श्री गुरु ग्रंथ साहिब

पान - 1188


ਮਨੁ ਭੂਲਉ ਭਰਮਸਿ ਭਵਰ ਤਾਰ ॥
मनु भूलउ भरमसि भवर तार ॥

शंकेने भ्रमित झालेले मन, मधमाशीसारखे घुटमळते.

ਬਿਲ ਬਿਰਥੇ ਚਾਹੈ ਬਹੁ ਬਿਕਾਰ ॥
बिल बिरथे चाहै बहु बिकार ॥

भ्रष्ट वासनेच्या एवढ्या मोठ्या इच्छेने मन भरले असेल तर शरीराची छिद्रे व्यर्थ आहेत.

ਮੈਗਲ ਜਿਉ ਫਾਸਸਿ ਕਾਮਹਾਰ ॥
मैगल जिउ फाससि कामहार ॥

तो स्वतःच्या लैंगिक इच्छेने अडकलेल्या हत्तीसारखा आहे.

ਕੜਿ ਬੰਧਨਿ ਬਾਧਿਓ ਸੀਸ ਮਾਰ ॥੨॥
कड़ि बंधनि बाधिओ सीस मार ॥२॥

त्याला साखळदंडांनी पकडून घट्ट पकडून डोक्यावर मारले जाते. ||2||

ਮਨੁ ਮੁਗਧੌ ਦਾਦਰੁ ਭਗਤਿਹੀਨੁ ॥
मनु मुगधौ दादरु भगतिहीनु ॥

भक्तीभावाशिवाय मन हे मूर्ख बेडकासारखे आहे.

ਦਰਿ ਭ੍ਰਸਟ ਸਰਾਪੀ ਨਾਮ ਬੀਨੁ ॥
दरि भ्रसट सरापी नाम बीनु ॥

भगवंताच्या दरबारात, नामाशिवाय, शापित आणि निंदा केली जाते.

ਤਾ ਕੈ ਜਾਤਿ ਨ ਪਾਤੀ ਨਾਮ ਲੀਨ ॥
ता कै जाति न पाती नाम लीन ॥

त्याला कोणताही वर्ग किंवा सन्मान नाही आणि कोणी त्याच्या नावाचा उल्लेखही करत नाही.

ਸਭਿ ਦੂਖ ਸਖਾਈ ਗੁਣਹ ਬੀਨ ॥੩॥
सभि दूख सखाई गुणह बीन ॥३॥

ज्या व्यक्तीमध्ये सद्गुणांची कमतरता आहे - त्याच्या सर्व दुःख आणि दुःख हे त्याचे एकमेव साथीदार आहेत. ||3||

ਮਨੁ ਚਲੈ ਨ ਜਾਈ ਠਾਕਿ ਰਾਖੁ ॥
मनु चलै न जाई ठाकि राखु ॥

त्याचे मन बाहेर भटकते, आणि त्याला परत आणता येत नाही किंवा रोखता येत नाही.

ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਰਸ ਰਾਤੇ ਪਤਿ ਨ ਸਾਖੁ ॥
बिनु हरि रस राते पति न साखु ॥

भगवंताच्या उदात्त तत्वाने ओतप्रोत झाल्याशिवाय त्याला सन्मान किंवा श्रेय नाही.

ਤੂ ਆਪੇ ਸੁਰਤਾ ਆਪਿ ਰਾਖੁ ॥
तू आपे सुरता आपि राखु ॥

तुम्हीच श्रोता आहात, प्रभु आणि तुम्हीच आमचे रक्षणकर्ता आहात.

ਧਰਿ ਧਾਰਣ ਦੇਖੈ ਜਾਣੈ ਆਪਿ ॥੪॥
धरि धारण देखै जाणै आपि ॥४॥

तू पृथ्वीचा आधार आहेस; तुम्ही स्वतः ते पहा आणि समजून घ्या. ||4||

ਆਪਿ ਭੁਲਾਏ ਕਿਸੁ ਕਹਉ ਜਾਇ ॥
आपि भुलाए किसु कहउ जाइ ॥

जेव्हा तूच मला भटकायला लावतोस तेव्हा मी कोणाकडे तक्रार करू?

ਗੁਰੁ ਮੇਲੇ ਬਿਰਥਾ ਕਹਉ ਮਾਇ ॥
गुरु मेले बिरथा कहउ माइ ॥

आई, गुरूंना भेटून मी त्यांना माझ्या वेदना सांगेन.

ਅਵਗਣ ਛੋਡਉ ਗੁਣ ਕਮਾਇ ॥
अवगण छोडउ गुण कमाइ ॥

माझ्या निरर्थक अवगुणांचा त्याग करून आता मी पुण्य आचरणात आणतो.

