਖੁਦਾਇ ਦੀ ਰਤਾ ਰੰਗਿ ਚਲੂਲਿ ॥
मुहबति जिसु खुदाइ दी रता रंगि चलूलि ॥

जो देवावर प्रेम करतो तो त्याच्या प्रेमाच्या खोल किरमिजी रंगाने रंगलेला असतो.

ਨਾਨਕ ਵਿਰਲੇ ਪਾਈਅਹਿ ਤਿਸੁ ਜਨ ਕੀਮ ਨ ਮੂਲਿ ॥੧॥
नानक विरले पाईअहि तिसु जन कीम न मूलि ॥१॥

हे नानक, असा माणूस क्वचितच सापडतो; अशा नम्र व्यक्तीचे मूल्य कधीच मोजता येत नाही. ||1||

ਮਃ ੫ ॥
मः ५ ॥

पाचवी मेहल:

ਅੰਦਰੁ ਵਿਧਾ ਸਚਿ ਨਾਇ ਬਾਹਰਿ ਭੀ ਸਚੁ ਡਿਠੋਮਿ ॥
अंदरु विधा सचि नाइ बाहरि भी सचु डिठोमि ॥

खऱ्या नामाने माझ्या आत्म्याच्या केंद्रकाला खोलवर छेद दिला आहे. बाहेरही मला खरा परमेश्वर दिसतो.

ਨਾਨਕ ਰਵਿਆ ਹਭ ਥਾਇ ਵਣਿ ਤ੍ਰਿਣਿ ਤ੍ਰਿਭਵਣਿ ਰੋਮਿ ॥੨॥
नानक रविआ हभ थाइ वणि त्रिणि त्रिभवणि रोमि ॥२॥

हे नानक, तो सर्व ठिकाणी, वने आणि कुरणात, तिन्ही लोकांमध्ये आणि प्रत्येक केसांमध्ये व्याप्त आणि व्याप्त आहे. ||2||

ਪਉੜੀ ॥
पउड़ी ॥

पौरी:

ਆਪੇ ਕੀਤੋ ਰਚਨੁ ਆਪੇ ਹੀ ਰਤਿਆ ॥
आपे कीतो रचनु आपे ही रतिआ ॥

त्याने स्वतः विश्व निर्माण केले; तो स्वत:च ते घालतो.

ਆਪੇ ਹੋਇਓ ਇਕੁ ਆਪੇ ਬਹੁ ਭਤਿਆ ॥
आपे होइओ इकु आपे बहु भतिआ ॥

तो स्वतः एक आहे आणि त्याची स्वतःची असंख्य रूपे आहेत.

ਆਪੇ ਸਭਨਾ ਮੰਝਿ ਆਪੇ ਬਾਹਰਾ ॥
आपे सभना मंझि आपे बाहरा ॥

तो स्वतः सर्वांच्या आत आहे आणि तो स्वतः त्यांच्या पलीकडे आहे.

ਆਪੇ ਜਾਣਹਿ ਦੂਰਿ ਆਪੇ ਹੀ ਜਾਹਰਾ ॥
आपे जाणहि दूरि आपे ही जाहरा ॥

तो स्वत: दूर असल्याचे ओळखले जाते, आणि तो स्वतःच येथे आहे.

ਆਪੇ ਹੋਵਹਿ ਗੁਪਤੁ ਆਪੇ ਪਰਗਟੀਐ ॥
आपे होवहि गुपतु आपे परगटीऐ ॥

तो स्वतः लपलेला आहे, आणि तो स्वतः प्रकट झाला आहे.

ਕੀਮਤਿ ਕਿਸੈ ਨ ਪਾਇ ਤੇਰੀ ਥਟੀਐ ॥
कीमति किसै न पाइ तेरी थटीऐ ॥

परमेश्वरा, तुझ्या निर्मितीची किंमत कोणीही मोजू शकत नाही.

ਗਹਿਰ ਗੰਭੀਰੁ ਅਥਾਹੁ ਅਪਾਰੁ ਅਗਣਤੁ ਤੂੰ ॥
गहिर गंभीरु अथाहु अपारु अगणतु तूं ॥

तू खोल आणि गहन, अथांग, असीम आणि अमूल्य आहेस.

