श्री गुरु ग्रंथ साहिब

पान - 933


ਕਾਇਆ ਛੀਜੈ ਭਈ ਸਿਬਾਲੁ ॥੨੪॥
काइआ छीजै भई सिबालु ॥२४॥

पाण्यावर एकपेशीय वनस्पतींप्रमाणे शरीर तुटते. ||24||

ਜਾਪੈ ਆਪਿ ਪ੍ਰਭੂ ਤਿਹੁ ਲੋਇ ॥
जापै आपि प्रभू तिहु लोइ ॥

देव स्वतः तिन्ही लोकांमध्ये प्रकट होतो.

ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਦਾਤਾ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥
जुगि जुगि दाता अवरु न कोइ ॥

युगानुयुगे, तो महान दाता आहे; इतर अजिबात नाही.

ਜਿਉ ਭਾਵੈ ਤਿਉ ਰਾਖਹਿ ਰਾਖੁ ॥
जिउ भावै तिउ राखहि राखु ॥

जसे तुला आवडते, तू आमचे रक्षण आणि रक्षण करतोस.

ਜਸੁ ਜਾਚਉ ਦੇਵੈ ਪਤਿ ਸਾਖੁ ॥
जसु जाचउ देवै पति साखु ॥

मी परमेश्वराची स्तुती मागतो, जे मला सन्मान आणि श्रेय देतात.

ਜਾਗਤੁ ਜਾਗਿ ਰਹਾ ਤੁਧੁ ਭਾਵਾ ॥
जागतु जागि रहा तुधु भावा ॥

जागृत आणि जागरूक राहून, हे परमेश्वरा, मी तुला प्रसन्न करतो.

ਜਾ ਤੂ ਮੇਲਹਿ ਤਾ ਤੁਝੈ ਸਮਾਵਾ ॥
जा तू मेलहि ता तुझै समावा ॥

जेव्हा तू मला तुझ्याशी एकरूप करतोस तेव्हा मी तुझ्यात विलीन होतो.

ਜੈ ਜੈ ਕਾਰੁ ਜਪਉ ਜਗਦੀਸ ॥
जै जै कारु जपउ जगदीस ॥

हे जगताच्या जीवना, मी तुझी विजयी स्तुती करतो.

ਗੁਰਮਤਿ ਮਿਲੀਐ ਬੀਸ ਇਕੀਸ ॥੨੫॥
गुरमति मिलीऐ बीस इकीस ॥२५॥

गुरूंची शिकवण स्वीकारून, एक परमेश्वरात विलीन होण्याची खात्री आहे. ||२५||

ਝਖਿ ਬੋਲਣੁ ਕਿਆ ਜਗ ਸਿਉ ਵਾਦੁ ॥
झखि बोलणु किआ जग सिउ वादु ॥

तू असा मूर्खपणा का बोलतोस आणि जगाशी वाद घालतोस?

ਝੂਰਿ ਮਰੈ ਦੇਖੈ ਪਰਮਾਦੁ ॥
झूरि मरै देखै परमादु ॥

तुमचा स्वतःचा वेडेपणा पाहून तुम्ही पश्चात्ताप करून मराल.

ਜਨਮਿ ਮੂਏ ਨਹੀ ਜੀਵਣ ਆਸਾ ॥
जनमि मूए नही जीवण आसा ॥

तो जन्माला येतो, फक्त मरण्यासाठी, पण त्याला जगण्याची इच्छा नसते.

ਆਇ ਚਲੇ ਭਏ ਆਸ ਨਿਰਾਸਾ ॥
आइ चले भए आस निरासा ॥

तो आशेने येतो आणि नंतर आशेशिवाय जातो.

ਝੁਰਿ ਝੁਰਿ ਝਖਿ ਮਾਟੀ ਰਲਿ ਜਾਇ ॥
झुरि झुरि झखि माटी रलि जाइ ॥

पश्चात्ताप, पश्चात्ताप आणि शोक, तो धुळीत मिसळणारा आहे.

ਕਾਲੁ ਨ ਚਾਂਪੈ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਇ ॥
कालु न चांपै हरि गुण गाइ ॥

जो परमेश्वराची स्तुती गातो त्याला मृत्यू चघळत नाही.

ਪਾਈ ਨਵ ਨਿਧਿ ਹਰਿ ਕੈ ਨਾਇ ॥
पाई नव निधि हरि कै नाइ ॥

भगवंताच्या नामाने नऊ खजिना मिळतात;

ਆਪੇ ਦੇਵੈ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥੨੬॥
आपे देवै सहजि सुभाइ ॥२६॥

परमेश्वर अंतर्ज्ञानी शांती आणि शांती देतो. ||२६||

ਞਿਆਨੋ ਬੋਲੈ ਆਪੇ ਬੂਝੈ ॥
ञिआनो बोलै आपे बूझै ॥

तो अध्यात्मिक शहाणपणा बोलतो, आणि तो स्वतः ते समजतो.