ਗੁਰਸਬਦੀ ਰਾਤਾ ਸਚਿ ਸਮਾਇ ॥੫॥
गुरसबदी राता सचि समाइ ॥५॥

गुरूंच्या वचनाने ओतप्रोत होऊन मी खऱ्या परमेश्वरात लीन झालो आहे. ||5||

ਸਤਿਗੁਰ ਮਿਲਿਐ ਮਤਿ ਊਤਮ ਹੋਇ ॥
सतिगुर मिलिऐ मति ऊतम होइ ॥

खऱ्या गुरूंच्या भेटीने बुद्धी उन्नत व उन्नत होते.

ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹਉਮੈ ਕਢੈ ਧੋਇ ॥
मनु निरमलु हउमै कढै धोइ ॥

मन निष्कलंक होते आणि अहंकार धुऊन जातो.

ਸਦਾ ਮੁਕਤੁ ਬੰਧਿ ਨ ਸਕੈ ਕੋਇ ॥
सदा मुकतु बंधि न सकै कोइ ॥

तो कायमचा मुक्त होतो आणि त्याला कोणीही बंधनात टाकू शकत नाही.

ਸਦਾ ਨਾਮੁ ਵਖਾਣੈ ਅਉਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥੬॥
सदा नामु वखाणै अउरु न कोइ ॥६॥

तो सदैव नामाचा जप करतो, दुसरे काही नाही. ||6||

ਮਨੁ ਹਰਿ ਕੈ ਭਾਣੈ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥
मनु हरि कै भाणै आवै जाइ ॥

मन परमेश्वराच्या इच्छेनुसार येते आणि जाते.

ਸਭ ਮਹਿ ਏਕੋ ਕਿਛੁ ਕਹਣੁ ਨ ਜਾਇ ॥
सभ महि एको किछु कहणु न जाइ ॥

एकच परमेश्वर सर्वांमध्ये सामावलेला आहे; बाकी काही सांगता येत नाही.

ਸਭੁ ਹੁਕਮੋ ਵਰਤੈ ਹੁਕਮਿ ਸਮਾਇ ॥
सभु हुकमो वरतै हुकमि समाइ ॥

त्याच्या आज्ञेचा हुकूम सर्वत्र व्याप्त होतो आणि सर्व त्याच्या आज्ञेत विलीन होतात.

ਦੂਖ ਸੂਖ ਸਭ ਤਿਸੁ ਰਜਾਇ ॥੭॥
दूख सूख सभ तिसु रजाइ ॥७॥

दुःख आणि सुख सर्व त्याच्या इच्छेने येतात. ||7||

ਤੂ ਅਭੁਲੁ ਨ ਭੂਲੌ ਕਦੇ ਨਾਹਿ ॥
तू अभुलु न भूलौ कदे नाहि ॥

तू अचुक आहेस; तुम्ही कधीच चुका करत नाही.

ਗੁਰਸਬਦੁ ਸੁਣਾਏ ਮਤਿ ਅਗਾਹਿ ॥
गुरसबदु सुणाए मति अगाहि ॥

जे गुरूंचे वचन ऐकतात - त्यांची बुद्धी खोल आणि प्रगल्भ होते.

ਤੂ ਮੋਟਉ ਠਾਕੁਰੁ ਸਬਦ ਮਾਹਿ ॥
तू मोटउ ठाकुरु सबद माहि ॥

हे माझ्या महान स्वामी आणि स्वामी, तुम्ही शब्दात सामावलेले आहात.

ਮਨੁ ਨਾਨਕ ਮਾਨਿਆ ਸਚੁ ਸਲਾਹਿ ॥੮॥੨॥
मनु नानक मानिआ सचु सलाहि ॥८॥२॥

हे नानक, माझे मन प्रसन्न झाले आहे, खऱ्या परमेश्वराची स्तुती करीत आहे. ||8||2||

ਬਸੰਤੁ ਮਹਲਾ ੧ ॥
बसंतु महला १ ॥

बसंत, पहिली मेहल:

ਦਰਸਨ ਕੀ ਪਿਆਸ ਜਿਸੁ ਨਰ ਹੋਇ ॥
दरसन की पिआस जिसु नर होइ ॥

ती व्यक्ती, ज्याला भगवंताच्या दर्शनाची तहान लागते,

ਏਕਤੁ ਰਾਚੈ ਪਰਹਰਿ ਦੋਇ ॥
एकतु राचै परहरि दोइ ॥

द्वैत सोडून एका परमेश्वरात लीन होतो.

