ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 ஸ்ரீ குரு கிரந்த் சாகிப்
பக்கம் - 85
ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਉਬਰੇ ਸਾਚਾ ਨਾਮੁ ਸਮਾਲਿ ॥੧॥
naanak guramukh ubare saachaa naam samaal |1|ஓ நானக், உண்மையான பெயரைச் சிந்திப்பதன் மூலம் குர்முகர்கள் காப்பாற்றப்படுகிறார்கள். ||1||
ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 |முதல் மெஹல்:
ਗਲਂੀ ਅਸੀ ਚੰਗੀਆ ਆਚਾਰੀ ਬੁਰੀਆਹ ॥
galanee asee changeea aachaaree bureeaah |நாம் பேசுவதில் வல்லவர்கள், ஆனால் செயல்கள் மோசமானவை.
ਮਨਹੁ ਕੁਸੁਧਾ ਕਾਲੀਆ ਬਾਹਰਿ ਚਿਟਵੀਆਹ ॥
manahu kusudhaa kaaleea baahar chittaveeaah |மனதளவில், நாம் தூய்மையற்றவர்களாகவும், கறுப்பாகவும் இருக்கிறோம், ஆனால் வெளிப்புறமாக நாம் வெள்ளையாகத் தோன்றுகிறோம்.
ਰੀਸਾ ਕਰਿਹ ਤਿਨਾੜੀਆ ਜੋ ਸੇਵਹਿ ਦਰੁ ਖੜੀਆਹ ॥
reesaa karih tinaarreea jo seveh dar kharreeaah |கர்த்தருடைய வாசலில் நின்று சேவை செய்பவர்களை நாம் பின்பற்றுகிறோம்.
ਨਾਲਿ ਖਸਮੈ ਰਤੀਆ ਮਾਣਹਿ ਸੁਖਿ ਰਲੀਆਹ ॥
naal khasamai rateea maaneh sukh raleeaah |அவர்கள் தங்கள் கணவன் இறைவனின் அன்போடு இணங்கி, அவருடைய அன்பின் இன்பத்தை அனுபவிக்கிறார்கள்.
ਹੋਦੈ ਤਾਣਿ ਨਿਤਾਣੀਆ ਰਹਹਿ ਨਿਮਾਨਣੀਆਹ ॥
hodai taan nitaaneea raheh nimaananeeaah |அவர்களுக்கு அதிகாரம் இருந்தபோதும் அவர்கள் சக்தியற்றவர்களாகவே இருக்கிறார்கள்; அவர்கள் அடக்கமாகவும் சாந்தமாகவும் இருக்கிறார்கள்.
ਨਾਨਕ ਜਨਮੁ ਸਕਾਰਥਾ ਜੇ ਤਿਨ ਕੈ ਸੰਗਿ ਮਿਲਾਹ ॥੨॥
naanak janam sakaarathaa je tin kai sang milaah |2|ஓ நானக் அவர்களுடன் பழகினால் நம் வாழ்க்கை லாபகரமாக மாறும். ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |பூரி:
ਤੂੰ ਆਪੇ ਜਲੁ ਮੀਨਾ ਹੈ ਆਪੇ ਆਪੇ ਹੀ ਆਪਿ ਜਾਲੁ ॥
toon aape jal meenaa hai aape aape hee aap jaal |நீயே நீர், நீயே மீன், நீயே வலை.
ਤੂੰ ਆਪੇ ਜਾਲੁ ਵਤਾਇਦਾ ਆਪੇ ਵਿਚਿ ਸੇਬਾਲੁ ॥
toon aape jaal vataaeidaa aape vich sebaal |நீயே வலையை வீசுகிறாய், நீயே தூண்டில்.
ਤੂੰ ਆਪੇ ਕਮਲੁ ਅਲਿਪਤੁ ਹੈ ਸੈ ਹਥਾ ਵਿਚਿ ਗੁਲਾਲੁ ॥
toon aape kamal alipat hai sai hathaa vich gulaal |நீயே தாமரை, நூற்றுக்கணக்கான அடி நீரில் பாதிக்கப்படாத, இன்னும் பிரகாசமான நிறத்தில் இருக்கிறாய்.
