ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 శ్రీ గురు గ్రంథ్ సాహిబ్
పేజీ - 304
ਜੋ ਗੁਰੁ ਗੋਪੇ ਆਪਣਾ ਸੁ ਭਲਾ ਨਾਹੀ ਪੰਚਹੁ ਓਨਿ ਲਾਹਾ ਮੂਲੁ ਸਭੁ ਗਵਾਇਆ ॥
jo gur gope aapanaa su bhalaa naahee panchahu on laahaa mool sabh gavaaeaa |ఓ ఎన్నుకోబడిన ప్రజలారా, ఓ స్వయం ఎన్నికైనవారా, తన గురువును బహిరంగంగా ధృవీకరించని వ్యక్తి మంచి వ్యక్తి కాదు; అతను తన లాభాలు మరియు మూలధనం మొత్తాన్ని కోల్పోతాడు.
ਪਹਿਲਾ ਆਗਮੁ ਨਿਗਮੁ ਨਾਨਕੁ ਆਖਿ ਸੁਣਾਏ ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਕਾ ਬਚਨੁ ਉਪਰਿ ਆਇਆ ॥
pahilaa aagam nigam naanak aakh sunaae poore gur kaa bachan upar aaeaa |ఓ నానక్, ప్రజలు శాస్త్రాలు మరియు వేదాలను పఠించేవారు మరియు పఠించేవారు, కానీ ఇప్పుడు పరిపూర్ణ గురువు యొక్క పదాలు అన్నింటికంటే గొప్పవిగా మారాయి.
ਗੁਰਸਿਖਾ ਵਡਿਆਈ ਭਾਵੈ ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਕੀ ਮਨਮੁਖਾ ਓਹ ਵੇਲਾ ਹਥਿ ਨ ਆਇਆ ॥੨॥
gurasikhaa vaddiaaee bhaavai gur poore kee manamukhaa oh velaa hath na aaeaa |2|పరిపూర్ణ గురువు యొక్క అద్భుతమైన గొప్పతనం గుర్సిఖ్కు సంతోషాన్నిస్తుంది; స్వయం సంకల్పం కలిగిన మన్ముఖులు ఈ అవకాశాన్ని కోల్పోయారు. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |పూరీ:
ਸਚੁ ਸਚਾ ਸਭ ਦੂ ਵਡਾ ਹੈ ਸੋ ਲਏ ਜਿਸੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਟਿਕੇ ॥
sach sachaa sabh doo vaddaa hai so le jis satigur ttike |నిజమైన ప్రభువు నిజంగా అందరికంటే గొప్పవాడు; గురువుచే అభిషేకించబడిన ఆయనను మాత్రమే పొందుతాడు.
ਸੋ ਸਤਿਗੁਰੁ ਜਿ ਸਚੁ ਧਿਆਇਦਾ ਸਚੁ ਸਚਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਇਕੇ ॥
so satigur ji sach dhiaaeidaa sach sachaa satigur ike |ఆయనే నిజమైన గురువు, నిజమైన భగవంతుని ధ్యానించేవాడు. నిజమైన భగవంతుడు మరియు నిజమైన గురువు నిజంగా ఒక్కరే.
ਸੋਈ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਹੈ ਜਿਨਿ ਪੰਜੇ ਦੂਤ ਕੀਤੇ ਵਸਿ ਛਿਕੇ ॥
soee satigur purakh hai jin panje doot keete vas chhike |అతను నిజమైన గురువు, ప్రాథమిక జీవి, అతను తన ఐదు కోరికలను పూర్తిగా జయించాడు.
ਜਿ ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਆਪੁ ਗਣਾਇਦੇ ਤਿਨ ਅੰਦਰਿ ਕੂੜੁ ਫਿਟੁ ਫਿਟੁ ਮੁਹ ਫਿਕੇ ॥
ji bin satigur seve aap ganaaeide tin andar koorr fitt fitt muh fike |నిజమైన గురువును సేవించనివాడు మరియు తనను తాను స్తుతించుకునేవాడు లోపల అసత్యంతో నిండి ఉంటాడు. శాపగ్రస్తుడు, శాపగ్రస్తుడు అతని వికారమైన ముఖం.
