श्री गुरु ग्रंथ साहिब

पान - 1055


ਜੁਗ ਚਾਰੇ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਪਛਾਤਾ ॥
जुग चारे गुर सबदि पछाता ॥

चार युगात तो गुरूंच्या शब्दाला ओळखतो.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਰੈ ਨ ਜਨਮੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਬਦਿ ਸਮਾਹਾ ਹੇ ॥੧੦॥
गुरमुखि मरै न जनमै गुरमुखि गुरमुखि सबदि समाहा हे ॥१०॥

गुरुमुख मरत नाही, गुरुमुखाचा पुनर्जन्म होत नाही; गुरुमुख शब्दात मग्न असतो. ||10||

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮਿ ਸਬਦਿ ਸਾਲਾਹੇ ॥
गुरमुखि नामि सबदि सालाहे ॥

गुरुमुख नाम आणि शब्दाची स्तुती करतो.

ਅਗਮ ਅਗੋਚਰ ਵੇਪਰਵਾਹੇ ॥
अगम अगोचर वेपरवाहे ॥

देव दुर्गम, अथांग आणि स्वयंपूर्ण आहे.

ਏਕ ਨਾਮਿ ਜੁਗ ਚਾਰਿ ਉਧਾਰੇ ਸਬਦੇ ਨਾਮ ਵਿਸਾਹਾ ਹੇ ॥੧੧॥
एक नामि जुग चारि उधारे सबदे नाम विसाहा हे ॥११॥

नाम, एका परमेश्वराचे नाव, चार युगांमध्ये तारण आणि मुक्ती देते. शब्दाच्या माध्यमातून नामाचा व्यापार होतो. ||11||

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਂਤਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ॥
गुरमुखि सांति सदा सुखु पाए ॥

गुरुमुखाला शाश्वत शांती आणि शांती मिळते.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਿਰਦੈ ਨਾਮੁ ਵਸਾਏ ॥
गुरमुखि हिरदै नामु वसाए ॥

गुरुमुख नाम आपल्या हृदयात धारण करतो.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੋ ਨਾਮੁ ਬੂਝੈ ਕਾਟੇ ਦੁਰਮਤਿ ਫਾਹਾ ਹੇ ॥੧੨॥
गुरमुखि होवै सो नामु बूझै काटे दुरमति फाहा हे ॥१२॥

जो गुरुमुख होतो तो नाम ओळखतो आणि दुष्ट मनाचा फास सुटतो. ||12||

ਗੁਰਮੁਖਿ ਉਪਜੈ ਸਾਚਿ ਸਮਾਵੈ ॥
गुरमुखि उपजै साचि समावै ॥

गुरुमुख विहिरीतून वर येतो आणि नंतर पुन्हा सत्यात विलीन होतो.

ਨਾ ਮਰਿ ਜੰਮੈ ਨ ਜੂਨੀ ਪਾਵੈ ॥
ना मरि जंमै न जूनी पावै ॥

तो मरत नाही आणि जन्म घेत नाही आणि पुनर्जन्मासाठी पाठविला जात नाही.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਦਾ ਰਹਹਿ ਰੰਗਿ ਰਾਤੇ ਅਨਦਿਨੁ ਲੈਦੇ ਲਾਹਾ ਹੇ ॥੧੩॥
गुरमुखि सदा रहहि रंगि राते अनदिनु लैदे लाहा हे ॥१३॥

गुरुमुख सदैव परमेश्वराच्या प्रेमाच्या रंगाने रंगलेला असतो. रात्रंदिवस तो नफा कमावतो. ||१३||

ਗੁਰਮੁਖਿ ਭਗਤ ਸੋਹਹਿ ਦਰਬਾਰੇ ॥
गुरमुखि भगत सोहहि दरबारे ॥

गुरुमुख, भक्त, भगवंताच्या दरबारात श्रेष्ठ आणि शोभायमान आहेत.

ਸਚੀ ਬਾਣੀ ਸਬਦਿ ਸਵਾਰੇ ॥
सची बाणी सबदि सवारे ॥

ते त्याच्या बाणीचे खरे वचन आणि शब्दाच्या वचनाने सुशोभित आहेत.

