ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 ஸ்ரீ குரு கிரந்த் சாகிப்
பக்கம் - 516
ਨਾਨਕ ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਈਐ ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਲਏਇ ॥੧॥
naanak vaahu vaahu guramukh paaeeai anadin naam lee |1|ஓ நானக், வாஹோ! வாஹோ! இரவும் பகலும் நாமத்தை இறுகப் பற்றிக் கொள்ளும் குர்முகர்களால் இது பெறப்படுகிறது. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |மூன்றாவது மெஹல்:
ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਸਾਤਿ ਨ ਆਵਈ ਦੂਜੀ ਨਾਹੀ ਜਾਇ ॥
bin satigur seve saat na aavee doojee naahee jaae |உண்மையான குருவுக்கு சேவை செய்யாமல், அமைதி கிடைக்காது, இருமை உணர்வு விலகாது.
ਜੇ ਬਹੁਤੇਰਾ ਲੋਚੀਐ ਵਿਣੁ ਕਰਮੈ ਨ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥
je bahuteraa locheeai vin karamai na paaeaa jaae |எவ்வளவோ ஆசைப்பட்டாலும் இறைவன் அருளில்லாமல் அவன் காணப்படுவதில்லை.
ਜਿਨੑਾ ਅੰਤਰਿ ਲੋਭ ਵਿਕਾਰੁ ਹੈ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਖੁਆਇ ॥
jinaa antar lobh vikaar hai doojai bhaae khuaae |பேராசையும் ஊழலும் நிறைந்தவர்கள் இருமையின் காதலால் நாசமாகிறார்கள்.
ਜੰਮਣੁ ਮਰਣੁ ਨ ਚੁਕਈ ਹਉਮੈ ਵਿਚਿ ਦੁਖੁ ਪਾਇ ॥
jaman maran na chukee haumai vich dukh paae |பிறப்பிலிருந்தும் இறப்பிலிருந்தும் அவர்களால் தப்பிக்க முடியாது, அவர்களுக்குள் அகங்காரத்துடன், அவர்கள் துன்பத்தில் தவிக்கின்றனர்.
ਜਿਨੑਾ ਸਤਿਗੁਰ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ਸੁ ਖਾਲੀ ਕੋਈ ਨਾਹਿ ॥
jinaa satigur siau chit laaeaa su khaalee koee naeh |உண்மையான குருவை மையமாகக் கொண்டவர்கள் வெறுங்கையுடன் செல்வதில்லை.
ਤਿਨ ਜਮ ਕੀ ਤਲਬ ਨ ਹੋਵਈ ਨਾ ਓਇ ਦੁਖ ਸਹਾਹਿ ॥
tin jam kee talab na hovee naa oe dukh sahaeh |அவர்கள் மரணத்தின் தூதரால் அழைக்கப்படுவதில்லை, அவர்கள் வலியால் பாதிக்கப்படுவதில்லை.
ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਉਬਰੇ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸਮਾਹਿ ॥੨॥
naanak guramukh ubare sachai sabad samaeh |2|ஓ நானக், குர்முகர்கள் காப்பாற்றப்பட்டனர்; அவர்கள் உண்மையான இறைவனில் இணைகிறார்கள். ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |பூரி:
ਢਾਢੀ ਤਿਸ ਨੋ ਆਖੀਐ ਜਿ ਖਸਮੈ ਧਰੇ ਪਿਆਰੁ ॥
dtaadtee tis no aakheeai ji khasamai dhare piaar |அவர் மட்டுமே ஒரு மினிஸ்ட்ரல் என்று அழைக்கப்படுகிறார், அவர் தனது இறைவன் மற்றும் எஜமானர் மீது அன்பை வெளிப்படுத்துகிறார்.
ਦਰਿ ਖੜਾ ਸੇਵਾ ਕਰੇ ਗੁਰਸਬਦੀ ਵੀਚਾਰੁ ॥
dar kharraa sevaa kare gurasabadee veechaar |இறைவனின் வாசலில் நின்று, இறைவனுக்குச் சேவை செய்கிறார், குருவின் ஷபாத்தின் வார்த்தையைப் பிரதிபலிக்கிறார்.
