ஸ்ரீ குரு கிரந்த் சாகிப்

பக்கம் - 797

ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਣੇ ਸਿ ਮਨਮੁਖ ਕਹੀਅਹਿ ਨਾ ਉਰਵਾਰਿ ਨ ਪਾਰੇ ॥੩॥

bharam bhulaane si manamukh kaheeeh naa uravaar na paare |3|

சந்தேகத்தால் மயங்கி அலைந்து திரிபவர்கள் மன்முகர்கள் என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள்; அவர்கள் இந்தப் பக்கத்திலும் இல்லை, மறுபக்கத்திலும் இல்லை. ||3||

ਜਿਸ ਨੋ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਸੋਈ ਜਨੁ ਪਾਏ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਸਮੑਾਲੇ ॥

jis no nadar kare soee jan paae gur kaa sabad samaale |

இறைவனின் அருள் பார்வையால் ஆசிர்வதிக்கப்பட்ட அந்த எளியவர், அவரைப் பெற்று, குருவின் ஷபாத்தின் வார்த்தையைச் சிந்தித்துப் பார்க்கிறார்.

ਹਰਿ ਜਨ ਮਾਇਆ ਮਾਹਿ ਨਿਸਤਾਰੇ ॥

har jan maaeaa maeh nisataare |

மாயாவின் நடுவே இறைவனின் அடியவர் விடுதலை பெறுகிறார்.

ਨਾਨਕ ਭਾਗੁ ਹੋਵੈ ਜਿਸੁ ਮਸਤਕਿ ਕਾਲਹਿ ਮਾਰਿ ਬਿਦਾਰੇ ॥੪॥੧॥

naanak bhaag hovai jis masatak kaaleh maar bidaare |4|1|

ஓ நானக், அத்தகைய விதியை நெற்றியில் பொறித்த ஒருவன், மரணத்தை வென்று அழிக்கிறான். ||4||1||

ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

bilaaval mahalaa 3 |

பிலாவல், மூன்றாவது மெஹல்:

ਅਤੁਲੁ ਕਿਉ ਤੋਲਿਆ ਜਾਇ ॥

atul kiau toliaa jaae |

எடையில்லாததை எப்படி எடைபோட முடியும்?

ਦੂਜਾ ਹੋਇ ਤ ਸੋਝੀ ਪਾਇ ॥

doojaa hoe ta sojhee paae |

பெரியவர் வேறு யாராவது இருந்தால், அவரால் மட்டுமே இறைவனைப் புரிந்து கொள்ள முடியும்.

ਤਿਸ ਤੇ ਦੂਜਾ ਨਾਹੀ ਕੋਇ ॥

tis te doojaa naahee koe |

அவனைத் தவிர வேறு யாருமில்லை.

ਤਿਸ ਦੀ ਕੀਮਤਿ ਕਿਕੂ ਹੋਇ ॥੧॥

tis dee keemat kikoo hoe |1|

அவருடைய மதிப்பை எப்படி மதிப்பிட முடியும்? ||1||

ਗੁਰਪਰਸਾਦਿ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥

guraparasaad vasai man aae |

குருவின் அருளால் அவர் மனதில் இடம் பெறுகிறார்.

ਤਾ ਕੋ ਜਾਣੈ ਦੁਬਿਧਾ ਜਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

taa ko jaanai dubidhaa jaae |1| rahaau |

இருமை விலகும் போது ஒருவன் அவனை அறிந்து கொள்கிறான். ||1||இடைநிறுத்தம்||

ਆਪਿ ਸਰਾਫੁ ਕਸਵਟੀ ਲਾਏ ॥

aap saraaf kasavattee laae |

அவரே சோதனையாளர், அதைச் சோதிக்க தொடுகல்லைப் பயன்படுத்துகிறார்.

