ஸ்ரீ குரு கிரந்த் சாகிப்

பக்கம் - 362

ਜੋ ਮਨਿ ਰਾਤੇ ਹਰਿ ਰੰਗੁ ਲਾਇ ॥

jo man raate har rang laae |

இறைவனின் அன்பினால் நிரம்பி வழியும் மனம் கொண்டவர்கள்

ਤਿਨ ਕਾ ਜਨਮ ਮਰਣ ਦੁਖੁ ਲਾਥਾ ਤੇ ਹਰਿ ਦਰਗਹ ਮਿਲੇ ਸੁਭਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

tin kaa janam maran dukh laathaa te har daragah mile subhaae |1| rahaau |

- அவர்களின் பிறப்பு மற்றும் இறப்பு வலிகள் அகற்றப்படுகின்றன. அவர்கள் தானாகவே இறைவனின் நீதிமன்றத்திற்குள் நுழைவார்கள். ||1||இடைநிறுத்தம்||

ਸਬਦੁ ਚਾਖੈ ਸਾਚਾ ਸਾਦੁ ਪਾਏ ॥

sabad chaakhai saachaa saad paae |

ஷபாத்தை ருசித்தவர் உண்மையான சுவையைப் பெறுகிறார்.

ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥

har kaa naam man vasaae |

இறைவனின் நாமம் அவன் மனதில் நிலைத்திருக்கிறது.

ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਸਦਾ ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰਿ ॥

har prabh sadaa rahiaa bharapoor |

கர்த்தராகிய தேவன் நித்தியமானவர் மற்றும் எங்கும் நிறைந்தவர்.

ਆਪੇ ਨੇੜੈ ਆਪੇ ਦੂਰਿ ॥੨॥

aape nerrai aape door |2|

அவரே அருகில் இருக்கிறார், அவரே தொலைவில் இருக்கிறார். ||2||

ਆਖਣਿ ਆਖੈ ਬਕੈ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥

aakhan aakhai bakai sabh koe |

எல்லோரும் பேசுகிறார்கள் மற்றும் பேச்சின் மூலம் பேசுகிறார்கள்;

ਆਪੇ ਬਖਸਿ ਮਿਲਾਏ ਸੋਇ ॥

aape bakhas milaae soe |

இறைவன் தன்னை மன்னித்து, தன்னுடன் நம்மை இணைக்கிறார்.

ਕਹਣੈ ਕਥਨਿ ਨ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥

kahanai kathan na paaeaa jaae |

வெறுமனே பேசுவதன் மூலமும் பேசுவதன் மூலமும், அவர் பெறப்படுவதில்லை.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ॥

guramukh vichahu aap gavaae |

குர்முக் தனது சுயமரியாதையை உள்ளிருந்து அழித்துவிடுகிறார்.

ਹਰਿ ਰੰਗਿ ਰਾਤੇ ਮੋਹੁ ਚੁਕਾਇ ॥

har rang raate mohu chukaae |

உலகப் பற்றுதலைத் துறந்து இறைவனின் அன்பில் மூழ்கியவர்.

ਅਤਿ ਨਿਰਮਲੁ ਗੁਰਸਬਦ ਵੀਚਾਰ ॥

at niramal gurasabad veechaar |

குருவின் சபாத்தின் முற்றிலும் மாசற்ற வார்த்தையை அவர் சிந்திக்கிறார்.

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਸਵਾਰਣਹਾਰ ॥੪॥੪॥੪੩॥

naanak naam savaaranahaar |4|4|43|

ஓ நானக், நாம், இறைவனின் நாமம், நமது இரட்சிப்பு. ||4||4||43||

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੩ ॥

aasaa mahalaa 3 |

ஆசா, மூன்றாவது மெஹல்:

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਲਗੇ ਦੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥

doojai bhaae lage dukh paaeaa |

இருமையின் காதலுடன் இணைந்தால், ஒருவருக்கு வலி மட்டுமே ஏற்படுகிறது.

ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥

bin sabadai birathaa janam gavaaeaa |

ஷபாத்தின் வார்த்தை இல்லாமல், ஒருவரின் வாழ்க்கை வீணாக வீணாகிறது.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੈ ਸੋਝੀ ਹੋਇ ॥

satigur sevai sojhee hoe |

உண்மையான குருவை சேவித்தால் புரிதல் கிடைக்கும்.

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਨ ਲਾਗੈ ਕੋਇ ॥੧॥

doojai bhaae na laagai koe |1|

பின்னர், இருமையின் அன்பில் ஒருவர் இணைக்கப்படவில்லை. ||1||

ਮੂਲਿ ਲਾਗੇ ਸੇ ਜਨ ਪਰਵਾਣੁ ॥

mool laage se jan paravaan |

தங்கள் வேர்களை உறுதியாகப் பற்றிக் கொண்டவர்கள் ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடியவர்களாக மாறுகிறார்கள்.

ਅਨਦਿਨੁ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਜਪਿ ਹਿਰਦੈ ਗੁਰਸਬਦੀ ਹਰਿ ਏਕੋ ਜਾਣੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

anadin raam naam jap hiradai gurasabadee har eko jaan |1| rahaau |

இரவும் பகலும் கர்த்தருடைய நாமத்தைத் தங்கள் இருதயத்திற்குள் தியானிக்கிறார்கள்; குருவின் சபாத்தின் வார்த்தையின் மூலம், அவர்கள் ஏக இறைவனை அறிவார்கள். ||1||இடைநிறுத்தம்||

ਡਾਲੀ ਲਾਗੈ ਨਿਹਫਲੁ ਜਾਇ ॥

ddaalee laagai nihafal jaae |

கிளையுடன் இணைந்த ஒருவன் பழங்களைப் பெறுவதில்லை.

