गुरूंनी मला दाखवून दिले आहे की माझा सार्वभौम परमेश्वर माझ्या पाठीशी आहे. ||1||
माझे मित्र आणि सोबती यांच्यासमवेत एकत्र येऊन, मी परमेश्वराच्या तेजस्वी गुणांनी शोभतो.
उदात्त आत्मा-वधू त्यांच्या भगवान भगवंताशी खेळतात. गुरुमुख स्वत:मध्ये पाहतात; त्यांचे मन विश्वासाने भरलेले आहे. ||1||विराम||
स्वेच्छेने ग्रस्त मनमुखांना हे रहस्य समजत नाही.
सर्वांचा लाडका परमेश्वर प्रत्येकाच्या हृदयात साजरा करतो.
गुरूमुख स्थिर असतो, तो जाणतो की देव सदैव त्याच्यासोबत असतो.
गुरूंनी माझ्यामध्ये नामाचे रोपण केले आहे; मी त्याचा जप करतो, आणि त्याचे ध्यान करतो. ||2||
गुरूंशिवाय भक्तीप्रेम आतून निर्माण होत नाही.
गुरूंशिवाय संतांचा समाज लाभत नाही.
गुरूंशिवाय सांसारिक व्यवहारात अडकलेले आंधळे ओरडतात.
जो नश्वर गुरुमुख होतो तो निष्कलंक होतो; शब्दाचा शब्द त्याची घाण धुवून टाकतो. ||3||
गुरूंशी एकरूप होऊन नश्वर त्याच्या मनावर विजय मिळवतो आणि वश करतो.
रात्रंदिवस तो भक्तिपूजेच्या योगाचा आस्वाद घेतो.
संत गुरूंच्या सहवासाने दु:ख, व्याधी संपतात.
सेवक नानक आपल्या पती प्रभूमध्ये, सहज सहजतेच्या योगाने विलीन होतात. ||4||6||
बसंत, पहिली मेहल:
त्याच्या सर्जनशील सामर्थ्याने, देवाने सृष्टीची रचना केली.
राजांचा राजा स्वतः खरा न्याय करतो.
गुरूंच्या शिकवणीतील सर्वात उदात्त वचन नेहमीच आपल्यासोबत असते.
अमृताचे उगमस्थान असलेल्या भगवंताच्या नामाची संपत्ती सहज प्राप्त होते. ||1||
म्हणून परमेश्वराचे नामस्मरण करा; हे माझ्या मन, विसरू नकोस.
परमेश्वर अनंत, अगम्य आणि अगम्य आहे; त्याचे वजन करता येत नाही, परंतु तो स्वतः गुरुमुखाला त्याचे वजन करू देतो. ||1||विराम||
तुमचे गुरुशिख गुरूंच्या चरणी सेवा करतात.
गुरूंची सेवा करून ते पार वाहून जातात; त्यांनी 'माझे' आणि 'तुझे' यातील कोणताही भेद सोडला आहे.
निंदक आणि लोभी लोक कठोर मनाचे असतात.
ज्यांना गुरूची सेवा करायला आवडत नाही तेच सर्वात चोर आहेत. ||2||
जेव्हा गुरू प्रसन्न होतात, तेव्हा ते मनुष्यांना भगवंताच्या प्रेमळ भक्तिपूजेने आशीर्वाद देतात.
जेव्हा गुरू प्रसन्न होतात, तेव्हा नश्वराला प्रभूच्या वाड्यात स्थान मिळते.
म्हणून निंदा सोडा आणि भगवंताच्या भक्तिभावाने जागृत व्हा.
परमेश्वराची भक्ती अद्भुत आहे; ते चांगले कर्म आणि नशिबातून येते. ||3||
गुरू भगवंताशी एकरूप होतात, आणि नामाचे दान देतात.
गुरूंना त्यांच्या शिखांवर रात्रंदिवस प्रेम आहे.
गुरुची कृपा झाल्यावर त्यांना नामाचे फळ मिळते.
नानक म्हणतात, ज्यांना ते मिळते ते खरोखरच दुर्लभ असतात. ||4||7||
बसंत, तिसरी मेहल, एक-ठुके:
जेव्हा ते आपल्या प्रभु आणि स्वामीला संतुष्ट करते तेव्हा त्याचा सेवक त्याची सेवा करतो.
तो जिवंत असताना मृत राहतो आणि त्याच्या सर्व पूर्वजांना सोडवतो. ||1||
हे परमेश्वरा, मी तुझी उपासना सोडणार नाही. लोक माझ्यावर हसले तर काय फरक पडतो?
खरे नाम माझ्या हृदयात वास करते. ||1||विराम||
ज्याप्रमाणे मनुष्य मायेच्या आसक्तीत तल्लीन राहतो,
म्हणून भगवंताचे नम्र संत भगवंताच्या नामात लीन राहतात. ||2||
हे परमेश्वरा, मी मूर्ख आणि अज्ञानी आहे. कृपया माझ्यावर दया करा.
मी तुझ्या अभयारण्यात राहू दे. ||3||
नानक म्हणतात, सांसारिक व्यवहार निष्फळ आहेत.
केवळ गुरूंच्या कृपेनेच नामाचे अमृत प्राप्त होते. ||4||8||
पहिली मेहल, बसंत हिंडोल, दुसरे घर:
एक वैश्विक निर्माता देव. खऱ्या गुरूंच्या कृपेने:
हे ब्राह्मणा, तू तुझ्या पाषाणदेवतेची पूजा करतोस आणि मानतोस आणि तुझ्या विधीवत जपमाळ मणी घालतोस.
परमेश्वराचे नामस्मरण करा. तुमची बोट तयार करा आणि प्रार्थना करा, "हे दयाळू परमेश्वरा, माझ्यावर कृपा करा." ||1||