ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 శ్రీ గురు గ్రంథ్ సాహిబ్
పేజీ - 314
ਪਉੜੀ ॥
paurree |పూరీ:
ਤੂ ਕਰਤਾ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਜਾਣਦਾ ਜੋ ਜੀਆ ਅੰਦਰਿ ਵਰਤੈ ॥
too karataa sabh kichh jaanadaa jo jeea andar varatai |ఓ సృష్టికర్త, మా జీవులలో జరిగే ప్రతిదీ మీకు తెలుసు.
ਤੂ ਕਰਤਾ ਆਪਿ ਅਗਣਤੁ ਹੈ ਸਭੁ ਜਗੁ ਵਿਚਿ ਗਣਤੈ ॥
too karataa aap aganat hai sabh jag vich ganatai |ఓ సృష్టికర్త, మీరే లెక్కించలేనివారు, అయితే ప్రపంచం మొత్తం గణన పరిధిలో ఉంది.
ਸਭੁ ਕੀਤਾ ਤੇਰਾ ਵਰਤਦਾ ਸਭ ਤੇਰੀ ਬਣਤੈ ॥
sabh keetaa teraa varatadaa sabh teree banatai |అంతా నీ ఇష్ట ప్రకారమే జరుగుతుంది; మీరు అన్నింటినీ సృష్టించారు.
ਤੂ ਘਟਿ ਘਟਿ ਇਕੁ ਵਰਤਦਾ ਸਚੁ ਸਾਹਿਬ ਚਲਤੈ ॥
too ghatt ghatt ik varatadaa sach saahib chalatai |నీవు ఒక్కడివి, ప్రతి హృదయంలో వ్యాపించి ఉన్నాయి; ఓ ట్రూ లార్డ్ మరియు మాస్టర్, ఇది మీ నాటకం.
ਸਤਿਗੁਰ ਨੋ ਮਿਲੇ ਸੁ ਹਰਿ ਮਿਲੇ ਨਾਹੀ ਕਿਸੈ ਪਰਤੈ ॥੨੪॥
satigur no mile su har mile naahee kisai paratai |24|నిజమైన గురువును కలిసేవాడు భగవంతుడిని కలుస్తాడు; ఎవరూ అతనిని తిప్పికొట్టలేరు. ||24||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੪ ॥
salok mahalaa 4 |సలోక్, నాల్గవ మెహల్:
ਇਹੁ ਮਨੂਆ ਦ੍ਰਿੜੁ ਕਰਿ ਰਖੀਐ ਗੁਰਮੁਖਿ ਲਾਈਐ ਚਿਤੁ ॥
eihu manooaa drirr kar rakheeai guramukh laaeeai chit |ఈ మనస్సును స్థిరంగా మరియు స్థిరంగా ఉంచండి; గురుముఖ్ అవ్వండి మరియు మీ స్పృహను కేంద్రీకరించండి.
ਕਿਉ ਸਾਸਿ ਗਿਰਾਸਿ ਵਿਸਾਰੀਐ ਬਹਦਿਆ ਉਠਦਿਆ ਨਿਤ ॥
kiau saas giraas visaareeai bahadiaa utthadiaa nit |మీరు అతనిని ఎలా మర్చిపోగలరు, ప్రతి శ్వాసతో మరియు ఆహారంతో, కూర్చున్నప్పుడు లేదా నిలబడి?
ਮਰਣ ਜੀਵਣ ਕੀ ਚਿੰਤਾ ਗਈ ਇਹੁ ਜੀਅੜਾ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਵਸਿ ॥
maran jeevan kee chintaa gee ihu jeearraa har prabh vas |జననం మరియు మరణం గురించి నా ఆందోళన ముగిసింది; ఈ ఆత్మ ప్రభువైన దేవుని నియంత్రణలో ఉంది.
