ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 ஸ்ரீ குரு கிரந்த் சாகிப்
பக்கம் - 308
ਮਃ ੪ ॥
mahalaa 4 |நான்காவது மெஹல்:
ਜਿਨ ਕਉ ਆਪਿ ਦੇਇ ਵਡਿਆਈ ਜਗਤੁ ਭੀ ਆਪੇ ਆਣਿ ਤਿਨ ਕਉ ਪੈਰੀ ਪਾਏ ॥
jin kau aap dee vaddiaaee jagat bhee aape aan tin kau pairee paae |இறைவன் தானே புகழ்மிக்க பேரருளை வழங்குகின்றான்; அவனே உலகத்தை அவர்களின் காலடியில் வந்து விழச் செய்கிறான்.
ਡਰੀਐ ਤਾਂ ਜੇ ਕਿਛੁ ਆਪ ਦੂ ਕੀਚੈ ਸਭੁ ਕਰਤਾ ਆਪਣੀ ਕਲਾ ਵਧਾਏ ॥
ddareeai taan je kichh aap doo keechai sabh karataa aapanee kalaa vadhaae |நாமே காரியங்களைச் செய்ய முயற்சித்தால் மட்டுமே நாம் பயப்பட வேண்டும்; படைப்பாளர் தனது சக்தியை எல்லா வகையிலும் அதிகரித்துக் கொண்டிருக்கிறார்.
ਦੇਖਹੁ ਭਾਈ ਏਹੁ ਅਖਾੜਾ ਹਰਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸਚੇ ਕਾ ਜਿਨਿ ਆਪਣੈ ਜੋਰਿ ਸਭਿ ਆਣਿ ਨਿਵਾਏ ॥
dekhahu bhaaee ehu akhaarraa har preetam sache kaa jin aapanai jor sabh aan nivaae |இதோ, விதியின் உடன்பிறப்புகளே: இது அன்பான உண்மையான இறைவனின் அரங்கம்; அவருடைய சக்தி அனைவரையும் பணிவுடன் வணங்க வைக்கிறது.
ਆਪਣਿਆ ਭਗਤਾ ਕੀ ਰਖ ਕਰੇ ਹਰਿ ਸੁਆਮੀ ਨਿੰਦਕਾ ਦੁਸਟਾ ਕੇ ਮੁਹ ਕਾਲੇ ਕਰਾਏ ॥
aapaniaa bhagataa kee rakh kare har suaamee nindakaa dusattaa ke muh kaale karaae |நமது ஆண்டவரும் குருவருமான இறைவன் தன் பக்தர்களைக் காத்து, காக்கிறார்; அவதூறு செய்பவர்கள் மற்றும் தீமை செய்பவர்களின் முகங்களைக் கறுப்பாக்குகிறார்.
ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ਨਿਤ ਚੜੈ ਸਵਾਈ ਹਰਿ ਕੀਰਤਿ ਭਗਤਿ ਨਿਤ ਆਪਿ ਕਰਾਏ ॥
satigur kee vaddiaaee nit charrai savaaee har keerat bhagat nit aap karaae |உண்மைக் குருவின் அருமை பெருமை நாளுக்கு நாள் பெருகும்; பகவான் தம்முடைய துதிகளின் கீர்த்தனையைத் தொடர்ந்து பாடும்படி அவரது பக்தர்களைத் தூண்டுகிறார்.
ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਜਪਹੁ ਗੁਰਸਿਖਹੁ ਹਰਿ ਕਰਤਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਘਰੀ ਵਸਾਏ ॥
anadin naam japahu gurasikhahu har karataa satigur gharee vasaae |குர்சிக்குகளே, இறைவனின் நாமத்தை இரவும் பகலும் உச்சரிக்கவும்; உண்மையான குருவின் மூலம், படைப்பாளர் இறைவன் உங்கள் உள்ளத்தின் இல்லத்தில் வசிப்பார்.
ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਬਾਣੀ ਸਤਿ ਸਤਿ ਕਰਿ ਜਾਣਹੁ ਗੁਰਸਿਖਹੁ ਹਰਿ ਕਰਤਾ ਆਪਿ ਮੁਹਹੁ ਕਢਾਏ ॥
satigur kee baanee sat sat kar jaanahu gurasikhahu har karataa aap muhahu kadtaae |குருசீக்கியர்களே, உண்மையான குருவின் வார்த்தையான பானி உண்மை, முற்றிலும் உண்மை என்பதை அறிந்து கொள்ளுங்கள். படைப்பாளியான இறைவன் தானே குருவை பாட வைக்கிறார்.
