ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 ஸ்ரீ குரு கிரந்த் சாகிப்
பக்கம் - 850
ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |சலோக், மூன்றாவது மெஹல்:
ਬ੍ਰਹਮੁ ਬਿੰਦਹਿ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾ ਜੇ ਚਲਹਿ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਇ ॥
braham bindeh te braahamanaa je chaleh satigur bhaae |அவர் ஒருவரே கடவுளை அறிவார், அவர் ஒரு பிராமணர், உண்மையான குருவின் விருப்பத்திற்கு இசைவாக நடக்கிறார்.
ਜਿਨ ਕੈ ਹਿਰਦੈ ਹਰਿ ਵਸੈ ਹਉਮੈ ਰੋਗੁ ਗਵਾਇ ॥
jin kai hiradai har vasai haumai rog gavaae |எவனுடைய இதயம் இறைவனால் நிறைந்திருக்கிறதோ, அவன் அகங்காரம் மற்றும் நோயிலிருந்து விடுபடுகிறான்.
ਗੁਣ ਰਵਹਿ ਗੁਣ ਸੰਗ੍ਰਹਹਿ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਇ ॥
gun raveh gun sangraheh jotee jot milaae |அவர் இறைவனின் துதிகளைப் பாடுகிறார், நல்லொழுக்கத்தைச் சேகரிக்கிறார், அவருடைய ஒளி ஒளியில் இணைகிறது.
ਇਸੁ ਜੁਗ ਮਹਿ ਵਿਰਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬ੍ਰਹਮੁ ਬਿੰਦਹਿ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥
eis jug meh virale braahaman braham bindeh chit laae |இக்காலத்தில் இறைவனை அன்புடன் தன் உணர்வில் செலுத்தி அறிந்து கொள்ளும் பிராமணர்கள் எவ்வளவு அரிதானவர்கள்.
ਨਾਨਕ ਜਿਨੑ ਕਉ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਹਰਿ ਸਚਾ ਸੇ ਨਾਮਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੧॥
naanak jina kau nadar kare har sachaa se naam rahe liv laae |1|ஓ நானக், இறைவனின் அருள் பார்வையால் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவர்கள், உண்மையான இறைவனின் பெயருடன் அன்புடன் இணைந்திருங்கள். ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |மூன்றாவது மெஹல்:
ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵ ਨ ਕੀਤੀਆ ਸਬਦਿ ਨ ਲਗੋ ਭਾਉ ॥
satigur kee sev na keeteea sabad na lago bhaau |உண்மையான குருவுக்கு சேவை செய்யாதவர், ஷபாத்தின் வார்த்தையை விரும்பாதவர்,
ਹਉਮੈ ਰੋਗੁ ਕਮਾਵਣਾ ਅਤਿ ਦੀਰਘੁ ਬਹੁ ਸੁਆਉ ॥
haumai rog kamaavanaa at deeragh bahu suaau |அகங்காரத்தின் மிகவும் வேதனையான நோயைப் பெறுகிறது; அவர் மிகவும் சுயநலவாதி.
ਮਨਹਠਿ ਕਰਮ ਕਮਾਵਣੇ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਜੋਨੀ ਪਾਇ ॥
manahatth karam kamaavane fir fir jonee paae |பிடிவாதமாக செயல்படும் அவர், மீண்டும் மீண்டும் அவதாரம் எடுக்கிறார்.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਨਮੁ ਸਫਲੁ ਹੈ ਜਿਸ ਨੋ ਆਪੇ ਲਏ ਮਿਲਾਇ ॥
guramukh janam safal hai jis no aape le milaae |குர்முகியின் பிறப்பு பலன் மற்றும் மங்களகரமானது. இறைவன் அவனை தன்னோடு இணைத்துக் கொள்கிறான்.
ਨਾਨਕ ਨਦਰੀ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਤਾ ਨਾਮ ਧਨੁ ਪਲੈ ਪਾਇ ॥੨॥
naanak nadaree nadar kare taa naam dhan palai paae |2|ஓ நானக், இரக்கமுள்ள இறைவன் தனது கருணையை வழங்கும்போது, ஒருவன் இறைவனின் நாமமான நாமத்தின் செல்வத்தைப் பெறுகிறான். ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |பூரி:
ਸਭ ਵਡਿਆਈਆ ਹਰਿ ਨਾਮ ਵਿਚਿ ਹਰਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਧਿਆਈਐ ॥
sabh vaddiaaeea har naam vich har guramukh dhiaaeeai |எல்லா மகிமையும் கர்த்தருடைய நாமத்தில் இருக்கிறது; குர்முகாக, இறைவனை தியானியுங்கள்.
ਜਿ ਵਸਤੁ ਮੰਗੀਐ ਸਾਈ ਪਾਈਐ ਜੇ ਨਾਮਿ ਚਿਤੁ ਲਾਈਐ ॥
ji vasat mangeeai saaee paaeeai je naam chit laaeeai |ஒருவன் தன் உணர்வை இறைவனிடம் செலுத்தினால், அவன் கேட்கும் அனைத்தையும் பெறுவான்.
