ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 श्री गुरु ग्रंथ साहिब
पान - 37
ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਓ ਕਰਿ ਵੇਖਹੁ ਮਨਿ ਵੀਚਾਰਿ ॥
बिनु सतिगुर किनै न पाइओ करि वेखहु मनि वीचारि ॥खऱ्या गुरूशिवाय तो कोणीही सापडला नाही; यावर तुमच्या मनात विचार करा आणि पहा.
ਮਨਮੁਖ ਮੈਲੁ ਨ ਉਤਰੈ ਜਿਚਰੁ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਨ ਕਰੇ ਪਿਆਰੁ ॥੧॥
मनमुख मैलु न उतरै जिचरु गुर सबदि न करे पिआरु ॥१॥स्वार्थी मनमुखांची घाण धुतली जात नाही; त्यांना गुरुच्या शब्दावर प्रेम नाही. ||1||
ਮਨ ਮੇਰੇ ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਭਾਣੈ ਚਲੁ ॥
मन मेरे सतिगुर कै भाणै चलु ॥हे माझ्या मन, खऱ्या गुरूंच्या संगतीने चाल.
ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਸਹਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਵਹਿ ਤਾ ਸੁਖ ਲਹਹਿ ਮਹਲੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
निज घरि वसहि अंम्रितु पीवहि ता सुख लहहि महलु ॥१॥ रहाउ ॥तुमच्या स्वतःच्या अंतरंगात राहा आणि अमृत प्या. तुम्हाला त्याच्या उपस्थितीच्या हवेलीची शांती प्राप्त होईल. ||1||विराम||
ਅਉਗੁਣਵੰਤੀ ਗੁਣੁ ਕੋ ਨਹੀ ਬਹਣਿ ਨ ਮਿਲੈ ਹਦੂਰਿ ॥
अउगुणवंती गुणु को नही बहणि न मिलै हदूरि ॥अधर्मींना योग्यता नसते; त्यांना त्याच्या उपस्थितीत बसण्याची परवानगी नाही.
ਮਨਮੁਖਿ ਸਬਦੁ ਨ ਜਾਣਈ ਅਵਗਣਿ ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਦੂਰਿ ॥
मनमुखि सबदु न जाणई अवगणि सो प्रभु दूरि ॥स्वार्थी मनमुखांना शब्द कळत नाही; पुण्य नसलेले देवापासून दूर आहेत.
ਜਿਨੀ ਸਚੁ ਪਛਾਣਿਆ ਸਚਿ ਰਤੇ ਭਰਪੂਰਿ ॥
जिनी सचु पछाणिआ सचि रते भरपूरि ॥जे खऱ्याला ओळखतात ते सत्याशी निगडीत असतात.
ਗੁਰਸਬਦੀ ਮਨੁ ਬੇਧਿਆ ਪ੍ਰਭੁ ਮਿਲਿਆ ਆਪਿ ਹਦੂਰਿ ॥੨॥
गुरसबदी मनु बेधिआ प्रभु मिलिआ आपि हदूरि ॥२॥त्यांचे मन गुरूंच्या शब्दाने छेदले जाते आणि देव स्वतः त्यांना त्यांच्या सान्निध्यात घेऊन जातो. ||2||
ਆਪੇ ਰੰਗਣਿ ਰੰਗਿਓਨੁ ਸਬਦੇ ਲਇਓਨੁ ਮਿਲਾਇ ॥
आपे रंगणि रंगिओनु सबदे लइओनु मिलाइ ॥तो स्वतः आपल्याला त्याच्या प्रेमाच्या रंगात रंगवतो; त्याच्या शब्दाच्या माध्यमातून तो आपल्याला स्वतःशी जोडतो.
ਸਚਾ ਰੰਗੁ ਨ ਉਤਰੈ ਜੋ ਸਚਿ ਰਤੇ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥
सचा रंगु न उतरै जो सचि रते लिव लाइ ॥जे त्याच्या प्रेमाशी जुळले आहेत त्यांच्यासाठी हा खरा रंग क्षीण होणार नाही.
ਚਾਰੇ ਕੁੰਡਾ ਭਵਿ ਥਕੇ ਮਨਮੁਖ ਬੂਝ ਨ ਪਾਇ ॥
चारे कुंडा भवि थके मनमुख बूझ न पाइ ॥स्वार्थी मनमुख चारही दिशांना भटकून कंटाळतात, पण त्यांना समजत नाही.
ਜਿਸੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੇਲੇ ਸੋ ਮਿਲੈ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸਮਾਇ ॥੩॥
जिसु सतिगुरु मेले सो मिलै सचै सबदि समाइ ॥३॥जो खऱ्या गुरूंशी एकरूप होतो, तो खऱ्या शब्दात भेटतो आणि विलीन होतो. ||3||
ਮਿਤ੍ਰ ਘਣੇਰੇ ਕਰਿ ਥਕੀ ਮੇਰਾ ਦੁਖੁ ਕਾਟੈ ਕੋਇ ॥
मित्र घणेरे करि थकी मेरा दुखु काटै कोइ ॥कोणीतरी माझे दुःख संपवू शकेल या आशेने मी इतके मित्र बनवून थकलो आहे.
ਮਿਲਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਦੁਖੁ ਕਟਿਆ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਵਾ ਹੋਇ ॥
मिलि प्रीतम दुखु कटिआ सबदि मिलावा होइ ॥माझ्या प्रियकराच्या भेटीने माझे दुःख संपले आहे; मी शब्दाच्या सहाय्याने एकरूप झाले आहे.
ਸਚੁ ਖਟਣਾ ਸਚੁ ਰਾਸਿ ਹੈ ਸਚੇ ਸਚੀ ਸੋਇ ॥
सचु खटणा सचु रासि है सचे सची सोइ ॥सत्याची कमाई करून, आणि सत्याची संपत्ती जमा करून, सत्यवान व्यक्तीला सत्याची प्रतिष्ठा प्राप्त होते.
ਸਚਿ ਮਿਲੇ ਸੇ ਨ ਵਿਛੁੜਹਿ ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਇ ॥੪॥੨੬॥੫੯॥
सचि मिले से न विछुड़हि नानक गुरमुखि होइ ॥४॥२६॥५९॥हे नानक, खऱ्याला भेटून गुरुमुख पुन्हा त्याच्यापासून विभक्त होणार नाही. ||4||26||59||
ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥
सिरीरागु महला ३ ॥सिरी राग, तिसरी मेहल:
ਆਪੇ ਕਾਰਣੁ ਕਰਤਾ ਕਰੇ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਦੇਖੈ ਆਪਿ ਉਪਾਇ ॥
आपे कारणु करता करे स्रिसटि देखै आपि उपाइ ॥निर्मात्याने स्वतः सृष्टी निर्माण केली; त्याने विश्वाची निर्मिती केली आणि तो स्वतः त्यावर लक्ष ठेवतो.
ਸਭ ਏਕੋ ਇਕੁ ਵਰਤਦਾ ਅਲਖੁ ਨ ਲਖਿਆ ਜਾਇ ॥
सभ एको इकु वरतदा अलखु न लखिआ जाइ ॥एकच आणि एकमेव परमेश्वर सर्वांमध्ये व्याप्त आणि व्यापून आहे. अदृश्य पाहता येत नाही.
ਆਪੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਇਆਲੁ ਹੈ ਆਪੇ ਦੇਇ ਬੁਝਾਇ ॥
आपे प्रभू दइआलु है आपे देइ बुझाइ ॥देव स्वतः दयाळू आहे; तो स्वतःच समज देतो.
ਗੁਰਮਤੀ ਸਦ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਸਚਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੧॥
गुरमती सद मनि वसिआ सचि रहे लिव लाइ ॥१॥गुरूंच्या शिकवणुकीमुळे, जे लोक त्याच्याशी प्रेमाने जोडलेले राहतात त्यांच्या मनात तो सदैव वास करतो. ||1||
ਮਨ ਮੇਰੇ ਗੁਰ ਕੀ ਮੰਨਿ ਲੈ ਰਜਾਇ ॥
मन मेरे गुर की मंनि लै रजाइ ॥हे माझ्या मन, गुरूंच्या इच्छेला शरण जा.
ਮਨੁ ਤਨੁ ਸੀਤਲੁ ਸਭੁ ਥੀਐ ਨਾਮੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
मनु तनु सीतलु सभु थीऐ नामु वसै मनि आइ ॥१॥ रहाउ ॥मन आणि शरीर पूर्णपणे थंड आणि शांत होतात आणि नाम मनात वास करतो. ||1||विराम||
ਜਿਨਿ ਕਰਿ ਕਾਰਣੁ ਧਾਰਿਆ ਸੋਈ ਸਾਰ ਕਰੇਇ ॥
जिनि करि कारणु धारिआ सोई सार करेइ ॥सृष्टी निर्माण करून, तो तिला आधार देतो आणि त्याची काळजी घेतो.
ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਪਛਾਣੀਐ ਜਾ ਆਪੇ ਨਦਰਿ ਕਰੇਇ ॥
गुर कै सबदि पछाणीऐ जा आपे नदरि करेइ ॥गुरूंच्या शब्दाचा साक्षात्कार होतो, जेव्हा तो स्वतः त्याच्या कृपेची दृष्टी देतो.
ਸੇ ਜਨ ਸਬਦੇ ਸੋਹਣੇ ਤਿਤੁ ਸਚੈ ਦਰਬਾਰਿ ॥
से जन सबदे सोहणे तितु सचै दरबारि ॥जे सत्पुरुषाच्या दरबारात शब्दाने सुंदर शोभतात
ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਰਤੇ ਆਪਿ ਮੇਲੇ ਕਰਤਾਰਿ ॥੨॥
गुरमुखि सचै सबदि रते आपि मेले करतारि ॥२॥-ते गुरुमुख खऱ्या शब्दाशी जुळलेले असतात; निर्माणकर्ता त्यांना स्वतःशी जोडतो. ||2||
ਗੁਰਮਤੀ ਸਚੁ ਸਲਾਹਣਾ ਜਿਸ ਦਾ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਰਾਵਾਰੁ ॥
गुरमती सचु सलाहणा जिस दा अंतु न पारावारु ॥गुरूंच्या शिकवणीद्वारे, ज्याला अंत किंवा मर्यादा नाही अशा खऱ्याची स्तुती करा.