ਆਪੇ ਪਰਖੇ ਆਪਿ ਚਲਾਏ ॥

aape parakhe aap chalaae |

அவரே நாணயத்தை பகுப்பாய்வு செய்கிறார், அவரே அதை நாணயமாக அங்கீகரிக்கிறார்.

ਆਪੇ ਤੋਲੇ ਪੂਰਾ ਹੋਇ ॥

aape tole pooraa hoe |

அவரே அதை கச்சிதமாக எடைபோடுகிறார்.

ਆਪੇ ਜਾਣੈ ਏਕੋ ਸੋਇ ॥੨॥

aape jaanai eko soe |2|

அவனுக்கே தெரியும்; அவர் ஒருவரே இறைவன். ||2||

ਮਾਇਆ ਕਾ ਰੂਪੁ ਸਭੁ ਤਿਸ ਤੇ ਹੋਇ ॥

maaeaa kaa roop sabh tis te hoe |

மாயாவின் அனைத்து வடிவங்களும் அவனிடமிருந்து வெளிப்படுகின்றன.

ਜਿਸ ਨੋ ਮੇਲੇ ਸੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਇ ॥

jis no mele su niramal hoe |

அவர் ஒருவரே தூய்மையாகவும், மாசற்றவராகவும், இறைவனுடன் இணைந்தவராகவும் மாறுகிறார்.

ਜਿਸ ਨੋ ਲਾਏ ਲਗੈ ਤਿਸੁ ਆਇ ॥

jis no laae lagai tis aae |

இறைவன் யாரை இணைக்கின்றானோ அவன் மட்டுமே இணைக்கப்பட்டிருக்கிறான்.

ਸਭੁ ਸਚੁ ਦਿਖਾਲੇ ਤਾ ਸਚਿ ਸਮਾਇ ॥੩॥

sabh sach dikhaale taa sach samaae |3|

எல்லா உண்மைகளும் அவருக்கு வெளிப்படுத்தப்படுகின்றன, பின்னர் அவர் உண்மையான இறைவனில் இணைகிறார். ||3||

ਆਪੇ ਲਿਵ ਧਾਤੁ ਹੈ ਆਪੇ ॥

aape liv dhaat hai aape |

அவனே மனிதர்களை தன்மீது கவனம் செலுத்தும்படி வழிநடத்துகிறான், அவனே அவர்களை மாயாவைத் துரத்தச் செய்கிறான்.

ਆਪਿ ਬੁਝਾਏ ਆਪੇ ਜਾਪੇ ॥

aap bujhaae aape jaape |

அவரே புரிதலைக் கொடுக்கிறார், மேலும் அவர் தன்னை வெளிப்படுத்துகிறார்.

ਆਪੇ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਬਦੁ ਹੈ ਆਪੇ ॥

aape satigur sabad hai aape |

அவரே உண்மையான குரு, அவரே ஷபாத்தின் வார்த்தை.

ਨਾਨਕ ਆਖਿ ਸੁਣਾਏ ਆਪੇ ॥੪॥੨॥

naanak aakh sunaae aape |4|2|

ஓ நானக், அவரே பேசுகிறார், கற்பிக்கிறார். ||4||2||

ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

bilaaval mahalaa 3 |

பிலாவல், மூன்றாவது மெஹல்:

ਸਾਹਿਬ ਤੇ ਸੇਵਕੁ ਸੇਵ ਸਾਹਿਬ ਤੇ ਕਿਆ ਕੋ ਕਹੈ ਬਹਾਨਾ ॥

saahib te sevak sev saahib te kiaa ko kahai bahaanaa |

என் ஆண்டவரும் எஜமானரும் என்னை அவருடைய வேலைக்காரனாக்கி, அவருடைய சேவையால் என்னை ஆசீர்வதித்தார்; இதைப் பற்றி யாராவது எப்படி வாதிட முடியும்?

