جیہڑا منکھّ پرماتما دی سفتِ-سالاہ بھلا دیندا ہے، میں سمجھدا ہاں کِ اس دے جوگ-سادھن اتے جگّ (آدک کرم سبھ) وئرتھ ہن ۔۔1۔۔
جیہڑا منکھّ اہنکار اتے مایا دا موہ چھڈّ کے پرماتما دی سفتِ-سالاہ دے گیت گاندا رہندا ہے،
نانک آکھدا ہے- جیہڑا منکھّ اس کسم دا جیون بتیت کرن والا ہے، اہ جیون-مکتِ اکھواندا ہے (اہ منکھّ اس شرینی وچوں گنیا جاندا ہے، جیہڑے اس زندگی وچ وکاراں دی پکڑ توں بچے رہندے ہن) ॥2۔۔2۔۔
بلاولُ مہلا 9 ۔۔
ہے بھائی! جس منکھّ دے اندر پرماتما دے نام دا بھجن نہیں ہے،
اہ گلّ پکی چیتے رکھو کِ اس منکھّ نے آپنی زندگی وئرتھ ہی گوا لئی ہے ۔۔1۔۔ رہاؤ ۔۔
ہے بھائی! جس منکھّ دا من آپنے وسّ وچ نہیں ہے، اہ بھاویں تیرتھاں دے اشنان کردا ہے ورت بھی رکھدا ہے،
پر تسی (اہ تیرتھ ورت آدک والا) اس دا دھرم وئرتھ سمجھو۔ میں اجیہے منکھّ نوں بھی اہ سچی گلّ آکھ دیندا ہاں ۔۔1۔۔
ہے بھائی! جویں پتھر پانی وچ رکھیا ہویا ہووے، اس نوں پانی ونھ نہیں سکدا۔ (پانی اس اتے اسر نہیں کر سکدا)،
اہو جہا ہی تسی اس منکھّ نوں سمجھو جو پربھو دی بھگتی توں وانجیاں رہندا ہے ۔۔2۔۔
ہے بھائی! گرو زندگی دا اہ راز دسدا ہے کِ منکھا جیون وچ انسان پرماتما دے نام دی راہیں ہی وکاراں توں خلاسی پراپت کر سکدا ہے۔
نانک آکھدا ہے- اہی منکھّ آدر-جوگ ہے جیہڑا پرماتما دے گن گاندا رہندا ہے ۔۔3۔۔3۔۔
راگ بلاولُ، گھر 10 وچّ گرو نانکدیو جی دی اٹھّ-بنداں والی بانی۔
اکال پرکھ اکّ ہے اتے ستگورو دی کرپا نال ملدا ہے۔
پرماتما (ہریک جیو دے) نیڑے وسدا ہے، اہ آپ ہی ہریک دی سمبھال کردا ہے،
پر اہ بھیت کوئی ورلا بندا سمجھدا ہے جو گرو دے سنمکھ رہِ کے نام جپدا ہے۔
جتنا چر (اہ) ڈر پیدا ہووے (کِ اہ ہر ویلے نیڑے ویکھ رہا ہے) پرماتما دی بھگتی نہیں ہو سکدی۔
جیہڑے بندے گرو دے شبد دی راہیں (نام-رنگ وچ) رنگے جاندے ہن اہناں نوں سدا آتمک آنند ملدا ہے ۔۔1۔۔
پرماتما دا نام اک اجیہا (سریشٹ) پدارتھ ہے جو پرماتما نال ڈونگھی سانجھ پیدا کر دیندا ہے۔
جیہڑا منکھّ گرو دے سنمکھ ہو کے (اہ پدارتھ) ہاسل کردا ہے، اہ (اس دے) رس وچ بھجّ کے (لوک پرلوک وچ) آدر پاندا ہے ۔۔1۔۔ رہاؤ ۔۔
(زبانی زبانی تاں) ہر کوئی آکھدا ہے (کِ مینوں پرماتما دا) گیان (پراپت ہو گیا ہے)، گیان (مل گیا ہے)،
(جیوں جیوں گیان گیان) آکھ کے چرچا کردا ہے (اس چرچا وچوں) کلیش ہی پیدا ہندا ہے۔
چرچا کر کے (اجیہی آدت پے جاندی ہے کِ) چرچا کرن توں جیو ہٹدا بھی نہیں۔
