ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 ஸ்ரீ குரு கிரந்த் சாகிப்
பக்கம் - 1108
ਬਨ ਫੂਲੇ ਮੰਝ ਬਾਰਿ ਮੈ ਪਿਰੁ ਘਰਿ ਬਾਹੁੜੈ ॥
ban foole manjh baar mai pir ghar baahurrai |காடு என் கதவுக்கு முன்னால் மலர்கிறது; என் காதலி என் வீட்டிற்குத் திரும்பினால்!
ਪਿਰੁ ਘਰਿ ਨਹੀ ਆਵੈ ਧਨ ਕਿਉ ਸੁਖੁ ਪਾਵੈ ਬਿਰਹਿ ਬਿਰੋਧ ਤਨੁ ਛੀਜੈ ॥
pir ghar nahee aavai dhan kiau sukh paavai bireh birodh tan chheejai |கணவன் இறைவன் வீடு திரும்பவில்லை என்றால், ஆன்மா மணமகள் எப்படி அமைதி பெற முடியும்? பிரிந்த சோகத்தால் அவள் உடல் வீணாகிறது.
ਕੋਕਿਲ ਅੰਬਿ ਸੁਹਾਵੀ ਬੋਲੈ ਕਿਉ ਦੁਖੁ ਅੰਕਿ ਸਹੀਜੈ ॥
kokil anb suhaavee bolai kiau dukh ank saheejai |மாமரத்தின் மேல் அமர்ந்து அழகிய பாட்டுப் பறவை பாடுகிறது; ஆனால் என் உள்ளத்தின் ஆழத்தில் உள்ள வலியை நான் எப்படி தாங்குவது?
ਭਵਰੁ ਭਵੰਤਾ ਫੂਲੀ ਡਾਲੀ ਕਿਉ ਜੀਵਾ ਮਰੁ ਮਾਏ ॥
bhavar bhavantaa foolee ddaalee kiau jeevaa mar maae |பம்பல் தேனீ பூக்கும் கிளைகளைச் சுற்றி ஒலிக்கிறது; ஆனால் நான் எப்படி வாழ முடியும்? நான் இறந்து கொண்டிருக்கிறேன், என் அம்மா!
ਨਾਨਕ ਚੇਤਿ ਸਹਜਿ ਸੁਖੁ ਪਾਵੈ ਜੇ ਹਰਿ ਵਰੁ ਘਰਿ ਧਨ ਪਾਏ ॥੫॥
naanak chet sahaj sukh paavai je har var ghar dhan paae |5|ஓ நானக், சாயத்தில், ஆன்மா மணமகள் இறைவனை தனது சொந்த இதயத்தின் வீட்டிற்குள்ளேயே தன் கணவனாகப் பெற்றால், நிம்மதி எளிதில் கிடைக்கும். ||5||
ਵੈਸਾਖੁ ਭਲਾ ਸਾਖਾ ਵੇਸ ਕਰੇ ॥
vaisaakh bhalaa saakhaa ves kare |வைசாகி மிகவும் இனிமையானது; கிளைகள் புதிய இலைகளுடன் மலரும்.
ਧਨ ਦੇਖੈ ਹਰਿ ਦੁਆਰਿ ਆਵਹੁ ਦਇਆ ਕਰੇ ॥
dhan dekhai har duaar aavahu deaa kare |ஆன்மா மணமகள் தன் வாசலில் இறைவனைக் காண ஏங்குகிறாள். ஆண்டவரே, எனக்கு இரங்குங்கள்!
ਘਰਿ ਆਉ ਪਿਆਰੇ ਦੁਤਰ ਤਾਰੇ ਤੁਧੁ ਬਿਨੁ ਅਢੁ ਨ ਮੋਲੋ ॥
ghar aau piaare dutar taare tudh bin adt na molo |தயவுசெய்து வீட்டிற்கு வாருங்கள், ஓ என் அன்பே; துரோகமான உலகப் பெருங்கடலில் என்னை அழைத்துச் செல்லுங்கள். நீங்கள் இல்லாமல், நான் ஒரு ஷெல் கூட மதிப்பு இல்லை.
ਕੀਮਤਿ ਕਉਣ ਕਰੇ ਤੁਧੁ ਭਾਵਾਂ ਦੇਖਿ ਦਿਖਾਵੈ ਢੋਲੋ ॥
keemat kaun kare tudh bhaavaan dekh dikhaavai dtolo |நான் உன்னைப் பிரியப்படுத்தினால், என் மதிப்பை யார் மதிப்பிட முடியும்? நான் உன்னைப் பார்க்கிறேன், என் அன்பே, உன்னைப் பார்க்க மற்றவர்களை ஊக்குவிக்கிறேன்.