ਐਸਾ ਇਕੁ ਤੇਰਾ ਖੇਲੁ ਬਨਿਆ ਹੈ ਸਭ ਮਹਿ ਏਕੁ ਸਮਾਨਾ ॥੧॥

aaisaa ik teraa khel baniaa hai sabh meh ek samaanaa |1|

உங்கள் நாடகம், ஒரே இறைவன்; நீங்கள் எல்லாவற்றிலும் உள்ளவர். ||1||

ਸਤਿਗੁਰਿ ਪਰਚੈ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਨਾ ॥

satigur parachai har naam samaanaa |

உண்மையான குரு மகிழ்ந்து சாந்தமானால், ஒருவன் இறைவனின் திருநாமத்தில் ஆழ்ந்துவிடுகிறான்.

ਜਿਸੁ ਕਰਮੁ ਹੋਵੈ ਸੋ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਾਏ ਅਨਦਿਨੁ ਲਾਗੈ ਸਹਜ ਧਿਆਨਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

jis karam hovai so satigur paae anadin laagai sahaj dhiaanaa |1| rahaau |

இறைவனின் கருணையால் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவன், உண்மையான குருவைக் காண்கிறான்; இரவும் பகலும், அவர் தானாகவே இறைவனின் தியானத்தில் கவனம் செலுத்துகிறார். ||1||இடைநிறுத்தம்||

ਕਿਆ ਕੋਈ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰੇ ਕਿਆ ਕੋ ਕਰੇ ਅਭਿਮਾਨਾ ॥

kiaa koee teree sevaa kare kiaa ko kare abhimaanaa |

நான் உங்களுக்கு எப்படி சேவை செய்ய முடியும்? இதைப் பற்றி நான் எப்படி பெருமைப்பட முடியும்?

ਜਬ ਅਪੁਨੀ ਜੋਤਿ ਖਿੰਚਹਿ ਤੂ ਸੁਆਮੀ ਤਬ ਕੋਈ ਕਰਉ ਦਿਖਾ ਵਖਿਆਨਾ ॥੨॥

jab apunee jot khincheh too suaamee tab koee krau dikhaa vakhiaanaa |2|

ஆண்டவரே, ஆண்டவரே, நீங்கள் உங்கள் ஒளியை விலக்கிவிட்டால், யார் பேசவும் கற்பிக்கவும் முடியும்? ||2||

ਆਪੇ ਗੁਰੁ ਚੇਲਾ ਹੈ ਆਪੇ ਆਪੇ ਗੁਣੀ ਨਿਧਾਨਾ ॥

aape gur chelaa hai aape aape gunee nidhaanaa |

நீயே குரு, நீயே சாயிலா, தாழ்மையான சீடன்; நீயே அறத்தின் பொக்கிஷம்.

ਜਿਉ ਆਪਿ ਚਲਾਏ ਤਿਵੈ ਕੋਈ ਚਾਲੈ ਜਿਉ ਹਰਿ ਭਾਵੈ ਭਗਵਾਨਾ ॥੩॥

jiau aap chalaae tivai koee chaalai jiau har bhaavai bhagavaanaa |3|

கர்த்தாவே, உமது விருப்பத்தின்படி, நீங்கள் எங்களை அசைக்கச் செய்வது போல, நாங்களும் நகர்கிறோம். ||3||

ਕਹਤ ਨਾਨਕੁ ਤੂ ਸਾਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਕਉਣੁ ਜਾਣੈ ਤੇਰੇ ਕਾਮਾਂ ॥

kahat naanak too saachaa saahib kaun jaanai tere kaamaan |

நானக் கூறுகிறார், நீங்கள் உண்மையான இறைவன் மற்றும் எஜமானர்; உங்கள் செயல்களை யார் அறிந்து கொள்ள முடியும்?

