धन्य तुझे भक्त, जे तुला पाहतात, हे खरे परमेश्वर.
केवळ तोच तुझी स्तुती करतो, जो तुझ्या कृपेने धन्य आहे.
हे नानक, जो गुरूंना भेटतो तो निष्कलंक आणि पवित्र असतो. ||20||
सालोक, पाचवी मेहल:
फरीद, हे जग सुंदर आहे, पण त्यात काटेरी बाग आहे.
ज्यांना त्यांच्या अध्यात्मिक गुरूचा आशीर्वाद मिळतो त्यांना ओरबाडलाही जात नाही. ||1||
पाचवी मेहल:
फरीद, धन्य हे जीवन, अशा सुंदर शरीराने.
आपल्या प्रिय परमेश्वरावर प्रेम करणारे किती दुर्मिळ आहेत. ||2||
पौरी:
त्यालाच ध्यान, तपस्या, स्वयंशिस्त, करुणा आणि धार्मिक श्रद्धा प्राप्त होते, ज्याला परमेश्वर आशीर्वाद देतो.
तो एकटाच भगवंताच्या नामाचे चिंतन करतो, ज्याची अग्नी परमेश्वर विझवतो.
अंतर्यामी जाणणारा, अंतःकरणाचा शोध घेणारा, अगम्य आदिम परमेश्वर, सर्वांना निष्पक्ष नजरेने पाहण्याची प्रेरणा देतो.
सद्संगत, पवित्र संगतीच्या आधाराने, मनुष्य भगवंताच्या प्रेमात पडतो.
माणसाचे दोष नाहीसे होतात आणि चेहरा तेजस्वी आणि तेजस्वी होतो; परमेश्वराच्या नावाने, माणूस पार करतो.
जन्म-मृत्यूचे भय नाहीसे होऊन त्याचा पुनर्जन्म होत नाही.
देव त्याला वर उचलतो आणि खोल, गडद खड्ड्यातून बाहेर काढतो आणि त्याला त्याच्या झग्याच्या टोकाशी जोडतो.
हे नानक, देव त्याला क्षमा करतो आणि त्याला त्याच्या मिठीत घेतो. ||२१||
सालोक, पाचवी मेहल:
जो देवावर प्रेम करतो तो त्याच्या प्रेमाच्या खोल किरमिजी रंगाने रंगलेला असतो.
हे नानक, असा माणूस क्वचितच सापडतो; अशा नम्र व्यक्तीचे मूल्य कधीच मोजता येत नाही. ||1||
पाचवी मेहल:
खऱ्या नामाने माझ्या आत्म्याच्या केंद्रकाला खोलवर छेद दिला आहे. बाहेरही मला खरा परमेश्वर दिसतो.
हे नानक, तो सर्व ठिकाणी, वने आणि कुरणात, तिन्ही लोकांमध्ये आणि प्रत्येक केसांमध्ये व्याप्त आणि व्याप्त आहे. ||2||
पौरी:
त्याने स्वतः विश्व निर्माण केले; तो स्वत:च ते घालतो.
तो स्वतः एक आहे आणि त्याची स्वतःची असंख्य रूपे आहेत.
तो स्वतः सर्वांच्या आत आहे आणि तो स्वतः त्यांच्या पलीकडे आहे.
तो स्वत: दूर असल्याचे ओळखले जाते, आणि तो स्वतःच येथे आहे.
तो स्वतः लपलेला आहे, आणि तो स्वतः प्रकट झाला आहे.
परमेश्वरा, तुझ्या निर्मितीची किंमत कोणीही मोजू शकत नाही.
तू खोल आणि गहन, अथांग, असीम आणि अमूल्य आहेस.
हे नानक, एकच परमेश्वर सर्वव्यापी आहे. तू एकच आहेस. ||२२||१||२|| सुध ||
सत्ता आणि बलवंड ढोलकी द्वारे उच्चारलेली रामकलेची वार:
एक वैश्विक निर्माता देव. खऱ्या गुरूंच्या कृपेने:
जो सर्वशक्तिमान निर्मात्याच्या नावाचा जप करतो - त्याच्या शब्दांचा न्याय कसा करता येईल?
त्याचे दैवी गुण म्हणजे खरे बहिण-भाऊ; त्यांच्याद्वारे सर्वोच्च दर्जाची देणगी प्राप्त होते.
नानकांनी राज्य स्थापन केले; त्याने खरा किल्ला मजबूत पायावर बांधला.
त्याने लेहनाच्या डोक्यावर शाही छत बसवला; परमेश्वराची स्तुती करीत, त्याने अमृत प्यायले.
गुरूंनी आपल्या आत्म्याला प्रकाश देण्यासाठी शिकवणीची सर्वशक्तिमान तलवार रोवली.
नानक जिवंत असतानाच गुरूंनी शिष्याला नमस्कार केला.
राजा, जिवंत असताना, त्याच्या कपाळावर औपचारिक चिन्ह लावले. ||1||
नानकने लेहनाच्या उत्तराधिकाराची घोषणा केली - त्याने ते कमावले.
त्यांनी एक प्रकाश आणि समान मार्ग सामायिक केला; राजाने नुकतेच त्याचे शरीर बदलले.
निर्दोष छत त्याच्यावर ओवाळतो आणि तो गुरूच्या दुकानात सिंहासनावर बसतो.
गुरूच्या आज्ञेप्रमाणे तो करतो; त्यांनी योगाभ्यासाचा चविष्ट दगड चाखला.