ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 श्री गुरु ग्रंथ साहिब
पान - 653
ਨਾਨਕ ਭਏ ਪੁਨੀਤ ਹਰਿ ਤੀਰਥਿ ਨਾਇਆ ॥੨੬॥
नानक भए पुनीत हरि तीरथि नाइआ ॥२६॥हे नानक, ते पवित्र झाले आहेत, परमेश्वराच्या पवित्र मंदिरात स्नान करतात. ||२६||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੪ ॥
सलोकु मः ४ ॥सालोक, चौथी मेहल:
ਗੁਰਮੁਖਿ ਅੰਤਰਿ ਸਾਂਤਿ ਹੈ ਮਨਿ ਤਨਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇ ॥
गुरमुखि अंतरि सांति है मनि तनि नामि समाइ ॥गुरुमुखात शांतता आणि शांतता असते; त्याचे मन आणि शरीर भगवंताच्या नामात लीन झाले आहे.
ਨਾਮੋ ਚਿਤਵੈ ਨਾਮੁ ਪੜੈ ਨਾਮਿ ਰਹੈ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥
नामो चितवै नामु पड़ै नामि रहै लिव लाइ ॥तो नामाचे चिंतन करतो, तो नामाचा अभ्यास करतो आणि तो नामात प्रेमाने लीन राहतो.
ਨਾਮੁ ਪਦਾਰਥੁ ਪਾਇਆ ਚਿੰਤਾ ਗਈ ਬਿਲਾਇ ॥
नामु पदारथु पाइआ चिंता गई बिलाइ ॥त्याला नामाचा खजिना प्राप्त होतो आणि त्याची चिंता नाहीशी होते.
ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਨਾਮੁ ਊਪਜੈ ਤਿਸਨਾ ਭੁਖ ਸਭ ਜਾਇ ॥
सतिगुरि मिलिऐ नामु ऊपजै तिसना भुख सभ जाइ ॥गुरूंच्या भेटीमुळे नाम चांगले होते आणि त्याची तहान आणि भूक पूर्णपणे दूर होते.
ਨਾਨਕ ਨਾਮੇ ਰਤਿਆ ਨਾਮੋ ਪਲੈ ਪਾਇ ॥੧॥
नानक नामे रतिआ नामो पलै पाइ ॥१॥हे नानक, नामाने ओतप्रोत होऊन तो नामात जमतो. ||1||
ਮਃ ੪ ॥
मः ४ ॥चौथी मेहल:
ਸਤਿਗੁਰ ਪੁਰਖਿ ਜਿ ਮਾਰਿਆ ਭ੍ਰਮਿ ਭ੍ਰਮਿਆ ਘਰੁ ਛੋਡਿ ਗਇਆ ॥
सतिगुर पुरखि जि मारिआ भ्रमि भ्रमिआ घरु छोडि गइआ ॥ज्याला खऱ्या गुरूंनी शाप दिलेला असतो, तो आपले घर सोडून जातो आणि बिनदिक्कत भटकतो.
ਓਸੁ ਪਿਛੈ ਵਜੈ ਫਕੜੀ ਮੁਹੁ ਕਾਲਾ ਆਗੈ ਭਇਆ ॥
ओसु पिछै वजै फकड़ी मुहु काला आगै भइआ ॥त्याची चेष्टा केली जाते आणि परलोकात त्याचा चेहरा काळवंडला जातो.
ਓਸੁ ਅਰਲੁ ਬਰਲੁ ਮੁਹਹੁ ਨਿਕਲੈ ਨਿਤ ਝਗੂ ਸੁਟਦਾ ਮੁਆ ॥
ओसु अरलु बरलु मुहहु निकलै नित झगू सुटदा मुआ ॥तो विसंगतपणे बडबड करतो आणि तोंडाला फेस आल्याने तो मरतो.
ਕਿਆ ਹੋਵੈ ਕਿਸੈ ਹੀ ਦੈ ਕੀਤੈ ਜਾਂ ਧੁਰਿ ਕਿਰਤੁ ਓਸ ਦਾ ਏਹੋ ਜੇਹਾ ਪਇਆ ॥
किआ होवै किसै ही दै कीतै जां धुरि किरतु ओस दा एहो जेहा पइआ ॥कोणी काय करू शकतो? त्याच्या भूतकाळातील कर्मानुसार त्याचे नशीब असे आहे.
ਜਿਥੈ ਓਹੁ ਜਾਇ ਤਿਥੈ ਓਹੁ ਝੂਠਾ ਕੂੜੁ ਬੋਲੇ ਕਿਸੈ ਨ ਭਾਵੈ ॥
जिथै ओहु जाइ तिथै ओहु झूठा कूड़ु बोले किसै न भावै ॥तो कुठेही गेला तरी तो लबाड असतो आणि खोटे बोलून तो कोणालाच आवडत नाही.