ਗੁਹਜ ਗਲ ਜੀਅ ਕੀ ਕੀਚੈ ਸਤਿਗੁਰੂ ਪਾਸਿ ਤਾ ਸਰਬ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ॥
guhaj gal jeea kee keechai satiguroo paas taa sarab sukh paaeeai |உண்மையான குருவிடம் தனது ஆன்மாவின் ரகசியங்களைச் சொன்னால், அவர் முழுமையான அமைதியைக் காண்கிறார்.
ਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਹਰਿ ਉਪਦੇਸੁ ਦੇਇ ਸਭ ਭੁਖ ਲਹਿ ਜਾਈਐ ॥
gur pooraa har upades dee sabh bhukh leh jaaeeai |எப்பொழுது பரிபூரண குரு பகவானின் உபதேசங்களை அருளுகிறார்களோ, அப்போது பசி அனைத்தும் விலகும்.
ਜਿਸੁ ਪੂਰਬਿ ਹੋਵੈ ਲਿਖਿਆ ਸੋ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਈਐ ॥੩॥
jis poorab hovai likhiaa so har gun gaaeeai |3|அத்தகைய முன்னரே நிர்ணயிக்கப்பட்ட விதியால் ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட ஒருவர், இறைவனின் மகிமையைப் பாடுகிறார். ||3||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |சலோக், மூன்றாவது மெஹல்:
ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਖਾਲੀ ਕੋ ਨਹੀ ਮੇਰੈ ਪ੍ਰਭਿ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਏ ॥
satigur te khaalee ko nahee merai prabh mel milaae |உண்மையான குருவை விட்டு யாரும் வெறுங்கையுடன் செல்வதில்லை; அவர் என்னை என் கடவுளுடன் ஐக்கியப்படுத்துகிறார்.
ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਦਰਸਨੁ ਸਫਲੁ ਹੈ ਜੇਹਾ ਕੋ ਇਛੇ ਤੇਹਾ ਫਲੁ ਪਾਏ ॥
satigur kaa darasan safal hai jehaa ko ichhe tehaa fal paae |உண்மையான குருவின் தரிசனத்தின் பாக்கியம் பலனளிக்கும்; அதன் மூலம், ஒருவர் அவர் விரும்பும் பலன்களைப் பெறுகிறார்.
ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਹੈ ਸਭ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਭੁਖ ਗਵਾਏ ॥
gur kaa sabad amrit hai sabh trisanaa bhukh gavaae |குருவின் ஷபாத்தின் வார்த்தை அமுத அமிர்தம். பசி, தாகம் அனைத்தையும் போக்குகிறது.
ਹਰਿ ਰਸੁ ਪੀ ਸੰਤੋਖੁ ਹੋਆ ਸਚੁ ਵਸਿਆ ਮਨਿ ਆਏ ॥
har ras pee santokh hoaa sach vasiaa man aae |இறைவனின் உன்னத சாரத்தை அருந்தினால் மனநிறைவு உண்டாகும்; உண்மையான இறைவன் மனதில் குடியிருக்கிறான்.
ਸਚੁ ਧਿਆਇ ਅਮਰਾ ਪਦੁ ਪਾਇਆ ਅਨਹਦ ਸਬਦ ਵਜਾਏ ॥
sach dhiaae amaraa pad paaeaa anahad sabad vajaae |உண்மையான இறைவனை தியானிப்பதால், அழியா நிலை கிடைக்கும்; ஷபாத்தின் அன்ஸ்ட்ரக் வார்த்தை அதிர்கிறது மற்றும் ஒலிக்கிறது.
ਸਚੋ ਦਹ ਦਿਸਿ ਪਸਰਿਆ ਗੁਰ ਕੈ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਏ ॥
sacho dah dis pasariaa gur kai sahaj subhaae |உண்மை இறைவன் பத்து திசைகளிலும் வியாபித்து இருக்கிறான்; குரு மூலம், இது உள்ளுணர்வாக அறியப்படுகிறது.
ਨਾਨਕ ਜਿਨ ਅੰਦਰਿ ਸਚੁ ਹੈ ਸੇ ਜਨ ਛਪਹਿ ਨ ਕਿਸੈ ਦੇ ਛਪਾਏ ॥੧॥
naanak jin andar sach hai se jan chhapeh na kisai de chhapaae |1|ஓ நானக், உள்ளத்தில் ஆழமான உண்மையைக் கொண்ட அந்த எளிய மனிதர்கள், மற்றவர்கள் மறைக்க முயன்றாலும், ஒருபோதும் மறைக்கப்பட மாட்டார்கள். ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |மூன்றாவது மெஹல்:
ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਤੇ ਹਰਿ ਪਾਈਐ ਜਾ ਕਉ ਨਦਰਿ ਕਰੇਇ ॥
gur sevaa te har paaeeai jaa kau nadar karee |குருவைச் சேவித்து, இறைவன் தன் கருணைப் பார்வையால் ஆசிர்வதிக்கும்போது, இறைவனைக் காண்கிறான்.