ਅਨਦਿਨੁ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਸਹਜ ਸੇਤੀ ਘਰਿ ਜਾਹਾ ਹੇ ॥੧੪॥
अनदिनु गुण गावै दिनु राती सहज सेती घरि जाहा हे ॥१४॥

रात्रंदिवस, ते रात्रंदिवस परमेश्वराचे गुणगान गातात आणि सहजासहजी त्यांच्या घरी जातात. ||14||

ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਸਬਦੁ ਸੁਣਾਏ ॥
सतिगुरु पूरा सबदु सुणाए ॥

परिपूर्ण खरे गुरु शब्दाची घोषणा करतात;

ਅਨਦਿਨੁ ਭਗਤਿ ਕਰਹੁ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥
अनदिनु भगति करहु लिव लाए ॥

रात्रंदिवस प्रेमळपणे भक्तिपूजेशी संलग्न रहा.

ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵਹਿ ਸਦ ਹੀ ਨਿਰਮਲ ਨਿਰਮਲ ਗੁਣ ਪਾਤਿਸਾਹਾ ਹੇ ॥੧੫॥
हरि गुण गावहि सद ही निरमल निरमल गुण पातिसाहा हे ॥१५॥

जो सदैव परमेश्वराचे गुणगान गातो, तो निष्कलंक होतो; सार्वभौम परमेश्वराची स्तुती पवित्र आहेत. ||15||

ਗੁਣ ਕਾ ਦਾਤਾ ਸਚਾ ਸੋਈ ॥
गुण का दाता सचा सोई ॥

खरा परमेश्वर सद्गुण देणारा आहे.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਿਰਲਾ ਬੂਝੈ ਕੋਈ ॥
गुरमुखि विरला बूझै कोई ॥

गुरुमुख म्हणून हे समजणारे किती दुर्मिळ आहेत.

ਨਾਨਕ ਜਨੁ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹੇ ਬਿਗਸੈ ਸੋ ਨਾਮੁ ਬੇਪਰਵਾਹਾ ਹੇ ॥੧੬॥੨॥੧੧॥
नानक जनु नामु सलाहे बिगसै सो नामु बेपरवाहा हे ॥१६॥२॥११॥

सेवक नानक नामाची स्तुती करतात; तो स्वयंभू परमेश्वराच्या नामाच्या आनंदात फुलतो. ||16||2||11||

ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥
मारू महला ३ ॥

मारू, तिसरी मेहल:

ਹਰਿ ਜੀਉ ਸੇਵਿਹੁ ਅਗਮ ਅਪਾਰਾ ॥
हरि जीउ सेविहु अगम अपारा ॥

अगम्य आणि अनंत अशा प्रिय परमेश्वराची सेवा करा.

ਤਿਸ ਦਾ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਈਐ ਪਾਰਾਵਾਰਾ ॥
तिस दा अंतु न पाईऐ पारावारा ॥

त्याला अंत किंवा मर्यादा नाही.

ਗੁਰਪਰਸਾਦਿ ਰਵਿਆ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਤਿਤੁ ਘਟਿ ਮਤਿ ਅਗਾਹਾ ਹੇ ॥੧॥
गुरपरसादि रविआ घट अंतरि तितु घटि मति अगाहा हे ॥१॥

गुरूंच्या कृपेने, जो आपल्या अंतःकरणात परमेश्वरावर वास करतो - त्याचे हृदय अमर्याद ज्ञानाने भरलेले असते. ||1||

ਸਭ ਮਹਿ ਵਰਤੈ ਏਕੋ ਸੋਈ ॥
सभ महि वरतै एको सोई ॥

एकच परमेश्वर सर्वांमध्ये व्याप्त आणि व्याप्त आहे.

ਗੁਰਪਰਸਾਦੀ ਪਰਗਟੁ ਹੋਈ ॥
गुरपरसादी परगटु होई ॥

गुरूंच्या कृपेने तो प्रकट होतो.

ਸਭਨਾ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲ ਕਰੇ ਜਗਜੀਵਨੁ ਦੇਦਾ ਰਿਜਕੁ ਸੰਬਾਹਾ ਹੇ ॥੨॥
सभना प्रतिपाल करे जगजीवनु देदा रिजकु संबाहा हे ॥२॥

जगाचे जीवन सर्वांचे पालनपोषण आणि पालनपोषण करते, सर्वांना पोषण देते. ||2||

ਪੂਰੈ ਸਤਿਗੁਰਿ ਬੂਝਿ ਬੁਝਾਇਆ ॥
पूरै सतिगुरि बूझि बुझाइआ ॥

परिपूर्ण खऱ्या गुरूंनी ही समज दिली आहे.