ਇਕਨਾ ਘਰ ਮਹਿ ਦੇ ਵਡਿਆਈ ਇਕਿ ਭਰਮਿ ਭਵਹਿ ਅਭਿਮਾਨਾ ॥੪॥੩॥

eikanaa ghar meh de vaddiaaee ik bharam bhaveh abhimaanaa |4|3|

சிலர் தங்கள் சொந்த வீடுகளில் மகிமையால் ஆசீர்வதிக்கப்படுகிறார்கள், மற்றவர்கள் சந்தேகத்திலும் பெருமையிலும் அலைகிறார்கள். ||4||3||

ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

bilaaval mahalaa 3 |

பிலாவல், மூன்றாவது மெஹல்:

ਪੂਰਾ ਥਾਟੁ ਬਣਾਇਆ ਪੂਰੈ ਵੇਖਹੁ ਏਕ ਸਮਾਨਾ ॥

pooraa thaatt banaaeaa poorai vekhahu ek samaanaa |

பரிபூரண இறைவன் பரிபூரண படைப்பை வடிவமைத்துள்ளார். எங்கும் வியாபித்திருக்கும் இறைவனைப் பார்.

ਇਸੁ ਪਰਪੰਚ ਮਹਿ ਸਾਚੇ ਨਾਮ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ਮਤੁ ਕੋ ਧਰਹੁ ਗੁਮਾਨਾ ॥੧॥

eis parapanch meh saache naam kee vaddiaaee mat ko dharahu gumaanaa |1|

உலகத்தின் இந்த நாடகத்தில், உண்மையான பெயரின் புகழ்பெற்ற மகத்துவம் உள்ளது. யாரும் தன்னைப் பற்றி பெருமை கொள்ளக் கூடாது. ||1||

ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਜਿਸ ਨੋ ਮਤਿ ਆਵੈ ਸੋ ਸਤਿਗੁਰ ਮਾਹਿ ਸਮਾਨਾ ॥

satigur kee jis no mat aavai so satigur maeh samaanaa |

உண்மையான குருவின் போதனைகளின் ஞானத்தை ஏற்றுக்கொள்பவர், உண்மையான குருவில் லயிக்கிறார்.

ਇਹ ਬਾਣੀ ਜੋ ਜੀਅਹੁ ਜਾਣੈ ਤਿਸੁ ਅੰਤਰਿ ਰਵੈ ਹਰਿ ਨਾਮਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

eih baanee jo jeeahu jaanai tis antar ravai har naamaa |1| rahaau |

குருவின் வார்த்தையின் பானியை ஆன்மாவிற்குள் உணர்ந்தவனின் கருவுக்குள் இறைவனின் நாமம் நிலைத்து நிற்கிறது. ||1||இடைநிறுத்தம்||

ਚਹੁ ਜੁਗਾ ਕਾ ਹੁਣਿ ਨਿਬੇੜਾ ਨਰ ਮਨੁਖਾ ਨੋ ਏਕੁ ਨਿਧਾਨਾ ॥

chahu jugaa kaa hun niberraa nar manukhaa no ek nidhaanaa |

இப்போது, நான்கு யுகங்களின் போதனைகளின் சாராம்சம் இதுதான்: மனித இனத்திற்கு, ஒரே இறைவனின் நாமம் மிகப்பெரிய பொக்கிஷம்.

ਜਤੁ ਸੰਜਮ ਤੀਰਥ ਓਨਾ ਜੁਗਾ ਕਾ ਧਰਮੁ ਹੈ ਕਲਿ ਮਹਿ ਕੀਰਤਿ ਹਰਿ ਨਾਮਾ ॥੨॥

jat sanjam teerath onaa jugaa kaa dharam hai kal meh keerat har naamaa |2|

பிரம்மச்சரியம், சுய ஒழுக்கம் மற்றும் புனித யாத்திரைகள் அந்தக் கடந்த காலங்களில் தர்மத்தின் சாரமாக இருந்தன; ஆனால் இந்தக் கலியுகத்தின் இருண்ட யுகத்தில், இறைவனின் திருநாமத்தைத் துதிப்பதுதான் தர்மத்தின் சாராம்சம். ||2||