ਜਿਉ ਭਾਵੈ ਤਿਉ ਰਖੁ ਤੂ ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਬਖਸਿ ॥੧॥
jiau bhaavai tiau rakh too jan naanak naam bakhas |1|అది నీకు ఇష్టమైతే, సేవకుడు నానక్ను రక్షించి, అతనిని నీ పేరుతో అనుగ్రహించు. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |మూడవ మెహల్:
ਮਨਮੁਖੁ ਅਹੰਕਾਰੀ ਮਹਲੁ ਨ ਜਾਣੈ ਖਿਨੁ ਆਗੈ ਖਿਨੁ ਪੀਛੈ ॥
manamukh ahankaaree mahal na jaanai khin aagai khin peechhai |అహంభావి, స్వయం సంకల్పం గల మన్ముఖ్కు భగవంతుని సన్నిధి గురించి తెలియదు; ఒక క్షణం అతను ఇక్కడ ఉన్నాడు మరియు తరువాతి క్షణం అక్కడ ఉన్నాడు.
ਸਦਾ ਬੁਲਾਈਐ ਮਹਲਿ ਨ ਆਵੈ ਕਿਉ ਕਰਿ ਦਰਗਹ ਸੀਝੈ ॥
sadaa bulaaeeai mahal na aavai kiau kar daragah seejhai |అతను ఎల్లప్పుడూ ఆహ్వానించబడతాడు, కానీ అతను ప్రభువు సన్నిధికి వెళ్ళడు. అతను ప్రభువు కోర్టులో ఎలా అంగీకరించబడతాడు?
ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਮਹਲੁ ਵਿਰਲਾ ਜਾਣੈ ਸਦਾ ਰਹੈ ਕਰ ਜੋੜਿ ॥
satigur kaa mahal viralaa jaanai sadaa rahai kar jorr |నిజమైన గురువు యొక్క సౌధాన్ని తెలిసిన వారు ఎంత అరుదు; వారు తమ అరచేతులను ఒకదానితో ఒకటి నొక్కి ఉంచి నిలబడతారు.
ਆਪਣੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਹਰਿ ਮੇਰਾ ਨਾਨਕ ਲਏ ਬਹੋੜਿ ॥੨॥
aapanee kripaa kare har meraa naanak le bahorr |2|నా ప్రభువు తన కృపను ప్రసాదిస్తే, ఓ నానక్, అతను వాటిని తిరిగి పొందుతాడు. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |పూరీ:
ਸਾ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਸਫਲ ਹੈ ਜਿਤੁ ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਮਨੁ ਮੰਨੇ ॥
saa sevaa keetee safal hai jit satigur kaa man mane |ఆ సేవ ఫలదాయకం మరియు ప్రతిఫలదాయకం, ఇది గురువు యొక్క మనస్సుకు సంతోషాన్నిస్తుంది.
ਜਾ ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਮਨੁ ਮੰਨਿਆ ਤਾ ਪਾਪ ਕਸੰਮਲ ਭੰਨੇ ॥
jaa satigur kaa man maniaa taa paap kasamal bhane |నిజమైన గురువు యొక్క మనస్సు ప్రసన్నుడైతే, పాపాలు మరియు దుష్కర్మలు పారిపోతాయి.
ਉਪਦੇਸੁ ਜਿ ਦਿਤਾ ਸਤਿਗੁਰੂ ਸੋ ਸੁਣਿਆ ਸਿਖੀ ਕੰਨੇ ॥
aupades ji ditaa satiguroo so suniaa sikhee kane |సిక్కులు నిజమైన గురువు అందించిన బోధనలను వింటారు.
ਜਿਨ ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਭਾਣਾ ਮੰਨਿਆ ਤਿਨ ਚੜੀ ਚਵਗਣਿ ਵੰਨੇ ॥
jin satigur kaa bhaanaa maniaa tin charree chavagan vane |నిజమైన గురువు యొక్క చిత్తానికి లొంగిపోయేవారు భగవంతుని యొక్క నాలుగు రెట్లు ప్రేమతో నిండి ఉంటారు.
