ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 శ్రీ గురు గ్రంథ్ సాహిబ్
పేజీ - 549
ਮਨਮੁਖ ਮੂਲਹੁ ਭੁਲਾਇਅਨੁ ਵਿਚਿ ਲਬੁ ਲੋਭੁ ਅਹੰਕਾਰੁ ॥
manamukh moolahu bhulaaeian vich lab lobh ahankaar |స్వయం సంకల్పం కలిగిన మన్ముఖులు మొదటి నుంచీ దారి తప్పారు; వారిలో దురాశ, దురాశ మరియు అహం దాగి ఉంటుంది.
ਝਗੜਾ ਕਰਦਿਆ ਅਨਦਿਨੁ ਗੁਦਰੈ ਸਬਦਿ ਨ ਕਰੈ ਵੀਚਾਰੁ ॥
jhagarraa karadiaa anadin gudarai sabad na karai veechaar |వారి రాత్రులు మరియు పగలు వాదనలో గడిచిపోతాయి మరియు వారు షాబాద్ యొక్క వాక్యాన్ని ప్రతిబింబించరు.
ਸੁਧਿ ਮਤਿ ਕਰਤੈ ਹਿਰਿ ਲਈ ਬੋਲਨਿ ਸਭੁ ਵਿਕਾਰੁ ॥
sudh mat karatai hir lee bolan sabh vikaar |సృష్టికర్త వారి సూక్ష్మ బుద్ధిని తీసివేసాడు మరియు వారి మాటలన్నీ చెడిపోయాయి.
ਦਿਤੈ ਕਿਤੈ ਨ ਸੰਤੋਖੀਅਨਿ ਅੰਤਰਿ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਬਹੁਤੁ ਅਗੵਾਨੁ ਅੰਧਾਰੁ ॥
ditai kitai na santokheean antar trisanaa bahut agayaan andhaar |ఏం ఇచ్చినా తృప్తి చెందరు; వాటిలో కోరిక, మరియు అజ్ఞానం యొక్క గొప్ప చీకటి.
ਨਾਨਕ ਮਨਮੁਖਾ ਨਾਲਹੁ ਤੁਟੀਆ ਭਲੀ ਜਿਨਾ ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਪਿਆਰੁ ॥੧॥
naanak manamukhaa naalahu tutteea bhalee jinaa maaeaa mohi piaar |1|ఓ నానక్, స్వయం సంకల్ప మన్ముఖులతో తెగతెంపులు చేసుకోవడం సరైనదే; వారికి మాయ ప్రేమ మధురమైనది. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |మూడవ మెహల్:
ਤਿਨੑ ਭਉ ਸੰਸਾ ਕਿਆ ਕਰੇ ਜਿਨ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਿਰਿ ਕਰਤਾਰੁ ॥
tina bhau sansaa kiaa kare jin satigur sir karataar |సృష్టికర్తకు మరియు నిజమైన గురువుకు తమ తలలను ఇచ్చిన వారికి భయం మరియు సందేహం ఏమి చేయగలవు?
ਧੁਰਿ ਤਿਨ ਕੀ ਪੈਜ ਰਖਦਾ ਆਪੇ ਰਖਣਹਾਰੁ ॥
dhur tin kee paij rakhadaa aape rakhanahaar |ఆది నుండి గౌరవాన్ని కాపాడినవాడు వారి గౌరవాన్ని కూడా కాపాడతాడు.
ਮਿਲਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰਿ ॥
mil preetam sukh paaeaa sachai sabad veechaar |వారి ప్రియమైన వారిని కలవడం, వారు శాంతిని పొందుతారు; వారు షాబాద్ యొక్క నిజమైన వాక్యాన్ని ప్రతిబింబిస్తారు.
ਨਾਨਕ ਸੁਖਦਾਤਾ ਸੇਵਿਆ ਆਪੇ ਪਰਖਣਹਾਰੁ ॥੨॥
naanak sukhadaataa seviaa aape parakhanahaar |2|ఓ నానక్, నేను శాంతి దాతకు సేవ చేస్తాను; అతడే అసెస్సర్. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |పూరీ:
ਜੀਅ ਜੰਤ ਸਭਿ ਤੇਰਿਆ ਤੂ ਸਭਨਾ ਰਾਸਿ ॥
jeea jant sabh teriaa too sabhanaa raas |సమస్త జీవులు నీవే; అందరికి నీవే సంపద.
ਜਿਸ ਨੋ ਤੂ ਦੇਹਿ ਤਿਸੁ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਮਿਲੈ ਕੋਈ ਹੋਰੁ ਸਰੀਕੁ ਨਾਹੀ ਤੁਧੁ ਪਾਸਿ ॥
jis no too dehi tis sabh kichh milai koee hor sareek naahee tudh paas |మీరు ఎవరికి ఇస్తే, ప్రతిదీ పొందుతుంది; నీకు ప్రత్యర్థిగా మరెవరూ లేరు.