ਹੁਕਮੇ ਹੀ ਸਭੁ ਜਗਤੁ ਉਪਾਇਆ ॥
हुकमे ही सभु जगतु उपाइआ ॥

त्याच्या आज्ञेने त्याने संपूर्ण विश्व निर्माण केले.

ਹੁਕਮੁ ਮੰਨੇ ਸੋਈ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ਹੁਕਮੁ ਸਿਰਿ ਸਾਹਾ ਪਾਤਿਸਾਹਾ ਹੇ ॥੩॥
हुकमु मंने सोई सुखु पाए हुकमु सिरि साहा पातिसाहा हे ॥३॥

जो कोणी त्याच्या आज्ञेच्या अधीन होतो, त्याला शांती मिळते; त्याची आज्ञा राजे आणि सम्राटांच्या डोक्यावर आहे. ||3||

ਸਚਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਬਦੁ ਅਪਾਰਾ ॥
सचा सतिगुरु सबदु अपारा ॥

खरा तोच खरा गुरु. अनंत हा त्याचा शब्द आहे.

ਤਿਸ ਦੈ ਸਬਦਿ ਨਿਸਤਰੈ ਸੰਸਾਰਾ ॥
तिस दै सबदि निसतरै संसारा ॥

त्याच्या शब्दाने जगाचा उद्धार होतो.

ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਕਰਿ ਕਰਿ ਵੇਖੈ ਦੇਦਾ ਸਾਸ ਗਿਰਾਹਾ ਹੇ ॥੪॥
आपे करता करि करि वेखै देदा सास गिराहा हे ॥४॥

निर्मात्याने स्वतः सृष्टी निर्माण केली; तो त्यावर एकटक पाहतो आणि त्याला श्वास आणि पोषण देऊन आशीर्वाद देतो. ||4||

ਕੋਟਿ ਮਧੇ ਕਿਸਹਿ ਬੁਝਾਏ ॥
कोटि मधे किसहि बुझाए ॥

लाखोपैकी फक्त काहींनाच समजते.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਰਤੇ ਰੰਗੁ ਲਾਏ ॥
गुर कै सबदि रते रंगु लाए ॥

गुरूंच्या शब्दाने ओतप्रोत होऊन ते त्यांच्या प्रेमात रंगले आहेत.

ਹਰਿ ਸਾਲਾਹਹਿ ਸਦਾ ਸੁਖਦਾਤਾ ਹਰਿ ਬਖਸੇ ਭਗਤਿ ਸਲਾਹਾ ਹੇ ॥੫॥
हरि सालाहहि सदा सुखदाता हरि बखसे भगति सलाहा हे ॥५॥

ते सदैव शांती देणाऱ्या परमेश्वराची स्तुती करतात. परमेश्वर आपल्या भक्तांना क्षमा करतो, आणि त्याच्या स्तुतीने त्यांना आशीर्वाद देतो. ||5||

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਹਿ ਸੇ ਜਨ ਸਾਚੇ ॥
सतिगुरु सेवहि से जन साचे ॥

जे विनम्र आहेत ते सत्य गुरुंची सेवा करतात.

ਜੋ ਮਰਿ ਜੰਮਹਿ ਕਾਚਨਿ ਕਾਚੇ ॥
जो मरि जंमहि काचनि काचे ॥

खोट्या मरतात, फक्त पुनर्जन्म घ्यायचा असतो.

ਅਗਮ ਅਗੋਚਰੁ ਵੇਪਰਵਾਹਾ ਭਗਤਿ ਵਛਲੁ ਅਥਾਹਾ ਹੇ ॥੬॥
अगम अगोचरु वेपरवाहा भगति वछलु अथाहा हे ॥६॥

अगम्य, अथांग, स्वयंपूर्ण, अगम्य परमेश्वर आपल्या भक्तांचा प्रिय आहे. ||6||

ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਸਾਚੁ ਦ੍ਰਿੜਾਏ ॥
सतिगुरु पूरा साचु द्रिड़ाए ॥

परिपूर्ण खरे गुरू सत्याला आत बसवतात.

ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸਦਾ ਗੁਣ ਗਾਏ ॥
सचै सबदि सदा गुण गाए ॥

शब्दाच्या खऱ्या शब्दाद्वारे, ते सदैव त्याची स्तुती करतात.