ਢਾਢੀ ਦਰੁ ਘਰੁ ਪਾਇਸੀ ਸਚੁ ਰਖੈ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥
dtaadtee dar ghar paaeisee sach rakhai ur dhaar |மந்திரவாதி இறைவனின் வாசல் மற்றும் மாளிகையை அடைகிறான், மேலும் அவன் உண்மையான இறைவனை தன் இதயத்தில் கட்டிக் கொள்கிறான்.
ਢਾਢੀ ਕਾ ਮਹਲੁ ਅਗਲਾ ਹਰਿ ਕੈ ਨਾਇ ਪਿਆਰਿ ॥
dtaadtee kaa mahal agalaa har kai naae piaar |மைந்தரின் நிலை உயர்ந்தது; அவர் கர்த்தருடைய நாமத்தை நேசிக்கிறார்.
ਢਾਢੀ ਕੀ ਸੇਵਾ ਚਾਕਰੀ ਹਰਿ ਜਪਿ ਹਰਿ ਨਿਸਤਾਰਿ ॥੧੮॥
dtaadtee kee sevaa chaakaree har jap har nisataar |18|இறைவனைத் தியானிப்பதே மைந்தரின் சேவை; அவர் இறைவனால் விடுவிக்கப்படுகிறார். ||18||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |சலோக், மூன்றாவது மெஹல்:
ਗੂਜਰੀ ਜਾਤਿ ਗਵਾਰਿ ਜਾ ਸਹੁ ਪਾਏ ਆਪਣਾ ॥
goojaree jaat gavaar jaa sahu paae aapanaa |பால் பணிப்பெண்ணின் நிலை மிகவும் குறைவு, ஆனால் அவள் தன் கணவனாகிய இறைவனை அடைகிறாள்
ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰਿ ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਿ ਜਪੁ ਜਾਪਣਾ ॥
gur kai sabad veechaar anadin har jap jaapanaa |அவள் குருவின் சபாத்தின் வார்த்தையைப் பற்றி சிந்தித்து, இரவும் பகலும் இறைவனின் நாமத்தை ஜபிக்கும்போது.
ਜਿਸੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਤਿਸੁ ਭਉ ਪਵੈ ਸਾ ਕੁਲਵੰਤੀ ਨਾਰਿ ॥
jis satigur milai tis bhau pavai saa kulavantee naar |உண்மையான குருவை சந்திக்கும் அவள், கடவுள் பயத்தில் வாழ்கிறாள்; அவள் உன்னதப் பிறவிப் பெண்.
ਸਾ ਹੁਕਮੁ ਪਛਾਣੈ ਕੰਤ ਕਾ ਜਿਸ ਨੋ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕੀਤੀ ਕਰਤਾਰਿ ॥
saa hukam pachhaanai kant kaa jis no kripaa keetee karataar |படைத்த இறைவனின் கருணையால் ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட தன் கணவன் ஆண்டவரின் கட்டளையின் ஹுக்காம் அவள் மட்டுமே உணர்ந்தாள்.
ਓਹ ਕੁਚਜੀ ਕੁਲਖਣੀ ਪਰਹਰਿ ਛੋਡੀ ਭਤਾਰਿ ॥
oh kuchajee kulakhanee parahar chhoddee bhataar |குறைந்த தகுதியும், ஒழுக்கமும் இல்லாதவள், அவள் கணவனாகிய இறைவனால் கைவிடப்பட்டு கைவிடப்படுகிறாள்.
ਭੈ ਪਇਐ ਮਲੁ ਕਟੀਐ ਨਿਰਮਲ ਹੋਵੈ ਸਰੀਰੁ ॥
bhai peaai mal katteeai niramal hovai sareer |இறையச்சத்தால், அழுக்குகள் நீங்கி, உடல் மாசற்ற தூய்மையாகும்.