ਨਾਨਕ ਵਰਤੈ ਇਕੁ ਇਕੋ ਇਕੁ ਤੂੰ ॥੨੨॥੧॥੨॥ ਸੁਧੁ ॥
नानक वरतै इकु इको इकु तूं ॥२२॥१॥२॥ सुधु ॥

हे नानक, एकच परमेश्वर सर्वव्यापी आहे. तू एकच आहेस. ||२२||१||२|| सुध ||

ਰਾਮਕਲੀ ਕੀ ਵਾਰ ਰਾਇ ਬਲਵੰਡਿ ਤਥਾ ਸਤੈ ਡੂਮਿ ਆਖੀ ॥
रामकली की वार राइ बलवंडि तथा सतै डूमि आखी ॥

सत्ता आणि बलवंड ढोलकी द्वारे उच्चारलेली रामकलेची वार:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ੴ सतिगुर प्रसादि ॥

एक वैश्विक निर्माता देव. खऱ्या गुरूंच्या कृपेने:

ਨਾਉ ਕਰਤਾ ਕਾਦਰੁ ਕਰੇ ਕਿਉ ਬੋਲੁ ਹੋਵੈ ਜੋਖੀਵਦੈ ॥
नाउ करता कादरु करे किउ बोलु होवै जोखीवदै ॥

जो सर्वशक्तिमान निर्मात्याच्या नावाचा जप करतो - त्याच्या शब्दांचा न्याय कसा करता येईल?

ਦੇ ਗੁਨਾ ਸਤਿ ਭੈਣ ਭਰਾਵ ਹੈ ਪਾਰੰਗਤਿ ਦਾਨੁ ਪੜੀਵਦੈ ॥
दे गुना सति भैण भराव है पारंगति दानु पड़ीवदै ॥

त्याचे दैवी गुण म्हणजे खरे बहिण-भाऊ; त्यांच्याद्वारे सर्वोच्च दर्जाची देणगी प्राप्त होते.

ਨਾਨਕਿ ਰਾਜੁ ਚਲਾਇਆ ਸਚੁ ਕੋਟੁ ਸਤਾਣੀ ਨੀਵ ਦੈ ॥
नानकि राजु चलाइआ सचु कोटु सताणी नीव दै ॥

नानकांनी राज्य स्थापन केले; त्याने खरा किल्ला मजबूत पायावर बांधला.

ਲਹਣੇ ਧਰਿਓਨੁ ਛਤੁ ਸਿਰਿ ਕਰਿ ਸਿਫਤੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਵਦੈ ॥
लहणे धरिओनु छतु सिरि करि सिफती अंम्रितु पीवदै ॥

त्याने लेहनाच्या डोक्यावर शाही छत बसवला; परमेश्वराची स्तुती करीत, त्याने अमृत प्यायले.

ਮਤਿ ਗੁਰ ਆਤਮ ਦੇਵ ਦੀ ਖੜਗਿ ਜੋਰਿ ਪਰਾਕੁਇ ਜੀਅ ਦੈ ॥
मति गुर आतम देव दी खड़गि जोरि पराकुइ जीअ दै ॥

गुरूंनी आपल्या आत्म्याला प्रकाश देण्यासाठी शिकवणीची सर्वशक्तिमान तलवार रोवली.

ਗੁਰਿ ਚੇਲੇ ਰਹਰਾਸਿ ਕੀਈ ਨਾਨਕਿ ਸਲਾਮਤਿ ਥੀਵਦੈ ॥
गुरि चेले रहरासि कीई नानकि सलामति थीवदै ॥

नानक जिवंत असतानाच गुरूंनी शिष्याला नमस्कार केला.

ਸਹਿ ਟਿਕਾ ਦਿਤੋਸੁ ਜੀਵਦੈ ॥੧॥
सहि टिका दितोसु जीवदै ॥१॥

राजा, जिवंत असताना, त्याच्या कपाळावर औपचारिक चिन्ह लावले. ||1||

ਲਹਣੇ ਦੀ ਫੇਰਾਈਐ ਨਾਨਕਾ ਦੋਹੀ ਖਟੀਐ ॥
लहणे दी फेराईऐ नानका दोही खटीऐ ॥

नानकने लेहनाच्या उत्तराधिकाराची घोषणा केली - त्याने ते कमावले.