ਗੁਣਦਾਤਾ ਵਰਤੈ ਸਭ ਅੰਤਰਿ ਸਿਰਿ ਸਿਰਿ ਲਿਖਦਾ ਸਾਹਾ ਹੇ ॥੭॥
गुणदाता वरतै सभ अंतरि सिरि सिरि लिखदा साहा हे ॥७॥

सद्गुणाचा दाता सर्व प्राणिमात्रांच्या मध्यभागी व्याप्त आहे; तो प्रत्येकाच्या डोक्यावर नियतीचा काळ कोरतो. ||7||

ਸਦਾ ਹਦੂਰਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਪੈ ॥
सदा हदूरि गुरमुखि जापै ॥

गुरुमुखाला माहीत असते की देव सदैव उपस्थित असतो.

ਸਬਦੇ ਸੇਵੈ ਸੋ ਜਨੁ ਧ੍ਰਾਪੈ ॥
सबदे सेवै सो जनु ध्रापै ॥

जो नम्र जीव शब्दाची सेवा करतो, तो सांत्वन पावतो आणि पूर्ण होतो.

ਅਨਦਿਨੁ ਸੇਵਹਿ ਸਚੀ ਬਾਣੀ ਸਬਦਿ ਸਚੈ ਓਮਾਹਾ ਹੇ ॥੮॥
अनदिनु सेवहि सची बाणी सबदि सचै ओमाहा हे ॥८॥

रात्रंदिवस तो गुरूंच्या वचनाची खरी सेवा करतो; तो शब्दाच्या खऱ्या शब्दात आनंदित होतो. ||8||

ਅਗਿਆਨੀ ਅੰਧਾ ਬਹੁ ਕਰਮ ਦ੍ਰਿੜਾਏ ॥
अगिआनी अंधा बहु करम द्रिड़ाए ॥

अज्ञानी आणि आंधळे सर्व प्रकारच्या कर्मकांडांना चिकटून असतात.

ਮਨਹਠਿ ਕਰਮ ਫਿਰਿ ਜੋਨੀ ਪਾਏ ॥
मनहठि करम फिरि जोनी पाए ॥

ते हट्टी मनाने हे विधी करतात आणि त्यांना पुनर्जन्मासाठी पाठवले जाते.


सूची (1 - 1430)
जप पान: 1 - 8
सो दर पान: 8 - 10
सो पुरख पान: 10 - 12
सोहला पान: 12 - 13
सिरी राग पान: 14 - 93
राग माझ पान: 94 - 150
राग गउड़ी पान: 151 - 346
राग आसा पान: 347 - 488
राग गूजरी पान: 489 - 526
राग देवगणधारी पान: 527 - 536
राग बिहागड़ा पान: 537 - 556
राग वढ़हंस पान: 557 - 594
राग सोरठ पान: 595 - 659
राग धनसारी पान: 660 - 695
राग जैतसरी पान: 696 - 710
राग तोडी पान: 711 - 718
राग बैराडी पान: 719 - 720
राग तिलंग पान: 721 - 727
राग सूही पान: 728 - 794
राग बिलावल पान: 795 - 858
राग गोंड पान: 859 - 875
राग रामकली पान: 876 - 974
राग नट नारायण पान: 975 - 983
राग माली पान: 984 - 988
राग मारू पान: 989 - 1106
राग तुखारी पान: 1107 - 1117
राग केदारा पान: 1118 - 1124
राग भैरौ पान: 1125 - 1167
राग वसंत पान: 1168 - 1196
राग सारंगस पान: 1197 - 1253
राग मलार पान: 1254 - 1293
राग कानडा पान: 1294 - 1318
राग कल्याण पान: 1319 - 1326
राग प्रभाती पान: 1327 - 1351
राग जयवंती पान: 1352 - 1359
सलोक सहस्रकृति पान: 1353 - 1360
गाथा महला 5 पान: 1360 - 1361
फुनहे महला 5 पान: 1361 - 1363
चौबोले महला 5 पान: 1363 - 1364
सलोक भगत कबीर जिओ के पान: 1364 - 1377
सलोक सेख फरीद के पान: 1377 - 1385
सवईए स्री मुखबाक महला 5 पान: 1385 - 1389
सवईए महले पहिले के पान: 1389 - 1390
सवईए महले दूजे के पान: 1391 - 1392
सवईए महले तीजे के पान: 1392 - 1396
सवईए महले चौथे के पान: 1396 - 1406
सवईए महले पंजवे के पान: 1406 - 1409
सलोक वारा ते वधीक पान: 1410 - 1426
सलोक महला 9 पान: 1426 - 1429
मुंदावणी महला 5 पान: 1429 - 1429
रागमाला पान: 1430 - 1430