ਦੂਰਿ ਨ ਜਾਨਾ ਅੰਤਰਿ ਮਾਨਾ ਹਰਿ ਕਾ ਮਹਲੁ ਪਛਾਨਾ ॥
door na jaanaa antar maanaa har kaa mahal pachhaanaa |நீ வெகு தொலைவில் இல்லை என்பதை நான் அறிவேன்; நீங்கள் எனக்குள் ஆழமாக இருக்கிறீர்கள் என்று நான் நம்புகிறேன், உங்கள் இருப்பை நான் உணர்கிறேன்.
ਨਾਨਕ ਵੈਸਾਖੀਂ ਪ੍ਰਭੁ ਪਾਵੈ ਸੁਰਤਿ ਸਬਦਿ ਮਨੁ ਮਾਨਾ ॥੬॥
naanak vaisaakheen prabh paavai surat sabad man maanaa |6|ஓ நானக், வைசாகியில் கடவுளைக் கண்டறிதல், உணர்வு ஷபாத்தின் வார்த்தைகளால் நிரப்பப்படுகிறது, மேலும் மனம் நம்புகிறது. ||6||
ਮਾਹੁ ਜੇਠੁ ਭਲਾ ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਕਿਉ ਬਿਸਰੈ ॥
maahu jetth bhalaa preetam kiau bisarai |ஜெய்த் மாதம் மிகவும் உன்னதமானது. என் காதலியை நான் எப்படி மறக்க முடியும்?
ਥਲ ਤਾਪਹਿ ਸਰ ਭਾਰ ਸਾ ਧਨ ਬਿਨਉ ਕਰੈ ॥
thal taapeh sar bhaar saa dhan binau karai |பூமி உலை போல் எரிகிறது, ஆன்மா மணமகள் பிரார்த்தனை செய்கிறாள்.
ਧਨ ਬਿਨਉ ਕਰੇਦੀ ਗੁਣ ਸਾਰੇਦੀ ਗੁਣ ਸਾਰੀ ਪ੍ਰਭ ਭਾਵਾ ॥
dhan binau karedee gun saaredee gun saaree prabh bhaavaa |மணமகள் பிரார்த்தனை செய்கிறாள், அவனுடைய மகிமையான துதிகளைப் பாடுகிறாள்; அவருடைய துதிகளைப் பாடி, அவள் கடவுளுக்குப் பிரியமானவள்.
ਸਾਚੈ ਮਹਲਿ ਰਹੈ ਬੈਰਾਗੀ ਆਵਣ ਦੇਹਿ ਤ ਆਵਾ ॥
saachai mahal rahai bairaagee aavan dehi ta aavaa |இணைக்கப்படாத இறைவன் தனது உண்மையான மாளிகையில் வசிக்கிறார். அவர் என்னை அனுமதித்தால், நான் அவரிடம் வருவேன்.
ਨਿਮਾਣੀ ਨਿਤਾਣੀ ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਕਿਉ ਪਾਵੈ ਸੁਖ ਮਹਲੀ ॥
nimaanee nitaanee har bin kiau paavai sukh mahalee |மணமகள் அவமதிப்பு மற்றும் சக்தியற்றவர்; இறைவன் இல்லாமல் அவள் எப்படி அமைதி பெறுவாள்?
ਨਾਨਕ ਜੇਠਿ ਜਾਣੈ ਤਿਸੁ ਜੈਸੀ ਕਰਮਿ ਮਿਲੈ ਗੁਣ ਗਹਿਲੀ ॥੭॥
naanak jetth jaanai tis jaisee karam milai gun gahilee |7|ஓ நானக், ஜெய்த்தில், தன் இறைவனை அறிந்தவள் அவனைப் போலவே ஆகிவிடுகிறாள்; நல்லொழுக்கத்தைப் புரிந்துகொண்டு, அவள் கருணையுள்ள இறைவனைச் சந்திக்கிறாள். ||7||
ਆਸਾੜੁ ਭਲਾ ਸੂਰਜੁ ਗਗਨਿ ਤਪੈ ॥
aasaarr bhalaa sooraj gagan tapai |ஆசார மாதம் நல்லது; சூரியன் வானத்தில் எரிகிறது.
ਧਰਤੀ ਦੂਖ ਸਹੈ ਸੋਖੈ ਅਗਨਿ ਭਖੈ ॥
dharatee dookh sahai sokhai agan bhakhai |பூமி வேதனையில் தவிக்கிறது, வறண்டு, நெருப்பில் வறுக்கப்படுகிறது.