(پر چرچا توں کوئی آتمک آنند نہیں ملدا، کیونکِ) پرماتما دے نام-رس وچ رنگے جان توں بنا وکاراں توں خلاسی نہیں ملدی ۔۔2۔۔
پرماتما نال ڈونگھی سانجھ تے اس وچ سرت دا ٹکاؤ-اہ سبھ کجھ گرو توں ہی ملدا ہے۔
(جس نوں ملدا ہے اس دی) رہنی پوتر ہو جاندی ہے اس دے من وچ اہ سدا-تھر پربھو وسّ پیندا ہے۔
آپنے من دے پچھے ترن والا بندا (گیان دیاں نریاں) گلاں ہی کردا ہے، پر اس دی رہنی (پوتر) نہیں ہندی۔
پرماتما دے نام توں کھنجھے ہوئے نوں (مایا دی بھٹکن توں بچن لئی) کوئی آسرا نہیں ملدا ۔۔3۔۔
مایا نے (جیواں دے) من نوں (موہ دے) تیراں دے جال وچ بنھیا ہویا ہے۔
(بھاویں پرماتما) ہریک سریر وچ موجود ہے، پر (مایا دے موہ دا) زہر بھی ہریک دے اندر ہی ہے،
(اس واستے) جو بھی (جگت وچ) جمدا ہے اہ آتمک موت دے وسّ وچ دسّ رہا ہے۔
پرماتما نوں ہردے وچ یاد کرن نال ہی (منکھا جیون وچ) کرن-جوگ کمّ سرے چڑھدا ہے ۔۔4۔۔
اہی منکھّ گیان-وانن (اکھوا سکدا) ہے جس نے گرو دے شبد دی راہیں پربھو-چرناں وچ سرت جوڑی ہے۔
آپنے من دے پچھے ترن والا منکھّ ہؤمے دے ادھین رہِ کے آپنی ازت گواندا ہے۔
(پر جیو دے بھی کیہ وسّ؟) پرماتما آپ ہی آپنی بھگتی (جیواں پاسوں) کراندا ہے،
آپ ہی (جیو نوں) گرو دے سنمکھ کر کے وڈیائی دیندا ہے ۔۔5۔۔
(سمرن توں بنا منکھّ دی امر) اک ہنیری رات ہے، پرماتما دی جوتِ دے پرگٹ ہون نال ہی اہ روشن ہو سکدی ہے۔
نام توں وانجے ہوئے بندے جھوٹھے ہن گندے ہن تے بھیڑی چھوت والے ہن، (بھاو، ہورناں نوں بھی کراہے پا دیندے ہن)۔
وید آدک ہریک دھرم-پستک بھگتی دی سکھیا ہی پکار پکار کے دسدا ہے۔
جو جو جیو اس سکھیا نوں سن سن کے سردھا لیاؤندا ہے اہ ربی جوتِ نوں (ہر تھاں) ویکھدا ہے ۔۔6۔۔
سمرتیاں شاستر آدک دھرم-پستک بھی نام سمرن دی تاکید کردے ہن۔
جیہڑے منکھّ گرو دی سرن پے کے سمردے ہن اہناں دے اندر شانتی پیدا ہندی ہے، اہناں دی رہنی شریشٹ ہو جاندی ہے۔
آپنے من دے پچھے ترن والے بندے جنم مرن دے دکھّ سہاردے ہن۔
اہ بندھن تدوں ہی ٹٹدے ہن جے پرماتما دے نام نوں ہردے وچ وسایا جائے ۔۔7۔۔
جیہڑا بندا اس دے نام نوں (آپنے ہردے وچ) درڑھ کردا ہے اس نوں سچی ازت ملدی ہے، اس دا آدر ہندا ہے۔
میں ہر تھاں اسے نوں ویکھدا ہاں، اس توں بنا اس ورگا کوئی ہور نہیں ہے،
اس نوں (ہر تھاں) ویکھ کے میں اس دی سفتِ-سالاہ کردا ہاں، اہی مینوں آپنے من وچ پیارا لگدا ہے،
نانک آکھدا ہے-پرماتما توں بنا کوئی ہور (اس ورگا) نہیں ہے ۔۔8۔۔1۔۔