ਤੂੰ ਆਪੇ ਮੁਕਤਿ ਕਰਾਇਦਾ ਇਕ ਨਿਮਖ ਘੜੀ ਕਰਿ ਖਿਆਲੁ ॥
toon aape mukat karaaeidaa ik nimakh gharree kar khiaal |உன்னை நினைக்கிறவர்களை ஒரு கணம் கூட நீயே விடுவிக்கிறாய்.
ਹਰਿ ਤੁਧਹੁ ਬਾਹਰਿ ਕਿਛੁ ਨਹੀ ਗੁਰਸਬਦੀ ਵੇਖਿ ਨਿਹਾਲੁ ॥੭॥
har tudhahu baahar kichh nahee gurasabadee vekh nihaal |7|ஆண்டவரே, உமக்கு அப்பாற்பட்டது எதுவுமில்லை. குருவின் சபாத்தின் வார்த்தையின் மூலம் உங்களைக் காண்பதில் நான் மகிழ்ச்சியடைகிறேன். ||7||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |சலோக், மூன்றாவது மெஹல்:
ਹੁਕਮੁ ਨ ਜਾਣੈ ਬਹੁਤਾ ਰੋਵੈ ॥
hukam na jaanai bahutaa rovai |இறைவனின் கட்டளையின் ஹுக்காம் தெரியாத ஒருவன் பயங்கர வேதனையில் அலறுகிறான்.
ਅੰਦਰਿ ਧੋਖਾ ਨੀਦ ਨ ਸੋਵੈ ॥
andar dhokhaa need na sovai |அவள் ஏமாற்றத்தால் நிறைந்திருக்கிறாள், அவளால் நிம்மதியாக தூங்க முடியாது.
ਜੇ ਧਨ ਖਸਮੈ ਚਲੈ ਰਜਾਈ ॥
je dhan khasamai chalai rajaaee |ஆனால் ஆன்மா மணமகள் தனது இறைவனின் விருப்பத்தை பின்பற்றினால்,
ਦਰਿ ਘਰਿ ਸੋਭਾ ਮਹਲਿ ਬੁਲਾਈ ॥
dar ghar sobhaa mahal bulaaee |அவள் தன் சொந்த வீட்டில் கௌரவிக்கப்படுவாள், மேலும் அவனுடைய பிரசன்னத்தின் மாளிகைக்கு அழைக்கப்படுவாள்.
ਨਾਨਕ ਕਰਮੀ ਇਹ ਮਤਿ ਪਾਈ ॥
naanak karamee ih mat paaee |ஓ நானக், அவருடைய கருணையால், இந்தப் புரிதல் கிடைத்தது.
ਗੁਰਪਰਸਾਦੀ ਸਚਿ ਸਮਾਈ ॥੧॥
guraparasaadee sach samaaee |1|குருவின் அருளால் அவள் உண்மையாகவே லயிக்கப்பட்டாள். ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |மூன்றாவது மெஹல்:
ਮਨਮੁਖ ਨਾਮ ਵਿਹੂਣਿਆ ਰੰਗੁ ਕਸੁੰਭਾ ਦੇਖਿ ਨ ਭੁਲੁ ॥
manamukh naam vihooniaa rang kasunbhaa dekh na bhul |ஓ சுய விருப்பமுள்ள மன்முக், நாமம் இல்லாதவரே, குங்குமப்பூவின் நிறத்தைப் பார்த்து தவறாக வழிநடத்தாதீர்கள்.
ਇਸ ਕਾ ਰੰਗੁ ਦਿਨ ਥੋੜਿਆ ਛੋਛਾ ਇਸ ਦਾ ਮੁਲੁ ॥
eis kaa rang din thorriaa chhochhaa is daa mul |அதன் நிறம் சில நாட்கள் மட்டுமே நீடிக்கும் - அது பயனற்றது!
ਦੂਜੈ ਲਗੇ ਪਚਿ ਮੁਏ ਮੂਰਖ ਅੰਧ ਗਵਾਰ ॥
doojai lage pach mue moorakh andh gavaar |இருமையில் இணைந்த, முட்டாள், குருடர் மற்றும் முட்டாள் மக்கள் வீணாகி இறந்து போகிறார்கள்.
