چوہاں جگاں وچ ہی گرو دے شبد دی راہیں ہی پربھو نال سانجھ بندی آئی ہے۔
گرو دے سنمکھ رہن والا منکھّ جنم مرن دے گیڑ وچ نہیں پیندا، اہ گرو دے شبد وچ لین رہندا ہے ۔۔10۔۔
گرمکھ منکھّ پرماتما دے نام وچ جڑدا ہے،
گرو دے شبد دی راہیں اگم اگوچر ویپرواہ پربھو دی سفت-سالاہ کردا ہے۔
(گرمکھ جاندا ہے کِ) پرامتما دے نام نے ہی چوہاں جگاں دے جیواں دا پار-اتارا کیتا ہے، تے گر-شبد دی راہیں نام دا ونج کیتا جا سکدا ہے ۔۔11۔۔
گرو دے سنمکھ رہن والا منکھّ سدا آتمک ٹھنڈھ تے آنند ماندا ہے،
اہ آپنے ہردے وچ پرماتما دا نام وسائی رکھدا ہے۔
جہڑا منکھّ گرو دی سرن پیندا ہے، اہ ہرِ-نام نال سانجھ پاندا ہے، (تے اس تراں) کھوٹی متّ دی پھاہی کٹّ لیندا ہے ۔۔12۔۔
جہڑا منکھّ گرو دی سرن پیندا ہے، اہ اس سدا-تھر پرماتما (دی یاد) وچ لین رہندا ہے جس توں اہ پیدا ہویا ہے،
(اس واستے) اہ مڑ مڑ مردا جمدا نہیں، اہ جوناں وچ نہیں پیندا۔
گرو دے سنمکھ رہن والے بندے سدا پرماتما دے پریم-رنگم وچ رنگے رہندے ہن، اہ ہر ویلے اہ لابھ کھٹدے ہن ۔۔13۔۔
گرو دے سنمکھ رہن والے بھگت پرماتما دی ہزوری وچ آدر پاندے ہن۔
سدا-تھر پربھو دی سفت-سالاہ دی بانی نال گرو دے شبد دی برکتِ نال اہناں دے جیون سدھر جاندے ہن۔
جہڑا منکھّ ہر ویلے دن رات پرماتما دے گن گاندا ہے، اہ آتمک اڈولتا نال پربھو-چرناں وچ ٹکیا رہندا ہے (اس دا من باہر نہیں بھٹکدا) ॥14۔۔
پورا گرو شبد سناندا ہے (تے آکھدا ہے کِ)
ہر ویلے سرت جوڑ کے پرماتما دی بھگتی کردے رہو۔
جہڑے منکھّ پرماتما دے گن گاندے ہن، پربھو-پاتشاہ دے پوتر گن گاندے ہن، اہ پوتر جیون والے ہو جاندے ہن ۔۔15۔۔
پر، (آپنے) گناں (دے گان) دی دات دین والا اہ سدا-تھر پرماتما آپ ہی ہے۔
گرو دے سنمکھ رہن والا کوئی ورلا منکھّ (اس گلّ نوں) سمجھدا ہے۔
ہے نانک! پرماتما دا جہڑا سیوک پرماتما دے نام دی وڈیائی کردا ہے، ویپرواہ پربھو دا نام جپدا ہے، اہ سدا کھڑیا رہندا ہے ۔۔16۔۔2۔۔11۔۔
مارو مہلا 3 ۔۔
بیئنت اتے اپہنچ پرماتما دا سمرن کردے رہا کرو۔
اس (دے گناں) دا انت نہیں پایا جا سکدا، (اس دی ہستی) دا ارلا پارلا بنا لبھیا نہیں جا سکدا۔
گرو دی کرپا نال جس ہردے وچ پرماتما آ وسدا ہے، اس ہردے وچ بڑی اچی متّ پرگٹ ہو جاندی ہے ۔۔1۔۔
سرف اہ پرماتما ہی سبھ جیواں وچ ویاپک ہے،