ਵੇਖਹੁ ਭਾਈ ਵਡਿਆਈ ਹਰਿ ਸੰਤਹੁ ਸੁਆਮੀ ਅਪੁਨੇ ਕੀ ਜੈਸਾ ਕੋਈ ਕਰੈ ਤੈਸਾ ਕੋਈ ਪਾਵੈ ॥
वेखहु भाई वडिआई हरि संतहु सुआमी अपुने की जैसा कोई करै तैसा कोई पावै ॥हे प्रारब्धाच्या भावंडांनो, हे पाहा, हे आपल्या स्वामी आणि स्वामींचे तेजस्वी महानता, हे संतांनो; माणूस जसे वागतो, तसाच त्याला प्राप्त होतो.
ਏਹੁ ਬ੍ਰਹਮ ਬੀਚਾਰੁ ਹੋਵੈ ਦਰਿ ਸਾਚੈ ਅਗੋ ਦੇ ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਆਖਿ ਸੁਣਾਵੈ ॥੨॥
एहु ब्रहम बीचारु होवै दरि साचै अगो दे जनु नानकु आखि सुणावै ॥२॥हा त्याच्या खऱ्या दरबारात देवाचा निर्धार असेल; सेवक नानक हे भाकीत करतात आणि घोषित करतात. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
पउड़ी ॥पौरी:
ਗੁਰਿ ਸਚੈ ਬਧਾ ਥੇਹੁ ਰਖਵਾਲੇ ਗੁਰਿ ਦਿਤੇ ॥
गुरि सचै बधा थेहु रखवाले गुरि दिते ॥खऱ्या गुरूंनी गाव वसवले आहे; गुरूंनी त्याचे रक्षक आणि संरक्षक नेमले आहेत.
ਪੂਰਨ ਹੋਈ ਆਸ ਗੁਰ ਚਰਣੀ ਮਨ ਰਤੇ ॥
पूरन होई आस गुर चरणी मन रते ॥माझ्या आशा पूर्ण झाल्या आहेत आणि माझे मन गुरूंच्या चरणी प्रेमाने रंगले आहे.
ਗੁਰਿ ਕ੍ਰਿਪਾਲਿ ਬੇਅੰਤਿ ਅਵਗੁਣ ਸਭਿ ਹਤੇ ॥
गुरि क्रिपालि बेअंति अवगुण सभि हते ॥गुरु असीम दयाळू आहेत; त्याने माझी सर्व पापे मिटवली आहेत.
ਗੁਰਿ ਅਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰਿ ਅਪਣੇ ਕਰਿ ਲਿਤੇ ॥
गुरि अपणी किरपा धारि अपणे करि लिते ॥गुरूंनी माझ्यावर दयेचा वर्षाव केला आहे आणि त्यांनी मला स्वतःचे बनवले आहे.
ਨਾਨਕ ਸਦ ਬਲਿਹਾਰ ਜਿਸੁ ਗੁਰ ਕੇ ਗੁਣ ਇਤੇ ॥੨੭॥
नानक सद बलिहार जिसु गुर के गुण इते ॥२७॥अगणित सद्गुण असलेल्या गुरूंना नानक हा सदैव अर्पण आहे. ||२७||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥
सलोक मः १ ॥सालोक, पहिली मेहल:
ਤਾ ਕੀ ਰਜਾਇ ਲੇਖਿਆ ਪਾਇ ਅਬ ਕਿਆ ਕੀਜੈ ਪਾਂਡੇ ॥
ता की रजाइ लेखिआ पाइ अब किआ कीजै पांडे ॥त्याच्या आज्ञेने, आम्हाला आमचे पूर्वनिश्चित बक्षिसे मिळतात; मग आता आपण काय करू पंडित?
ਹੁਕਮੁ ਹੋਆ ਹਾਸਲੁ ਤਦੇ ਹੋਇ ਨਿਬੜਿਆ ਹੰਢਹਿ ਜੀਅ ਕਮਾਂਦੇ ॥੧॥
हुकमु होआ हासलु तदे होइ निबड़िआ हंढहि जीअ कमांदे ॥१॥जेव्हा त्याची आज्ञा प्राप्त होते, तेव्हा ते निश्चित होते; सर्व प्राणी फिरतात आणि त्यानुसार कार्य करतात. ||1||
ਮਃ ੨ ॥
मः २ ॥दुसरी मेहल:
ਨਕਿ ਨਥ ਖਸਮ ਹਥ ਕਿਰਤੁ ਧਕੇ ਦੇ ॥
नकि नथ खसम हथ किरतु धके दे ॥नाकातून स्ट्रिंग प्रभु मास्टरच्या हातात आहे; एखाद्याच्या स्वतःच्या कृती त्याला चालवतात.
ਜਹਾ ਦਾਣੇ ਤਹਾਂ ਖਾਣੇ ਨਾਨਕਾ ਸਚੁ ਹੇ ॥੨॥
जहा दाणे तहां खाणे नानका सचु हे ॥२॥जेथे त्याचे अन्न आहे, तेथे तो खातो; हे नानक, हेच सत्य आहे. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
पउड़ी ॥पौरी:
ਸਭੇ ਗਲਾ ਆਪਿ ਥਾਟਿ ਬਹਾਲੀਓਨੁ ॥
सभे गला आपि थाटि बहालीओनु ॥प्रभू स्वत: सर्व काही त्याच्या योग्य ठिकाणी ठेवतो.
