శ్రీ గురు గ్రంథ్ సాహిబ్

పేజీ - 556


ਜਿਚਰੁ ਵਿਚਿ ਦੰਮੁ ਹੈ ਤਿਚਰੁ ਨ ਚੇਤਈ ਕਿ ਕਰੇਗੁ ਅਗੈ ਜਾਇ ॥
jichar vich dam hai tichar na chetee ki kareg agai jaae |

శరీరంలో శ్వాస ఉన్నంత వరకు భగవంతుని స్మరించడు; అతను ఇకపై ప్రపంచంలో ఏమి చేస్తాడు?

ਗਿਆਨੀ ਹੋਇ ਸੁ ਚੇਤੰਨੁ ਹੋਇ ਅਗਿਆਨੀ ਅੰਧੁ ਕਮਾਇ ॥
giaanee hoe su chetan hoe agiaanee andh kamaae |

భగవంతుని స్మరించేవాడు ఆధ్యాత్మిక గురువు; అజ్ఞాని గుడ్డిగా ప్రవర్తిస్తాడు.

ਨਾਨਕ ਏਥੈ ਕਮਾਵੈ ਸੋ ਮਿਲੈ ਅਗੈ ਪਾਏ ਜਾਇ ॥੧॥
naanak ethai kamaavai so milai agai paae jaae |1|

ఓ నానక్, ఈ లోకంలో ఎవరైనా ఏమి చేసినా, అతను ఈలోకంలో ఏమి పొందాలో నిర్ణయిస్తాడు. ||1||

ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |

మూడవ మెహల్:

ਧੁਰਿ ਖਸਮੈ ਕਾ ਹੁਕਮੁ ਪਇਆ ਵਿਣੁ ਸਤਿਗੁਰ ਚੇਤਿਆ ਨ ਜਾਇ ॥
dhur khasamai kaa hukam peaa vin satigur chetiaa na jaae |

నిజమైన గురువు లేకుండా ఆయనను స్మరించలేరన్నది మొదటి నుంచీ స్వామివారి సంకల్పం.

ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਅੰਤਰਿ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਸਦਾ ਰਹਿਆ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥
satigur miliaai antar rav rahiaa sadaa rahiaa liv laae |

నిజమైన గురువును కలుసుకోవడం, భగవంతుడు తనలో లోతుగా వ్యాపించి ఉన్నాడని అతను గ్రహించాడు; అతను ప్రభువు ప్రేమలో ఎప్పటికీ లీనమై ఉంటాడు.

ਦਮਿ ਦਮਿ ਸਦਾ ਸਮਾਲਦਾ ਦੰਮੁ ਨ ਬਿਰਥਾ ਜਾਇ ॥
dam dam sadaa samaaladaa dam na birathaa jaae |

ప్రతి శ్వాసతో, అతను ధ్యానంలో భగవంతుడిని నిరంతరం స్మరిస్తాడు; ఒక్క శ్వాస కూడా వృధాగా పోదు.

ਜਨਮ ਮਰਨ ਕਾ ਭਉ ਗਇਆ ਜੀਵਨ ਪਦਵੀ ਪਾਇ ॥
janam maran kaa bhau geaa jeevan padavee paae |

అతని పుట్టుక మరియు మరణ భయాలు తొలగిపోతాయి మరియు అతను గౌరవనీయమైన శాశ్వతమైన స్థితిని పొందుతాడు.

ਨਾਨਕ ਇਹੁ ਮਰਤਬਾ ਤਿਸ ਨੋ ਦੇਇ ਜਿਸ ਨੋ ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ ਰਜਾਇ ॥੨॥
naanak ihu maratabaa tis no dee jis no kirapaa kare rajaae |2|

ఓ నానక్, అతను తన దయను కురిపించే వ్యక్తికి ఈ హోదాను ప్రసాదిస్తాడు. ||2||

ਪਉੜੀ ॥
paurree |

పూరీ:

ਆਪੇ ਦਾਨਾਂ ਬੀਨਿਆ ਆਪੇ ਪਰਧਾਨਾਂ ॥
aape daanaan beeniaa aape paradhaanaan |

అతడే సర్వజ్ఞాని మరియు సర్వజ్ఞుడు; అతడే సర్వోన్నతుడు.

ਆਪੇ ਰੂਪ ਦਿਖਾਲਦਾ ਆਪੇ ਲਾਇ ਧਿਆਨਾਂ ॥
aape roop dikhaaladaa aape laae dhiaanaan |

అతడే తన రూపాన్ని వెల్లడి చేస్తాడు మరియు అతడే మనలను తన ధ్యానానికి ఆజ్ఞాపించాడు.

