आद्य परमेश्वर सर्वत्र आहे, निष्कलंक आणि सर्वज्ञ आहे.
तो न्याय व्यवस्थापित करतो, आणि गुरूंच्या आध्यात्मिक ज्ञानात गढून जातो.
तो त्यांच्या गळ्यात कामुक इच्छा आणि क्रोध पकडून त्यांना मारतो; तो अहंकार आणि लोभ नाहीसे करतो. ||6||
सत्यस्थानी निराकार परमेश्वर वास करतो.
जो स्वतःला समजतो, तो शब्दाचे चिंतन करतो.
तो त्याच्या उपस्थितीच्या खऱ्या वाड्यात खोलवर राहतो आणि त्याचे येणे आणि जाणे संपले आहे. ||7||
त्याचे मन डळमळत नाही, आणि इच्छांच्या वाऱ्याने तो बुडत नाही.
असा योगी शब्दाच्या अप्रचलित ध्वनी प्रवाहाला कंपन करतो.
देव स्वत: पंच शब्दाचे शुद्ध संगीत वाजवतो, ऐकण्यासाठी पाच प्राथमिक ध्वनी. ||8||
भगवंताच्या भीतीने, अलिप्ततेने, माणूस अंतर्ज्ञानाने परमेश्वरात विलीन होतो.
अहंकाराचा त्याग करून, तो अप्रचलित ध्वनी प्रवाहाने ओतला जातो.
आत्मज्ञानाच्या मलमाने, निष्कलंक परमेश्वर ओळखला जातो; निष्कलंक भगवान राजा सर्वत्र व्याप्त आहे. ||9||
देव शाश्वत आणि अविनाशी आहे; तो वेदना आणि भय यांचा नाश करणारा आहे.
तो रोग बरा करतो, आणि मृत्यूचे फास कापतो.
हे नानक, परमेश्वर देव भयाचा नाश करणारा आहे; गुरूंना भेटल्यावर भगवंत सापडतो. ||10||
जो निष्कलंक परमेश्वराला ओळखतो तो मृत्यू चघळतो.
ज्याला कर्म समजते, त्याला शब्दाची जाणीव होते.
तो स्वत: जाणतो, आणि तो स्वत: जाणतो. हे सर्व जग त्याचे खेळ आहे. ||11||
तो स्वतः बँकर आहे आणि तो स्वतः व्यापारी आहे.
मूल्यांकनकर्ता स्वतः मूल्यांकन करतो.
तो स्वत: त्याच्या टचस्टोनवर चाचणी घेतो, आणि तो स्वत: मूल्याचा अंदाज लावतो. ||12||
देव स्वतः दयाळू परमेश्वर त्याची कृपा देतो.
माळी प्रत्येक हृदयात व्यापतो आणि व्यापतो.
शुद्ध, आदिम, अलिप्त परमेश्वर सर्वांमध्ये वास करतो. गुरू, भगवान अवतारी, आपल्याला परमेश्वर देवाला भेटण्यासाठी घेऊन जातात. ||१३||
देव ज्ञानी आणि सर्वज्ञ आहे; तो माणसांचा अभिमान काढून टाकतो.
द्वैत नाहीसे करून एकच परमेश्वर स्वतःला प्रकट करतो.
असा जीव आशेमध्ये अलिप्त राहतो, ज्याला वंश नाही अशा निष्कलंक परमेश्वराची स्तुती गातो. ||14||
अहंकार नाहीसा करून त्याला शब्दाची शांती प्राप्त होते.
तो एकटाच आध्यात्मिकदृष्ट्या ज्ञानी आहे, जो स्वतःच्या आत्म्याचा विचार करतो.
हे नानक, परमेश्वराची स्तुती गाल्याने खरा लाभ होतो; सत्संगतीत, खऱ्या मंडळीत, सत्याचे फळ मिळते. ||15||2||19||
मारू, पहिली मेहल:
सत्य बोला आणि सत्याच्या घरी राहा.
जिवंत असतानाच मेलेले राहा आणि भयंकर जग-सागर पार करा.
गुरु म्हणजे बोट, जहाज, तराफा; मनाने परमेश्वराचे चिंतन केल्याने तुम्हाला पलीकडे नेले जाईल. ||1||
अहंकार, स्वत्व आणि लोभ दूर करणे,
नऊ द्वारातून मुक्त होऊन दहाव्या दरवाज्यात स्थान मिळते.
उदात्त आणि उच्च, दूर आणि असीम सर्वात दूर, त्याने स्वतःला निर्माण केले. ||2||
गुरूंची शिकवण ग्रहण करून, आणि प्रेमाने परमेश्वराशी एकरूप होऊन, माणूस पार करतो.
परमात्म्याचे गुणगान गाताना, मृत्यूची भीती का बाळगावी?
मी जिकडे पाहतो तिकडे मला फक्त तूच दिसतो; मी इतर कोणाचेही गाणे म्हणत नाही. ||3||
परमेश्वराचे नाव खरे आहे, आणि खरे आहे त्याचे आश्रयस्थान.
गुरूचे वचन खरे आहे, ते आत्मसात केले तर माणूस पार वाहून जातो.
अव्यक्त बोलणे, मनुष्य अनंत परमेश्वर पाहतो, आणि नंतर, त्याला पुनर्जन्माच्या गर्भात प्रवेश करावा लागत नाही. ||4||
सत्याशिवाय कोणालाही प्रामाणिकपणा किंवा समाधान मिळत नाही.
गुरूशिवाय कोणीही मुक्त होत नाही; पुनर्जन्मात येणे आणि जाणे चालू आहे.
मूळ मंत्राचा जप आणि अमृताचे उगमस्थान असलेल्या परमेश्वराच्या नामाचा जप केल्याने नानक म्हणतात, मला परिपूर्ण परमेश्वर सापडला आहे. ||5||