ਘਟਿ ਘਟਿ ਆਪੇ ਹੁਕਮਿ ਵਸੈ ਹੁਕਮੇ ਕਰੇ ਬੀਚਾਰੁ ॥
घटि घटि आपे हुकमि वसै हुकमे करे बीचारु ॥तो त्याच्या आज्ञेने प्रत्येक हृदयात वास करतो; त्याच्या हुकुमाने, आपण त्याचे चिंतन करतो.
ਗੁਰਸਬਦੀ ਸਾਲਾਹੀਐ ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਖੋਇ ॥
गुरसबदी सालाहीऐ हउमै विचहु खोइ ॥म्हणून गुरूंच्या वचनातून त्याची स्तुती करा आणि आतून अहंकार घालवा.
ਸਾ ਧਨ ਨਾਵੈ ਬਾਹਰੀ ਅਵਗਣਵੰਤੀ ਰੋਇ ॥੩॥
सा धन नावै बाहरी अवगणवंती रोइ ॥३॥परमेश्वराच्या नामाचा अभाव असलेली ती वधू सद्गुरुविना कार्य करते आणि त्यामुळे तिला दुःख होते. ||3||
ਸਚੁ ਸਲਾਹੀ ਸਚਿ ਲਗਾ ਸਚੈ ਨਾਇ ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਹੋਇ ॥
सचु सलाही सचि लगा सचै नाइ त्रिपति होइ ॥खऱ्याची स्तुती करून, खऱ्याला जोडून, खऱ्या नामाने मी तृप्त होतो.
ਗੁਣ ਵੀਚਾਰੀ ਗੁਣ ਸੰਗ੍ਰਹਾ ਅਵਗੁਣ ਕਢਾ ਧੋਇ ॥
गुण वीचारी गुण संग्रहा अवगुण कढा धोइ ॥त्याच्या सद्गुणांचे चिंतन करून, मी पुण्य आणि योग्यता जमा करतो; मी स्वतःला दोषांपासून स्वच्छ धुतो.
ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇਦਾ ਫਿਰਿ ਵੇਛੋੜਾ ਨ ਹੋਇ ॥
आपे मेलि मिलाइदा फिरि वेछोड़ा न होइ ॥तो स्वतः आपल्याला त्याच्या संघात एकत्र करतो; आणखी वेगळेपणा नाही.
ਨਾਨਕ ਗੁਰੁ ਸਾਲਾਹੀ ਆਪਣਾ ਜਿਦੂ ਪਾਈ ਪ੍ਰਭੁ ਸੋਇ ॥੪॥੨੭॥੬੦॥
नानक गुरु सालाही आपणा जिदू पाई प्रभु सोइ ॥४॥२७॥६०॥हे नानक, मी माझ्या गुरूंचे गुणगान गातो; त्याच्याद्वारे मला तो देव सापडतो. ||4||27||60||
ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥
सिरीरागु महला ३ ॥सिरी राग, तिसरी मेहल:
ਸੁਣਿ ਸੁਣਿ ਕਾਮ ਗਹੇਲੀਏ ਕਿਆ ਚਲਹਿ ਬਾਹ ਲੁਡਾਇ ॥
सुणि सुणि काम गहेलीए किआ चलहि बाह लुडाइ ॥ऐका, ऐका, हे आत्म्या-वधू, तुला कामवासनेने व्यापून टाकले आहे - तू आनंदाने हात फिरवत असे का चालतेस?
ਆਪਣਾ ਪਿਰੁ ਨ ਪਛਾਣਹੀ ਕਿਆ ਮੁਹੁ ਦੇਸਹਿ ਜਾਇ ॥
आपणा पिरु न पछाणही किआ मुहु देसहि जाइ ॥तू तुझ्याच पतीला ओळखत नाहीस! जेव्हा तुम्ही त्याच्याकडे जाल तेव्हा तुम्ही त्याला कोणता चेहरा दाखवाल?
ਜਿਨੀ ਸਖਂੀ ਕੰਤੁ ਪਛਾਣਿਆ ਹਉ ਤਿਨ ਕੈ ਲਾਗਉ ਪਾਇ ॥
जिनी सखीं कंतु पछाणिआ हउ तिन कै लागउ पाइ ॥मी माझ्या बहिणीच्या चरणांना स्पर्श करतो ज्यांनी त्यांच्या पतीला ओळखले आहे.
ਤਿਨ ਹੀ ਜੈਸੀ ਥੀ ਰਹਾ ਸਤਸੰਗਤਿ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇ ॥੧॥
तिन ही जैसी थी रहा सतसंगति मेलि मिलाइ ॥१॥जर मी त्यांच्यासारखा होऊ शकलो तर! सत्संगात, खऱ्या मंडळीत सामील होऊन, मी त्याच्या संघात एकरूप झालो आहे. ||1||