ਗੁਰਸਿਖਾ ਕੇ ਮੁਹ ਉਜਲੇ ਕਰੇ ਹਰਿ ਪਿਆਰਾ ਗੁਰ ਕਾ ਜੈਕਾਰੁ ਸੰਸਾਰਿ ਸਭਤੁ ਕਰਾਏ ॥
gurasikhaa ke muh ujale kare har piaaraa gur kaa jaikaar sansaar sabhat karaae |அன்பிற்குரிய இறைவன் தனது குர்சிக்களின் முகங்களை பிரகாசமாக்குகிறார்; உலகம் முழுவதையும் கைதட்டி குருவை போற்ற வைக்கிறார்.
ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਹਰਿ ਕਾ ਦਾਸੁ ਹੈ ਹਰਿ ਦਾਸਨ ਕੀ ਹਰਿ ਪੈਜ ਰਖਾਏ ॥੨॥
jan naanak har kaa daas hai har daasan kee har paij rakhaae |2|வேலைக்காரன் நானக் இறைவனின் அடிமை; கர்த்தர் தாமே தன் அடிமையின் மாண்பைக் காக்கிறார். ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |பூரி:
ਤੂ ਸਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਆਪਿ ਹੈ ਸਚੁ ਸਾਹ ਹਮਾਰੇ ॥
too sachaa saahib aap hai sach saah hamaare |ஓ என் உண்மையான இறைவா மற்றும் குருவே, நீயே என் உண்மையான அரசன்.
ਸਚੁ ਪੂਜੀ ਨਾਮੁ ਦ੍ਰਿੜਾਇ ਪ੍ਰਭ ਵਣਜਾਰੇ ਥਾਰੇ ॥
sach poojee naam drirraae prabh vanajaare thaare |தயவு செய்து உனது பெயரின் உண்மையான பொக்கிஷத்தை என்னுள் பதியச் செய்; கடவுளே, நான் உங்கள் வணிகன்.
ਸਚੁ ਸੇਵਹਿ ਸਚੁ ਵਣੰਜਿ ਲੈਹਿ ਗੁਣ ਕਥਹ ਨਿਰਾਰੇ ॥
sach seveh sach vananj laihi gun kathah niraare |நான் உண்மையான ஒருவருக்கு சேவை செய்கிறேன், மேலும் உண்மையான ஒருவரில் ஈடுபடுகிறேன்; நான் உனது அற்புதமான புகழைப் பாடுகிறேன்.
ਸੇਵਕ ਭਾਇ ਸੇ ਜਨ ਮਿਲੇ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਸਵਾਰੇ ॥
sevak bhaae se jan mile gur sabad savaare |அன்புடன் இறைவனைச் சேவிக்கும் அந்த எளிய மனிதர்கள் அவரைச் சந்திக்கிறார்கள்; அவை குருவின் சபாத்தின் வார்த்தையால் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளன.
ਤੂ ਸਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਅਲਖੁ ਹੈ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਲਖਾਰੇ ॥੧੪॥
too sachaa saahib alakh hai gur sabad lakhaare |14|என் உண்மையான இறைவா மற்றும் குருவே, நீங்கள் அறிய முடியாதவர்; குருவின் சபாத்தின் வார்த்தையின் மூலம், நீங்கள் அறியப்படுகிறீர்கள். ||14||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥
salok mahalaa 4 |சலோக், நான்காவது மெஹல்:
ਜਿਸੁ ਅੰਦਰਿ ਤਾਤਿ ਪਰਾਈ ਹੋਵੈ ਤਿਸ ਦਾ ਕਦੇ ਨ ਹੋਵੀ ਭਲਾ ॥
jis andar taat paraaee hovai tis daa kade na hovee bhalaa |பிறர் மீது பொறாமையால் இதயம் நிரம்பி வழியும் ஒருவருக்கு எந்த நன்மையும் வராது.