ਆਪੇ ਮੋਨੀ ਵਰਤਦਾ ਆਪੇ ਕਥੈ ਗਿਆਨਾਂ ॥
aape monee varatadaa aape kathai giaanaan |

అతనే నిశ్శబ్ద జ్ఞాని వలె నటిస్తాడు మరియు అతనే ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానాన్ని మాట్లాడతాడు.

ਕਉੜਾ ਕਿਸੈ ਨ ਲਗਈ ਸਭਨਾ ਹੀ ਭਾਨਾ ॥
kaurraa kisai na lagee sabhanaa hee bhaanaa |

అతను ఎవరికీ చేదుగా కనిపించడు; అందరికి నచ్చేవాడు.

ਉਸਤਤਿ ਬਰਨਿ ਨ ਸਕੀਐ ਸਦ ਸਦ ਕੁਰਬਾਨਾ ॥੧੯॥
ausatat baran na sakeeai sad sad kurabaanaa |19|

అతని ప్రశంసలను వర్ణించలేము; ఎప్పటికీ మరియు ఎప్పటికీ, నేను అతనికి త్యాగం. ||19||

ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa 1 |

సలోక్, మొదటి మెహల్:

ਕਲੀ ਅੰਦਰਿ ਨਾਨਕਾ ਜਿੰਨਾਂ ਦਾ ਅਉਤਾਰੁ ॥
kalee andar naanakaa jinaan daa aautaar |

కలియుగం యొక్క ఈ చీకటి యుగంలో, ఓ నానక్, రాక్షసులు జన్మించారు.

ਪੁਤੁ ਜਿਨੂਰਾ ਧੀਅ ਜਿੰਨੂਰੀ ਜੋਰੂ ਜਿੰਨਾ ਦਾ ਸਿਕਦਾਰੁ ॥੧॥
put jinooraa dheea jinooree joroo jinaa daa sikadaar |1|

కొడుకు రాక్షసుడు, కూతురు రాక్షసుడు; భార్య రాక్షసులకు అధిపతి. ||1||

ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 |

మొదటి మెహల్:

ਹਿੰਦੂ ਮੂਲੇ ਭੂਲੇ ਅਖੁਟੀ ਜਾਂਹੀ ॥
hindoo moole bhoole akhuttee jaanhee |

హిందువులు ఆదిదేవుని మరచిపోయారు; వారు తప్పు మార్గంలో వెళ్తున్నారు.

ਨਾਰਦਿ ਕਹਿਆ ਸਿ ਪੂਜ ਕਰਾਂਹੀ ॥
naarad kahiaa si pooj karaanhee |

నారదుడు వారికి సూచించినట్లు, వారు విగ్రహాలను పూజిస్తున్నారు.

ਅੰਧੇ ਗੁੰਗੇ ਅੰਧ ਅੰਧਾਰੁ ॥
andhe gunge andh andhaar |

వారు గుడ్డివారు మరియు మూగవారు, గుడ్డివారిలో గుడ్డివారు.

ਪਾਥਰੁ ਲੇ ਪੂਜਹਿ ਮੁਗਧ ਗਵਾਰ ॥
paathar le poojeh mugadh gavaar |

తెలివిలేని మూర్ఖులు రాళ్లను ఏరుకుని పూజిస్తారు.

ਓਹਿ ਜਾ ਆਪਿ ਡੁਬੇ ਤੁਮ ਕਹਾ ਤਰਣਹਾਰੁ ॥੨॥
ohi jaa aap ddube tum kahaa taranahaar |2|

కానీ ఆ రాళ్లు మునిగిపోయినప్పుడు, మిమ్మల్ని ఎవరు దాటిస్తారు? ||2||

ਪਉੜੀ ॥
paurree |

పూరీ:

ਸਭੁ ਕਿਹੁ ਤੇਰੈ ਵਸਿ ਹੈ ਤੂ ਸਚਾ ਸਾਹੁ ॥
sabh kihu terai vas hai too sachaa saahu |

ప్రతిదీ మీ శక్తిలో ఉంది; మీరు నిజమైన రాజు.

ਭਗਤ ਰਤੇ ਰੰਗਿ ਏਕ ਕੈ ਪੂਰਾ ਵੇਸਾਹੁ ॥
bhagat rate rang ek kai pooraa vesaahu |

భక్తులు ఒకే భగవంతుని ప్రేమతో నిండి ఉన్నారు; వారు ఆయనపై సంపూర్ణ విశ్వాసాన్ని కలిగి ఉన్నారు.

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਭੋਜਨੁ ਨਾਮੁ ਹਰਿ ਰਜਿ ਰਜਿ ਜਨ ਖਾਹੁ ॥
amrit bhojan naam har raj raj jan khaahu |

భగవంతుని నామము అమృత ఆహారము; అతని వినయ సేవకులు కడుపునిండా తింటారు.