ਤੂ ਇਕੋ ਦਾਤਾ ਸਭਸ ਦਾ ਹਰਿ ਪਹਿ ਅਰਦਾਸਿ ॥
too iko daataa sabhas daa har peh aradaas |మీరు మాత్రమే అందరికీ గొప్ప దాత; ప్రభువా, నీకు నా ప్రార్ధనలు చేస్తున్నాను.
ਜਿਸ ਦੀ ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਤਿਸ ਦੀ ਤੂ ਮੰਨਿ ਲੈਹਿ ਸੋ ਜਨੁ ਸਾਬਾਸਿ ॥
jis dee tudh bhaavai tis dee too man laihi so jan saabaas |మీరు ఎవరితో సంతోషిస్తారో, మీరు అంగీకరించబడతారు; అలాంటి వ్యక్తి ఎంత ధన్యుడు!
ਸਭੁ ਤੇਰਾ ਚੋਜੁ ਵਰਤਦਾ ਦੁਖੁ ਸੁਖੁ ਤੁਧੁ ਪਾਸਿ ॥੨॥
sabh teraa choj varatadaa dukh sukh tudh paas |2|మీ అద్భుత నాటకం ప్రతిచోటా వ్యాపించి ఉంది. నా బాధను, ఆనందాన్ని నీ ముందు ఉంచుతున్నాను. ||2||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |సలోక్, మూడవ మెహల్:
ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਚੈ ਭਾਵਦੇ ਦਰਿ ਸਚੈ ਸਚਿਆਰ ॥
guramukh sachai bhaavade dar sachai sachiaar |గురుముఖులు నిజమైన భగవంతుని ప్రసన్నం చేసుకుంటారు; అవి ట్రూ కోర్ట్లో నిజమని నిర్ధారించబడతాయి.
ਸਾਜਨ ਮਨਿ ਆਨੰਦੁ ਹੈ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰ ॥
saajan man aanand hai gur kaa sabad veechaar |అలాంటి స్నేహితుల మనస్సులు గురు శబాద్ వాక్యాన్ని ప్రతిబింబించేలా ఆనందాన్ని నింపుతాయి.
ਅੰਤਰਿ ਸਬਦੁ ਵਸਾਇਆ ਦੁਖੁ ਕਟਿਆ ਚਾਨਣੁ ਕੀਆ ਕਰਤਾਰਿ ॥
antar sabad vasaaeaa dukh kattiaa chaanan keea karataar |వారు తమ హృదయాలలో షాబాద్ను ప్రతిష్ఠించుకుంటారు; వారి బాధలు తొలగిపోతాయి మరియు సృష్టికర్త వారిని దైవిక కాంతితో ఆశీర్వదిస్తాడు.
ਨਾਨਕ ਰਖਣਹਾਰਾ ਰਖਸੀ ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰਿ ॥੧॥
naanak rakhanahaaraa rakhasee aapanee kirapaa dhaar |1|ఓ నానక్, రక్షకుడైన ప్రభువు వారిని రక్షిస్తాడు మరియు తన దయతో వారిని కురిపిస్తాడు. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |మూడవ మెహల్:
ਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਚਾਕਰੀ ਭੈ ਰਚਿ ਕਾਰ ਕਮਾਇ ॥
gur kee sevaa chaakaree bhai rach kaar kamaae |గురువును సేవించండి మరియు ఆయనపై వేచి ఉండండి; మీరు పని చేస్తున్నప్పుడు, దేవుని భయాన్ని కాపాడుకోండి.
ਜੇਹਾ ਸੇਵੈ ਤੇਹੋ ਹੋਵੈ ਜੇ ਚਲੈ ਤਿਸੈ ਰਜਾਇ ॥
jehaa sevai teho hovai je chalai tisai rajaae |మీరు ఆయనను సేవిస్తున్నప్పుడు, మీరు ఆయన ఇష్టానుసారంగా నడుచుకుంటూ ఆయనలా అవుతారు.
ਨਾਨਕ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਆਪਿ ਹੈ ਅਵਰੁ ਨ ਦੂਜੀ ਜਾਇ ॥੨॥
naanak sabh kichh aap hai avar na doojee jaae |2|ఓ నానక్, అతనే సర్వస్వం; వెళ్ళడానికి వేరే చోటు లేదు. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |పూరీ:
ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਤੂਹੈ ਜਾਣਦਾ ਤੁਧੁ ਜੇਵਡੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ॥
teree vaddiaaee toohai jaanadaa tudh jevadd avar na koee |నీ గొప్పతనం నీకే తెలుసు - నీ అంత గొప్పవాడు మరెవరూ లేరు.
ਤੁਧੁ ਜੇਵਡੁ ਹੋਰੁ ਸਰੀਕੁ ਹੋਵੈ ਤਾ ਆਖੀਐ ਤੁਧੁ ਜੇਵਡੁ ਤੂਹੈ ਹੋਈ ॥
tudh jevadd hor sareek hovai taa aakheeai tudh jevadd toohai hoee |మీ అంత గొప్ప ప్రత్యర్థులు ఎవరైనా ఉంటే, నేను అతని గురించి మాట్లాడతాను. మీరు ఒక్కరే మీ అంత గొప్పవారు.