ਅੰਤਰਿ ਪਰਗਾਸੁ ਮਤਿ ਊਤਮ ਹੋਵੈ ਹਰਿ ਜਪਿ ਗੁਣੀ ਗਹੀਰੁ ॥
antar paragaas mat aootam hovai har jap gunee gaheer |ஆன்மா ஞானமடைந்து, புத்தி மேன்மையடைந்து, மேன்மையின் கடலான இறைவனை தியானிக்கின்றது.
ਭੈ ਵਿਚਿ ਬੈਸੈ ਭੈ ਰਹੈ ਭੈ ਵਿਚਿ ਕਮਾਵੈ ਕਾਰ ॥
bhai vich baisai bhai rahai bhai vich kamaavai kaar |கடவுளுக்குப் பயந்து, கடவுளுக்குப் பயந்து, கடவுளுக்குப் பயந்து செயல்படுபவர்.
ਐਥੈ ਸੁਖੁ ਵਡਿਆਈਆ ਦਰਗਹ ਮੋਖ ਦੁਆਰ ॥
aaithai sukh vaddiaaeea daragah mokh duaar |அவர் இங்கேயும், இறைவனின் நீதிமன்றத்திலும், இரட்சிப்பின் வாயிலிலும் அமைதியையும் மகிமையையும் பெறுகிறார்.
ਭੈ ਤੇ ਨਿਰਭਉ ਪਾਈਐ ਮਿਲਿ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਅਪਾਰ ॥
bhai te nirbhau paaeeai mil jotee jot apaar |கடவுள் பயத்தால், அச்சமற்ற இறைவன் பெறப்பட்டு, ஒருவரின் ஒளி எல்லையற்ற ஒளியில் இணைகிறது.
ਨਾਨਕ ਖਸਮੈ ਭਾਵੈ ਸਾ ਭਲੀ ਜਿਸ ਨੋ ਆਪੇ ਬਖਸੇ ਕਰਤਾਰੁ ॥੧॥
naanak khasamai bhaavai saa bhalee jis no aape bakhase karataar |1|ஓ நானக், அந்த மணமகள் மட்டுமே நல்லவள், அவள் இறைவனுக்கும் எஜமானுக்கும் பிரியமானவள், படைப்பாளி ஆண்டவரே மன்னிக்கிறார். ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |மூன்றாவது மெஹல்:
ਸਦਾ ਸਦਾ ਸਾਲਾਹੀਐ ਸਚੇ ਕਉ ਬਲਿ ਜਾਉ ॥
sadaa sadaa saalaaheeai sache kau bal jaau |என்றென்றும் இறைவனைத் துதித்து, உண்மையான இறைவனுக்குத் தியாகம் செய்யுங்கள்.
ਨਾਨਕ ਏਕੁ ਛੋਡਿ ਦੂਜੈ ਲਗੈ ਸਾ ਜਿਹਵਾ ਜਲਿ ਜਾਉ ॥੨॥
naanak ek chhodd doojai lagai saa jihavaa jal jaau |2|ஓ நானக், ஒரு இறைவனைத் துறந்து, இன்னொன்றோடு தன்னை இணைத்துக் கொள்ளும் அந்த நாக்கு எரிக்கப்படட்டும். ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |பூரி:
ਅੰਸਾ ਅਉਤਾਰੁ ਉਪਾਇਓਨੁ ਭਾਉ ਦੂਜਾ ਕੀਆ ॥
ansaa aautaar upaaeion bhaau doojaa keea |அவரது மகத்துவத்தின் ஒரு துகள் மூலம், அவர் தனது அவதாரங்களை உருவாக்கினார், ஆனால் அவர்கள் இருமையின் அன்பில் ஈடுபட்டார்கள்.
ਜਿਉ ਰਾਜੇ ਰਾਜੁ ਕਮਾਵਦੇ ਦੁਖ ਸੁਖ ਭਿੜੀਆ ॥
jiau raaje raaj kamaavade dukh sukh bhirreea |அவர்கள் அரசர்களைப் போல ஆட்சி செய்தனர், இன்பத்திற்காகவும் துன்பத்திற்காகவும் போராடினர்.
