ஸ்ரீ குரு கிரந்த் சாகிப்

பக்கம் - 549

ਮਨਮੁਖ ਮੂਲਹੁ ਭੁਲਾਇਅਨੁ ਵਿਚਿ ਲਬੁ ਲੋਭੁ ਅਹੰਕਾਰੁ ॥

manamukh moolahu bhulaaeian vich lab lobh ahankaar |

சுய-விருப்பமுள்ள மன்முகர்கள் ஆரம்பத்திலிருந்தே வழிதவறி வருகின்றனர்; அவர்களுக்குள் பேராசை, பேராசை மற்றும் ஈகோ ஆகியவை ஒளிந்துள்ளன.

ਝਗੜਾ ਕਰਦਿਆ ਅਨਦਿਨੁ ਗੁਦਰੈ ਸਬਦਿ ਨ ਕਰੈ ਵੀਚਾਰੁ ॥

jhagarraa karadiaa anadin gudarai sabad na karai veechaar |

அவர்களின் இரவுகளும் பகல்களும் வாக்குவாதத்தில் கழிகின்றன, மேலும் அவர்கள் ஷபாத்தின் வார்த்தையைப் பிரதிபலிப்பதில்லை.

ਸੁਧਿ ਮਤਿ ਕਰਤੈ ਹਿਰਿ ਲਈ ਬੋਲਨਿ ਸਭੁ ਵਿਕਾਰੁ ॥

sudh mat karatai hir lee bolan sabh vikaar |

படைப்பாளர் அவர்களின் நுட்பமான புத்தியை அகற்றிவிட்டார், மேலும் அவர்களின் பேச்சு அனைத்தும் சிதைந்துள்ளது.

ਦਿਤੈ ਕਿਤੈ ਨ ਸੰਤੋਖੀਅਨਿ ਅੰਤਰਿ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਬਹੁਤੁ ਅਗੵਾਨੁ ਅੰਧਾਰੁ ॥

ditai kitai na santokheean antar trisanaa bahut agayaan andhaar |

எதைக் கொடுத்தாலும் அவர்களுக்குத் திருப்தி இல்லை; அவர்களுக்குள் ஆசையும், அறியாமையின் பெரும் இருளும் இருக்கிறது.

ਨਾਨਕ ਮਨਮੁਖਾ ਨਾਲਹੁ ਤੁਟੀਆ ਭਲੀ ਜਿਨਾ ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਪਿਆਰੁ ॥੧॥

naanak manamukhaa naalahu tutteea bhalee jinaa maaeaa mohi piaar |1|

ஓ நானக், சுய விருப்பமுள்ள மன்முக்களுடன் முறித்துக் கொள்வது சரியானது; அவர்களுக்கு மாயாவின் அன்பு இனிமையானது. ||1||

ਮਃ ੩ ॥

mahalaa 3 |

மூன்றாவது மெஹல்:

ਤਿਨੑ ਭਉ ਸੰਸਾ ਕਿਆ ਕਰੇ ਜਿਨ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਿਰਿ ਕਰਤਾਰੁ ॥

tina bhau sansaa kiaa kare jin satigur sir karataar |

படைப்பாளிக்கும் உண்மையான குருவுக்கும் தலையைக் கொடுத்தவர்களை பயமும் சந்தேகமும் என்ன செய்ய முடியும்?

ਧੁਰਿ ਤਿਨ ਕੀ ਪੈਜ ਰਖਦਾ ਆਪੇ ਰਖਣਹਾਰੁ ॥

dhur tin kee paij rakhadaa aape rakhanahaar |

ஆதிகாலம் முதல் எவன் மானத்தைக் காப்பாற்றி வருகிறானோ, அவனே அவர்களுடைய மானத்தையும் காப்பாற்றுவான்.

ਮਿਲਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰਿ ॥

mil preetam sukh paaeaa sachai sabad veechaar |

தங்கள் காதலியைச் சந்திப்பதால், அவர்கள் அமைதியைக் காண்கிறார்கள்; அவர்கள் ஷபாத்தின் உண்மையான வார்த்தையைப் பிரதிபலிக்கிறார்கள்.