ਆਪੇ ਰਚਨੁ ਰਚਾਇ ਆਪੇ ਹੀ ਘਾਲਿਓਨੁ ॥
आपे रचनु रचाइ आपे ही घालिओनु ॥त्यानेच सृष्टी निर्माण केली आणि तो स्वतःच तिचा नाश करतो.
ਆਪੇ ਜੰਤ ਉਪਾਇ ਆਪਿ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਿਓਨੁ ॥
आपे जंत उपाइ आपि प्रतिपालिओनु ॥तो स्वतःच त्याच्या प्राण्यांची रचना करतो आणि तो स्वतःच त्यांचे पोषण करतो.
ਦਾਸ ਰਖੇ ਕੰਠਿ ਲਾਇ ਨਦਰਿ ਨਿਹਾਲਿਓਨੁ ॥
दास रखे कंठि लाइ नदरि निहालिओनु ॥तो त्याच्या दासांना त्याच्या मिठीत घट्ट मिठी मारतो आणि त्याच्या कृपेने त्यांना आशीर्वाद देतो.
ਨਾਨਕ ਭਗਤਾ ਸਦਾ ਅਨੰਦੁ ਭਾਉ ਦੂਜਾ ਜਾਲਿਓਨੁ ॥੨੮॥
नानक भगता सदा अनंदु भाउ दूजा जालिओनु ॥२८॥हे नानक, त्यांचे भक्त सदैव आनंदात आहेत; त्यांनी द्वैताचे प्रेम जाळून टाकले आहे. ||28||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥
सलोकु मः ३ ॥सालोक, तिसरी मेहल:
ਏ ਮਨ ਹਰਿ ਜੀ ਧਿਆਇ ਤੂ ਇਕ ਮਨਿ ਇਕ ਚਿਤਿ ਭਾਇ ॥
ए मन हरि जी धिआइ तू इक मनि इक चिति भाइ ॥हे मन, प्रिय परमेश्वराचे चिंतन कर, एकाग्र चित्ताने.
ਹਰਿ ਕੀਆ ਸਦਾ ਸਦਾ ਵਡਿਆਈਆ ਦੇਇ ਨ ਪਛੋਤਾਇ ॥
हरि कीआ सदा सदा वडिआईआ देइ न पछोताइ ॥परमेश्वराची महिमा अनंतकाळ टिकेल; तो जे देतो त्याबद्दल त्याला कधीही पश्चात्ताप होत नाही.
ਹਉ ਹਰਿ ਕੈ ਸਦ ਬਲਿਹਾਰਣੈ ਜਿਤੁ ਸੇਵਿਐ ਸੁਖੁ ਪਾਇ ॥
हउ हरि कै सद बलिहारणै जितु सेविऐ सुखु पाइ ॥मी सदैव परमेश्वराला अर्पण करतो; त्याची सेवा केल्याने शांती मिळते.
ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਿਲਿ ਰਹੈ ਹਉਮੈ ਸਬਦਿ ਜਲਾਇ ॥੧॥
नानक गुरमुखि मिलि रहै हउमै सबदि जलाइ ॥१॥हे नानक, गुरुमुख परमेश्वरात विलीन राहतो; तो शब्दाच्या माध्यमातून त्याचा अहंकार जाळून टाकतो. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
मः ३ ॥तिसरी मेहल:
ਆਪੇ ਸੇਵਾ ਲਾਇਅਨੁ ਆਪੇ ਬਖਸ ਕਰੇਇ ॥
आपे सेवा लाइअनु आपे बखस करेइ ॥तो स्वतः आपल्याला त्याची सेवा करण्याची आज्ञा देतो आणि तो स्वतःच आपल्याला क्षमा करतो.
ਸਭਨਾ ਕਾ ਮਾ ਪਿਉ ਆਪਿ ਹੈ ਆਪੇ ਸਾਰ ਕਰੇਇ ॥
सभना का मा पिउ आपि है आपे सार करेइ ॥तो स्वतः सर्वांचा पिता आणि माता आहे; तो स्वतः आपली काळजी घेतो.
ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਨਿ ਤਿਨ ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸੁ ਹੈ ਜੁਗੁ ਜੁਗੁ ਸੋਭਾ ਹੋਇ ॥੨॥
नानक नामु धिआइनि तिन निज घरि वासु है जुगु जुगु सोभा होइ ॥२॥हे नानक, जे नामाचे, नामाचे चिंतन करतात, ते आपल्या अंतरंगात वास करतात; ते युगानुयुगे सन्मानित आहेत. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
पउड़ी ॥पौरी:
ਤੂ ਕਰਣ ਕਾਰਣ ਸਮਰਥੁ ਹਹਿ ਕਰਤੇ ਮੈ ਤੁਝ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ॥
तू करण कारण समरथु हहि करते मै तुझ बिनु अवरु न कोई ॥तू निर्माता, सर्वशक्तिमान, काहीही करण्यास सक्षम आहेस. तुझ्याशिवाय दुसरे कोणीच नाही.