ਓਸ ਦੈ ਆਖਿਐ ਕੋਈ ਨ ਲਗੈ ਨਿਤ ਓਜਾੜੀ ਪੂਕਾਰੇ ਖਲਾ ॥
os dai aakhiaai koee na lagai nit ojaarree pookaare khalaa |அவர் சொல்வதை யாரும் கவனிப்பதில்லை; அவர் ஒரு முட்டாள், வனாந்தரத்தில் முடிவில்லாமல் அழுகிறார்.
ਜਿਸੁ ਅੰਦਰਿ ਚੁਗਲੀ ਚੁਗਲੋ ਵਜੈ ਕੀਤਾ ਕਰਤਿਆ ਓਸ ਦਾ ਸਭੁ ਗਇਆ ॥
jis andar chugalee chugalo vajai keetaa karatiaa os daa sabh geaa |யாருடைய இதயம் தீங்கிழைக்கும் வதந்திகளால் நிரம்பியிருக்கிறதோ, அவர் தீங்கிழைக்கும் வதந்தி என்று அறியப்படுகிறார்; அவன் செய்வதெல்லாம் வீண்.
ਨਿਤ ਚੁਗਲੀ ਕਰੇ ਅਣਹੋਦੀ ਪਰਾਈ ਮੁਹੁ ਕਢਿ ਨ ਸਕੈ ਓਸ ਦਾ ਕਾਲਾ ਭਇਆ ॥
nit chugalee kare anahodee paraaee muhu kadt na sakai os daa kaalaa bheaa |இரவும் பகலும், அவர் தொடர்ந்து மற்றவர்களைப் பற்றி கிசுகிசுக்கிறார்; அவன் முகம் கருமையாகி விட்டது, அதை அவனால் யாரிடமும் காட்ட முடியவில்லை.
ਕਰਮ ਧਰਤੀ ਸਰੀਰੁ ਕਲਿਜੁਗ ਵਿਚਿ ਜੇਹਾ ਕੋ ਬੀਜੇ ਤੇਹਾ ਕੋ ਖਾਏ ॥
karam dharatee sareer kalijug vich jehaa ko beeje tehaa ko khaae |கலியுகத்தின் இந்த இருண்ட யுகத்தில் உடலே செயல் களம்; நீங்கள் நடுவது போல் அறுவடை செய்வீர்கள்.
ਗਲਾ ਉਪਰਿ ਤਪਾਵਸੁ ਨ ਹੋਈ ਵਿਸੁ ਖਾਧੀ ਤਤਕਾਲ ਮਰਿ ਜਾਏ ॥
galaa upar tapaavas na hoee vis khaadhee tatakaal mar jaae |வெறும் வார்த்தைகளால் நீதி வழங்கப்படுவதில்லை; யாராவது விஷம் சாப்பிட்டால் அவர் இறந்துவிடுவார்.
ਭਾਈ ਵੇਖਹੁ ਨਿਆਉ ਸਚੁ ਕਰਤੇ ਕਾ ਜੇਹਾ ਕੋਈ ਕਰੇ ਤੇਹਾ ਕੋਈ ਪਾਏ ॥
bhaaee vekhahu niaau sach karate kaa jehaa koee kare tehaa koee paae |விதியின் உடன்பிறப்புகளே, உண்மையான படைப்பாளரின் நீதியைப் பாருங்கள்; மக்கள் செயல்படும்போது, அவர்களுக்கு வெகுமதி அளிக்கப்படுகிறது.
ਜਨ ਨਾਨਕ ਕਉ ਸਭ ਸੋਝੀ ਪਾਈ ਹਰਿ ਦਰ ਕੀਆ ਬਾਤਾ ਆਖਿ ਸੁਣਾਏ ॥੧॥
jan naanak kau sabh sojhee paaee har dar keea baataa aakh sunaae |1|வேலைக்காரன் நானக்கிற்கு இறைவன் முழுமையான புரிதலை அளித்துள்ளார்; அவர் கர்த்தருடைய நீதிமன்றத்தின் வார்த்தைகளைப் பேசுகிறார் மற்றும் அறிவிக்கிறார். ||1||
ਮਃ ੪ ॥
mahalaa 4 |நான்காவது மெஹல்:
ਹੋਦੈ ਪਰਤਖਿ ਗੁਰੂ ਜੋ ਵਿਛੁੜੇ ਤਿਨ ਕਉ ਦਰਿ ਢੋਈ ਨਾਹੀ ॥
hodai paratakh guroo jo vichhurre tin kau dar dtoee naahee |குருவின் நிலையான பிரசன்னத்தை மீறி, அவரிடமிருந்து தங்களைப் பிரித்துக்கொள்பவர்கள் - இறைவனின் அவையில் அவர்களுக்கு ஓய்வு இடம் கிடைக்காது.