ਨਾਨਕ ਸੁਖਦਾਤਾ ਸੇਵਿਆ ਆਪੇ ਪਰਖਣਹਾਰੁ ॥੨॥

naanak sukhadaataa seviaa aape parakhanahaar |2|

ஓ நானக், நான் அமைதியை வழங்குபவருக்கு சேவை செய்கிறேன்; அவரே மதிப்பீட்டாளர். ||2||

ਪਉੜੀ ॥

paurree |

பூரி:

ਜੀਅ ਜੰਤ ਸਭਿ ਤੇਰਿਆ ਤੂ ਸਭਨਾ ਰਾਸਿ ॥

jeea jant sabh teriaa too sabhanaa raas |

எல்லா உயிர்களும் உன்னுடையது; நீங்கள் அனைவருக்கும் செல்வம்.

ਜਿਸ ਨੋ ਤੂ ਦੇਹਿ ਤਿਸੁ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਮਿਲੈ ਕੋਈ ਹੋਰੁ ਸਰੀਕੁ ਨਾਹੀ ਤੁਧੁ ਪਾਸਿ ॥

jis no too dehi tis sabh kichh milai koee hor sareek naahee tudh paas |

நீங்கள் யாருக்குக் கொடுக்கிறீர்களோ, அவர் எல்லாவற்றையும் பெறுகிறார்; உனக்கு போட்டியாக வேறு யாரும் இல்லை.

ਤੂ ਇਕੋ ਦਾਤਾ ਸਭਸ ਦਾ ਹਰਿ ਪਹਿ ਅਰਦਾਸਿ ॥

too iko daataa sabhas daa har peh aradaas |

நீ ஒருவனே அனைத்திற்கும் பெரும் கொடுப்பவன்; ஆண்டவரே, உமக்கு என் பிரார்த்தனையைச் சமர்ப்பிக்கிறேன்.

ਜਿਸ ਦੀ ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਤਿਸ ਦੀ ਤੂ ਮੰਨਿ ਲੈਹਿ ਸੋ ਜਨੁ ਸਾਬਾਸਿ ॥

jis dee tudh bhaavai tis dee too man laihi so jan saabaas |

யாரில் நீங்கள் மகிழ்ச்சியடைகிறீர்களோ, அவர் உங்களால் ஏற்றுக்கொள்ளப்படுகிறார்; அத்தகைய நபர் எவ்வளவு பாக்கியவான்!

ਸਭੁ ਤੇਰਾ ਚੋਜੁ ਵਰਤਦਾ ਦੁਖੁ ਸੁਖੁ ਤੁਧੁ ਪਾਸਿ ॥੨॥

sabh teraa choj varatadaa dukh sukh tudh paas |2|

உங்கள் அற்புதமான நாடகம் எங்கும் வியாபித்திருக்கிறது. என் துன்பத்தையும் இன்பத்தையும் உன் முன் வைக்கிறேன். ||2||

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

salok mahalaa 3 |

சலோக், மூன்றாவது மெஹல்:

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਚੈ ਭਾਵਦੇ ਦਰਿ ਸਚੈ ਸਚਿਆਰ ॥

guramukh sachai bhaavade dar sachai sachiaar |

குர்முகிகள் உண்மையான இறைவனுக்குப் பிரியமானவர்கள்; அவை உண்மை நீதிமன்றத்தில் உண்மை என்று தீர்மானிக்கப்படுகிறது.

ਸਾਜਨ ਮਨਿ ਆਨੰਦੁ ਹੈ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰ ॥

saajan man aanand hai gur kaa sabad veechaar |

இப்படிப்பட்ட நண்பர்களின் மனங்கள் குருவின் ஷபாத்தின் வார்த்தையைப் பிரதிபலிப்பதால், பேரின்பத்தால் நிறைந்திருக்கும்.

ਅੰਤਰਿ ਸਬਦੁ ਵਸਾਇਆ ਦੁਖੁ ਕਟਿਆ ਚਾਨਣੁ ਕੀਆ ਕਰਤਾਰਿ ॥

antar sabad vasaaeaa dukh kattiaa chaanan keea karataar |

அவர்கள் தங்கள் இதயங்களுக்குள் ஷபாத்தை நிலைநிறுத்துகிறார்கள்; அவர்களின் வலி நீக்கப்பட்டது, மேலும் படைப்பாளர் தெய்வீக ஒளியுடன் அவர்களை ஆசீர்வதிக்கிறார்.

ਨਾਨਕ ਰਖਣਹਾਰਾ ਰਖਸੀ ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰਿ ॥੧॥

naanak rakhanahaaraa rakhasee aapanee kirapaa dhaar |1|

ஓ நானக், இரட்சகராகிய இறைவன் அவர்களைக் காப்பாற்றி, தம் கருணையால் அவர்களுக்குப் பொழிவார். ||1||

ਮਃ ੩ ॥

mahalaa 3 |

மூன்றாவது மெஹல்:

ਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਚਾਕਰੀ ਭੈ ਰਚਿ ਕਾਰ ਕਮਾਇ ॥

gur kee sevaa chaakaree bhai rach kaar kamaae |

குருவை சேவித்து, அவருக்காக காத்திருங்கள்; நீங்கள் வேலை செய்யும் போது, கடவுளுக்கு பயப்படுங்கள்.