ਜੋਤਿ ਓਹਾ ਜੁਗਤਿ ਸਾਇ ਸਹਿ ਕਾਇਆ ਫੇਰਿ ਪਲਟੀਐ ॥
जोति ओहा जुगति साइ सहि काइआ फेरि पलटीऐ ॥

त्यांनी एक प्रकाश आणि समान मार्ग सामायिक केला; राजाने नुकतेच त्याचे शरीर बदलले.

ਝੁਲੈ ਸੁ ਛਤੁ ਨਿਰੰਜਨੀ ਮਲਿ ਤਖਤੁ ਬੈਠਾ ਗੁਰ ਹਟੀਐ ॥
झुलै सु छतु निरंजनी मलि तखतु बैठा गुर हटीऐ ॥

निर्दोष छत त्याच्यावर ओवाळतो आणि तो गुरूच्या दुकानात सिंहासनावर बसतो.

ਕਰਹਿ ਜਿ ਗੁਰ ਫੁਰਮਾਇਆ ਸਿਲ ਜੋਗੁ ਅਲੂਣੀ ਚਟੀਐ ॥
करहि जि गुर फुरमाइआ सिल जोगु अलूणी चटीऐ ॥

गुरूच्या आज्ञेप्रमाणे तो करतो; त्यांनी योगाभ्यासाचा चविष्ट दगड चाखला.


सूची (1 - 1430)
जप पान: 1 - 8
सो दर पान: 8 - 10
सो पुरख पान: 10 - 12
सोहला पान: 12 - 13
सिरी राग पान: 14 - 93
राग माझ पान: 94 - 150
राग गउड़ी पान: 151 - 346
राग आसा पान: 347 - 488
राग गूजरी पान: 489 - 526
राग देवगणधारी पान: 527 - 536
राग बिहागड़ा पान: 537 - 556
राग वढ़हंस पान: 557 - 594
राग सोरठ पान: 595 - 659
राग धनसारी पान: 660 - 695
राग जैतसरी पान: 696 - 710
राग तोडी पान: 711 - 718
राग बैराडी पान: 719 - 720
राग तिलंग पान: 721 - 727
राग सूही पान: 728 - 794
राग बिलावल पान: 795 - 858
राग गोंड पान: 859 - 875
राग रामकली पान: 876 - 974
राग नट नारायण पान: 975 - 983
राग माली पान: 984 - 988
राग मारू पान: 989 - 1106
राग तुखारी पान: 1107 - 1117
राग केदारा पान: 1118 - 1124
राग भैरौ पान: 1125 - 1167
राग वसंत पान: 1168 - 1196
राग सारंगस पान: 1197 - 1253
राग मलार पान: 1254 - 1293
राग कानडा पान: 1294 - 1318
राग कल्याण पान: 1319 - 1326
राग प्रभाती पान: 1327 - 1351
राग जयवंती पान: 1352 - 1359
सलोक सहस्रकृति पान: 1353 - 1360
गाथा महला 5 पान: 1360 - 1361
फुनहे महला 5 पान: 1361 - 1363
चौबोले महला 5 पान: 1363 - 1364
सलोक भगत कबीर जिओ के पान: 1364 - 1377
सलोक सेख फरीद के पान: 1377 - 1385
सवईए स्री मुखबाक महला 5 पान: 1385 - 1389
सवईए महले पहिले के पान: 1389 - 1390
सवईए महले दूजे के पान: 1391 - 1392
सवईए महले तीजे के पान: 1392 - 1396
सवईए महले चौथे के पान: 1396 - 1406
सवईए महले पंजवे के पान: 1406 - 1409
सलोक वारा ते वधीक पान: 1410 - 1426
सलोक महला 9 पान: 1426 - 1429
मुंदावणी महला 5 पान: 1429 - 1429
रागमाला पान: 1430 - 1430