ਆਪੇ ਸਮਝੈ ਆਪੇ ਸੂਝੈ ॥
आपे समझै आपे सूझै ॥

तो स्वत: जाणतो, आणि तो स्वत:च त्याचे आकलन करतो.

ਗੁਰ ਕਾ ਕਹਿਆ ਅੰਕਿ ਸਮਾਵੈ ॥
गुर का कहिआ अंकि समावै ॥

जो गुरुचे शब्द आपल्या तंतूमध्ये घेतो,

ਨਿਰਮਲ ਸੂਚੇ ਸਾਚੋ ਭਾਵੈ ॥
निरमल सूचे साचो भावै ॥

निर्दोष आणि पवित्र आहे, आणि खऱ्या परमेश्वराला प्रसन्न करणारा आहे.

ਗੁਰੁ ਸਾਗਰੁ ਰਤਨੀ ਨਹੀ ਤੋਟ ॥
गुरु सागरु रतनी नही तोट ॥

गुरूच्या सागरात मोत्यांची कमतरता नाही.

ਲਾਲ ਪਦਾਰਥ ਸਾਚੁ ਅਖੋਟ ॥
लाल पदारथ साचु अखोट ॥

दागिन्यांचा खजिना खरोखरच अक्षय आहे.

ਗੁਰਿ ਕਹਿਆ ਸਾ ਕਾਰ ਕਮਾਵਹੁ ॥
गुरि कहिआ सा कार कमावहु ॥

गुरूंनी सांगितलेली कर्मे करा.

ਗੁਰ ਕੀ ਕਰਣੀ ਕਾਹੇ ਧਾਵਹੁ ॥
गुर की करणी काहे धावहु ॥

गुरूंच्या कृतीचा पाठलाग का करत आहात?

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮਤਿ ਸਾਚਿ ਸਮਾਵਹੁ ॥੨੭॥
नानक गुरमति साचि समावहु ॥२७॥

हे नानक, गुरूंच्या उपदेशाने, खऱ्या परमेश्वरात विलीन व्हा. ||२७||

ਟੂਟੈ ਨੇਹੁ ਕਿ ਬੋਲਹਿ ਸਹੀ ॥
टूटै नेहु कि बोलहि सही ॥

जेव्हा एखादी व्यक्ती अवमानाने बोलते तेव्हा प्रेम तुटते.

ਟੂਟੈ ਬਾਹ ਦੁਹੂ ਦਿਸ ਗਹੀ ॥
टूटै बाह दुहू दिस गही ॥

दोन्ही बाजूंनी खेचल्यावर हात तुटतो.

ਟੂਟਿ ਪਰੀਤਿ ਗਈ ਬੁਰ ਬੋਲਿ ॥
टूटि परीति गई बुर बोलि ॥

प्रेम तुटते, जेव्हा बोलणे आंबट होते.

ਦੁਰਮਤਿ ਪਰਹਰਿ ਛਾਡੀ ਢੋਲਿ ॥
दुरमति परहरि छाडी ढोलि ॥

पती भगवान दुष्ट मनाच्या वधूचा त्याग करतात आणि सोडून जातात.

ਟੂਟੈ ਗੰਠਿ ਪੜੈ ਵੀਚਾਰਿ ॥
टूटै गंठि पड़ै वीचारि ॥

चिंतन आणि चिंतनातून तुटलेली गाठ पुन्हा बांधली जाते.

ਗੁਰਸਬਦੀ ਘਰਿ ਕਾਰਜੁ ਸਾਰਿ ॥
गुरसबदी घरि कारजु सारि ॥

गुरूंच्या शब्दाने माणसाचे व्यवहार स्वतःच्या घरातच सुटतात.

ਲਾਹਾ ਸਾਚੁ ਨ ਆਵੈ ਤੋਟਾ ॥
लाहा साचु न आवै तोटा ॥

जो खऱ्या नामाचा नफा कमावतो, तो पुन्हा तोटा होणार नाही;

ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਠਾਕੁਰੁ ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਮੋਟਾ ॥੨੮॥
त्रिभवण ठाकुरु प्रीतमु मोटा ॥२८॥

तिन्ही जगाचा स्वामी आणि स्वामी तुझा परम मित्र आहे. ||28||

ਠਾਕਹੁ ਮਨੂਆ ਰਾਖਹੁ ਠਾਇ ॥
ठाकहु मनूआ राखहु ठाइ ॥

आपल्या मनावर ताबा ठेवा आणि त्याला त्याच्या जागी ठेवा.