ਜਿਨਿ ਤੂ ਸੇਵਿਆ ਤਿਨਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਹੋਰੁ ਤਿਸ ਦੀ ਰੀਸ ਕਰੇ ਕਿਆ ਕੋਈ ॥
jin too seviaa tin sukh paaeaa hor tis dee rees kare kiaa koee |నీకు సేవ చేసేవాడు శాంతిని పొందుతాడు; నీతో ఇంకెవరు పోల్చగలరు?
ਤੂ ਭੰਨਣ ਘੜਣ ਸਮਰਥੁ ਦਾਤਾਰੁ ਹਹਿ ਤੁਧੁ ਅਗੈ ਮੰਗਣ ਨੋ ਹਥ ਜੋੜਿ ਖਲੀ ਸਭ ਹੋਈ ॥
too bhanan gharran samarath daataar heh tudh agai mangan no hath jorr khalee sabh hoee |ఓ గొప్ప దాత, నాశనం చేయడానికి మరియు సృష్టించడానికి మీరు సర్వశక్తిమంతులు; అరచేతులు ఒకదానితో ఒకటి నొక్కినందున, అందరూ నీ ముందు అడుక్కుంటూ నిలబడి ఉన్నారు.
ਤੁਧੁ ਜੇਵਡੁ ਦਾਤਾਰੁ ਮੈ ਕੋਈ ਨਦਰਿ ਨ ਆਵਈ ਤੁਧੁ ਸਭਸੈ ਨੋ ਦਾਨੁ ਦਿਤਾ ਖੰਡੀ ਵਰਭੰਡੀ ਪਾਤਾਲੀ ਪੁਰਈ ਸਭ ਲੋਈ ॥੩॥
tudh jevadd daataar mai koee nadar na aavee tudh sabhasai no daan ditaa khanddee varabhanddee paataalee puree sabh loee |3|ఓ గొప్ప దాత, నీ అంత గొప్పగా నేను ఎవరినీ చూడలేదు; మీరు అన్ని ఖండాలు, ప్రపంచాలు, సౌర వ్యవస్థలు, నెదర్ ప్రాంతాలు మరియు విశ్వాలలోని జీవులకు దానధర్మాలు చేస్తారు. ||3||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |సలోక్, మూడవ మెహల్:
ਮਨਿ ਪਰਤੀਤਿ ਨ ਆਈਆ ਸਹਜਿ ਨ ਲਗੋ ਭਾਉ ॥
man parateet na aaeea sahaj na lago bhaau |ఓ మనసు, నీకు విశ్వాసం లేదు, మరియు మీరు ఖగోళ ప్రభువు పట్ల ప్రేమను స్వీకరించలేదు;
ਸਬਦੈ ਸਾਦੁ ਨ ਪਾਇਓ ਮਨਹਠਿ ਕਿਆ ਗੁਣ ਗਾਇ ॥
sabadai saad na paaeio manahatth kiaa gun gaae |మీరు షాబాద్ పదం యొక్క ఉత్కృష్టమైన రుచిని ఆస్వాదించరు - మీరు మొండి మనసుతో భగవంతుని స్తుతులు ఏవి పాడతారు?
ਨਾਨਕ ਆਇਆ ਸੋ ਪਰਵਾਣੁ ਹੈ ਜਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਚਿ ਸਮਾਇ ॥੧॥
naanak aaeaa so paravaan hai ji guramukh sach samaae |1|ఓ నానక్, గురుముఖ్గా, నిజమైన ప్రభువులో కలిసిపోయే అతని రాకడ ఒక్కటే ఆమోదించబడింది. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |మూడవ మెహల్:
ਆਪਣਾ ਆਪੁ ਨ ਪਛਾਣੈ ਮੂੜਾ ਅਵਰਾ ਆਖਿ ਦੁਖਾਏ ॥
aapanaa aap na pachhaanai moorraa avaraa aakh dukhaae |మూర్ఖుడు తన స్వయాన్ని అర్థం చేసుకోడు; అతను తన ప్రసంగంతో ఇతరులను బాధపెడతాడు.
ਮੁੰਢੈ ਦੀ ਖਸਲਤਿ ਨ ਗਈਆ ਅੰਧੇ ਵਿਛੁੜਿ ਚੋਟਾ ਖਾਏ ॥
mundtai dee khasalat na geea andhe vichhurr chottaa khaae |అతని అంతర్లీన స్వభావం అతన్ని విడిచిపెట్టదు; ప్రభువు నుండి వేరు చేయబడినప్పుడు, అతను క్రూరమైన దెబ్బలను అనుభవిస్తాడు.
ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਭੈ ਭੰਨਿ ਨ ਘੜਿਓ ਰਹੈ ਅੰਕਿ ਸਮਾਏ ॥
satigur kai bhai bhan na gharrio rahai ank samaae |నిజమైన గురువు యొక్క భయం ద్వారా, అతను తనను తాను మార్చుకోలేదు మరియు తనను తాను సంస్కరించుకున్నాడు, తద్వారా అతను భగవంతుని ఒడిలో విలీనం అవుతాడు.