ہے سنت جنوں! (مکدی گلّ اہ ہے کِ) جو منکھّ آپنے ستگورو دی نندا کردا ہے، اہ چنگا نہیں، (منکھا جنم وچ) جو کھٹنا سی اہ بھی گوا لیندا ہے تے (منکھّ-جنم-روپ) مول بھی گوا لیندا ہے۔
نانک آکھ کے سناؤندا ہے (بھاو، نانک اس گلّ تے زور دے کے آکھدا ہے کِ) (گرسکھّ لئی اہ) پہلا آگم نگم ہے (اہو ہی ہے وید شاستراں دا اتم سدھانت کِ) پورے ستگورو دا بچن (سبھ توں) ودھیک پرمانیک ہے۔
(اس واستے) گرسکھاں نوں پورے ستگورو دی وڈیائی چنگی لگدی ہے (پر) منمکھاں نوں گرو دی وڈیائی سمجھن دا اہ سماں ہتھ نہیں آؤندا ۔۔2۔۔
پؤڑی ۔۔
سدا-تھر رہن والا جو سچا پربھو سبھ توں وڈا ہے، اس منکھّ نوں ملدا ہے جس نوں ستگورو تلک دیوے (بھاو، اسیس دیوے)۔
ستگورو بھی اہی ہے جو سدا سچے پربھو نوں چیتے رکھدا ہے (اتے اس تراں) سچا پربھو تے ستگورو اکّ-روپ (ہو گئے ہن۔)
ستگورو پرکھ اہو ہی ہے، جس نے (کامادک) پنجے ویری کھچّ کے وسّ کر لئے ہن۔
جو منکھّ ستگورو دی سیوا توں وانجے رہندے ہن تے آپنے آپ نوں وڈا اکھواؤندے ہن، اہناں دے ہردے وچ جھوٹھ ہندا ہے (اس کرکے اہناں دا) مونہ فکا (رہندا ہے، بھاو، اہناں دے مونہ تے نام دی لالی نہیں ہندی تے) اہناں نوں سدا پھٹکار پیندی ہے؛
کسے نوں اہناں دے بچن ہچھے نہیں لگدے (اندر کوڑ ہون کرکے) اہناں دے مونہ بھی بھرشٹے ہوئے ہندے ہن (کیونکِ) اہ ستگر توں بھلے ہوئے ہن ۔۔8۔۔
سلوک م 4 ۔۔
سارا سنسار پربھو دی (مانو) پیلی ہے (جس وچ) پربھو نے (جیواں نوں) واہی دے کمّ وچ جوڑیا ہے (بھاو، نام جپن لئی بھیجیا ہویا ہے)۔
جو منکھّ ستگورو دے سنمکھ رہندے ہن، اہناں دی (کھیتی) پربھو نے مہر کر کے اگا دتی ہے، (پر) جو منکھّ من دے پچھے بھلے رہے، اہناں مول بھی گوا لیا (بھاو، منکھا جنم ہتھوں کھوہ لیا)۔
(آپنے ولوں) ہر کوئی آپنے بھلے لئی بیجدا ہے (پر) اہی کھیت چنگا اگدا ہے (بھاو، اہی کمائی سپھل ہندی ہے) جو پربھو نوں چنگا لگدا ہے۔
(اس کرکے ہری دی پرسنتا لئی) ستگورو دے سکھّ امر کرن والے پربھو دا آتمک جیون دین والا نام بیجدے ہن تے اہناں نوں ہرنام-روپا امرت پھل دی پراپتی ہو جاندی ہے۔
(منمکھاں دی) کرسانی نوں جو جم (روپ) چوہا سدا ٹکی جاندا ہے گرسکھاں دا اہ کوئی وگاڑ نہیں کر سکدا، (کیونکِ) سرجن ہار پربھو نے مار کے اس نوں کڈھّ دتا ہے (بھاو، گرسکھاں دے ہردے وچ مایا والا پربھاو ہی نہیں رہن دتا)۔