ਠਹਕਿ ਮੁਈ ਅਵਗੁਣਿ ਪਛੁਤਾਇ ॥
ठहकि मुई अवगुणि पछुताइ ॥

आपल्या पापी चुकांबद्दल पश्चात्ताप करून संघर्षाने जगाचा नाश होतो.

ਠਾਕੁਰੁ ਏਕੁ ਸਬਾਈ ਨਾਰਿ ॥
ठाकुरु एकु सबाई नारि ॥

पती एकच आहे आणि सर्व त्याच्या वधू आहेत.

ਬਹੁਤੇ ਵੇਸ ਕਰੇ ਕੂੜਿਆਰਿ ॥
बहुते वेस करे कूड़िआरि ॥

खोटी वधू अनेक पोशाख परिधान करते.

ਪਰ ਘਰਿ ਜਾਤੀ ਠਾਕਿ ਰਹਾਈ ॥
पर घरि जाती ठाकि रहाई ॥

तो तिला इतरांच्या घरी जाण्यापासून रोखतो;

ਮਹਲਿ ਬੁਲਾਈ ਠਾਕ ਨ ਪਾਈ ॥
महलि बुलाई ठाक न पाई ॥

त्याने तिला त्याच्या उपस्थितीच्या हवेलीत बोलावले आणि कोणतेही अडथळे तिच्या मार्गात अडथळा आणत नाहीत.

ਸਬਦਿ ਸਵਾਰੀ ਸਾਚਿ ਪਿਆਰੀ ॥
सबदि सवारी साचि पिआरी ॥

ती शाब्दिक शब्दाने शोभली आहे, आणि ती खऱ्या परमेश्वराला प्रिय आहे.

ਸਾਈ ਸੁੋਹਾਗਣਿ ਠਾਕੁਰਿ ਧਾਰੀ ॥੨੯॥
साई सुोहागणि ठाकुरि धारी ॥२९॥

ती आनंदी आत्मा वधू आहे, जी तिच्या स्वामी आणि स्वामीचा आधार घेते. ||२९||

ਡੋਲਤ ਡੋਲਤ ਹੇ ਸਖੀ ਫਾਟੇ ਚੀਰ ਸੀਗਾਰ ॥
डोलत डोलत हे सखी फाटे चीर सीगार ॥

भटकत फिरत, हे माझ्या सोबत्या, तुझी सुंदर वस्त्रे फाटली आहेत.

ਡਾਹਪਣਿ ਤਨਿ ਸੁਖੁ ਨਹੀ ਬਿਨੁ ਡਰ ਬਿਣਠੀ ਡਾਰ ॥
डाहपणि तनि सुखु नही बिनु डर बिणठी डार ॥

मत्सरात शरीराला शांती मिळत नाही; देवाच्या भीतीशिवाय, लोकांचा नाश होतो.

ਡਰਪਿ ਮੁਈ ਘਰਿ ਆਪਣੈ ਡੀਠੀ ਕੰਤਿ ਸੁਜਾਣਿ ॥
डरपि मुई घरि आपणै डीठी कंति सुजाणि ॥

जी व्यक्ती आपल्या घरातच मृतावस्थेत राहते, देवाच्या भीतीने, तिच्याकडे तिचा सर्वज्ञ पती कृपेने पाहतो.

ਡਰੁ ਰਾਖਿਆ ਗੁਰਿ ਆਪਣੈ ਨਿਰਭਉ ਨਾਮੁ ਵਖਾਣਿ ॥
डरु राखिआ गुरि आपणै निरभउ नामु वखाणि ॥

ती आपल्या गुरूंचे भय राखते आणि निर्भय परमेश्वराच्या नामाचा जप करते.

ਡੂਗਰਿ ਵਾਸੁ ਤਿਖਾ ਘਣੀ ਜਬ ਦੇਖਾ ਨਹੀ ਦੂਰਿ ॥
डूगरि वासु तिखा घणी जब देखा नही दूरि ॥

डोंगरावर राहून, मला खूप तहान लागते; जेव्हा मी त्याला पाहतो तेव्हा मला कळते की तो दूर नाही.

ਤਿਖਾ ਨਿਵਾਰੀ ਸਬਦੁ ਮੰਨਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਆ ਭਰਪੂਰਿ ॥
तिखा निवारी सबदु मंनि अंम्रितु पीआ भरपूरि ॥

माझी तहान शमली आहे आणि मी शब्दाचा स्वीकार केला आहे. मी माझे अमृत भरून पितो.

ਦੇਹਿ ਦੇਹਿ ਆਖੈ ਸਭੁ ਕੋਈ ਜੈ ਭਾਵੈ ਤੈ ਦੇਇ ॥
देहि देहि आखै सभु कोई जै भावै तै देइ ॥

प्रत्येकजण म्हणतो, "दे! द्या!" त्याला आवडेल, तो देतो.