ਸਭਿ ਪਦਾਰਥ ਪਾਈਅਨਿ ਸਿਮਰਣੁ ਸਚੁ ਲਾਹੁ ॥
sabh padaarath paaeean simaran sach laahu |

సకల సంపదలు లభిస్తాయి - భగవంతుని ధ్యాన స్మరణే నిజమైన లాభం.

ਸੰਤ ਪਿਆਰੇ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਅਗਮ ਅਗਾਹੁ ॥੨੦॥
sant piaare paarabraham naanak har agam agaahu |20|

సాధువులు సర్వోన్నత ప్రభువైన దేవునికి చాలా ప్రియమైనవారు, ఓ నానక్; ప్రభువు చేరుకోలేనివాడు మరియు అర్థం చేసుకోలేనివాడు. ||20||

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |

సలోక్, మూడవ మెహల్:

ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਹੁਕਮੇ ਆਵਦਾ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਹੁਕਮੇ ਜਾਇ ॥
sabh kichh hukame aavadaa sabh kichh hukame jaae |

ప్రతిదీ ప్రభువు సంకల్పం ద్వారా వస్తుంది మరియు ప్రతిదీ ప్రభువు సంకల్పం ద్వారా జరుగుతుంది.

ਜੇ ਕੋ ਮੂਰਖੁ ਆਪਹੁ ਜਾਣੈ ਅੰਧਾ ਅੰਧੁ ਕਮਾਇ ॥
je ko moorakh aapahu jaanai andhaa andh kamaae |

ఒక మూర్ఖుడు తానే సృష్టికర్త అని నమ్మితే, అతను గుడ్డివాడు మరియు అంధత్వంలో ప్రవర్తిస్తాడు.

ਨਾਨਕ ਹੁਕਮੁ ਕੋ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੁਝੈ ਜਿਸ ਨੋ ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ ਰਜਾਇ ॥੧॥
naanak hukam ko guramukh bujhai jis no kirapaa kare rajaae |1|

ఓ నానక్, గురుముఖ్ ప్రభువు ఆజ్ఞ యొక్క హుకుమ్‌ను అర్థం చేసుకున్నాడు; ప్రభువు అతనిపై తన దయను కురిపిస్తాడు. ||1||

ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |

మూడవ మెహల్:

ਸੋ ਜੋਗੀ ਜੁਗਤਿ ਸੋ ਪਾਏ ਜਿਸ ਨੋ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥
so jogee jugat so paae jis no guramukh naam paraapat hoe |

అతను మాత్రమే యోగి, మరియు అతను మాత్రమే మార్గాన్ని కనుగొంటాడు, అతను గురుముఖ్‌గా నామ్‌ను పొందుతాడు.

ਤਿਸੁ ਜੋਗੀ ਕੀ ਨਗਰੀ ਸਭੁ ਕੋ ਵਸੈ ਭੇਖੀ ਜੋਗੁ ਨ ਹੋਇ ॥
tis jogee kee nagaree sabh ko vasai bhekhee jog na hoe |

ఆ యోగి యొక్క దేహగ్రామంలో అన్నీ ఆశీర్వాదాలే; ఈ యోగం బాహ్య ప్రదర్శన ద్వారా లభించదు.

ਨਾਨਕ ਐਸਾ ਵਿਰਲਾ ਕੋ ਜੋਗੀ ਜਿਸੁ ਘਟਿ ਪਰਗਟੁ ਹੋਇ ॥੨॥
naanak aaisaa viralaa ko jogee jis ghatt paragatt hoe |2|

ఓ నానక్, అటువంటి యోగి చాలా అరుదు; ప్రభువు అతని హృదయంలో ప్రత్యక్షంగా ఉన్నాడు. ||2||

ਪਉੜੀ ॥
paurree |

పూరీ:

ਆਪੇ ਜੰਤ ਉਪਾਇਅਨੁ ਆਪੇ ਆਧਾਰੁ ॥
aape jant upaaeian aape aadhaar |

అతడే జీవులను సృష్టించాడు, మరియు అతనే వాటికి మద్దతు ఇస్తాడు.

ਆਪੇ ਸੂਖਮੁ ਭਾਲੀਐ ਆਪੇ ਪਾਸਾਰੁ ॥
aape sookham bhaaleeai aape paasaar |

అతడే సూక్ష్మంగా కనిపిస్తాడు మరియు అతడే స్పష్టంగా ఉన్నాడు.

ਆਪਿ ਇਕਾਤੀ ਹੋਇ ਰਹੈ ਆਪੇ ਵਡ ਪਰਵਾਰੁ ॥
aap ikaatee hoe rahai aape vadd paravaar |

అతనే ఒంటరి ఏకాంతంగా మిగిలిపోతాడు మరియు అతనే ఒక భారీ కుటుంబాన్ని కలిగి ఉన్నాడు.

