ஸ்ரீ குரு கிரந்த் சாகிப்

பக்கம் - 690

ਧਨਾਸਰੀ ਛੰਤ ਮਹਲਾ ੪ ਘਰੁ ੧ ॥

dhanaasaree chhant mahalaa 4 ghar 1 |

தனாசாரி, சந்த், நான்காவது மெஹல், முதல் வீடு:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ik oankaar satigur prasaad |

ஒரு உலகளாவிய படைப்பாளர் கடவுள். உண்மையான குருவின் அருளால்:

ਹਰਿ ਜੀਉ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਤਾ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਜੀਉ ॥

har jeeo kripaa kare taa naam dhiaaeeai jeeo |

அன்புள்ள இறைவன் அருளும் போது, ஒருவன் இறைவனின் நாமத்தை தியானிக்கிறான்.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਸੁਭਾਇ ਸਹਜਿ ਗੁਣ ਗਾਈਐ ਜੀਉ ॥

satigur milai subhaae sahaj gun gaaeeai jeeo |

உண்மையான குருவைச் சந்திப்பதன் மூலம், அன்பான நம்பிக்கை மற்றும் பக்தி மூலம், ஒருவர் உள்ளுணர்வாக இறைவனின் மகிமையான துதிகளைப் பாடுகிறார்.

ਗੁਣ ਗਾਇ ਵਿਗਸੈ ਸਦਾ ਅਨਦਿਨੁ ਜਾ ਆਪਿ ਸਾਚੇ ਭਾਵਏ ॥

gun gaae vigasai sadaa anadin jaa aap saache bhaave |

உண்மையான இறைவனுக்குப் பிரியமாக இருக்கும்போது, இரவும் பகலும் அவருடைய மகிமையான துதிகளைத் தொடர்ந்து பாடிக்கொண்டே மலரும்.

ਅਹੰਕਾਰੁ ਹਉਮੈ ਤਜੈ ਮਾਇਆ ਸਹਜਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਵਏ ॥

ahankaar haumai tajai maaeaa sahaj naam samaave |

அகங்காரம், தன்னம்பிக்கை மற்றும் மாயா ஆகியவை கைவிடப்பட்டு, அவர் உள்ளுணர்வாக நாமத்தில் உள்வாங்கப்படுகிறார்.

ਆਪਿ ਕਰਤਾ ਕਰੇ ਸੋਈ ਆਪਿ ਦੇਇ ਤ ਪਾਈਐ ॥

aap karataa kare soee aap dee ta paaeeai |

படைப்பாளர் தானே செயல்படுகிறார்; அவர் கொடுக்கும்போது, நாம் பெறுகிறோம்.

ਹਰਿ ਜੀਉ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਤਾ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਜੀਉ ॥੧॥

har jeeo kripaa kare taa naam dhiaaeeai jeeo |1|

அன்புள்ள இறைவன் அருளை வழங்கும்போது, நாம் நாமத்தை தியானிக்கிறோம். ||1||

ਅੰਦਰਿ ਸਾਚਾ ਨੇਹੁ ਪੂਰੇ ਸਤਿਗੁਰੈ ਜੀਉ ॥

andar saachaa nehu poore satigurai jeeo |

உள்ளத்தில், சரியான உண்மையான குருவின் மீது உண்மையான அன்பை உணர்கிறேன்.

ਹਉ ਤਿਸੁ ਸੇਵੀ ਦਿਨੁ ਰਾਤਿ ਮੈ ਕਦੇ ਨ ਵੀਸਰੈ ਜੀਉ ॥

hau tis sevee din raat mai kade na veesarai jeeo |

நான் இரவும் பகலும் அவருக்கு சேவை செய்கிறேன்; நான் அவரை மறக்கவே மாட்டேன்.

ਕਦੇ ਨ ਵਿਸਾਰੀ ਅਨਦਿਨੁ ਸਮੑਾਰੀ ਜਾ ਨਾਮੁ ਲਈ ਤਾ ਜੀਵਾ ॥

kade na visaaree anadin samaaree jaa naam lee taa jeevaa |

நான் அவரை மறப்பதில்லை; நான் அவரை இரவும் பகலும் நினைவுகூர்கிறேன். நான் எப்பொழுது நாமம் ஜபிக்கிறேன், அப்போது நான் வாழ்கிறேன்.