ਓਇ ਬੋਲੇ ਕਿਸੈ ਨ ਭਾਵਨੀ ਮੁਹ ਕਾਲੇ ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਚੁਕੇ ॥੮॥
oe bole kisai na bhaavanee muh kaale satigur te chuke |8|అతని మాటలు ఎవరికీ నచ్చవు; అతని ముఖం నల్లబడింది మరియు అతను నిజమైన గురువు నుండి విడిపోయాడు. ||8||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥
salok mahalaa 4 |సలోక్, నాల్గవ మెహల్:
ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਕਾ ਸਭੁ ਖੇਤੁ ਹੈ ਹਰਿ ਆਪਿ ਕਿਰਸਾਣੀ ਲਾਇਆ ॥
har prabh kaa sabh khet hai har aap kirasaanee laaeaa |ప్రతి ఒక్కరూ ప్రభువైన దేవుని క్షేత్రం; భగవంతుడు స్వయంగా ఈ పొలాన్ని సాగు చేస్తాడు.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਬਖਸਿ ਜਮਾਈਅਨੁ ਮਨਮੁਖੀ ਮੂਲੁ ਗਵਾਇਆ ॥
guramukh bakhas jamaaeean manamukhee mool gavaaeaa |గురుముఖ్ క్షమాపణ పంటను పండిస్తాడు, అయితే స్వయం సంకల్పం ఉన్న మన్ముఖ్ తన మూలాలను కూడా కోల్పోతాడు.
ਸਭੁ ਕੋ ਬੀਜੇ ਆਪਣੇ ਭਲੇ ਨੋ ਹਰਿ ਭਾਵੈ ਸੋ ਖੇਤੁ ਜਮਾਇਆ ॥
sabh ko beeje aapane bhale no har bhaavai so khet jamaaeaa |వారంతా తమ మేలు కోసం నాటారు, అయితే ప్రభువు తనకు నచ్చిన పొలాన్ని మాత్రమే పెంచేలా చేస్తాడు.
ਗੁਰਸਿਖੀ ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਬੀਜਿਆ ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਫਲੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪਾਇਆ ॥
gurasikhee har amrit beejiaa har amrit naam fal amrit paaeaa |గుర్సిఖ్ భగవంతుని అమృత మకరందం యొక్క విత్తనాన్ని నాటాడు మరియు అతని అమృత ఫలంగా భగవంతుని అమృత నామాన్ని పొందుతాడు.
ਜਮੁ ਚੂਹਾ ਕਿਰਸ ਨਿਤ ਕੁਰਕਦਾ ਹਰਿ ਕਰਤੈ ਮਾਰਿ ਕਢਾਇਆ ॥
jam choohaa kiras nit kurakadaa har karatai maar kadtaaeaa |మృత్యువు ఎలుక పంటను నిరంతరం కొరుకుతూ ఉంటుంది, కానీ సృష్టికర్త ప్రభువు దానిని కొట్టి తరిమికొట్టాడు.
ਕਿਰਸਾਣੀ ਜੰਮੀ ਭਾਉ ਕਰਿ ਹਰਿ ਬੋਹਲ ਬਖਸ ਜਮਾਇਆ ॥
kirasaanee jamee bhaau kar har bohal bakhas jamaaeaa |లార్డ్ యొక్క ప్రేమ ద్వారా వ్యవసాయం విజయవంతమైంది మరియు దేవుని దయతో పంట ఉత్పత్తి చేయబడింది.
ਤਿਨ ਕਾ ਕਾੜਾ ਅੰਦੇਸਾ ਸਭੁ ਲਾਹਿਓਨੁ ਜਿਨੀ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਧਿਆਇਆ ॥
tin kaa kaarraa andesaa sabh laahion jinee satigur purakh dhiaaeaa |నిజమైన గురువైన ఆదిదేవుని గురించి ధ్యానించిన వారి దహన మరియు ఆందోళనను ఆయన తొలగించాడు.
ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਅਰਾਧਿਆ ਆਪਿ ਤਰਿਆ ਸਭੁ ਜਗਤੁ ਤਰਾਇਆ ॥੧॥
jan naanak naam araadhiaa aap tariaa sabh jagat taraaeaa |1|ఓ సేవకుడా నానక్, భగవంతుని నామాన్ని ఆరాధించేవాడు మరియు ఆరాధించేవాడు, ఈదాడు మరియు మొత్తం ప్రపంచాన్ని కూడా రక్షిస్తాడు. ||1||
ਮਃ ੪ ॥
mahalaa 4 |నాల్గవ మెహల్:
ਸਾਰਾ ਦਿਨੁ ਲਾਲਚਿ ਅਟਿਆ ਮਨਮੁਖਿ ਹੋਰੇ ਗਲਾ ॥
saaraa din laalach attiaa manamukh hore galaa |స్వయం సంకల్ప మన్ముఖుడు రోజంతా దురాశతో నిమగ్నమై ఉంటాడు, అయితే అతను వేరే విధంగా వాదించవచ్చు.
ਰਾਤੀ ਊਘੈ ਦਬਿਆ ਨਵੇ ਸੋਤ ਸਭਿ ਢਿਲਾ ॥
raatee aooghai dabiaa nave sot sabh dtilaa |రాత్రి సమయంలో, అతను అలసటతో అధిగమించబడ్డాడు మరియు అతని తొమ్మిది రంధ్రాలు బలహీనపడతాయి.
ਮਨਮੁਖਾ ਦੈ ਸਿਰਿ ਜੋਰਾ ਅਮਰੁ ਹੈ ਨਿਤ ਦੇਵਹਿ ਭਲਾ ॥
manamukhaa dai sir joraa amar hai nit deveh bhalaa |మన్ముఖుని తలపై స్త్రీ ఆజ్ఞ; ఆమెకు, అతను ఎప్పుడూ తన మంచితనానికి సంబంధించిన వాగ్దానాలను కలిగి ఉంటాడు.
ਜੋਰਾ ਦਾ ਆਖਿਆ ਪੁਰਖ ਕਮਾਵਦੇ ਸੇ ਅਪਵਿਤ ਅਮੇਧ ਖਲਾ ॥
joraa daa aakhiaa purakh kamaavade se apavit amedh khalaa |స్త్రీల ఆజ్ఞల ప్రకారం ప్రవర్తించే పురుషులు అపవిత్రులు, మురికి మరియు మూర్ఖులు.
ਕਾਮਿ ਵਿਆਪੇ ਕੁਸੁਧ ਨਰ ਸੇ ਜੋਰਾ ਪੁਛਿ ਚਲਾ ॥
kaam viaape kusudh nar se joraa puchh chalaa |ఆ అపవిత్ర పురుషులు లైంగిక కోరికలో మునిగిపోయారు; వారు తమ స్త్రీలను సంప్రదించి తదనుగుణంగా నడుచుకుంటారు.
ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਆਖਿਐ ਜੋ ਚਲੈ ਸੋ ਸਤਿ ਪੁਰਖੁ ਭਲ ਭਲਾ ॥
satigur kai aakhiaai jo chalai so sat purakh bhal bhalaa |నిజమైన గురువు చెప్పినట్లు నడుచుకునేవాడే నిజమైన మనిషి, అత్యుత్తమమైనవాడు.
ਜੋਰਾ ਪੁਰਖ ਸਭਿ ਆਪਿ ਉਪਾਇਅਨੁ ਹਰਿ ਖੇਲ ਸਭਿ ਖਿਲਾ ॥
joraa purakh sabh aap upaaeian har khel sabh khilaa |అతనే స్త్రీ పురుషులందరినీ సృష్టించాడు; భగవంతుడే ప్రతి నాటకం ఆడతాడు.
