اکال پرکھ اکّ ہے، جس دا نام 'ہوند والا' ہے جو سرشٹی دا رچنہار ہے، جو سبھ وچ ویاپک ہے، بھے توں رہت ہے، ویر-رہت ہے، جس دا سروپ کال توں پرے ہے، (بھاو، جس دا سریر ناس-رہت ہے)، جو جوناں وچ نہیں آؤندا، جس دا پرکاش آپنے آپ توں ہویا ہے اتے جو ستگورو دی کرپا نال ملدا ہے۔
گرو ارجندیو جی دے اچارے ہوئے سویے۔
ہے آدِ پرکھ! ہے کرتار! توں آپ ہی ساری سرشٹی دا مول ہیں۔
توں سبھ تھائیں بھرپورِ ہیں؛ (بھاو، کوئی تھاں ایسا نہیں، جتھے توں ناہ ہوویں)۔ توں سبھ سریراں وچ موجود ہیں۔
ہے (سبھ دے) مالک اکال پرکھ! توں سارے جگت وچ پسریا ہویا دسّ رہا ہیں۔ کون جاندا ہے توں کہو جہا ہیں؟ توں آپ ہی سبھ (جیاں) دی رکھیا کردا ہیں۔
(ہے آدِ پرکھ!) توں کدے ناس ہون والا نہیں ہیں، توں اہناں اکھاں نال نہیں دسدا؛ تیری اتپتی تیرے آپنے آپ توں ہی ہے۔
توں کیول اکو ہی اک ہیں، تیرے ورگا ہور کوئی نہیں ہے۔
ہری دا انت تے ہدّ-بنا نہیں (پایا جا سکدا)۔ کون (منکھّ) ہے جو (اس دے ہدّ-بنے نوں لبھن دی) وچار کر سکدا ہے؟ ہری سارے جگت دا پتا ہے اتے سارے جیاں دا آسرا ہے۔
(ہری دا) بھگت سیوک (گرو) نانک (ہری دے) در تے پروان (ہویا ہے) تے ہری ورگا ہے۔ (میری) اک جیبھ (اس گرو نانک دے) کیہ (گن) کتھن کر سکدی ہے؟
میں (گرو نانک توں) سدکے ہاں، سدکے ہاں، سدا سدکے ہاں ۔۔1۔۔
(ہے اکال پرکھ!) (تیتھوں) امرت دے پرواہ چلّ رہے ہن، تیرے ناہ تل سکن والے خزانے بھرے پئے ہن؛ توں پرے توں پرے ہیں اتے بیئنت ہیں۔
توں آپنی مرزی کردا ہیں؛ کسے ہور نوں آپنی سلاہ وچ نہیں لیاؤندا، (بھاو، توں کسے ہور نال سلاہ نہیں کردا) تیرے گھر وچ (بھاو، تیرے ہکم وچ) جگت دی پیدائش تے انت اکھّ دے اک پھور وچ ہو جاندے ہن۔
کوئی ہور ہری ورگا نہیں ہے؛ اس دا نرمل چاننا ہے؛ اس ہری دا نام لیاں کروڑاں پاپ دور ہو جاندے ہن۔
ہری دا بھگت داس (گرو) نانک (ہری دے) در تے پروان (ہویا ہے) اتے ہری ورگا ہے۔ (میری) اک جیبھ (اس گرو نانک دے) کیہ (گن) کہِ سکدی ہے؟
میں (گرو نانک توں) سدکے ہاں، سدکے ہاں، سدا سدکے ہاں ۔۔2۔۔
اس ہری نے سارے لوک بنائے ہن؛ اک آپنے آپ توں ہی (اہ سنسار دا) کھلارا کیتا ہے؛ آپ سبھ وچ ویاپک ہے (اتے پھر) ہے (بھی) نرلیپ۔
ہے بیئنت ہری! تیرے گناں دا انت تے پار نہیں (پے سکدا)؛ سارے جیء جنت تیرے ہی ہن، توں اک آپ ہی سبھ دا داتا ہیں۔ تیرا سروپ بیان نہیں کیتا جا سکدا۔