पाण्यावर एकपेशीय वनस्पतींप्रमाणे शरीर तुटते. ||24||
देव स्वतः तिन्ही लोकांमध्ये प्रकट होतो.
युगानुयुगे, तो महान दाता आहे; इतर अजिबात नाही.
जसे तुला आवडते, तू आमचे रक्षण आणि रक्षण करतोस.
मी परमेश्वराची स्तुती मागतो, जे मला सन्मान आणि श्रेय देतात.
जागृत आणि जागरूक राहून, हे परमेश्वरा, मी तुला प्रसन्न करतो.
जेव्हा तू मला तुझ्याशी एकरूप करतोस तेव्हा मी तुझ्यात विलीन होतो.
हे जगताच्या जीवना, मी तुझी विजयी स्तुती करतो.
गुरूंची शिकवण स्वीकारून, एक परमेश्वरात विलीन होण्याची खात्री आहे. ||२५||
तू असा मूर्खपणा का बोलतोस आणि जगाशी वाद घालतोस?
तुमचा स्वतःचा वेडेपणा पाहून तुम्ही पश्चात्ताप करून मराल.
तो जन्माला येतो, फक्त मरण्यासाठी, पण त्याला जगण्याची इच्छा नसते.
तो आशेने येतो आणि नंतर आशेशिवाय जातो.
पश्चात्ताप, पश्चात्ताप आणि शोक, तो धुळीत मिसळणारा आहे.
जो परमेश्वराची स्तुती गातो त्याला मृत्यू चघळत नाही.
भगवंताच्या नामाने नऊ खजिना मिळतात;
परमेश्वर अंतर्ज्ञानी शांती आणि शांती देतो. ||२६||
तो अध्यात्मिक शहाणपणा बोलतो, आणि तो स्वतः ते समजतो.
तो स्वत: जाणतो, आणि तो स्वत:च त्याचे आकलन करतो.
जो गुरुचे शब्द आपल्या तंतूमध्ये घेतो,
निर्दोष आणि पवित्र आहे, आणि खऱ्या परमेश्वराला प्रसन्न करणारा आहे.
गुरूच्या सागरात मोत्यांची कमतरता नाही.
दागिन्यांचा खजिना खरोखरच अक्षय आहे.
गुरूंनी सांगितलेली कर्मे करा.
गुरूंच्या कृतीचा पाठलाग का करत आहात?
हे नानक, गुरूंच्या उपदेशाने, खऱ्या परमेश्वरात विलीन व्हा. ||२७||
जेव्हा एखादी व्यक्ती अवमानाने बोलते तेव्हा प्रेम तुटते.
दोन्ही बाजूंनी खेचल्यावर हात तुटतो.
प्रेम तुटते, जेव्हा बोलणे आंबट होते.
पती भगवान दुष्ट मनाच्या वधूचा त्याग करतात आणि सोडून जातात.
चिंतन आणि चिंतनातून तुटलेली गाठ पुन्हा बांधली जाते.
गुरूंच्या शब्दाने माणसाचे व्यवहार स्वतःच्या घरातच सुटतात.
जो खऱ्या नामाचा नफा कमावतो, तो पुन्हा तोटा होणार नाही;
तिन्ही जगाचा स्वामी आणि स्वामी तुझा परम मित्र आहे. ||28||
आपल्या मनावर ताबा ठेवा आणि त्याला त्याच्या जागी ठेवा.
आपल्या पापी चुकांबद्दल पश्चात्ताप करून संघर्षाने जगाचा नाश होतो.
पती एकच आहे आणि सर्व त्याच्या वधू आहेत.
खोटी वधू अनेक पोशाख परिधान करते.
तो तिला इतरांच्या घरी जाण्यापासून रोखतो;
त्याने तिला त्याच्या उपस्थितीच्या हवेलीत बोलावले आणि कोणतेही अडथळे तिच्या मार्गात अडथळा आणत नाहीत.
ती शाब्दिक शब्दाने शोभली आहे, आणि ती खऱ्या परमेश्वराला प्रिय आहे.
ती आनंदी आत्मा वधू आहे, जी तिच्या स्वामी आणि स्वामीचा आधार घेते. ||२९||
भटकत फिरत, हे माझ्या सोबत्या, तुझी सुंदर वस्त्रे फाटली आहेत.
मत्सरात शरीराला शांती मिळत नाही; देवाच्या भीतीशिवाय, लोकांचा नाश होतो.
जी व्यक्ती आपल्या घरातच मृतावस्थेत राहते, देवाच्या भीतीने, तिच्याकडे तिचा सर्वज्ञ पती कृपेने पाहतो.
ती आपल्या गुरूंचे भय राखते आणि निर्भय परमेश्वराच्या नामाचा जप करते.
डोंगरावर राहून, मला खूप तहान लागते; जेव्हा मी त्याला पाहतो तेव्हा मला कळते की तो दूर नाही.
माझी तहान शमली आहे आणि मी शब्दाचा स्वीकार केला आहे. मी माझे अमृत भरून पितो.
प्रत्येकजण म्हणतो, "दे! द्या!" त्याला आवडेल, तो देतो.
गुरुद्वारातून, गुरूच्या दारी, तो देतो आणि तहान शमवतो. ||३०||
शोधता शोधता मी खाली पडलो आणि जीवनाच्या नदीच्या काठावर कोसळलो.
जे पापाने जड आहेत ते बुडतात, पण जे हलके आहेत ते तरून जातात.
ज्यांना अमर आणि अथांग परमेश्वर भेटतो त्यांना मी अर्पण करतो.
त्यांच्या पायाची धूळ मुक्ती आणते; त्यांच्या सहवासात, आम्ही लॉर्ड्स युनियनमध्ये एकत्र आहोत.
मी माझे मन माझ्या गुरूंना दिले आणि मला पवित्र नाम प्राप्त झाले.