ਮਾਨਸ ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਭਏ ਸਚੀ ਭਗਤਿ ਜਿਸੁ ਦੇਇ ॥
maanas te devate bhe sachee bhagat jis dee |உண்மையான பக்தி வழிபாட்டை இறைவன் அருளும்போது மனிதர்கள் தேவதைகளாக மாறுகிறார்கள்.
ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਮਿਲਾਇਅਨੁ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸੁਚੇਇ ॥
haumai maar milaaeian gur kai sabad suchee |அகங்காரத்தை வென்று, இறைவனோடு கலந்திருக்கிறார்கள்; குருவின் சபாத்தின் வார்த்தையின் மூலம், அவர்கள் தூய்மைப்படுத்தப்படுகிறார்கள்.
ਨਾਨਕ ਸਹਜੇ ਮਿਲਿ ਰਹੇ ਨਾਮੁ ਵਡਿਆਈ ਦੇਇ ॥੨॥
naanak sahaje mil rahe naam vaddiaaee dee |2|ஓ நானக், அவர்கள் இறைவனுடன் இணைந்திருக்கிறார்கள்; அவர்கள் நாமத்தின் மகிமையான மகத்துவத்தால் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவர்கள். ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |பூரி:
ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਵਿਚਿ ਨਾਵੈ ਕੀ ਵਡੀ ਵਡਿਆਈ ਹਰਿ ਕਰਤੈ ਆਪਿ ਵਧਾਈ ॥
gur satigur vich naavai kee vaddee vaddiaaee har karatai aap vadhaaee |குருவிற்குள், உண்மையான குரு, நாமத்தின் மகிமை மிக்கவர். படைப்பாளி ஆண்டவரே அதை பெரிதாக்கியுள்ளார்.
ਸੇਵਕ ਸਿਖ ਸਭਿ ਵੇਖਿ ਵੇਖਿ ਜੀਵਨਿੑ ਓਨੑਾ ਅੰਦਰਿ ਹਿਰਦੈ ਭਾਈ ॥
sevak sikh sabh vekh vekh jeevani onaa andar hiradai bhaaee |அவருடைய அனைத்து ஊழியர்களும், சீக்கியர்களும் அதை உற்று நோக்குவதன் மூலம் வாழ்கிறார்கள். அது அவர்களின் உள்ளத்தில் ஆழமாக மகிழ்கிறது.
ਨਿੰਦਕ ਦੁਸਟ ਵਡਿਆਈ ਵੇਖਿ ਨ ਸਕਨਿ ਓਨੑਾ ਪਰਾਇਆ ਭਲਾ ਨ ਸੁਖਾਈ ॥
nindak dusatt vaddiaaee vekh na sakan onaa paraaeaa bhalaa na sukhaaee |அவதூறு செய்பவர்களும், தீயவர்களும் இப்பெருமையைப் பார்க்க முடியாது; அவர்கள் மற்றவர்களின் நன்மையை மதிப்பதில்லை.
ਕਿਆ ਹੋਵੈ ਕਿਸ ਹੀ ਕੀ ਝਖ ਮਾਰੀ ਜਾ ਸਚੇ ਸਿਉ ਬਣਿ ਆਈ ॥
kiaa hovai kis hee kee jhakh maaree jaa sache siau ban aaee |எவரேனும் வம்பு பேசுவதால் என்ன சாதிக்க முடியும்? குரு உண்மையான இறைவனிடம் அன்பு கொண்டவர்.
ਜਿ ਗਲ ਕਰਤੇ ਭਾਵੈ ਸਾ ਨਿਤ ਨਿਤ ਚੜੈ ਸਵਾਈ ਸਭ ਝਖਿ ਝਖਿ ਮਰੈ ਲੋਕਾਈ ॥੪॥
ji gal karate bhaavai saa nit nit charrai savaaee sabh jhakh jhakh marai lokaaee |4|படைப்பாளி இறைவனுக்குப் பிரியமானது நாளுக்கு நாள் அதிகரித்துக் கொண்டே போகிறது. ||4||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |சலோக், மூன்றாவது மெஹல்:
ਧ੍ਰਿਗੁ ਏਹ ਆਸਾ ਦੂਜੇ ਭਾਵ ਕੀ ਜੋ ਮੋਹਿ ਮਾਇਆ ਚਿਤੁ ਲਾਏ ॥
dhrig eh aasaa dooje bhaav kee jo mohi maaeaa chit laae |இருமையின் அன்பில் நம்பிக்கைகள் சபிக்கப்பட்டவை; அவர்கள் நனவை அன்பு மற்றும் மாயாவின் மீதான பற்றுதலுடன் இணைக்கிறார்கள்.
ਹਰਿ ਸੁਖੁ ਪਲੑਰਿ ਤਿਆਗਿਆ ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਿ ਦੁਖੁ ਪਾਏ ॥
har sukh palar tiaagiaa naam visaar dukh paae |வைக்கோலுக்கு ஈடாக இறைவனின் அமைதியைத் துறந்து, நாமத்தை மறந்தவன் வேதனையில் தவிக்கிறான்.