ਕੋਈ ਜਾਇ ਮਿਲੈ ਤਿਨ ਨਿੰਦਕਾ ਮੁਹ ਫਿਕੇ ਥੁਕ ਥੁਕ ਮੁਹਿ ਪਾਹੀ ॥
koee jaae milai tin nindakaa muh fike thuk thuk muhi paahee |அந்த மந்தமான முகம் கொண்ட அவதூறுகளை யாராவது சந்திக்கச் சென்றால், அவர்கள் முகத்தில் எச்சில் துப்பியிருப்பதைக் காண்பார்.
ਜੋ ਸਤਿਗੁਰਿ ਫਿਟਕੇ ਸੇ ਸਭ ਜਗਤਿ ਫਿਟਕੇ ਨਿਤ ਭੰਭਲ ਭੂਸੇ ਖਾਹੀ ॥
jo satigur fittake se sabh jagat fittake nit bhanbhal bhoose khaahee |உண்மையான குருவால் சபிக்கப்பட்டவர்கள், உலகம் முழுவதும் சபிக்கப்பட்டவர்கள். முடிவில்லாமல் சுற்றித் திரிகிறார்கள்.
ਜਿਨ ਗੁਰੁ ਗੋਪਿਆ ਆਪਣਾ ਸੇ ਲੈਦੇ ਢਹਾ ਫਿਰਾਹੀ ॥
jin gur gopiaa aapanaa se laide dtahaa firaahee |தங்கள் குருவை பகிரங்கமாக உறுதிப்படுத்தாதவர்கள் புலம்பியபடியும் முனகியபடியும் அலைகிறார்கள்.
ਤਿਨ ਕੀ ਭੁਖ ਕਦੇ ਨ ਉਤਰੈ ਨਿਤ ਭੁਖਾ ਭੁਖ ਕੂਕਾਹੀ ॥
tin kee bhukh kade na utarai nit bhukhaa bhukh kookaahee |அவர்களுடைய பசி என்றும் நீங்காது; நிலையான பசியால் பீடிக்கப்பட்ட அவர்கள் வலியால் அழுகிறார்கள்.
ਓਨਾ ਦਾ ਆਖਿਆ ਕੋ ਨਾ ਸੁਣੈ ਨਿਤ ਹਉਲੇ ਹਉਲਿ ਮਰਾਹੀ ॥
onaa daa aakhiaa ko naa sunai nit haule haul maraahee |அவர்கள் சொல்வதை யாரும் கேட்பதில்லை; அவர்கள் இறுதியாக இறக்கும் வரை தொடர்ந்து பயத்திலும் பயத்திலும் வாழ்கிறார்கள்.
ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ਵੇਖਿ ਨ ਸਕਨੀ ਓਨਾ ਅਗੈ ਪਿਛੈ ਥਾਉ ਨਾਹੀ ॥
satigur kee vaddiaaee vekh na sakanee onaa agai pichhai thaau naahee |உண்மையான குருவின் பெருமையை அவர்களால் தாங்கிக் கொள்ள முடியாது, மேலும் அவர்கள் இங்கிருந்தோ அல்லது மறுமையிலோ ஓய்வெடுக்க இடமில்லை.
ਜੋ ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਾਰੇ ਤਿਨ ਜਾਇ ਮਿਲਹਿ ਰਹਦੀ ਖੁਹਦੀ ਸਭ ਪਤਿ ਗਵਾਹੀ ॥
jo satigur maare tin jaae mileh rahadee khuhadee sabh pat gavaahee |உண்மையான குருவால் சபிக்கப்பட்டவர்களைச் சந்திக்கச் செல்பவர்கள், தங்கள் மானத்தின் எச்சங்களையெல்லாம் இழக்கிறார்கள்.