ਗੁਰੂ ਦੁਆਰੈ ਦੇਵਸੀ ਤਿਖਾ ਨਿਵਾਰੈ ਸੋਇ ॥੩੦॥
गुरू दुआरै देवसी तिखा निवारै सोइ ॥३०॥

गुरुद्वारातून, गुरूच्या दारी, तो देतो आणि तहान शमवतो. ||३०||

ਢੰਢੋਲਤ ਢੂਢਤ ਹਉ ਫਿਰੀ ਢਹਿ ਢਹਿ ਪਵਨਿ ਕਰਾਰਿ ॥
ढंढोलत ढूढत हउ फिरी ढहि ढहि पवनि करारि ॥

शोधता शोधता मी खाली पडलो आणि जीवनाच्या नदीच्या काठावर कोसळलो.

ਭਾਰੇ ਢਹਤੇ ਢਹਿ ਪਏ ਹਉਲੇ ਨਿਕਸੇ ਪਾਰਿ ॥
भारे ढहते ढहि पए हउले निकसे पारि ॥

जे पापाने जड आहेत ते बुडतात, पण जे हलके आहेत ते तरून जातात.

ਅਮਰ ਅਜਾਚੀ ਹਰਿ ਮਿਲੇ ਤਿਨ ਕੈ ਹਉ ਬਲਿ ਜਾਉ ॥
अमर अजाची हरि मिले तिन कै हउ बलि जाउ ॥

ज्यांना अमर आणि अथांग परमेश्वर भेटतो त्यांना मी अर्पण करतो.

ਤਿਨ ਕੀ ਧੂੜਿ ਅਘੁਲੀਐ ਸੰਗਤਿ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਉ ॥
तिन की धूड़ि अघुलीऐ संगति मेलि मिलाउ ॥

त्यांच्या पायाची धूळ मुक्ती आणते; त्यांच्या सहवासात, आम्ही लॉर्ड्स युनियनमध्ये एकत्र आहोत.

ਮਨੁ ਦੀਆ ਗੁਰਿ ਆਪਣੈ ਪਾਇਆ ਨਿਰਮਲ ਨਾਉ ॥
मनु दीआ गुरि आपणै पाइआ निरमल नाउ ॥

मी माझे मन माझ्या गुरूंना दिले आणि मला पवित्र नाम प्राप्त झाले.


सूची (1 - 1430)
जप पान: 1 - 8
सो दर पान: 8 - 10
सो पुरख पान: 10 - 12
सोहला पान: 12 - 13
सिरी राग पान: 14 - 93
राग माझ पान: 94 - 150
राग गउड़ी पान: 151 - 346
राग आसा पान: 347 - 488
राग गूजरी पान: 489 - 526
राग देवगणधारी पान: 527 - 536
राग बिहागड़ा पान: 537 - 556
राग वढ़हंस पान: 557 - 594
राग सोरठ पान: 595 - 659
राग धनसारी पान: 660 - 695
राग जैतसरी पान: 696 - 710
राग तोडी पान: 711 - 718
राग बैराडी पान: 719 - 720
राग तिलंग पान: 721 - 727
राग सूही पान: 728 - 794
राग बिलावल पान: 795 - 858
राग गोंड पान: 859 - 875
राग रामकली पान: 876 - 974
राग नट नारायण पान: 975 - 983
राग माली पान: 984 - 988
राग मारू पान: 989 - 1106
राग तुखारी पान: 1107 - 1117
राग केदारा पान: 1118 - 1124
राग भैरौ पान: 1125 - 1167
राग वसंत पान: 1168 - 1196
राग सारंगस पान: 1197 - 1253
राग मलार पान: 1254 - 1293
राग कानडा पान: 1294 - 1318
राग कल्याण पान: 1319 - 1326
राग प्रभाती पान: 1327 - 1351
राग जयवंती पान: 1352 - 1359
सलोक सहस्रकृति पान: 1353 - 1360
गाथा महला 5 पान: 1360 - 1361
फुनहे महला 5 पान: 1361 - 1363
चौबोले महला 5 पान: 1363 - 1364
सलोक भगत कबीर जिओ के पान: 1364 - 1377
सलोक सेख फरीद के पान: 1377 - 1385
सवईए स्री मुखबाक महला 5 पान: 1385 - 1389
सवईए महले पहिले के पान: 1389 - 1390
सवईए महले दूजे के पान: 1391 - 1392
सवईए महले तीजे के पान: 1392 - 1396
सवईए महले चौथे के पान: 1396 - 1406
सवईए महले पंजवे के पान: 1406 - 1409
सलोक वारा ते वधीक पान: 1410 - 1426
सलोक महला 9 पान: 1426 - 1429
मुंदावणी महला 5 पान: 1429 - 1429
रागमाला पान: 1430 - 1430