ਅਗਨਿ ਰਸੁ ਸੋਖੈ ਮਰੀਐ ਧੋਖੈ ਭੀ ਸੋ ਕਿਰਤੁ ਨ ਹਾਰੇ ॥
agan ras sokhai mareeai dhokhai bhee so kirat na haare |நெருப்பு ஈரத்தை உலர்த்துகிறது, அவள் வேதனையில் இறந்துவிடுகிறாள். ஆனால் அப்போதும் சூரியன் சோர்வடையவில்லை.
ਰਥੁ ਫਿਰੈ ਛਾਇਆ ਧਨ ਤਾਕੈ ਟੀਡੁ ਲਵੈ ਮੰਝਿ ਬਾਰੇ ॥
rath firai chhaaeaa dhan taakai tteedd lavai manjh baare |அவரது தேர் நகர்கிறது, ஆன்மா மணமகள் நிழல் தேடுகிறது; காட்டில் கிரிகெட்டுகள் ஒலிக்கின்றன.
ਅਵਗਣ ਬਾਧਿ ਚਲੀ ਦੁਖੁ ਆਗੈ ਸੁਖੁ ਤਿਸੁ ਸਾਚੁ ਸਮਾਲੇ ॥
avagan baadh chalee dukh aagai sukh tis saach samaale |அவள் தன் குறைகள் மற்றும் தீமைகளின் மூட்டையைக் கட்டி, மறுமை உலகில் துன்பப்படுகிறாள். ஆனால் உண்மையான இறைவனின் மீது வாசம் செய்வதால் அவள் அமைதி பெறுகிறாள்.
ਨਾਨਕ ਜਿਸ ਨੋ ਇਹੁ ਮਨੁ ਦੀਆ ਮਰਣੁ ਜੀਵਣੁ ਪ੍ਰਭ ਨਾਲੇ ॥੮॥
naanak jis no ihu man deea maran jeevan prabh naale |8|ஓ நானக், நான் இந்த மனதை அவருக்குக் கொடுத்தேன்; மரணம் மற்றும் வாழ்க்கை கடவுளிடம் உள்ளது. ||8||
ਸਾਵਣਿ ਸਰਸ ਮਨਾ ਘਣ ਵਰਸਹਿ ਰੁਤਿ ਆਏ ॥
saavan saras manaa ghan varaseh rut aae |சாவானில், என் மனமே, மகிழ்ச்சியாக இரு. மழைக்காலம் வந்துவிட்டது, மேகங்கள் பொழிந்து பொழிந்தன.
ਮੈ ਮਨਿ ਤਨਿ ਸਹੁ ਭਾਵੈ ਪਿਰ ਪਰਦੇਸਿ ਸਿਧਾਏ ॥
mai man tan sahu bhaavai pir parades sidhaae |என் மனமும் உடலும் என் இறைவனால் மகிழ்ச்சியடைந்தன, ஆனால் என் அன்பானவர் போய்விட்டார்.
ਪਿਰੁ ਘਰਿ ਨਹੀ ਆਵੈ ਮਰੀਐ ਹਾਵੈ ਦਾਮਨਿ ਚਮਕਿ ਡਰਾਏ ॥
pir ghar nahee aavai mareeai haavai daaman chamak ddaraae |என் காதலி வீட்டிற்கு வரவில்லை, பிரிவின் சோகத்தால் நான் இறந்து கொண்டிருக்கிறேன். மின்னல் ஒளிரும், நான் பயப்படுகிறேன்.
ਸੇਜ ਇਕੇਲੀ ਖਰੀ ਦੁਹੇਲੀ ਮਰਣੁ ਭਇਆ ਦੁਖੁ ਮਾਏ ॥
sej ikelee kharee duhelee maran bheaa dukh maae |என் படுக்கை தனிமையாக இருக்கிறது, நான் வேதனையில் தவிக்கிறேன். நான் வலியால் சாகிறேன், என் அம்மா!
ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਨੀਦ ਭੂਖ ਕਹੁ ਕੈਸੀ ਕਾਪੜੁ ਤਨਿ ਨ ਸੁਖਾਵਏ ॥
har bin need bhookh kahu kaisee kaaparr tan na sukhaave |சொல்லுங்கள் - இறைவன் இல்லாமல், நான் எப்படி தூங்குவது, அல்லது பசி எடுப்பது? என் உடைகள் என் உடலுக்கு ஆறுதல் தருவதில்லை.