ਸਭ ਤੇਰੀ ਬਣਤ ਬਣਾਵਣੀ ਨਾਨਕ ਭਲ ਭਲਾ ॥੨॥
sabh teree banat banaavanee naanak bhal bhalaa |2|మీరు మొత్తం సృష్టిని సృష్టించారు; ఓ నానక్, ఇది అత్యుత్తమమైనది. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |పూరీ:
ਤੂ ਵੇਪਰਵਾਹੁ ਅਥਾਹੁ ਹੈ ਅਤੁਲੁ ਕਿਉ ਤੁਲੀਐ ॥
too veparavaahu athaahu hai atul kiau tuleeai |మీరు నిర్లక్ష్య, అపరిమితమైన మరియు అపరిమితమైన; మీరు ఎలా కొలవగలరు?
ਸੇ ਵਡਭਾਗੀ ਜਿ ਤੁਧੁ ਧਿਆਇਦੇ ਜਿਨ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੀਐ ॥
se vaddabhaagee ji tudh dhiaaeide jin satigur mileeai |నిజమైన గురువును కలుసుకున్నవారు మరియు నిన్ను ధ్యానించే వారు చాలా అదృష్టవంతులు.
ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਬਾਣੀ ਸਤਿ ਸਰੂਪੁ ਹੈ ਗੁਰਬਾਣੀ ਬਣੀਐ ॥
satigur kee baanee sat saroop hai gurabaanee baneeai |నిజమైన గురువు యొక్క బాణి యొక్క పదం సత్యం యొక్క స్వరూపం; గుర్బానీ ద్వారా, ఒక వ్యక్తి పరిపూర్ణుడు అవుతాడు.
ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਰੀਸੈ ਹੋਰਿ ਕਚੁ ਪਿਚੁ ਬੋਲਦੇ ਸੇ ਕੂੜਿਆਰ ਕੂੜੇ ਝੜਿ ਪੜੀਐ ॥
satigur kee reesai hor kach pich bolade se koorriaar koorre jharr parreeai |నిజమైన గురువును అసూయతో అనుకరిస్తూ, మరికొందరు మంచి చెడుల గురించి మాట్లాడవచ్చు, కానీ అసత్యం వారి అసత్యం ద్వారా నాశనం చేయబడుతుంది.
ਓਨੑਾ ਅੰਦਰਿ ਹੋਰੁ ਮੁਖਿ ਹੋਰੁ ਹੈ ਬਿਖੁ ਮਾਇਆ ਨੋ ਝਖਿ ਮਰਦੇ ਕੜੀਐ ॥੯॥
onaa andar hor mukh hor hai bikh maaeaa no jhakh marade karreeai |9|వారి అంతరంగంలో ఒకటి, వారి నోటిలో మరొకటి; వారు మాయ యొక్క విషాన్ని పీల్చుకుంటారు, ఆపై వారు బాధాకరంగా వ్యర్థం చేస్తారు. ||9||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥
salok mahalaa 4 |సలోక్, నాల్గవ మెహల్:
ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਨਿਰਮਲੀ ਨਿਰਮਲ ਜਨੁ ਹੋਇ ਸੁ ਸੇਵਾ ਘਾਲੇ ॥
satigur kee sevaa niramalee niramal jan hoe su sevaa ghaale |నిజమైన గురువుకు సేవ నిష్కళంకమైనది మరియు స్వచ్ఛమైనది; పవిత్రమైన ఆ వినయస్థులు ఈ సేవను చేస్తారు.
ਜਿਨ ਅੰਦਰਿ ਕਪਟੁ ਵਿਕਾਰੁ ਝੂਠੁ ਓਇ ਆਪੇ ਸਚੈ ਵਖਿ ਕਢੇ ਜਜਮਾਲੇ ॥
jin andar kapatt vikaar jhootth oe aape sachai vakh kadte jajamaale |లోలోపల మోసం, అవినీతి మరియు అసత్యం ఉన్నవారిని - నిజమైన ప్రభువు స్వయంగా కుష్టురోగుల వలె వారిని వెళ్లగొట్టాడు.