ਦੂਰਿ ਦਰਦੁ ਮਥਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਖਾਇ ॥
दूरि दरदु मथि अंम्रितु खाइ ॥

तो मंथन करतो आणि अमृत पितो तेव्हा त्याच्या वेदना दूर होतात.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝੈ ਏਕ ਸਮਾਇ ॥੧॥
गुरमुखि बूझै एक समाइ ॥१॥

गुरुमुख समजून घेतो आणि एका परमेश्वरात विलीन होतो. ||1||

ਤੇਰੇ ਦਰਸਨ ਕਉ ਕੇਤੀ ਬਿਲਲਾਇ ॥
तेरे दरसन कउ केती बिललाइ ॥

हे प्रभो, तुझ्या दर्शनासाठी अनेक जण ओरडतात.

ਵਿਰਲਾ ਕੋ ਚੀਨਸਿ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
विरला को चीनसि गुर सबदि मिलाइ ॥१॥ रहाउ ॥

गुरूचे वचन जाणणारे आणि त्याच्यात विलीन होणारे किती दुर्लभ आहेत. ||1||विराम||

ਬੇਦ ਵਖਾਣਿ ਕਹਹਿ ਇਕੁ ਕਹੀਐ ॥
बेद वखाणि कहहि इकु कहीऐ ॥

वेद सांगतात की आपण एकाच परमेश्वराचे नामस्मरण केले पाहिजे.

ਓਹੁ ਬੇਅੰਤੁ ਅੰਤੁ ਕਿਨਿ ਲਹੀਐ ॥
ओहु बेअंतु अंतु किनि लहीऐ ॥

तो अंतहीन आहे; त्याच्या मर्यादा कोण शोधू शकतो?

ਏਕੋ ਕਰਤਾ ਜਿਨਿ ਜਗੁ ਕੀਆ ॥
एको करता जिनि जगु कीआ ॥

एकच निर्माता आहे, ज्याने जग निर्माण केले.

ਬਾਝੁ ਕਲਾ ਧਰਿ ਗਗਨੁ ਧਰੀਆ ॥੨॥
बाझु कला धरि गगनु धरीआ ॥२॥

कोणत्याही खांबाशिवाय तो पृथ्वी आणि आकाशाला आधार देतो. ||2||

ਏਕੋ ਗਿਆਨੁ ਧਿਆਨੁ ਧੁਨਿ ਬਾਣੀ ॥
एको गिआनु धिआनु धुनि बाणी ॥

अध्यात्मिक बुद्धी आणि ध्यान बानी, एक परमेश्वराच्या वचनात समाविष्ट आहे.

ਏਕੁ ਨਿਰਾਲਮੁ ਅਕਥ ਕਹਾਣੀ ॥
एकु निरालमु अकथ कहाणी ॥

एकच परमेश्वर अस्पर्शित आणि निर्दोष आहे; त्याची कथा अव्यक्त आहे.

ਏਕੋ ਸਬਦੁ ਸਚਾ ਨੀਸਾਣੁ ॥
एको सबदु सचा नीसाणु ॥

शब्द, शब्द, एक खऱ्या परमेश्वराचे प्रतीक आहे.

ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਤੇ ਜਾਣੈ ਜਾਣੁ ॥੩॥
पूरे गुर ते जाणै जाणु ॥३॥

परिपूर्ण गुरूद्वारे जाणता परमेश्वर ओळखला जातो. ||3||

ਏਕੋ ਧਰਮੁ ਦ੍ਰਿੜੈ ਸਚੁ ਕੋਈ ॥
एको धरमु द्रिड़ै सचु कोई ॥

धर्माचा एकच धर्म आहे; प्रत्येकाने हे सत्य समजून घ्यावे.

ਗੁਰਮਤਿ ਪੂਰਾ ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਸੋਈ ॥
गुरमति पूरा जुगि जुगि सोई ॥

गुरूंच्या शिकवणीने, व्यक्ती सर्व युगात परिपूर्ण बनते.

ਅਨਹਦਿ ਰਾਤਾ ਏਕ ਲਿਵ ਤਾਰ ॥
अनहदि राता एक लिव तार ॥

अव्यक्त स्वर्गीय प्रभूमध्ये ओतलेला, आणि प्रेमाने एकामध्ये लीन झाला,

ਓਹੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਵੈ ਅਲਖ ਅਪਾਰ ॥੪॥
ओहु गुरमुखि पावै अलख अपार ॥४॥

गुरुमुख अदृश्य आणि अनंताची प्राप्ती करतो. ||4||

ਏਕੋ ਤਖਤੁ ਏਕੋ ਪਾਤਿਸਾਹੁ ॥
एको तखतु एको पातिसाहु ॥

एक स्वर्गीय सिंहासन आणि एक सर्वोच्च राजा आहे.

ਸਰਬੀ ਥਾਈ ਵੇਪਰਵਾਹੁ ॥
सरबी थाई वेपरवाहु ॥

स्वतंत्र परमेश्वर सर्व ठिकाणी व्याप्त आहे.

ਤਿਸ ਕਾ ਕੀਆ ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਸਾਰੁ ॥
तिस का कीआ त्रिभवण सारु ॥

तिन्ही जग त्या उदात्त परमेश्वराची निर्मिती आहे.