ਸ੍ਰਵਣੀ ਸੁਣੀ ਤ ਇਹੁ ਮਨੁ ਤ੍ਰਿਪਤੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਵਾ ॥

sravanee sunee ta ihu man tripatai guramukh amrit peevaa |

என் காதுகளால், நான் அவரைப் பற்றி கேட்கிறேன், என் மனம் திருப்தி அடைகிறது. குர்முகாக, நான் அமுத அமிர்தத்தில் குடிப்பேன்.

ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਤਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੇਲੇ ਅਨਦਿਨੁ ਬਿਬੇਕ ਬੁਧਿ ਬਿਚਰੈ ॥

nadar kare taa satigur mele anadin bibek budh bicharai |

அவர் அருள் பார்வையை வழங்கினால், நான் உண்மையான குருவை சந்திப்பேன்; எனது பாகுபாடான புத்தி அவரை இரவும் பகலும் சிந்திக்கும்.

ਅੰਦਰਿ ਸਾਚਾ ਨੇਹੁ ਪੂਰੇ ਸਤਿਗੁਰੈ ॥੨॥

andar saachaa nehu poore satigurai |2|

உள்ளத்தில், சரியான உண்மையான குருவின் மீது உண்மையான அன்பை உணர்கிறேன். ||2||

ਸਤਸੰਗਤਿ ਮਿਲੈ ਵਡਭਾਗਿ ਤਾ ਹਰਿ ਰਸੁ ਆਵਏ ਜੀਉ ॥

satasangat milai vaddabhaag taa har ras aave jeeo |

பெரும் அதிர்ஷ்டத்தால், ஒருவன் உண்மையான சபையான சத் சங்கத்தில் சேருகிறான்; பின்னர், ஒருவர் இறைவனின் நுட்பமான சாரத்தை ரசிக்க வருகிறார்.

ਅਨਦਿਨੁ ਰਹੈ ਲਿਵ ਲਾਇ ਤ ਸਹਜਿ ਸਮਾਵਏ ਜੀਉ ॥

anadin rahai liv laae ta sahaj samaave jeeo |

இரவும் பகலும் அவர் அன்புடன் இறைவனிடம் கவனம் செலுத்துகிறார்; அவர் பரலோக அமைதியில் இணைகிறார்.

ਸਹਜਿ ਸਮਾਵੈ ਤਾ ਹਰਿ ਮਨਿ ਭਾਵੈ ਸਦਾ ਅਤੀਤੁ ਬੈਰਾਗੀ ॥

sahaj samaavai taa har man bhaavai sadaa ateet bairaagee |

விண்ணுலக அமைதியில் லயித்து, இறைவனின் மனதுக்கு இனியவனாகிறான்; அவர் என்றென்றும் இணைக்கப்படாமலும் தீண்டப்படாமலும் இருக்கிறார்.

ਹਲਤਿ ਪਲਤਿ ਸੋਭਾ ਜਗ ਅੰਤਰਿ ਰਾਮ ਨਾਮਿ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ॥

halat palat sobhaa jag antar raam naam liv laagee |

இறைவனின் திருநாமத்தில் அன்புடன் கவனம் செலுத்தி இம்மையிலும் மறுமையிலும் மரியாதை பெறுகிறார்.

ਹਰਖ ਸੋਗ ਦੁਹਾ ਤੇ ਮੁਕਤਾ ਜੋ ਪ੍ਰਭੁ ਕਰੇ ਸੁ ਭਾਵਏ ॥

harakh sog duhaa te mukataa jo prabh kare su bhaave |

இன்பம், துன்பம் இரண்டிலிருந்தும் அவன் விடுதலை பெறுகிறான்; கடவுள் எதைச் செய்தாலும் அவர் மகிழ்ச்சியடைகிறார்.

ਸਤਸੰਗਤਿ ਮਿਲੈ ਵਡਭਾਗਿ ਤਾ ਹਰਿ ਰਸੁ ਆਵਏ ਜੀਉ ॥੩॥

satasangat milai vaddabhaag taa har ras aave jeeo |3|

பெரும் அதிர்ஷ்டத்தால், ஒருவர் உண்மையான சபையான சத் சங்கத்தில் சேருகிறார், பின்னர், ஒருவர் இறைவனின் நுட்பமான சாரத்தை அனுபவிக்க வருகிறார். ||3||

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਦੁਖੁ ਹੋਇ ਮਨਮੁਖ ਜਮਿ ਜੋਹਿਆ ਜੀਉ ॥

doojai bhaae dukh hoe manamukh jam johiaa jeeo |

இருமையின் காதலில் வலியும் துன்பமும் உண்டு; மரணத்தின் தூதுவர் சுய-விருப்பமுள்ள மன்முக்களைக் கண்களால் பார்க்கிறார்.