ਨਾਨਕ ਸਾ ਸੋਹਾਗਣਿ ਕੰਤੀ ਪਿਰ ਕੈ ਅੰਕਿ ਸਮਾਵਏ ॥੯॥
naanak saa sohaagan kantee pir kai ank samaave |9|ஓ நானக், அவள் மட்டுமே ஒரு மகிழ்ச்சியான ஆன்மா மணமகள், அவள் அன்பான கணவர் இறைவனின் இருப்பில் இணைகிறாள். ||9||
ਭਾਦਉ ਭਰਮਿ ਭੁਲੀ ਭਰਿ ਜੋਬਨਿ ਪਛੁਤਾਣੀ ॥
bhaadau bharam bhulee bhar joban pachhutaanee |பாடோனில், இளம் பெண் சந்தேகத்தால் குழப்பமடைகிறாள்; பின்னர், அவள் வருந்தி வருந்துகிறாள்.
ਜਲ ਥਲ ਨੀਰਿ ਭਰੇ ਬਰਸ ਰੁਤੇ ਰੰਗੁ ਮਾਣੀ ॥
jal thal neer bhare baras rute rang maanee |ஏரிகளும் வயல்களும் தண்ணீரால் நிரம்பி வழிகின்றன; மழைக்காலம் வந்துவிட்டது - கொண்டாட வேண்டிய நேரம்!
ਬਰਸੈ ਨਿਸਿ ਕਾਲੀ ਕਿਉ ਸੁਖੁ ਬਾਲੀ ਦਾਦਰ ਮੋਰ ਲਵੰਤੇ ॥
barasai nis kaalee kiau sukh baalee daadar mor lavante |இரவின் இருளில் மழை பெய்கிறது; இளம் மணமகள் எப்படி அமைதி பெற முடியும்? தவளைகள் மற்றும் மயில்கள் சத்தம் எழுப்புகின்றன.
ਪ੍ਰਿਉ ਪ੍ਰਿਉ ਚਵੈ ਬਬੀਹਾ ਬੋਲੇ ਭੁਇਅੰਗਮ ਫਿਰਹਿ ਡਸੰਤੇ ॥
priau priau chavai babeehaa bole bhueiangam fireh ddasante |"ப்ரி-ஓ! ப்ரி-ஓ! அன்பே! அன்பே!" மழைப்பறவை அழுகிறது.
ਮਛਰ ਡੰਗ ਸਾਇਰ ਭਰ ਸੁਭਰ ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਕਿਉ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ॥
machhar ddang saaeir bhar subhar bin har kiau sukh paaeeai |கொசுக்கள் கடித்து குத்துகின்றன, குளங்கள் நிரம்பி வழிகின்றன; இறைவன் இல்லாமல் அவள் எப்படி அமைதி பெற முடியும்?
ਨਾਨਕ ਪੂਛਿ ਚਲਉ ਗੁਰ ਅਪੁਨੇ ਜਹ ਪ੍ਰਭੁ ਤਹ ਹੀ ਜਾਈਐ ॥੧੦॥
naanak poochh chlau gur apune jah prabh tah hee jaaeeai |10|ஓ நானக், நான் சென்று என் குருவிடம் கேட்கிறேன்; கடவுள் எங்கே இருக்கிறாரோ, அங்கே நான் செல்வேன். ||10||
ਅਸੁਨਿ ਆਉ ਪਿਰਾ ਸਾ ਧਨ ਝੂਰਿ ਮੁਈ ॥
asun aau piraa saa dhan jhoor muee |அசுவில், என் அன்பே வா; ஆன்மா மணமகள் மரணத்திற்கு துக்கப்படுகிறார்.
ਤਾ ਮਿਲੀਐ ਪ੍ਰਭ ਮੇਲੇ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਖੁਈ ॥
taa mileeai prabh mele doojai bhaae khuee |கடவுள் அவளை சந்திக்க வழிநடத்தும் போது மட்டுமே அவளால் அவரை சந்திக்க முடியும்; இருமையின் காதலால் அவள் அழிந்தாள்.
ਝੂਠਿ ਵਿਗੁਤੀ ਤਾ ਪਿਰ ਮੁਤੀ ਕੁਕਹ ਕਾਹ ਸਿ ਫੁਲੇ ॥
jhootth vigutee taa pir mutee kukah kaah si fule |அவள் பொய்யால் சூறையாடப்பட்டால், அவளுடைய காதலி அவளைக் கைவிடுகிறாள். அப்போது, என் கூந்தலில் முதுமையின் வெள்ளைப் பூக்கள் மலர்கின்றன.