ਇਹ ਚਾਲ ਨਿਰਾਲੀ ਗੁਰਮੁਖੀ ਗੁਰ ਦੀਖਿਆ ਸੁਣਿ ਮਨੁ ਭਿੰਨੇ ॥੨੫॥
eih chaal niraalee guramukhee gur deekhiaa sun man bhine |25|ఇది గురుముఖ్ల యొక్క విశిష్టమైన మరియు విభిన్నమైన జీవన విధానం: గురువు యొక్క బోధనలను వినడం, వారి మనస్సులు వికసించటం. ||25||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |సలోక్, మూడవ మెహల్:
ਜਿਨਿ ਗੁਰੁ ਗੋਪਿਆ ਆਪਣਾ ਤਿਸੁ ਠਉਰ ਨ ਠਾਉ ॥
jin gur gopiaa aapanaa tis tthaur na tthaau |తమ గురువును ధృవీకరించని వారికి ఇల్లు లేదా విశ్రాంతి స్థలం ఉండదు.
ਹਲਤੁ ਪਲਤੁ ਦੋਵੈ ਗਏ ਦਰਗਹ ਨਾਹੀ ਥਾਉ ॥
halat palat dovai ge daragah naahee thaau |వారు ఇహలోకం మరియు తదుపరి రెండింటినీ కోల్పోతారు; ప్రభువు ఆస్థానంలో వారికి స్థానం లేదు.
ਓਹ ਵੇਲਾ ਹਥਿ ਨ ਆਵਈ ਫਿਰਿ ਸਤਿਗੁਰ ਲਗਹਿ ਪਾਇ ॥
oh velaa hath na aavee fir satigur lageh paae |నిజమైన గురువు పాదాలకు నమస్కరించే ఈ అవకాశం మళ్లీ రాదు.
ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਗਣਤੈ ਘੁਸੀਐ ਦੁਖੇ ਦੁਖਿ ਵਿਹਾਇ ॥
satigur kee ganatai ghuseeai dukhe dukh vihaae |వారు నిజమైన గురువుచే లెక్కించబడకుండా తప్పిపోతే, వారు తమ జీవితాలను బాధతో మరియు కష్టాలతో గడిచిపోతారు.
ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰਵੈਰੁ ਹੈ ਆਪੇ ਲਏ ਜਿਸੁ ਲਾਇ ॥
satigur purakh niravair hai aape le jis laae |నిజమైన గురువు, ప్రధాన జీవి, ద్వేషం లేదా ప్రతీకారం లేదు; ఎవరితో సంతోషిస్తారో వారిని తనతో ఐక్యం చేసుకుంటాడు.
ਨਾਨਕ ਦਰਸਨੁ ਜਿਨਾ ਵੇਖਾਲਿਓਨੁ ਤਿਨਾ ਦਰਗਹ ਲਏ ਛਡਾਇ ॥੧॥
naanak darasan jinaa vekhaalion tinaa daragah le chhaddaae |1|ఓ నానక్, అతని దర్శనం యొక్క దీవెన దర్శనాన్ని చూసే వారు భగవంతుని ఆస్థానంలో విముక్తి పొందారు. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |మూడవ మెహల్:
ਮਨਮੁਖੁ ਅਗਿਆਨੁ ਦੁਰਮਤਿ ਅਹੰਕਾਰੀ ॥
manamukh agiaan duramat ahankaaree |స్వయం సంకల్ప మన్ముఖుడు అజ్ఞాని, దుష్టబుద్ధి కలవాడు మరియు అహంభావి.
ਅੰਤਰਿ ਕ੍ਰੋਧੁ ਜੂਐ ਮਤਿ ਹਾਰੀ ॥
antar krodh jooaai mat haaree |అతను లోపల కోపంతో నిండి ఉన్నాడు మరియు అతను జూదంలో తన మనస్సును కోల్పోతాడు.
ਕੂੜੁ ਕੁਸਤੁ ਓਹੁ ਪਾਪ ਕਮਾਵੈ ॥
koorr kusat ohu paap kamaavai |అతను మోసం మరియు అధర్మం యొక్క పాపాలను చేస్తాడు.