ਨਾਨਕੁ ਮੰਗੈ ਦਾਨੁ ਹਰਿ ਸੰਤਾ ਰੇਨਾਰੁ ॥
naanak mangai daan har santaa renaar |

నానక్ భగవంతుని సాధువుల పాద ధూళిని బహుమతిగా అడుగుతాడు.

ਹੋਰੁ ਦਾਤਾਰੁ ਨ ਸੁਝਈ ਤੂ ਦੇਵਣਹਾਰੁ ॥੨੧॥੧॥ ਸੁਧੁ ॥
hor daataar na sujhee too devanahaar |21|1| sudh |

నేను ఏ ఇతర దాతని చూడలేను; నీవు మాత్రమే దాతవు, ఓ ప్రభూ. ||21||1|| సుధ్||


సూచిక (1 - 1430)
జాపు పేజీ: 1 - 8
సో దర్ పేజీ: 8 - 10
సో పురਖ్ పేజీ: 10 - 12
సోహిలా పేజీ: 12 - 13
సిరీ రాగ్ పేజీ: 14 - 93
రాగ్ మాజ్ పేజీ: 94 - 150
రాగ్ గౌరీ పేజీ: 151 - 346
రాగ్ ఆసా పేజీ: 347 - 488
రాగ్ గుజరి పేజీ: 489 - 526
రాగ్ దయవ్ గంధారి పేజీ: 527 - 536
రాగ్ బిహాగ్రా పేజీ: 537 - 556
రాగ్ వధన్స పేజీ: 557 - 594
రాగ్ సోరథ్ పేజీ: 595 - 659
రాగ్ ధనాస్రీ పేజీ: 660 - 695
రాగ్ జైత్స్రీ పేజీ: 696 - 710
రాగ్ టోడి పేజీ: 711 - 718
రాగ్ బైరారీ పేజీ: 719 - 720
రాగ్ తిలంగ్ పేజీ: 721 - 727
రాగ్ సూహీ పేజీ: 728 - 794
రాగ్ బిలావల్ పేజీ: 795 - 858
రాగ్ గోండ్ పేజీ: 859 - 875
రాగ్ రామ్కలి పేజీ: 876 - 974
రాగ్ నత్ నారాయణ పేజీ: 975 - 983
రాగ్ మాలీ గౌరా పేజీ: 984 - 988
రాగ్ మారు పేజీ: 989 - 1106
రాగ్ టుఖారి పేజీ: 1107 - 1117
రాగ్ కయదారా పేజీ: 1118 - 1124
రాగ్ భైరావో పేజీ: 1125 - 1167
రాగ్ బసంత పేజీ: 1168 - 1196
రాగ్ సరంగ్ పేజీ: 1197 - 1253
రాగ్ మలార్ పేజీ: 1254 - 1293
రాగ్ కాండ్రా పేజీ: 1294 - 1318
రాగ్ కళ్యాణ పేజీ: 1319 - 1326
రాగ్ ప్రభాతీ పేజీ: 1327 - 1351
రాగ్ జైజావంతి పేజీ: 1352 - 1359
సలోక్ సేహశ్కృతీ పేజీ: 1353 - 1360
గాథా ఫిఫ్త్ మహల్ పేజీ: 1360 - 1361
ఫుంహే ఫిఫ్త్ మహల్ పేజీ: 1361 - 1363
చౌబోలాస్ ఫిఫ్త్ మహల్ పేజీ: 1363 - 1364
సలోక్ కబీర్ జీ పేజీ: 1364 - 1377
సలోక్ ఫరీద్ జీ పేజీ: 1377 - 1385
స్వయ్యాయ శ్రీ ముఖబక్ మహల్ 5 పేజీ: 1385 - 1389
స్వయ్యాయ మొదటి మాహల్ పేజీ: 1389 - 1390
స్వయ్యాయ ద్వితీయ మాహల్ పేజీ: 1391 - 1392
స్వయ్యాయ తృతీయ మాహల్ పేజీ: 1392 - 1396
స్వయ్యాయ చతుర్థ మాహల్ పేజీ: 1396 - 1406
స్వయ్యాయ పంచమ మాహల్ పేజీ: 1406 - 1409
సలోక్ వారన్ థయ్ వధీక్ పేజీ: 1410 - 1426
సలోక్ నవమ మాహల్ పేజీ: 1426 - 1429
ముందావణీ ఫిఫ్త్ మాహల్ పేజీ: 1429 - 1429
రాగ్మాలా పేజీ: 1430 - 1430