ਬਿਸਟਾ ਅੰਦਰਿ ਕੀਟ ਸੇ ਪਇ ਪਚਹਿ ਵਾਰੋ ਵਾਰ ॥
bisattaa andar keett se pe pacheh vaaro vaar |புழுக்களைப் போல, அவை எருவில் வாழ்கின்றன, அதில் அவை மீண்டும் மீண்டும் இறக்கின்றன.
ਨਾਨਕ ਨਾਮ ਰਤੇ ਸੇ ਰੰਗੁਲੇ ਗੁਰ ਕੈ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥
naanak naam rate se rangule gur kai sahaj subhaae |ஓ நானக், நாமத்துடன் இணைந்தவர்கள் உண்மையின் நிறத்தில் சாயப்பட்டவர்கள்; அவர்கள் குருவின் உள்ளுணர்வு அமைதி மற்றும் சமநிலையை எடுத்துக்கொள்கிறார்கள்.
ਭਗਤੀ ਰੰਗੁ ਨ ਉਤਰੈ ਸਹਜੇ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥੨॥
bhagatee rang na utarai sahaje rahai samaae |2|பக்தி வழிபாட்டின் நிறம் மங்காது; அவர்கள் உள்ளுணர்வாக இறைவனில் உள்வாங்கப்படுகிறார்கள். ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |பூரி:
ਸਿਸਟਿ ਉਪਾਈ ਸਭ ਤੁਧੁ ਆਪੇ ਰਿਜਕੁ ਸੰਬਾਹਿਆ ॥
sisatt upaaee sabh tudh aape rijak sanbaahiaa |முழு பிரபஞ்சத்தையும் நீயே படைத்தாய், நீயே அதற்கு வாழ்வாதாரத்தைக் கொண்டு வருகிறாய்.
ਇਕਿ ਵਲੁ ਛਲੁ ਕਰਿ ਕੈ ਖਾਵਦੇ ਮੁਹਹੁ ਕੂੜੁ ਕੁਸਤੁ ਤਿਨੀ ਢਾਹਿਆ ॥
eik val chhal kar kai khaavade muhahu koorr kusat tinee dtaahiaa |சிலர் ஏமாற்று வஞ்சகத்தை உண்டு பிழைக்கிறார்கள்; அவர்கள் வாயிலிருந்து பொய்யையும் பொய்யையும் விடுகிறார்கள்.
ਤੁਧੁ ਆਪੇ ਭਾਵੈ ਸੋ ਕਰਹਿ ਤੁਧੁ ਓਤੈ ਕੰਮਿ ਓਇ ਲਾਇਆ ॥
tudh aape bhaavai so kareh tudh otai kam oe laaeaa |உங்கள் விருப்பப்படி, நீங்கள் அவர்களின் பணிகளை அவர்களுக்கு வழங்குகிறீர்கள்.
ਇਕਨਾ ਸਚੁ ਬੁਝਾਇਓਨੁ ਤਿਨਾ ਅਤੁਟ ਭੰਡਾਰ ਦੇਵਾਇਆ ॥
eikanaa sach bujhaaeion tinaa atutt bhanddaar devaaeaa |சிலர் சத்தியத்தை புரிந்துகொள்கிறார்கள்; அவர்களுக்கு வற்றாத பொக்கிஷம் வழங்கப்படுகிறது.
ਹਰਿ ਚੇਤਿ ਖਾਹਿ ਤਿਨਾ ਸਫਲੁ ਹੈ ਅਚੇਤਾ ਹਥ ਤਡਾਇਆ ॥੮॥
har chet khaeh tinaa safal hai achetaa hath taddaaeaa |8|இறைவனை நினைத்து உண்பவர்கள் செழிப்பானவர்கள், அவரை நினைவு செய்யாதவர்கள் தேவையில் கைகளை நீட்டுகிறார்கள். ||8||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |சலோக், மூன்றாவது மெஹல்:
ਪੜਿ ਪੜਿ ਪੰਡਿਤ ਬੇਦ ਵਖਾਣਹਿ ਮਾਇਆ ਮੋਹ ਸੁਆਇ ॥
parr parr panddit bed vakhaaneh maaeaa moh suaae |பண்டிதர்கள், சமய அறிஞர்கள், மாயாவின் அன்பின் பொருட்டு, வேதங்களைத் தொடர்ந்து ஓதுகிறார்கள், ஓதுகிறார்கள்.
ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਿਆ ਮਨ ਮੂਰਖ ਮਿਲੈ ਸਜਾਇ ॥
doojai bhaae har naam visaariaa man moorakh milai sajaae |இருமையின் காதலில், முட்டாள் மக்கள் இறைவனின் பெயரை மறந்தனர்; அவர்கள் தண்டனையைப் பெறுவார்கள்.
ਜਿਨਿ ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਦਿਤਾ ਤਿਸੁ ਕਬਹੂੰ ਨ ਚੇਤੈ ਜੋ ਦੇਂਦਾ ਰਿਜਕੁ ਸੰਬਾਹਿ ॥
jin jeeo pindd ditaa tis kabahoon na chetai jo dendaa rijak sanbaeh |தங்களுக்கு உடலையும் ஆன்மாவையும் கொடுத்தவர், அனைவருக்கும் உணவளிப்பவர் என்று அவர்கள் நினைக்க மாட்டார்கள்.
ਜਮ ਕਾ ਫਾਹਾ ਗਲਹੁ ਨ ਕਟੀਐ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥
jam kaa faahaa galahu na katteeai fir fir aavai jaae |மரணத்தின் கயிறு அவர்கள் கழுத்திலிருந்து அறுந்து போகாது; அவர்கள் மீண்டும் மீண்டும் மறுபிறவியில் வந்து செல்வார்கள்.
ਮਨਮੁਖਿ ਕਿਛੂ ਨ ਸੂਝੈ ਅੰਧੁਲੇ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਕਮਾਇ ॥
manamukh kichhoo na soojhai andhule poorab likhiaa kamaae |குருடர்கள், சுய விருப்பமுள்ள மன்முகர்கள் எதையும் புரிந்து கொள்ள மாட்டார்கள். அவர்கள் முன்னரே தீர்மானிக்கப்பட்டதைச் செய்கிறார்கள்.
ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਸੁਖਦਾਤਾ ਨਾਮੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥
poorai bhaag satigur milai sukhadaataa naam vasai man aae |பரிபூரண விதியின் மூலம், அவர்கள் உண்மையான குருவை, அமைதியை வழங்குபவரை சந்திக்கிறார்கள், மேலும் நாமம் மனதில் நிலைத்திருக்கும்.
ਸੁਖੁ ਮਾਣਹਿ ਸੁਖੁ ਪੈਨਣਾ ਸੁਖੇ ਸੁਖਿ ਵਿਹਾਇ ॥
sukh maaneh sukh painanaa sukhe sukh vihaae |அவர்கள் அமைதியை அனுபவிக்கிறார்கள், அவர்கள் அமைதியை அணிகிறார்கள், அவர்கள் அமைதியின் அமைதியில் தங்கள் வாழ்க்கையைக் கழிக்கிறார்கள்.
ਨਾਨਕ ਸੋ ਨਾਉ ਮਨਹੁ ਨ ਵਿਸਾਰੀਐ ਜਿਤੁ ਦਰਿ ਸਚੈ ਸੋਭਾ ਪਾਇ ॥੧॥
naanak so naau manahu na visaareeai jit dar sachai sobhaa paae |1|ஓ நானக், அவர்கள் மனதில் இருந்து நாமத்தை மறப்பதில்லை; அவர்கள் கர்த்தருடைய நீதிமன்றத்தில் மதிக்கப்படுகிறார்கள். ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |மூன்றாவது மெஹல்:
ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਗੁਣਤਾਸੁ ॥
satigur sev sukh paaeaa sach naam gunataas |உண்மையான குருவை சேவிப்பதால் அமைதி கிடைக்கும். உண்மையான பெயர் சிறந்த பொக்கிஷம்.