ਜੇਹਾ ਸੇਵੈ ਤੇਹੋ ਹੋਵੈ ਜੇ ਚਲੈ ਤਿਸੈ ਰਜਾਇ ॥

jehaa sevai teho hovai je chalai tisai rajaae |

நீங்கள் அவருக்கு சேவை செய்யும்போது, அவருடைய சித்தத்தின்படி நடக்கும்போது, நீங்கள் அவரைப் போல் ஆகிவிடுவீர்கள்.

ਨਾਨਕ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਆਪਿ ਹੈ ਅਵਰੁ ਨ ਦੂਜੀ ਜਾਇ ॥੨॥

naanak sabh kichh aap hai avar na doojee jaae |2|

ஓ நானக், அவரே எல்லாம்; செல்ல வேறு இடம் இல்லை. ||2||

ਪਉੜੀ ॥

paurree |

பூரி:

ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਤੂਹੈ ਜਾਣਦਾ ਤੁਧੁ ਜੇਵਡੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ॥

teree vaddiaaee toohai jaanadaa tudh jevadd avar na koee |

உன்னுடைய மகத்துவம் உனக்கு மட்டுமே தெரியும் - உன்னைப் போல் வேறு யாரும் இல்லை.

ਤੁਧੁ ਜੇਵਡੁ ਹੋਰੁ ਸਰੀਕੁ ਹੋਵੈ ਤਾ ਆਖੀਐ ਤੁਧੁ ਜੇਵਡੁ ਤੂਹੈ ਹੋਈ ॥

tudh jevadd hor sareek hovai taa aakheeai tudh jevadd toohai hoee |

உங்களைப் போன்ற வேறு யாராவது பெரிய போட்டியாளர்கள் இருந்தால், நான் அவரைப் பற்றி பேசுவேன். உங்களைப் போலவே நீங்கள் மட்டுமே பெரியவர்.

ਜਿਨਿ ਤੂ ਸੇਵਿਆ ਤਿਨਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਹੋਰੁ ਤਿਸ ਦੀ ਰੀਸ ਕਰੇ ਕਿਆ ਕੋਈ ॥

jin too seviaa tin sukh paaeaa hor tis dee rees kare kiaa koee |

உனக்குச் சேவை செய்பவன் அமைதி பெறுகிறான்; உங்களுடன் வேறு யாரை ஒப்பிட முடியும்?

ਤੂ ਭੰਨਣ ਘੜਣ ਸਮਰਥੁ ਦਾਤਾਰੁ ਹਹਿ ਤੁਧੁ ਅਗੈ ਮੰਗਣ ਨੋ ਹਥ ਜੋੜਿ ਖਲੀ ਸਭ ਹੋਈ ॥

too bhanan gharran samarath daataar heh tudh agai mangan no hath jorr khalee sabh hoee |

பெரிய கொடையாளியே, நீ அழிக்கவும் படைக்கவும் எல்லாம் வல்லவர்; உள்ளங்கைகளை ஒன்றாக அழுத்தி, அனைவரும் உங்கள் முன் பிச்சை கேட்க நிற்கிறார்கள்.

ਤੁਧੁ ਜੇਵਡੁ ਦਾਤਾਰੁ ਮੈ ਕੋਈ ਨਦਰਿ ਨ ਆਵਈ ਤੁਧੁ ਸਭਸੈ ਨੋ ਦਾਨੁ ਦਿਤਾ ਖੰਡੀ ਵਰਭੰਡੀ ਪਾਤਾਲੀ ਪੁਰਈ ਸਭ ਲੋਈ ॥੩॥

tudh jevadd daataar mai koee nadar na aavee tudh sabhasai no daan ditaa khanddee varabhanddee paataalee puree sabh loee |3|

பெரிய கொடையாளியே, உன்னைப் போல் பெரியவர் எவரையும் நான் பார்க்கவில்லை; நீங்கள் அனைத்து கண்டங்கள், உலகங்கள், சூரிய மண்டலங்கள், நெதர் பகுதிகள் மற்றும் பிரபஞ்சங்களின் அனைத்து உயிரினங்களுக்கும் தர்மம் செய்கிறீர்கள். ||3||