پر گرو دی کرپا نال ہی اہ پرگٹ ہندا ہے۔
اہ جگت-دا-سہارا پربھو سبھ جیواں دی پالنا کردا ہے، سبھناں نوں رزک دیندا ہے، سبھناں نوں رزک اپڑاندا ہے ۔۔2۔۔
پورے گرو نے (آپ) سمجھ کے (جگت نوں) سمجھایا ہے،
کِ پرماتما نے آپنے ہکم وچ ہی سارا جگت پیدا کیتا ہے۔
جہڑا منکھّ اس دے ہکم نوں (مٹھا کرکے) مندا ہے، اہی آتمک آنند ماندا ہے۔ اس دا ہکم شاہاں پاتشاہاں دے سر اتے بھی چلّ رہا ہے (کوئی اس توں آکی نہیں ہو سکدا) ॥3۔۔
گرو ابھلّ ہے، اس دا اپدیش بھی بہت ڈونگھا ہے۔
اس دے شبد دی راہیں جگت (سنسار-سمندر توں) پار لنگھدا ہے۔
(گرو اہ دسدا ہے کِ) پرماتما آپ ہی (جیواں نوں) پیدا کر کے (اہناں دی) سمبھال کردا ہے، (سبھناں نوں) ساہ (جند) بھی دیندا ہے روزی بھی دیندا ہے ۔۔4۔۔
کروڑاں وچوں کسے ورلے نوں (پرماتما سہیہ آتمک جیون دی) سوجھ بخشدا ہے۔
جہڑے منکھّ پیار نال گرو دے شبد وچ مست رہندے ہن،
اتے سارے سکھاں دے داتے ہری دی سدا سفت-سالاہ کردے ہن، پرماتما اہناں نوں بھگتی اتے سفت-سالاہ دی (ہور) دات بخشدا ہے ۔۔5۔۔
جہڑے منکھّ گرو دی سرن پیندے ہن، اہ اڈول جیون والے ہو جاندے ہن۔
پر جہڑے جنم مرن دے گیڑ وچ پئے ہوئے ہن، اہ بہت ہی کمزور آتمک جیون والے ہن۔
اپہنچ اگوچرُ ویپرواہ اتے بیئنت پرماتما بھگتی نال پیار کردا ہے ۔۔6۔۔
پورا گرو جس منکھّ دے ہردے وچ سدا-تھر ہرِ-نام پکا کردا ہے،
اہ منکھّ شبد دی راہیں سدا-تھر پربھو دے گن گاندا ہے،
اس نوں اؤں دسدا ہے کِ گن-داتا پربھو سبھ جیواں وچ وسّ رہا ہے، اتے ہریک دے سر اتے اہ سما (ساہا) لکھدا ہے (جدوں جند-وہٹی نے پرلوک سہرے-گھر تر پینا ہے) ॥7۔۔
گرو دے سنمکھ رہن والے منکھّ نوں پرماتما انگ-سنگ وسدا دسدا ہے۔
جہڑا منکھّ گرو دے شبد دی راہیں سیوا-بھگتی کردا ہے اہ منکھّ (مایا دی ترشنا ولوں) رجیا رہندا ہے۔
جہڑے منکھّ سفت-سالاہ والی بانی دی راہیں ہر ویلے پرماتما دی سیوا بھگتی کردے ہن، شبد دی برکتِ نال اہناں دے اندر آتمک آنند بنیا رہندا ہے ۔۔8۔۔
(آتمک جیون توں) بے-سمجھ (اتے مایا دے موہ وچ) انھاں (ہویا) منکھّ (ہرِ-نام بھلا کے تیرتھ-اشنان آدک ہور ہور) انیکاں (متھے ہوئے دھارمک) کرماں اتے زور دیندا ہے۔
پر جہڑا منکھّ من دے ہٹھ نال (اجہے) کرم (کردا رہندا ہے، اہ) مڑ مڑ جونیاں وچ پیندا ہے۔