ਓਹੁ ਅਗਮੁ ਅਗੋਚਰੁ ਏਕੰਕਾਰੁ ॥੫॥
ओहु अगमु अगोचरु एकंकारु ॥५॥

सृष्टीचा एक निर्माता अथांग आणि अनाकलनीय आहे. ||5||

ਏਕਾ ਮੂਰਤਿ ਸਾਚਾ ਨਾਉ ॥
एका मूरति साचा नाउ ॥

त्याचे रूप एक आहे, आणि खरे त्याचे नाम आहे.

ਤਿਥੈ ਨਿਬੜੈ ਸਾਚੁ ਨਿਆਉ ॥
तिथै निबड़ै साचु निआउ ॥

खरा न्याय तिथेच दिला जातो.

ਸਾਚੀ ਕਰਣੀ ਪਤਿ ਪਰਵਾਣੁ ॥
साची करणी पति परवाणु ॥

जे सत्याचे आचरण करतात त्यांना सन्मानित केले जाते आणि स्वीकारले जाते.

ਸਾਚੀ ਦਰਗਹ ਪਾਵੈ ਮਾਣੁ ॥੬॥
साची दरगह पावै माणु ॥६॥

खऱ्या परमेश्वराच्या दरबारात त्यांचा सन्मान होतो. ||6||

ਏਕਾ ਭਗਤਿ ਏਕੋ ਹੈ ਭਾਉ ॥
एका भगति एको है भाउ ॥

एका परमेश्वराची भक्तीपूर्वक उपासना म्हणजे एक परमेश्वरावरील प्रेमाची अभिव्यक्ती होय.

ਬਿਨੁ ਭੈ ਭਗਤੀ ਆਵਉ ਜਾਉ ॥
बिनु भै भगती आवउ जाउ ॥

देवाचे भय आणि त्याची भक्ती न करता, मर्त्य पुनर्जन्मात येतो आणि जातो.

ਗੁਰ ਤੇ ਸਮਝਿ ਰਹੈ ਮਿਹਮਾਣੁ ॥
गुर ते समझि रहै मिहमाणु ॥

ज्याला गुरूंकडून ही समज प्राप्त होते तो या जगात सन्माननीय पाहुण्यासारखा राहतो.


सूची (1 - 1430)
जप पान: 1 - 8
सो दर पान: 8 - 10
सो पुरख पान: 10 - 12
सोहला पान: 12 - 13
सिरी राग पान: 14 - 93
राग माझ पान: 94 - 150
राग गउड़ी पान: 151 - 346
राग आसा पान: 347 - 488
राग गूजरी पान: 489 - 526
राग देवगणधारी पान: 527 - 536
राग बिहागड़ा पान: 537 - 556
राग वढ़हंस पान: 557 - 594
राग सोरठ पान: 595 - 659
राग धनसारी पान: 660 - 695
राग जैतसरी पान: 696 - 710
राग तोडी पान: 711 - 718
राग बैराडी पान: 719 - 720
राग तिलंग पान: 721 - 727
राग सूही पान: 728 - 794
राग बिलावल पान: 795 - 858
राग गोंड पान: 859 - 875
राग रामकली पान: 876 - 974
राग नट नारायण पान: 975 - 983
राग माली पान: 984 - 988
राग मारू पान: 989 - 1106
राग तुखारी पान: 1107 - 1117
राग केदारा पान: 1118 - 1124
राग भैरौ पान: 1125 - 1167
राग वसंत पान: 1168 - 1196
राग सारंगस पान: 1197 - 1253
राग मलार पान: 1254 - 1293
राग कानडा पान: 1294 - 1318
राग कल्याण पान: 1319 - 1326
राग प्रभाती पान: 1327 - 1351
राग जयवंती पान: 1352 - 1359
सलोक सहस्रकृति पान: 1353 - 1360
गाथा महला 5 पान: 1360 - 1361
फुनहे महला 5 पान: 1361 - 1363
चौबोले महला 5 पान: 1363 - 1364
सलोक भगत कबीर जिओ के पान: 1364 - 1377
सलोक सेख फरीद के पान: 1377 - 1385
सवईए स्री मुखबाक महला 5 पान: 1385 - 1389
सवईए महले पहिले के पान: 1389 - 1390
सवईए महले दूजे के पान: 1391 - 1392
सवईए महले तीजे के पान: 1392 - 1396
सवईए महले चौथे के पान: 1396 - 1406
सवईए महले पंजवे के पान: 1406 - 1409
सलोक वारा ते वधीक पान: 1410 - 1426
सलोक महला 9 पान: 1426 - 1429
मुंदावणी महला 5 पान: 1429 - 1429
रागमाला पान: 1430 - 1430