ਹਾਇ ਹਾਇ ਕਰੇ ਦਿਨੁ ਰਾਤਿ ਮਾਇਆ ਦੁਖਿ ਮੋਹਿਆ ਜੀਉ ॥

haae haae kare din raat maaeaa dukh mohiaa jeeo |

மாயாவின் வலியால் இரவும் பகலும் அவர்கள் அழுது அலறுகிறார்கள்.

ਮਾਇਆ ਦੁਖਿ ਮੋਹਿਆ ਹਉਮੈ ਰੋਹਿਆ ਮੇਰੀ ਮੇਰੀ ਕਰਤ ਵਿਹਾਵਏ ॥

maaeaa dukh mohiaa haumai rohiaa meree meree karat vihaave |

மாயாவின் வலியால் அகப்பட்டு, தன் அகங்காரத்தால் தூண்டிவிடப்பட்டு, "என்னுடையது, என்னுடையது!" என்று அழுது கொண்டே தன் வாழ்க்கையைக் கழிக்கிறான்.

ਜੋ ਪ੍ਰਭੁ ਦੇਇ ਤਿਸੁ ਚੇਤੈ ਨਾਹੀ ਅੰਤਿ ਗਇਆ ਪਛੁਤਾਵਏ ॥

jo prabh dee tis chetai naahee ant geaa pachhutaave |

கொடுப்பவரான கடவுளை அவர் நினைவில் கொள்ளவில்லை, இறுதியில், அவர் வருந்தி வருந்துகிறார்.

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਕੋ ਸਾਥਿ ਨ ਚਾਲੈ ਪੁਤ੍ਰ ਕਲਤ੍ਰ ਮਾਇਆ ਧੋਹਿਆ ॥

bin naavai ko saath na chaalai putr kalatr maaeaa dhohiaa |

பெயர் இல்லாமல், அவருடன் எதுவும் செல்லாது; அவரது குழந்தைகள், மனைவி அல்லது மாயாவின் தூண்டுதல்கள் அல்ல.

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਦੁਖੁ ਹੋਇ ਮਨਮੁਖਿ ਜਮਿ ਜੋਹਿਆ ਜੀਉ ॥੪॥

doojai bhaae dukh hoe manamukh jam johiaa jeeo |4|

இருமையின் காதலில் வலியும் துன்பமும் உண்டு; மரணத்தின் தூதுவர் சுய-விருப்பமுள்ள மன்முக்களைக் கண்களால் பார்க்கிறார். ||4||

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਲੇਹੁ ਮਿਲਾਇ ਮਹਲੁ ਹਰਿ ਪਾਇਆ ਜੀਉ ॥

kar kirapaa lehu milaae mahal har paaeaa jeeo |

அவருடைய அருளைப் பெற்று, இறைவன் என்னைத் தன்னோடு இணைத்துக் கொண்டான்; இறைவனின் பிரசன்ன மாளிகையைக் கண்டேன்.

ਸਦਾ ਰਹੈ ਕਰ ਜੋੜਿ ਪ੍ਰਭੁ ਮਨਿ ਭਾਇਆ ਜੀਉ ॥

sadaa rahai kar jorr prabh man bhaaeaa jeeo |

நான் என் உள்ளங்கைகளை ஒன்றாக அழுத்தியபடி நிற்கிறேன்; நான் கடவுளின் மனதிற்கு மகிழ்ச்சியாகிவிட்டேன்.

ਪ੍ਰਭੁ ਮਨਿ ਭਾਵੈ ਤਾ ਹੁਕਮਿ ਸਮਾਵੈ ਹੁਕਮੁ ਮੰਨਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥

prabh man bhaavai taa hukam samaavai hukam man sukh paaeaa |

ஒருவன் கடவுளின் மனதுக்கு மகிழ்ச்சியாக இருக்கும்போது, அவன் இறைவனின் கட்டளையின் ஹுகாமில் இணைகிறான்; அவரது ஹுகாமிடம் சரணடைந்து, அவர் அமைதியைக் காண்கிறார்.