(اس واستے اہناں دی) فسل پریم نال (بھاو، چنگی پھبّ کے) اگدی ہے تے پربھو دی مہر-روپی بوہل دا ڈھیر لگّ جاندا ہے۔
جیہڑے منکھّ ستگر پرکھ دا دھیان دھردے ہن، پربھو نے اہناں دا سارا جھورا تے چنتا لاہ دتا ہے۔
ہے داس نانک! جو منکھّ پربھو-نامو دا سمرن کردا ہے، اہ آپ (اس کاڑے اندیسے-بھریے سمندر وچوں) تر جاندا ہے تے سارے سنسار نوں تار لیندا ہے ۔۔1۔۔
م 4 ۔۔
من دے ادھین ہویا منکھّ سارا دن لالچ وچ لبڑیا ہویا (نام توں چھٹ) ہور ہور گلاں کردا پھردا ہے۔
(دن دی کرت-کار کر کے تھکیا ہویا) رات نوں نیندر وچ گھٹیا جاندا ہے، اس دے سارے نوں ہی اندرے ڈھلے ہو جاندے ہن۔
(اہو جہے) منمکھاں دے سر تے استریاں دا ہکم ہندا ہے، تے اہ اہناں نوں (ہی) سدا چنگے چنگے پدارتھ لیا کے دیندے ہن۔
جو منکھّ استریاں دے کہے وچ ٹردے ہن (بھاو، آپنا وزیر جان کے سلاہ نہی لیندے، سگوں نرول جو استریاں آکھن اہی کردے ہن)، اہ (آم تور تے) ملین-متن بدھ-ہین تے مورکھ ہندے ہن،
(کیونکِ) جو وشے دے مارے ہوئے گندے آچرن والے ہندے ہن، اہو ہی استریاں دے کہے وچ ہی تردے ہن۔
سچا تے چنگے توں چنگا منکھّ اہ ہے، جو ستگورو دے ہکم وچ چلدا ہے۔
(پر، استری جاں منمکھ منکھّ دے کیہ اختیار؟ سبھ استریاں تے منکھّ پربھو نے آپ پیدا کیتے ہن۔
ہے نانک! (آکھ کِ) ہے پربھو! (سنسار دی) اہ ساری بنت تیری بنائی ہوئی ہے، جو کجھّ توں کیتا ہے سبھ بھلا ہے ۔۔2۔۔
پؤڑی ۔۔
ہے پربھو! تینوں کویں تولیئے؟ توں ویپرواہ، اتھاہ تے اتول ہیں۔
جنھاں نوں ستگورو ملدا ہے تے جیہڑے تیرا سمرن کردے ہن، اہ وڈے بھاگاں والے ہن۔
ستگورو دی بانی سچے پربھو دا سروپ ہے (کیونکِ اہ نرول سچے پربھو دی سفتِ-سالاہ ہے) تے ستگورو دی بانی راہیں (ستِ سروپ) بن جائیدا ہے (بھاو جو نام جپدا ہے اہ نام وچ سما جاندا ہے)۔
کئی ہور کوڑ دے وپاری ستگورو دی ریس کر کے کچی-پلی بانی اچاردے ہن، پر اہ (ہردے وچ) کوڑ ہون کرکے جھڑ پیندے ہن (بھاو، ستگورو دی برابری نہیں کر سکدے، تے اہناں دا پاج کھلھ جاندا ہے)۔
اہناں دے ہردے وچ کجھّ ہور ہندا ہے تے مونہ وچ ہور، اہ وہُ-مایا نوں اکتر کرن لئی جھردے ہن تے کھپ کھپ مردے ہن ۔۔9۔۔
سلوک م 4 ۔۔
ستگورو دی (دسی) سیوا (اک) پورت (کمّ) ہے، جو منکھّ نرمل ہووے (بھاو، جس منکھّ دا ہردا ملین نا ہووے) اہو ہی اہ اؤکھی کار کر سکدا ہے۔
جنھاں دے ہردے وچ دھوکھا وکار تے جھوٹھ ہے، سچے پربھو نے آپ ہی اہناں کوڑھیاں نوں (گرو توں) وکھرے کر دتا ہے۔