ਅੰਧਂੀ ਕੰਮੀ ਅੰਧ ਸਜਾਇ ॥

andhanee kamee andh sajaae |

கண்மூடித்தனமான செயல்களுக்கு குருட்டுத்தனமான தண்டனை கிடைக்கும்.

ਮਨਮੁਖੁ ਅੰਧਾ ਠਉਰ ਨ ਪਾਇ ॥

manamukh andhaa tthaur na paae |

பார்வையற்ற, சுய விருப்பமுள்ள மன்முக் ஓய்வெடுக்க இடமில்லை.

ਬਿਸਟਾ ਕਾ ਕੀੜਾ ਬਿਸਟਾ ਮਾਹਿ ਪਚਾਇ ॥੨॥

bisattaa kaa keerraa bisattaa maeh pachaae |2|

அவர் எருவில் ஒரு புழு, எருவில் அது அழுகிவிடும். ||2||

ਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ॥

gur kee sevaa sadaa sukh paae |

குருவை சேவிப்பதால் நிரந்தர அமைதி கிடைக்கும்.

ਸੰਤਸੰਗਤਿ ਮਿਲਿ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਏ ॥

santasangat mil har gun gaae |

உண்மை சபையில் சேர்தல், சத் சங்கதம், இறைவனின் மகிமை துதிகள் பாடப்படுகின்றன.

ਨਾਮੇ ਨਾਮਿ ਕਰੇ ਵੀਚਾਰੁ ॥

naame naam kare veechaar |

இறைவனின் நாமமான நாமத்தை தியானிப்பவர்,

ਆਪਿ ਤਰੈ ਕੁਲ ਉਧਰਣਹਾਰੁ ॥੩॥

aap tarai kul udharanahaar |3|

தன்னையும் தன் குடும்பத்தையும் காப்பாற்றுகிறான். ||3||

ਗੁਰ ਕੀ ਬਾਣੀ ਨਾਮਿ ਵਜਾਏ ॥

gur kee baanee naam vajaae |

குருவின் பானியின் வார்த்தையின் மூலம், நாமம் ஒலிக்கிறது;

ਨਾਨਕ ਮਹਲੁ ਸਬਦਿ ਘਰੁ ਪਾਏ ॥

naanak mahal sabad ghar paae |

ஓ நானக், ஷபாத்தின் வார்த்தையின் மூலம், இதயத்தின் வீட்டிற்குள் இறைவனின் பிரசன்னத்தின் மாளிகையை ஒருவர் காண்கிறார்.

ਗੁਰਮਤਿ ਸਤ ਸਰਿ ਹਰਿ ਜਲਿ ਨਾਇਆ ॥

guramat sat sar har jal naaeaa |

குருவின் அறிவுறுத்தலின் கீழ், சத்தியக் குளத்தில், இறைவனின் நீரில் நீராடுங்கள்;

ਦੁਰਮਤਿ ਮੈਲੁ ਸਭੁ ਦੁਰਤੁ ਗਵਾਇਆ ॥੪॥੫॥੪੪॥

duramat mail sabh durat gavaaeaa |4|5|44|

இதனால் தீய எண்ணம் மற்றும் பாவம் ஆகிய அழுக்குகள் அனைத்தும் கழுவப்படும். ||4||5||44||

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੩ ॥

aasaa mahalaa 3 |

ஆசா, மூன்றாவது மெஹல்:

ਮਨਮੁਖ ਮਰਹਿ ਮਰਿ ਮਰਣੁ ਵਿਗਾੜਹਿ ॥

manamukh mareh mar maran vigaarreh |

சுய விருப்பமுள்ள மன்முகர்கள் இறக்கிறார்கள்; அவர்கள் மரணத்தில் வீணாகிறார்கள்.

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਆਤਮ ਸੰਘਾਰਹਿ ॥

doojai bhaae aatam sanghaareh |

இருமையின் காதலில், அவர்கள் தங்கள் சொந்த ஆன்மாக்களை கொலை செய்கிறார்கள்.

ਮੇਰਾ ਮੇਰਾ ਕਰਿ ਕਰਿ ਵਿਗੂਤਾ ॥

meraa meraa kar kar vigootaa |

என்னுடையது, என்னுடையது! என்று கூக்குரலிட்டு, அவை அழிந்துவிட்டன.

ਆਤਮੁ ਨ ਚੀਨੑੈ ਭਰਮੈ ਵਿਚਿ ਸੂਤਾ ॥੧॥

aatam na cheenaai bharamai vich sootaa |1|

அவர்கள் தங்கள் ஆன்மாவை நினைவில் கொள்வதில்லை; அவர்கள் மூடநம்பிக்கையில் தூங்குகிறார்கள். ||1||

ਮਰੁ ਮੁਇਆ ਸਬਦੇ ਮਰਿ ਜਾਇ ॥

mar mueaa sabade mar jaae |

அவர் ஒரு உண்மையான மரணம், ஷபாத்தின் வார்த்தையில் இறக்கிறார்.

ਉਸਤਤਿ ਨਿੰਦਾ ਗੁਰਿ ਸਮ ਜਾਣਾਈ ਇਸੁ ਜੁਗ ਮਹਿ ਲਾਹਾ ਹਰਿ ਜਪਿ ਲੈ ਜਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

ausatat nindaa gur sam jaanaaee is jug meh laahaa har jap lai jaae |1| rahaau |

புகழும் அவதூறும் ஒன்றே என்பதை உணருமாறு குரு என்னைத் தூண்டியுள்ளார்; இவ்வுலகில் இறைவனின் திருநாமத்தை உச்சரிப்பதால் லாபம் கிடைக்கும். ||1||இடைநிறுத்தம்||