ਈਸਰੁ ਬ੍ਰਹਮਾ ਸੇਵਦੇ ਅੰਤੁ ਤਿਨੑੀ ਨ ਲਹੀਆ ॥
eesar brahamaa sevade ant tinaee na laheea |சிவனுக்கும் பிரம்மாவுக்கும் சேவை செய்பவர்கள் இறைவனின் எல்லையைக் கண்டுகொள்வதில்லை.
ਨਿਰਭਉ ਨਿਰੰਕਾਰੁ ਅਲਖੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪ੍ਰਗਟੀਆ ॥
nirbhau nirankaar alakh hai guramukh pragatteea |அச்சமற்ற, உருவமற்ற இறைவன் கண்ணுக்குத் தெரியாதவர், கண்ணுக்குத் தெரியாதவர்; அவர் குர்முகிக்கு மட்டுமே வெளிப்படுகிறார்.
ਤਿਥੈ ਸੋਗੁ ਵਿਜੋਗੁ ਨ ਵਿਆਪਈ ਅਸਥਿਰੁ ਜਗਿ ਥੀਆ ॥੧੯॥
tithai sog vijog na viaapee asathir jag theea |19|அங்கு, ஒருவன் துக்கமோ பிரிவினையோ அனுபவிப்பதில்லை; அவர் உலகில் நிலையானவராகவும் அழியாதவராகவும் மாறுகிறார். ||19||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |சலோக், மூன்றாவது மெஹல்:
ਏਹੁ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਆਵਣ ਜਾਣੁ ਹੈ ਜੇਤਾ ਹੈ ਆਕਾਰੁ ॥
ehu sabh kichh aavan jaan hai jetaa hai aakaar |இவை அனைத்தும் வந்து செல்கின்றன, இவை அனைத்தும் உலகத்தின் விஷயங்கள்.
ਜਿਨਿ ਏਹੁ ਲੇਖਾ ਲਿਖਿਆ ਸੋ ਹੋਆ ਪਰਵਾਣੁ ॥
jin ehu lekhaa likhiaa so hoaa paravaan |இந்த எழுத்துப்பூர்வ கணக்கை அறிந்த ஒருவர் ஏற்கத்தக்கவர் மற்றும் அங்கீகரிக்கப்பட்டவர்.
ਨਾਨਕ ਜੇ ਕੋ ਆਪੁ ਗਣਾਇਦਾ ਸੋ ਮੂਰਖੁ ਗਾਵਾਰੁ ॥੧॥
naanak je ko aap ganaaeidaa so moorakh gaavaar |1|ஓ நானக், தன்னைப் பற்றி பெருமிதம் கொள்ளும் எவரும் முட்டாள் மற்றும் ஞானமற்றவர். ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |மூன்றாவது மெஹல்:
ਮਨੁ ਕੁੰਚਰੁ ਪੀਲਕੁ ਗੁਰੂ ਗਿਆਨੁ ਕੁੰਡਾ ਜਹ ਖਿੰਚੇ ਤਹ ਜਾਇ ॥
man kunchar peelak guroo giaan kunddaa jah khinche tah jaae |மனமே யானை, குரு யானை ஓட்டுபவர், அறிவே சாட்டை. குரு மனதை எங்கு இயக்குகிறாரோ அது செல்லும்.
ਨਾਨਕ ਹਸਤੀ ਕੁੰਡੇ ਬਾਹਰਾ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਉਝੜਿ ਪਾਇ ॥੨॥
naanak hasatee kundde baaharaa fir fir ujharr paae |2|ஓ நானக், சவுக்கடி இல்லாமல், யானை மீண்டும் மீண்டும் வனாந்தரத்தில் அலைகிறது. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |பூரி:
ਤਿਸੁ ਆਗੈ ਅਰਦਾਸਿ ਜਿਨਿ ਉਪਾਇਆ ॥
tis aagai aradaas jin upaaeaa |நான் யாரிடமிருந்தே படைக்கப்பட்டேனோ, அந்த ஒருவரிடம் என் பிரார்த்தனையைச் செலுத்துகிறேன்.