ਕਿਆ ਓਹੁ ਸੁਣੈ ਕਿਆ ਆਖਿ ਸੁਣਾਵੈ ॥
kiaa ohu sunai kiaa aakh sunaavai |అతను ఏమి వినగలడు మరియు ఇతరులకు ఏమి చెప్పగలడు?
ਅੰਨਾ ਬੋਲਾ ਖੁਇ ਉਝੜਿ ਪਾਇ ॥
anaa bolaa khue ujharr paae |అతను గుడ్డివాడు మరియు చెవిటివాడు; అతను తన దారిని పోగొట్టుకుంటాడు మరియు అరణ్యంలో తప్పిపోతాడు.
ਮਨਮੁਖੁ ਅੰਧਾ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥
manamukh andhaa aavai jaae |అంధుడు, స్వయం సంకల్పం ఉన్న మన్ముఖుడు పునర్జన్మలో వచ్చి వెళ్తాడు;
ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਭੇਟੇ ਥਾਇ ਨ ਪਾਇ ॥
bin satigur bhette thaae na paae |నిజమైన గురువును కలవకుండా, అతనికి విశ్రాంతి స్థలం దొరకదు.
ਨਾਨਕ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਕਮਾਇ ॥੨॥
naanak poorab likhiaa kamaae |2|ఓ నానక్, అతను ముందుగా నిర్ణయించిన విధి ప్రకారం వ్యవహరిస్తాడు. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |పూరీ:
ਜਿਨ ਕੇ ਚਿਤ ਕਠੋਰ ਹਹਿ ਸੇ ਬਹਹਿ ਨ ਸਤਿਗੁਰ ਪਾਸਿ ॥
jin ke chit katthor heh se baheh na satigur paas |రాయిలా దృఢమైన హృదయాలు ఉన్నవారు నిజమైన గురువు దగ్గర కూర్చోరు.
ਓਥੈ ਸਚੁ ਵਰਤਦਾ ਕੂੜਿਆਰਾ ਚਿਤ ਉਦਾਸਿ ॥
othai sach varatadaa koorriaaraa chit udaas |అక్కడ సత్యం ప్రబలంగా ఉంటుంది; అబద్ధాలు తమ స్పృహను దానికి అనుగుణంగా మార్చుకోరు.
ਓਇ ਵਲੁ ਛਲੁ ਕਰਿ ਝਤਿ ਕਢਦੇ ਫਿਰਿ ਜਾਇ ਬਹਹਿ ਕੂੜਿਆਰਾ ਪਾਸਿ ॥
oe val chhal kar jhat kadtade fir jaae baheh koorriaaraa paas |హుక్ ద్వారా లేదా వంకరగా, వారు తమ సమయాన్ని గడుపుతారు, ఆపై వారు మళ్లీ తప్పుడు వారితో కూర్చోవడానికి తిరిగి వెళతారు.
ਵਿਚਿ ਸਚੇ ਕੂੜੁ ਨ ਗਡਈ ਮਨਿ ਵੇਖਹੁ ਕੋ ਨਿਰਜਾਸਿ ॥
vich sache koorr na gaddee man vekhahu ko nirajaas |అసత్యము సత్యముతో కలవదు; ఓ ప్రజలారా, దీనిని పరిశీలించి చూడండి.
ਕੂੜਿਆਰ ਕੂੜਿਆਰੀ ਜਾਇ ਰਲੇ ਸਚਿਆਰ ਸਿਖ ਬੈਠੇ ਸਤਿਗੁਰ ਪਾਸਿ ॥੨੬॥
koorriaar koorriaaree jaae rale sachiaar sikh baitthe satigur paas |26|అసత్యం వెళ్లి అబద్ధంతో కలిసిపోతుంది, అయితే సత్యవంతులైన సిక్కులు నిజమైన గురువు పక్కన కూర్చుంటారు. ||26||